Alle inzendingen over individu

Elke dag een stukje beter. Ik heb al zoveel dingen meegemaakt en vaak in negatieve zin. Het meeste hiervan heb ik opgeschreven en daarna doorgestuurd naar deze site. Ik vind dat ik nu het elke dag een stukje beter gaat dit ook wel eens mag vertellen. Het is een heerlijke gewaarwording als je merkt dat je na zoveel gebeurtenissen voelt dat je eigen…

Opstaan en je gaan wassen en aankleden. Een dagelijks ritueel dat de ene maal ’s ochtend vroeg begint en soms als je wilt uit slapen een paar uurtjes later. Deze dag was het begin van de nieuwe week en eigenlijk had ze geen vastomlijnde plannen. Een mens moest wat zien te maken van zijn leven. Dus vaste voornemens mochten daarbij niet ontbreken.…

Wat moet je beginnen als je alleen op de wereld bent. Wat moet je doen om een beetje aandacht te krijgen. Het leven was erg hard vond de vrouw. Altijd had ze alles voor anderen overgehad. En men voor haar? Tja, beleefd en vriendelijk waren ze wel. Maar dat was niet genoeg. Haar hart schreeuwde om mensen om zich heen. Ze hield van mensen, omringde…

Kerst staat voor de deur, dus doe ik snel open. Je zult maar Kerst heten in deze tijd, maar de postbode is het gelukt. Tenminste... haar man heet Kerst. Eh.. Koos Kerst. Oké dan.. Zij heeft een doos in haar hand die niet door de brievenbus kan. In de doos zit een zogenaamde lichtslang. Die zag ik in een krant staan en het leek me wel geestig. De slang…

Ik zal niet in de top eindigen, zelfkennis genoeg. Literatuur zegt mij niets, dat is iets van oude mannen achter een typemachine, of zelfs een kroontjespen, schoonschrijvend blijven zij tussen de lijnen hangen. Krullen, haken en ogen, ouderwets perpetua of bodoni, schreefjes die recht doen aan letteren die mij alleen maar belemmeren, irritante creaturen…

Sinds kort weet ik dat ik geen Nederlander ben, ondanks mijn Rotterdamsche vader en een Haagsche moeder, sappelend zetten zij mij neer in de armoedige jaren vijftig. Een decade waarin je lopend de binnenstad bereikte om de fameuze etalages van de grootwinkels te bekijken, je zag de touwtjes wel die pakjes in en uit schoorstenen deden bewegen, je doorzag…

Ze was bij een winkel geweest om bedden te bekijken. Ze wilde graag een goed bed. “Een Hastings moet je nemen”, zei ik prompt, dat was namelijk het enige merk waarvan ik gehoord had en dat vermoedelijk erg goed was. Het kostte veel zo'n bed en daaruit zou je kunnen afleiden dat het ook wel een goed bed was. Nu nee, ze was alleen maar wezen kijken…

Mensen zijn doorgaans niet altijd bezig uit te denken hoe de wereld in elkaar zit. In de volksmond worden lui die ervan verdacht worden dat wel te doen zielig, hoogmoedig, grootheidswaanzinnige etc. genoemd. Voor de benoemde is er dan een probleem, en dus behoefte aan een oplossing. Het is immers onaangenaam als ze aan je kop zeuren en je hebt…

Niet langer leef ik voor het verhaal ik mag beginnen met het verhaal, mijn leven.... Wanneer ben je eigenlijk iets? Wanneer je er de erkenning voor hebt genoten? Is iets pas realiteit als het bevestigd is? En zo ja, waar baseert het bewijs zich dan op? Ik praat mezelf klem in mijn hoofd, besef dat deze monoloog nergens heen gaat, en staak…

'Hij was bijna dood geweest' had hij de oude vrouw verteld, die hij hielp met de tuin. Zou hij echt bijna dood geweest zijn, was haar overdenking. Het was me wat, een moeilijk onderwerp hoor. Tenslotte kon de man wel een ernstige ziekte hebben opgelopen. Misschien zelfs wel besmettelijk. Waardoor kon je eigenlijk dood gaan bedacht ze. Misschien…

Ze moest echt nodig naar de fietsenmaker. Vorig jaar, al wel drie maanden geleden hadden ze haar fiets gehaald, die toen een lekke band had. Netjes werd hij ook weer naar haar huis gebracht en ze was blij dat ze haar fiets weer tot haar beschikking had. Op dat moment had ze wel visite, waardoor ze niet zo zorgvuldig als anders de gemaakte fiets…

Een tijdje geleden zag ik bij 'De Wereld Draait Door' twee goedlachse meiden die buttons uitdeelden ter stimulering van een spontaan praatje op straat of in het openbaar vervoer. Nu ben ik sinds mijn vroegtijdige vervutting ten prooi aan een ernstig gebrek mbt geregelde toevoer van spontane praatjes. Dat is nu eenmaal de prijs die op de vrijheid…

ik knuppel graag in het hoenderhok, ik schop af en toe tegen schenen, ik vloek in de kerk en ik huil met de wolven in het bos, het liefst naar de maan. en dan kan ik zo maar stil vallen, prachtschubwortel en bosanemoon benemen mij de adem, bosgeelster zet mij op m'n plaats, poezenkind vraagt mij om haar onder handen te nemen. ik heb nergens om…

Ben ik wakker of droom ik dat ik wakker ben? Best wel een leuke zin eigenlijk, om een boek mee te beginnen...alleen je hebt altijd door dat je wakker bent of niet...of zou dat bij andere anders zijn? Stom eigenlijk...dat je in je arm moet knijpen...voor dat je wakker bent...typisch iets uit een boek...rood hoofd krijgen...dat is ook meestal in boeken…

Het was erg laat en donker, maar ook lekker warm in het bed. Ik was onderweg om heerlijk onder zeil te gaan. Toch besefte ik vaag dat ik wel zeer aparte geluiden hoorde. Het leek eerst op het tikken van naaldhakken op stenen, maar even later bleek het een zacht ronkend geluid te zijn. Ik wilde zo graag slapen, wat daardoor maar niet lukte. Zou…

Tenslotte liet mijn uitgever mij weten dat hij de ruimte die ze in de kelder innamen zelf nodig had. Dus moesten ze allemaal naar mij gestuurd worden. En vandaag kwamen ze per bode aan, een hele wagen vol, zevenhonderdenzes stuks, overgebleven uit een oplage van duizend. Vier jaar geleden verplichtte ik mij de kosten van de uitgave op me te nemen…

maar als er een toestand bestaat waarin de ziel voldoende evenwicht vindt om er geheel tot rust te komen en zichzelf te hervinden zonder zich het verleden te behoeven herinneren of vooruit te behoeven lopen op de toekomst, waarin de tijd niets voor haar betekent, waar het heden immer duurt zonder evenwel zijn eigen duur te markeren en zonder een spoor…

Mijn naam is Nathalie, niet zo piep meer maar ook nog niet verbannen naar de geraniums. Anders gezegd, naast de bikinilijn heeft sinds enige tijd ook mijn bovenlip behoefte aan ontharing, de dames onder de lezers herkennen dit waarschijnlijk wel. Ik heb al heel wat strijd moeten leveren in mijn leven, mijn echtgenoot was te mooi voor mij alleen. Een…

Soms, heel soms krijg ik commentaar op mijn verhaaltjes. Meestal nog aardig ook en dat doet een mens goed. Er werd mij gezegd dat ik niet moest twijfelen en vooral zeggen dat ik iemand erg leuk vond. Dit naar aanleiding van een stukje “uit het leven”, dat ging over twijfels. Het betekent voor mij dat alles toch wel erg serieus genomen wordt, wat…

Zoektocht naar schoonheid. De samenleving schreeuwt maar zegt niets. Alles wat het nodig denkt te hebben heeft het al. Maar ik... staar uit het raam, erger mij weer eens want de klok bij buren slaat voor de zoveelste keer het vijfde uur. Hij is te lui om dat klote ding te laten maken. Normen en waarden daar gaat het om, dan zijn we goed bezig. Maar…

Ik schrijf niet meer in het weekend, het mat mij af om steeds weer te moeten lezen dat mijn hartenkreet niet genoeg gedichtgehalte heeft. Opportuun arrangeer ik mijzelve steeds vaker midweeks, vermijd ik mijn gedachten in gedichten, probeer ik u te laten zwichten voor het verhaal, dat ik toch te vertellen heb. Dins-, woens- en donderdag, de dagen…

Ik daag u uit het met mij oneens te zijn, maar ik ervaar gevaar in politiek, religie, amusement en handelsgeest. In elk is fundamenteel een fout geslopen, in viervoud wil men mij overlopen, onverschrokken betrokken staat men zomaar aan mijn kant, want mijn ziel moet gewonnen worden. Men vleit, bedreigt, amuseert mij, tussen de aanbiedingen door,…

Ik geef het toe, ik heb vaak kort door de bocht uw grenzen opgezocht, maar nooit gevonden. Waarschijnlijk of misschien wel klaarblijkelijk zijn die er niet, speelt u de hoer en dansen de klanten naar uw pijpen. Geef de mensen wat ze verwachten, om smachten, ik kan dat dus niet. Ik ga voor de confrontatie, zuigen zonder condoom, geven zonder schroom,…

Ik heb een date. Dat houd je toch niet voor mogelijk. Een date en dat op mijn leeftijd. Ik ben al 56 jaar notabene. Tijden veranderen, dat kan men wel zeggen ja De ingrediënten om zoiets tot stand te brengen heb ik: een heuse computer en ik geniet echt van dat ding. Er komt dan een dag dat je er zo vertrouwd mee raakt, dat je naar de dating…

Ik wil zo graag iemand aan de kaak stellen, maar niemand weet waar iemand woont. Ik schrijf en reageer, maar iemand heeft zich op tijd achter regeltjes verschoond, en niemand weet waar en waarom iemand troont. Directe vraag, waar ben je bang voor, ik bedreig je niet, ik zing alleen af en toe een lied, snel of traag, daar ga ik geluidloos door.…

Hoi, ik ben Fred, vader van drie kinderen en "baasje" van drie katten, na ruim dertig jaar bij dezelfde werkgever te hebben geploeterd de WW in geknikkerd. Vruchtenloos traject CWI, solliciteren, UWV, solliciteren, reïntegratiebureau, solliciteren, mijn leeftijd is klaarblijkelijk onbemiddelbaar. Ben alweer geruime tijd gescheiden, kan een lekker…

Natuurlijk wel, ik doe het al drieënveertig jaar. Leven met mijzelf wel te verstaan! Ik ben dan ook bevooroordeeld om er in alle objectiviteit een eerlijk antwoord op te geven. Toch wil ik hier een poging wagen om een beeld van mij te schetsen, dat realistisch genoeg is, om niet door mijn naaste omgeving op hoongelach onthaalt te worden. Mij zo…

Ik heb me met taal ingelaten. Daarbij was ik gewaarschuwd dat de taal zich niet leent voor overpeinzing en subjectieve belichting. Zachte woordkeus zou nog iets kunnen verbeteren, maar dodelijke ernst is moeilijk te camoufleren. Zelfs een humoristische verwijzing naar menselijke zotheid heeft de kiem van serieuze bedoelingen in zich. Want humor is…

Ik heb me mijn leven wel eens voorgesteld als een zeilbootje op een kalme open zee. Dobberend. Onopvallend en onbeduidend klein tussen de motorboten, vracht-, cruise-, en piratenschepen. Ik weet vanwaar ik ben uitgevaren, maar staar blind in de open vlakte die voor me ligt. Mist ontneemt mij het zicht op de haven achter mij, zodat het moeilijk is deze…

Toen ik door een nieuwe wereld zwierf, mijn schaduw wentelend aan de voeten, was ik een oude dubbelganger ontvlucht. Dreunend volgde hij het spoor, de afdruk van mijn blote zolen. Vroeger hadden we een mespunt in de handpalm gedreven, dure beloftes prevelend, het bloed vermengd. De band leek onherroepelijk gesmeed. Maar dat was buiten de bijl van de…