start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (138)
adel (13)
afscheid (116)
algemeen (330)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (242)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (23)
eenzaamheid (179)
emoties (170)
erotiek (68)
ex-liefde (64)
familie (113)
feest (41)
film (3)
filosofie (148)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (33)
geschiedenis (30)
geweld (46)
haiku (5)
heelal (38)
hobby (32)
humor (385)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (62)
internet (30)
jaargetijden (53)
kerstmis (79)
kinderen (174)
koningshuis (22)
kunst (49)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (258)
literatuur (352)
maatschappij (158)
mannen (34)
milieu (14)
misdaad (119)
moederdag (11)
moraal (99)
muziek (41)
natuur (97)
oorlog (108)
ouderen (18)
ouders (36)
overig (131)
overlijden (79)
partner (55)
pesten (29)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (114)
rampen (55)
reizen (132)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (63)
sinterklaas (17)
sms (6)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (43)
tijd (55)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (83)
valentijn (4)
verdriet (87)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (46)
voedsel (45)
vriendschap (85)
vrijheid (59)
vrouwen (88)
welzijn (55)
wereld (35)
werk (98)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (87)
ziekte (153)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 5139):

Om hun ongekunstelde oprechtheid......

Ze zijn in de vroege avond bijeengekomen voor hun wekelijkse soosavond onder het lamplicht van bolronde lampen die neerhangen aan dunne draden vanaf het plafond in het buurthuis; de cliënten van "Amarant". Hun gezichten dragen de tekenen van hun heel bijzondere mongoloïde of zwakzinnige aard en wezen.

Sommigen zijn gekomen met de rollator, anderen in de rolstoel en weer anderen met de blindenstok in de hand. De vrijwilligers die hen begeleiden, houden van hen om hun ongekunstelde oprechtheid, die zozeer in tegenstelling staat tot de huichelarij, de hypocrisie en het geslijm waarvan onze maatschappij bol staat en waaraan de meesten van ons zich op overvloedige wijze dagelijks schuldig maken.

Annette, die bijna vijfenzeventig is en zelfstandig in de "Reeshof" woont met haar vriend, verklaart me openlijk en onomwonden "ik vind jou leuk" (het zal je maar gezegd worden) en ze trakteert me op een kop cappuccino.
De avond staat in het teken van smikkelen en smullen en van een heel bijzonder experiment: geblinddoekt mogen de gasten raden welke lekkernij men hen laat proeven. Daarover kunnen, zoals blijkt, geen misverstanden bestaan. "Augurk" en "worst" luiden de triomfantelijke en onontkoombare conclusies van de cliënten, nadat men hen een en ander heeft aangeboden.

Misschien vormt de eenvoud van de zwakzinnigen voor ons een lichtend voorbeeld, misschien is deze een verademing nadat men kennisgemaakt heeft met het gecorrumpeerde, geslepen, misdadige intellect dat overigens hoe dan ook nooit tot gedegen eindconclusies kan komen omtrent mens, wereld en (bovennatuurlijke) werkelijkheid; misschien zijn zij de ware mensensoort.

"L'important, c'est la rose" is misschien een zinsnede die kan duiden op de waarheid, de goedheid en de schoonheid van het onbedorvene.....


Zie ook: http://www.youtube.com/watch?v=KamOG_hQPEI

Schrijver: I. Broeckx, 09-01-2014



Geplaatst in de categorie: individu

Deze inzending is 95 keer bekeken

4/5 sterren met 1 stemmen.



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Joanan Rutgers
Datum:10-01-2014
Bericht:Ja, zij beheersen reeds wat Christus Jezus bedoelde met 'worden als een kind!'. Zij zijn spontaan kinderen gebleven, terwijl vele 'zogenaamd normalen' krampachtig dure therapieën doen om hetzelfde te bewerkstelligen, wat hen niet lukt, omdat ze te gretig zijn.
Verder is het de kunst om juist de schoonheid in de onvolmaaktheid te zien! Wat jij mededeelt over deze schijnbaar minderbedeelden geldt mijns inziens ook voor de schijnbaar meerbedeelden!... Vat je?


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)