1770 resultaten.
Herinnering aan mijn vader
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.255 ......en dan zeg ik: ik ben er een van Broeckx, van Broeckx van de Oude Markt. En dan stromen de tranen over mijn gezicht bij de herinnering aan het langdurige sterfbed van mijn vader, aan de langgerekte marteling die hij moest ondergaan in het verpleeghuis, dat oord van onheil bij uitstek.
(Hoe vroeg hij mij zijn totaal vermagerde lichaam, vel over…
Mysterieus gezelschap
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
512 We waren de "heksenkring" van vuurrode vliegenzwammen onoplettend en achteloos gepasseerd, maar toen we op onze schreden terugkeerden, zagen we opeens de prachtige paddenstoelen in een cirkel staan, die aan mijn doorgaans zeer zwijgzame wandelgenote de woorden "pràchtig!", "pràchtig!" ontlokten die voor haar welhaast tot een, weliswaar hoogstpersoonlijk…
Een zondagmiddag in het Nederlands Textielmuseum/Rupsje Nooitgenoeg
verhaal
5.0 met 1 stemmen
510 Er is volop belangstelling voor de sommigen wellicht wat excentriek en esoterisch aandoende collectie van het Nederlands Textielmuseum op een rustige maar koude novemberdag en vele grijsharige en méér dan middelbare dames hebben iets besteld in het restaurant en keuvelen en babbelen welgemoed en naar hartenlust, wellicht over de kinderen, de kleinkinderen…
Berichten uit een zorgcentrum (vervolg)/De leringen van mevrouw Van Keulen
verhaal
4.0 met 1 stemmen
541 Altijd zal ik me blijven herinneren hoe mevrouw Van Keulen in haar uitspraak de letter "a" vervormde tot "oa". "Waolwijk" zei ze en "zoaterdag" en hoe ze haar identiteitsbewijs een "intentiebewijs" noemde.....
Ik hield zeker van haar om de manier waarop ze me haar vertrouwen schonk en ook om haar stilzwijgende leringen en lessen om het leed…
Mijn lichtgroene ogen: beschadigd?/("Als lichten mild mijn ogen niet meer drenken......(Frederik van Eeden)"
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
443 Ik heb een afspraak bij de contactlenzenspecialist.
In zijn kleine "optische" laboratorium waar hij zijn beroep uitoefent, beschikt hij over instrumenten waarvan de exacte werking mij ontgaat, maar waarmee hij de toestand van mijn ogen, van de mij dierbare lichtgroene ogen, van de spiegels en instrumenten van mijn ziel, kan vaststellen.
Het is…
Opnieuw op de Tilburgse markt
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
573 "Opa!" schreeuwde de man die met een daartoe speciaal uitgerust karretje koffie rondbracht op de Tilburgse markt. En nogmaals schreeuwde hij: "Opa, wilde gij koffie?" in de richting van een man, die portemonnees verkocht in een stalletje, even verderop op het Stadhuisplein.
"Dè hoeft toch nie iederèèn te weten!" schreeuwde de verkoper terug.…
In de Tedere Armen van de Zorg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
640 In de hobbywinkel verkocht men veel benodigdheden ten behoeve van het popperige, prullerige en potsierlijke prutswerk, dat, vooral na de menopauze, steeds aantrekkelijker schijnt te worden voor veel dames, zoals scharen, tangetjes en stempels, allerlei papierwaar om te decoreren en te illustreren en plaksel en wat dies meer zij.
Mijn oog viel op een…
De destilleerkolf van het leven.....
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
535 Het geluk vermengt zich momentaan vaak met andere sentimenten; vooral in de terugblik is men gelukkig. De positieve elementen die de ervaring begeleiden borrelen op uit de brij, uit de soep van het leven als uit een destilleerkolf; de negativiteit zinkt naar de bodem vanwaar men haar niet meer op kan vissen. De schilderijen van de ervaring kan men inlijsten…
Ontmoetingen in het Openbaar Vervoer (1)/Uitgedoofd als een kaarsvlam
verhaal
3.7 met 3 stemmen
633 We waren niet meer "on speaking terms" toen ik haar in de bus nog eens ontmoette. Ze droeg bij die gelegenheid op haar zwarte haar een uitbundige Afrikaanse tulband van rozerode voile, die ik, op de zitplaats achter haar, uitgebreid kon bewonderen en bestuderen.
En ik herinnerde me hoe ze tijdens het dweilen van de vloer in mijn flatje verteld had…
Een turquoise kop en schotel; herinnering aan mevrouw Van Keulen
verhaal
3.5 met 4 stemmen
541 Op mijn kastje staat een kop en schotel van breekbaar porselein met turquoise en zwarte motieven; armzalig overblijfsel, souvenir, bewijsstuk en erfstuk van een vriendschap die drie jaar duurde, en die plotseling afgebroken werd door het onvermijdelijke noodlot dat ons allen te wachten staat....
Nooit meer zal ik op weg gaan naar het bejaardentehuis…
Van loket naar loket: het veelkoppige monster van de armoede
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
478 De maatschappelijk werkster, een jonge meid, had met haar vingertjes met de mauve getinte nageltjes razendsnel de cijfertjes, overgenomen van de giro-afschriften, ingetypt in de computer en de conclusie rolde er eveneens razendsnel uit: "Nee, mevrouw, u komt niet in aanmerking voor de Voedselbank; u houdt tweehonderd Euro per maand over!"
De volgende…
Afscheid van mijn laatste oom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
545 Het Jeroen Bosch Ziekenhuis is in mijn ogen niet van een uitmuntende architectuur. Het rijst aan de buitenrand van de stad haast plompverloren op, als een donkerbruine kolos, met lange sequenties van eendere ramen, waarachter de patiënten verblijven, te midden van velden en weiden, en het draagt op haar gevel trots en arrogant de naam van de middeleeuwse…
Een wandeling door regenachtig Tilburg in december 2013
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
746 In de regen hebben we samen onze "architectuurwandeling" gemaakt, Georgeanne en ik. We zijn van start gegaan voor het groene, verweerde beeld waarvan de armen en handen zo welwillend gespreid zijn in een liefdevol en liefhebbend gebaar dat zo welsprekend en overduidelijk is, maar dat niemand nog begrijpt of ooit schijnt te hebben begrepen in de zo…
Als mijn broer (die echter zwakzinnig is), als mijn Vader (die overleden is), als de zoon (die ik nooit het leven geschonken heb)
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
471 Zo was Hij voor mij; Degene, die nooit mijn minnaar was. Degene, op wiens schouder ik mijn hoofd eens legde. Degene, om wiens schouders ik mijn arm eens sloeg; gebaren die de schuchterheid aanduiden, die ons belette minnaars te worden; gebaren, die voor mij alles betekenden, evenals zijn warme, weerloze wang tegen die van mij, eens.
We hebben elkaar…
"Psychiatrische Observaties" (1)/De hemel der liefde?
verhaal
4.0 met 1 stemmen
470 De C.-straat vormt een krocht, een langwerpige, trieste, uitzichtloze trechter, omzoomd door bouwvallige huizen. Helemaal aan het einde hiervan bevindt zich het huis van F., mijn manisch-depressieve vriendin en hier legde ik vaak mijn bezoeken aan haar af. Met haar lange, lenige, elegante, beringde vingers draaide ze gewoonlijk de ene sigaret na de…
"Psychiatrische Observaties"(vervolg)/"Soul deep is the love....."
verhaal
4.0 met 1 stemmen
536 De "Ontmoetingsruimte" van het Psychiatrisch Ziekenhuis is min of meer opgeknapt; er staan nieuwe grijze stoelen rond de tafels die zijn bedekt met plastic kleden als in een ouderwetse, gezellige keuken, iets à la Bromsnor en Saartje, maar Bromsnor en Saartje zijn hier ver te zoeken en zijn personen uit een lang vergeten, verre, vreemde wereld, die…
Met de BoodSchappenPlusBus naar Diessen
verhaal
3.0 met 1 stemmen
503 Gedurende de lange jaren van mijn uitstapjes met de BoodSchappenPlusBus ben ik gewend en zelfs verknocht geraakt aan mijn mede-passagiers.
We worden vandaag ontvangen in de warme woonkeuken van een boerderij in Diessen waar een kleine jongen, vier jaar oud, een puzzel legt, op schoot bij zijn trotse moeder, die verklaart dat hij er al heel wat van…
Aan weerszijden van een kille zee....../Een Kerstverhaal
verhaal
3.0 met 1 stemmen
2.157 Op een mistige en regenachtige morgen, midden december, ben ik de stad ingegaan met het vooropgezette doel Kerstcadeautjes te kopen om een vriendschap kracht bij te zetten; een vriendschap die al vijfentwintig jaar harten verenigt aan beide zijden van het water dat ons scheidt: de kille, onherbergzame en vaak stormachtige Noordzee.
Ik hoop dat de kilte…
Aan mijn geliefde Lanersbach, waar ik eens jong was......
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
469 Het ligt daar ongetwijfeld nog in het Zillertal in Tirol, het lieflijke dorpje Lanersbach, te midden van hoog oprijzende besneeuwde bergtoppen.....
Daar bindt men runderen de bel aan; de goedmoedige lobbesen, de trage runderen, zodat zij al van ver hoorbaar zijn, terwijl zij voortsjokken over de glooiende bergpaden.
Daar treedt de boerenkapel aan,…
Kerstmis 2013: Verdriet, melancholie en vreugde.
verhaal
4.0 met 1 stemmen
689 Het is niet vanwege mijn verzakte oogleden, vanwege mijn grijze lokken of wegens de lijnen in mijn gezicht, dat ik vandaag op stap ga; ik ben weliswaar razendsnel tot de "zestigers" gaan behoren, maar vandaag is het letterlijk mijn (lots-)bestemming mee te gaan met de "BoodSchappenPlusBus" naar een hotel in Gilze voor een kerstdiner; ik heb deze…
"Psychiatrische Observaties"/Troost bij leed
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.191 Op die zondagavonden bezocht ik haar en sloeg ik haar gade in de vele gedaanten en stemmingen die schenen voort te vloeien uit haar geestesziekte; soms was ze ontdaan en opstandig naar aanleiding van het beleid in het psychiatrisch ziekenhuis, dan weer was ze verzonken in neerslachtigheid; ook zag ze soms spoken en demonen in haar verwarring.
En…
Mütterlein, Mütterlein...
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
399 Een moeder moest voorgoed afscheid nemen...
De natuur heeft me in haar groene omhelzing genomen, waar haar armen voorgoed voor me gesloten zijn...
We hebben de dieprode en paarse rododendrons bewonderd, die iets van haar geest, van haar hart en ziel weerspiegelen; waarin haar leven, haar wezen bewaard en gevangen lijkt te zijn...
En de wind…
Als insnijdingen in de ziel, als kerven in het hart......
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
811 We zijn gaan wandelen bij het St. Elisabeth Ziekenhuis, onherbergzaam brandpunt van ziekte, dood en verdoemenis, over het smalle pad dat voert langs het riviertje De Leij, dat rustig voortkabbelt en voort zal stromen alsof onheil en het ultieme afscheid niet bestaan en nooit bestaan hebben, en de zwarte kerven in de sepia-kleurige boomstammen waren…
Een verlaat, enigszins somber Kerstverhaal: Grauwheid en Glamour
verhaal
5.0 met 1 stemmen
702 De dag vóór Kerstmis: onbeschrijflijk grauw, troosteloos en droefgeestig is de aanblik van de stad, van de straten; als de hel.
Merkwaardig nu genood, genodigd te zijn in een brandpunt van commercie, van jeugd, schoonheid en glamour; een brillenzaak annex contactlenscentrum aan de Bredaseweg.
Ongelooflijk diep is de tegenstelling tussen de dodelijke…
Ter nagedachtenis aan Roelof/Wijlen een vriend, strijder voor Palestina
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
648 Hij was fel en agressief, als had de voort-durende situatie in Israël hem tot een mensenhater gemaakt....Zijn diepgewortelde cynisme en wantrouwen ondermijnden ieder overgebleven geloof in menselijke goedheid, onschuld en schoonheid. Hij kon tegen alles fulmineren. Hij was pastor geweest, maar Jezus Christus' leer verwerd hem tot een hartverscheurende…
Aan de goden overgeleverd.........
verhaal
5.0 met 1 stemmen
632 Ik ben op de Afdeling "Short Stay" van het St. Elisabeth Ziekenhuis. Hulpeloos en kwetsbaar, met bebloede lippen, ligt daar mijn vriend, en hij huilt.
Inderdaad heeft hij zijn ondergebit, dat groenachtig was uitgeslagen en meters in de rondte zijn stank verspreidde, onder narcose laten trekken. Toch draagt hij in zekere zin zijn toestand mannelijk…
Een tocht over het water (1)
verhaal
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 We zetten koers naar Den Bosch, de stad die in haar straten, haar pleinen en haar kathedraal veel van een vroegere, middeleeuwse tijd heeft behouden.
Op de achterbank van de auto hadden plaatsgenomen: een aandoenlijk, zielig, nietig, grijs vrouwtje dat op zeurderige en lullige toon voort bleef bazelen over familie-aangelegenheden, terwijl haar mede-passagiere…
Om hun ongekunstelde oprechtheid......
verhaal
4.0 met 1 stemmen
589 Ze zijn in de vroege avond bijeengekomen voor hun wekelijkse soosavond onder het lamplicht van bolronde lampen die neerhangen aan dunne draden vanaf het plafond in het buurthuis; de cliënten van "Amarant". Hun gezichten dragen de tekenen van hun heel bijzondere mongoloïde of zwakzinnige aard en wezen.
Sommigen zijn gekomen met de rollator, anderen…
Bij de opening van een expositie/Het menselijk tekort verbeeld?
verhaal
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 Het was een milde zomerdag waarop de opening van de expositie plaats zou vinden.
Een scheidslijn was zichtbaar achter het geboomte tussen loodgrijze wolkenpartijen en een lichter gedeelte van de hemel, die aangaf dat het waarschijnlijk zou gaan regenen. Het was al juni, de maand waarin de rode, witte en lichtgele zomerrozen mijn achtenvijftigste verjaardag…
Een gouden tip?
verhaal
2.0 met 1 stemmen
504 Een kennis had me getipt: "In de Z.-straat zijn drie grote hallen, vol met tweedehands artikelen. Voorwaar een buitenkansje en een gouden tip voor armoedzaaiers".
Op weg naar deze bestemming kom ik door een stille straat met witte huizen en ik passeer het huis van een bekende, dat ik nu voor het eerst zie; eveneens een stil, wit huis met lamellen…