857 resultaten.
"Amicitia etiam post mortem durans"
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
705 Het is meer dan vijftig jaar geleden maar nog legt de negentigjarige weduwe, nu met de rollator, de lange weg af naar het graf van de echtgenoot, van de man die nog lachend op mijn jeugdfoto's paradeert.
Gedurende vijftig lange jaren duurde de huwelijkstrouw en de vriendschap voort en werd de kracht geschonken, naar zij vast gelooft door de godheid…
De weg die wij eens gingen.....
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
497 ....en zo legden wij, de ouders en de beide zusjes iedere zondag de lange weg af naar Oisterwijk (wij, de meisjes, op onze kinderfietsjes) langs de monumentale villa's aan de Koningshoeven en over de fietspaden die Tilburg met Oisterwijk verbinden, door een bosrijk gebied.
De broer, onze wilde, ongezeglijke, onrustige broer, was ondergebracht in…
Avond in juni
verhaal
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
755 Een warme avond in de zomermaand juni. Het matte avondschilderij voltooid, kijkt hij, de oude man, uit het raam. De rijke mensen eten bij de pizzeria. Er wordt volop drank geschonken. Het geroezemoes dringt zijn woonkamer binnen. En haar naam verduistert, in herinnering van heimwee. Met een houten kop komt ze op de fiets voorbij. Een psychologe van…
Een "bleu" meisje kwam haar opwachting maken.....
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
464 Mijn flatje heeft al vele bezoekers gezien: de lerares in haar chique, elegante jurk, de heren die geïnteresseerd waren; mijn dierbare en enige, grijsharige zus.
Op een ochtend meldde Lisanne zich in het trapportaal. Ze droeg een koddige, kleine vlecht, die aan het uiteinde omwikkeld was door een soort garen of band en die op haar rug bungelde. Ze…
Ontmoetingen bij de bushalte (vervolg)
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
446 We raakten in gesprek bij de halte van lijn zeven, hier vlak in de buurt. Twee witte, metalen zitjes dienen aldaar voor het comfort van de toekomstige passagiers en we hadden zij aan zij plaatsgenomen. Ik verzekerde mijn medepassagier dat hij maar niet op schoot moest komen zitten; de "Me-too-associaties" waren al te groot.
Hij droeg een rood-geruite…
Verwezen en verweesd?
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
456 Hij kijkt me aan als met wezenloze ogen waaruit wanhoop stroomt als vloeistof uit een vat, die over zijn medemensen uitgestort wordt.
Stilzwijgen overheerst; hij ligt hele dagen op de bank en met zijn hand betast hij voortdurend zijn voorhoofd in een zinloos gebaar, als om zijn noodlot te bezweren of te vermijden voor zover dat nog mogelijk is. Hij…
autobiografie
4.0 met 4 stemmen
773 “Het is heerlijk om een domme man te zoenen”. De openingszin van de nieuwe roman van Jan Boter maakte Bjarne nieuwsgierig naar het verdere verloop van het verhaal. Hij had het boek van Jan Boter zelf cadeau gekregen als dank voor de hulp bij de inrichting van zijn terras. Helaas had Bjarne nog niet de tijd gevonden om het hele boek te lezen.
Uiteindelijk…
Aan de goden overgeleverd (vervolg)
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
485 Hij kwam aanfietsen bij de kruising. Zijn gigantische, formidabele buik verhulde het lager gelegen driehoekje dat de doeleinden waarvoor het diende bezwaarlijk nog kon vervullen. Een gedeelte van zijn harige buik bleef ontbloot en onbedekt boven de korte broek, zijn handelskenmerk. Een gouden ketting om zijn hals symboliseerde momenteel, zo verklaarde…
autobiografie
4.3 met 3 stemmen
636 Het was een fraaie najaarsdag in de provinciestad Utrecht. De stad waarin Bjarne op kamers woonde bij zijn wispelturige hospita Emma Petronella. Hij was geslaagd voor de eerste herexamens. Dat was een opluchting.
Hij was verward over de liefde. De tanende gevoelens voor Emma, die steeds meer een schim van zichzelf werd en de onbeantwoorde gevoelens…
Doodgewone Wandeling
verhaal
5.0 met 1 stemmen
573 Soms is een doodgewone wandeling veel ongewoner dan je kunt vermoeden. Ook al is het een wandeling die je wel vaker maakt, toch kan hij opeens heel anders lijken. Een poosje geleden liep ik het mij bekende pad, iets buiten het dorp, af wat langs een boerderij leidt en uitkomt bij een bosje waarachter een landweggetje ligt wat je weer om een groter stuk…
autobiografie
4.0 met 5 stemmen
680 “Laat God mij met al zijn genade verzorgen” had zijn oude grootmoeder gezegd tijdens een bezoek van haar kleinzoon. Ze was inmiddels drieënnegentig jaar geworden en Bjarne, haar kleinzoon, had een ansichtkaart van haar gekregen, zomaar voor de aardigheid, omdat hij op bezoek was geweest. Een afbeelding van een Kathedraal stond er op de ansichtkaart.…
Manhaftig en stoer, maar machteloos
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
457 De ongearticuleerde klanken, die mijn arme broer uitstoot, krijgt hij niet over het voetlicht. Tevergeefs probeert hij me duidelijk te maken wat hij eigenlijk wil zeggen en tevergeefs vraagt hij daarvoor begrip bij zijn goedbedoelende zus.
De verpleger leunt welwillend achter hem en lacht geamuseerd, maar toch mild en mededogend.
Ze hebben mijn…
Ontmoeting op de Burgemeester Brokxlaan
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
442 Te voet terugkerend van het Energieplein, dat zich als een vierkante enclave als het ware genesteld heeft in de wijk, trof ik vandaag op de Burgemeester Brokxlaan een oudere Tilburger met keurig getrimde baard en snor. Hij aansprak mij aan en vroeg of ik het langgerekte hek - dat daar ter aarde lag als was de oorlog ook hier uitgebroken en als was onze…
Ontmoeting in de Copyshop
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
430 Hij sprak mij aan in de Copyshop. Hoewel ik slechts een grimas maakte, dan wel een "gekke bek" trok, verklaarde hij: "U lacht me uit, mevrouw".
"Wat bent u wantrouwend", reageerde ik: "Ik neem u honderd procent serieus". Hij had mij ongetwijfeld uitgedaagd en nauwelijks verwacht dat ik ad rem zou zijn.....…
Opeenstapeling van kwetsuren
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
458 Gedurende mijn lange leven heeft talloze malen en in een onafgebroken sequentie de onzalige, wrede medemens de gevoelige instrumenten van mijn hart en ziel trachten te bespelen.
Het resultaat is een eveneens onafgebroken en onoverzichtelijke opeenstapeling van kwetsuren, als een verderfelijke Toren van Babel, als een onzalige en klotsende rivier die…
Een winterse avond bij "Boerke Mutsaers"
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
436 Café-Restaurant "Boerke Mutsaers" ligt als het ware verscholen in de wijk, vlakbij de spoorlijn waar de treinen voorbijrazen die al velen het leven gekost hebben.
Van de zomer, tijdens de hitte, was ik daar met een vriend. Nu de kou in de lucht zit ben ik in het gezelschap van mijn vriendin. We bewonderen het wondermooie schilderij aan de wand,…
In de Vincent-shop (vervolg)
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
460 Een grote etalagepop met waarachtig een vrouwelijk gezicht en met een mijter op het hoofd en een kleurig kazuifel aan stond onlangs opgesteld in de "Vincent-Shop", vergezeld van zijn zwarte Piet. Uit de bescheiden collectie in de zaak kon men zeker ook iets voor een kind kiezen.
Een mooie, bont gedecoreerde doos met rode en blauwe vlakken die kleurige…
De caleidoscoop van mijn geheugen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
452 Uit mijn zwaar verouderde brein dat als een oude wijn ver over de datum is, ontsnapt soms als het ware een langgerekte ponskaart als uit een ouderwetse massieve computer; een ponskaart waarin gaatjes geperforeerd zijn die staan voor gebeurtenissen en belevenissen uit een lang, vervlogen verleden.
Zo was er eens die avond, toen we samenkwamen in…
autobiografie
4.3 met 6 stemmen
625 In de etalages zie ik fluorescerend roze, groen, oranje. Tussen het winkelende publiek lopen meiden met twee kleuren haar, piercings in hun neus en oren. Wapperende broekspijpen met rafels, blote buiken, grote blouses en jassen. Jongens met perfecte kapsels, in trainingsbroeken. En blote enkels. Jeugd is schoonheid. En maling hebben aan kou.
Zelf…
Niet levensvatbaar / Geen aanleg tot het leven
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
521 Je was altijd weinig begaafd tot het leven, mijn Lucie, mijn trouwe en jarenlange vriendin. Zo vaak sprak je het woord "lusteloos" uit, dat je altijd vóór op de tong lag, het woord waarmee je kennelijk alles wilde zeggen. Het toverwoord dat je hele toestand en al je vergaande en ultieme geestelijke kwellingen en noden die toch veel meer inhielden…
Beroofd van het sieraad van de menselijkheid
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
490 De ongearticuleerde klanken die mijn arme broer uitstoot zijn moeilijk verstaanbaar. "De zon!", "De maan!" schreeuwt hij. De taal en de taalvaardigheid, die volgens de citaten vóór in het befaamde Woordenboek van Van Dale, geredigeerd door professoren, zo wezenlijk zijn voor het menszijn en die ons vóór alles tot mens maken, zijn mijn zwaar gemankeerde…
Overvallen Door Vorst
verhaal
3.6 met 8 stemmen
630 Verdorie had het vannacht toch nog even, totaal onverwacht, redelijk gevroren. Ik wilde op tijd bij de bakker zijn om enkele van hun heerlijke warme broodjes te kopen. Kom ik bij m’n auto, waar ik met grote moeite de autodeur los kreeg. Ik glibberde over ons tweehonderd meter lange sintelpad naar de openbare weg. En toen ik er bijna was, hoorde ik een…
Als door een roofdier aangevallen.....
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
443 Hoewel het ongeluk en de hersenziekte die men de naam "Alzheimer" heeft toebedacht haar aanvliegen als een woest en woedend roofdier, hoewel deze oprukken als een leger te velde, hoewel haar voorheen uitstekende verstand het vermogen tot ordening heeft verloren dat eigen en essentieel is voor de menselijke soort, voor de homo sapiens sapiens, vraagt…
In een etablissement bij de oude Koepelkerk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
446 Het dorp Dongen ligt als het ware aangeklemd tegen onze stad in een "stenen omhelzing". Etablissement "Janssen en Janssen" is gesitueerd in de nabijheid van de centrale Koepelkerk die met haar oranje dak boven haar omgeving uitsteekt. Daar werd vandaag een verjaardag gevierd; wellicht ging het om een Kroonjaar en feestelijk geklede dames en heren…
Als de heldere dageraad?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
512 Nu hebben ze de man (of is hij een jongen?), die mijn zwakbegaafde broer is, een lamp gegeven. Het heldere lamplicht zou zijn neerslachtigheid moeten verdrijven zoals zonnestralen de donkerte, de angst en de zwaarmoedigheid kunnen wegjagen.
Zal de lamp, die is als de wonderlamp van Aladdin, inderdaad de demonen doen wijken, ze doen wegvluchten zoals…
Koemest of gekookte aardappelschillen - Sterk verhaal?
verhaal
4.8 met 6 stemmen
885 Geen onnodige bezorgdheid, ik heb ze daarboven écht nog wel op een rijtje, al zou men zich wellicht kunnen afvragen of de volgorde daarin nog wel klopt. Koud kunstje om u onder citaten en hele uittreksels van Wikipedia te bedelven, maar dan weet ik bij voorbaat al dat velen zullen denken: zo lust ik er nog een paar en waar zit zijn eigen inbreng? Met…
autobiografie
4.5 met 2 stemmen
765 In de zomer van 1990 verhuisde Bjarne van de Amsterdamse Jordaan naar de volksbuurt de Baarsjes. Een grote keuken, een badkamer, een woonkamer en een slaapkamer, en aan de achterkant van het huis een balkon. Een kleine zolder boven aan het trappenhuis.
Een lange zijstraat van een drukke winkelstraat, niet ver van het Mercatorplein. Een mooie buurt…
Een volwassen man of een kind van vijf jaar?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
527 De platte, langwerpige doos die ik aantrof in de supermarkt tussen overig speelgoed en huishoudelijke artikelen droeg de tekst "Memos" maar het bleef me even onduidelijk of het werkelijk een "Memory-spel" was. Toch nam ik het mee naar mijn broer. In de inrichting aan zijn kleine, armzalige tafel zetten we ons, zoals meestal, aan het spel en zoals…
autobiografie
4.5 met 4 stemmen
755 In de herfst van 1992 besloot Bjarne een cd-speler aan te schaffen. Zijn cassettetapespeler begon kuren te vertonen. De geluidskwaliteit ging achteruit. Vinylplaten draaide hij al een tijdje niet meer omdat de naald van de platenspeler was gesneuveld door een onverwachte beweging.
Een cd-speler gaf nieuwe mogelijkheden om muziek te luisteren in een…
"Olifantchocolade"
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
502 Het kleine merkje: "Côte d'Or" onder het olifantje op de verpakking van de chocoladerepen heeft mijn broer opgemerkt. Dit is zijn favoriete chocolade en ik breng deze steevast voor hem mee. Door met de handen de agenda's, zijn enige en dierbare bezit, te bekloppen, raakt hij zijn gevoelens en spanningen kwijt. Hij is de broer - vijf jaar jonger…