857 resultaten.
Zo heel gewoon, omdat ik ook zo gewoon ben!
verhaal
2.7 met 3 stemmen
739 Gewoon want weet je, ik ben honderd keer liever een gewoon mens dan een ongewoon individu waar je niks mee kunt.
Uit de pols en uit het hoofd omdat ik veel heb met gewone mensen, zoals boven genoemd.…
5 mei
dagcolumn
4.0 met 8 stemmen
726 De gemeenschap is belangrijker dan de individu. Maar het CDA gaat niet zo ver dat het volk de hoeksteen van de samenleving is. Dat is het gezin. Er is ook wel verschil tussen het CDA en de NSDAP.
De PvdA is net als de NSDAP een socialistische partij.…
bewering
3.1 met 9 stemmen
776 Misschien ben ik wel zo wijs om te zeggen dat ik niet wijs ben.…
bewering
3.4 met 13 stemmen
692 Beleef mijn schaduw, wees mijn lamp, verlicht mijn pad,
schemer van begrip, brand fakkels bij mijn duisternis,
zend zonnen naar mij alleen, opdat ik niet verbrand,
maar slechts gloei, van genot en eigendunk, want
vrouwen blijven meisjes, ook in spelletjes.…
bewering
3.4 met 8 stemmen
408 Je moet weten wie je bent, wil je ergens staan.…
bewering
2.9 met 9 stemmen
426 Mijn blindelings vertrouwen in de goedheid van heel
ons leven doet mij ook geloven in en hopen op een prachtige
en glorieuze toekomst voor ons allen.…
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
413 Ik heb in mijn leven nooit ergens bij gehoord. Dat komt omdat ik van nature eigenlijk óveral al bij hoor! Ik hoef er geen moeite voor te doen: alles van de afgelopen jaren zal nu in de rest van dit leven op zijn plek vallen.…
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.476 Godfried Bomans zei ooit eens:
"Als je iets doet, dan moet je het direct goed doen!"
Ik heb mij in mijn korte leven, tot nog toe, geprobeerd
daar aan te houden...
Ik begin niet zomaar iets; ik bouw langzaam mijn doel, een pad dat recht voor mij uit ligt, op en uit.
Ik roep niet zomaar wat, daarvoor heb ik een te strenge vorming achter de rug!…
bewering
1.2 met 5 stemmen
597 Het Capgras-syndroom maakt van mensen onhandelbare, lasterende, leugenachtige en inhalige monsters.…
Twee soorten columnisten
dagcolumn
2.8 met 6 stemmen
785 Luuk Koelman legt in een filmpje uit dat er twee soorten columnisten bestaan. Zij die helder hebben wat ze willen schrijven en dan beginnen, en zij die gewoon beginnen en wel zien waar het schip strandt. Natuurlijk springen de meeste schrijvers zo nu en dan in elkaars vijver. Met of zonder zwembandjes.
Ik hoor absoluut bij de eerste groep. Om het…
Bewust Zijn en Evolutie
dagcolumn
1.5 met 2 stemmen
702 Een eerste praktische stap om uit de droomwereld van het collectief en het individu te ontwaken is om te leren aandacht te focussen en die aandachtsspanne te verlengen. Je zult merken dat wanneer je de bundeling van je ononderbroken aandacht langer kunt laten voortduren, je energieniveau omhoog gaat.…
Vreemd in een overweldigende wereld
dagcolumn
5.0 met 2 stemmen
695 De omvang van de steden waarin het individu verloren raakt, gebouwen zo hoog als bergen, een onophoudelijk bombardement door de massamedia, de grote krantenkoppen die drie keer per dag wisselen en niemand de kans geven te bepalen wat echt belangrijk is, shows waarin honderd dansmeisjes met de precisie van een uurwerk hun vaardigheid tonen in het uitschakelen…
Je zult maar enig kind zijn!
verhaal
3.5 met 2 stemmen
2.987 Er kwam geen kleintje bij en nou is er niks mis met enig kind zijn, maar soms breekt het haar nu op, nu ze zelf al ruim volwassen kinderen heeft, Oma is en mantelzorger voor haar moeder, breekt het haar op, want oud- oma is een wereldmens wanneer er anderen in de buurt zijn, maar een beetje hatelijk individu wanneer ze alleen haar dochter bij zich heeft…
Een gelukbrengend incident?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
418 Toen ik verkeerde in onduidelijke troebelen, angstaanvallen en in datgene wat mijn beste vriend zou aanduiden met de omschrijving "Torpeur", werd er aangebeld. Een monteur van KPN, gekleed in de pantalon waarop in trotse letters de naam van zijn firma, maakte zijn opwachting en we schertsten samen wat over geheugenverlies en "Alzheimer Light". En…
Als de hel losbarst......
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
438 Met wat toch wel beschouwd kan worden als haar laatste krachten vouwde zij de vele, zijdeachtige, kleurige sjaals die in schrikbarende wanorde lagen opgestapeld in een muurkast met mijn assistentie nog op alsof dit allerlaatste project nog voldoening en zingeving verschafte....
De dood die niet ver meer weg is loert uit haar onkenbare en onheilspellende…
Ontmoetingen bij de bushalte (vervolg)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 Bij de bushalte aan de Dillenburglaan waar de "gekandelaberde" bomen nog slechts getooid zijn met een armzalig gewas dat zich als wanhopig om de stam slingert, ontmoette ik mijn benedenbuurman die zich meestal schuilhoudt en al vijfentwintig jaar kennelijk in stille berusting zijn dagen rekt in zijn schilderachtige woning. Hij rookte kalm een sigaret…
Mijn trouwe voorvechtster/The benefactor of mankind?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
462 Aan het pand aan het Westerpark, de verbouwde eengezinswoning, is een koperen plaat bevestigd die haar ingewikkelde Chinese naam vermeldt: "Atillaoglu Tjon a Tham". Zij is de voorvechtster die ik al vele malen aangetroffen heb achter haar kolossale bureau waarop een naamplaatje haar naam vermeldt, gesierd door de toevoeging "Drs", een epitheton…
Ontmoeting op een "Social Sofa" (vervolg)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
425 September is begonnen en er zit kou in de lucht maar een stralend blauwe hemel overkoepelt ons.
Op de "Social Sofa" kun je altijd iemand ontmoeten (daar schijnen ze ook voor bedoeld te zijn). Mevrouw is drieënzeventig en ziet er nog goed uit. Dat heeft men haar ook gezegd.
Maar de burenruzie is hoog opgelopen....De autistische zoon van mevrouw…
Op het kerkhof
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
389 Op het kerkhof aan de Hoflaan staan donkergroene statige sparren zij aan zij in een lange, plechtige rij, als om de grafstenen te beschermen en te bewaken.....
Het is een mooie julidag en een licht briesje schijnt ons te willen strelen, maar voor mijn zwaar ziekelijke vriendin die naast mij voortstrompelt terwijl haar hand rust op mijn bovenarm, is…
Een gezicht te midden van de menigte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
396 Te midden van de menigte zag ik Hem eens; de schizofrene man die mij ooit genodigd had in zijn flat. Hij haastte zich kennelijk voort tussen de anonieme massa.....
De afstand tussen de diepste eenzaamheid en vertwijfeling en de toppen van het geluk is een afstand die in lichtjaren niet te meten is; voor de schizofrenen zijn er de leegte en de wanhoop…
bewering
2.6 met 7 stemmen
496 Dag Hammarskjöld heeft met zijn "Merkstenen" een flinke steen laten voortbestaan voor de mensheid. Het is niet zomaar een kiezelsteentje of kei noch siersteen.
Een steen waarmee je cirkels kunt maken in het water!
En die cirkels worden weer stromingen erom heen, die breder worden en hun uitwerking niet missen. Maar tegelijkertijd was Dag Hammarskjöld…
De Pedicure revisited
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
424 De Conradhof in Tilburg is ook via een "sluiproute" wel te bereiken want vele wegen leiden naar Rome....
Mijn nagels die als het ware getekend zijn door schilderijen van moderne kunstwerken moeten weer "bijgewerkt" worden en in het kleine kamertje op de eerste verdieping dat bereikbaar is via een steile, witgelakte trap moet ik mij uitstrekken op wat…
Een schelp met een kostbaar hart
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
511 Op mijn zwartgelakte vitrinekast staat tot op de huidige dag de schelp die ik eens vervaardigde uit dikke, aardse, grijze klei. De schelp bevat in haar binnenste, in haar innerlijk een bal, eveneens uit klei samengesteld, die is als een parel in een oester.
Deze bol acht ik symbolisch voor mijn kwetsbare hart dat diep verborgen in mij rust, onzichtbaar…
Ontmoetingen in het Openbaar Vervoer (vervolg)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
449 Ze droeg een soort tuinbroek met schouderbanden en sneakers en haar blonde haar in een staart en verder alle kenmerken van jong, overdadig en overvloedig leven.
Ze sprak me aan: "Waar gaat u naar toe?" "Ik ga een terrasje pikken en even kijken bij "Portagora", de Kringloopwinkel" was mijn antwoord. Ze bleek studente te zijn van "Factorium…
In de "huiskamer" op Zorgcentrum "De Reijshoeve"
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
398 Het kleine lokaal waarin we waren samengekomen en dat men met enige moeite ook wel een "huiskamer" zou kunnen noemen bood uitzicht op een feeërieke tuin met "Engelse" hagen en in de verte een schattig huisje dat bij nader inzien een volière bleek te zijn waarin vogels zich amuseerden die ik wel graag eens van dichtbij had willen bezichtigen.
En…
Een wanhoopsoffensief bij "Grosveld"
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
477 De allerliefste vond toentertijd al dat ik te eenzaam was en ze had alles voor me over, dus ze wilde iets voor me doen. Ik bewoonde een onderkomen in het zuidelijke gedeelte van de stad waar ik toch wel blij mee was maar de eenzame kan niet voorkomen dat de muren weleens op haar afkomen.
En dus verwees de liefste die overigens sinds lang niet meer…
Heldenmoed
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
465 Ze is altijd de rust zelve; is ondanks haar immens kwellende pijnen altijd vriendelijk. Ik durf het haar nauwelijks te vragen maar ik vermoed dat ze de dood, die haar zal bevrijden, voortdurend in het vizier heeft. Ik noem haar "Ans" en spreek haar naam vaak uit.
In de kamer die uitzicht bood op een binnenplaats en op een feeërieke tuin waar het…
Voor de broer met de Bijbelse naam
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
482 De agenda's, die ik mijn arme, gehavende en getormenteerde broer geschonken had - voorwerpen van zijn obsessie en idolatrie en zijn de kostbaarste bezit - koestert hij zoals de duivel een ziel koestert. Hij bewaakt ze en is er zuinig op.
De vijfenzestigjarige man heeft de leeftijd van drie jaar nooit overschreden. Hij glimlacht uitbundig en extatisch…
Onverwachte wisseling van de wacht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
386 Thuiskomend in het portaal dat toegang geeft tot de trappen die op hun beurt toegang geven tot mijn woning, zie ik dat het plantje dat zolang de muur sierde verwijderd is. Ook was mij al opgevallen dat een andere, onbekende naam, weergegeven in zwarte letters, boven de brievenbus is aangebracht.
Lange jaren is de benedenbuurvrouw haar gangen gegaan…
De langstlevende.....
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
436 Ze is nog altijd te midden van de levenden en heeft haar eenennegentigste levensjaar bereikt. In haar huisje in het dorp verwelkomen kunstvoorwerpen mij nog altijd. Naar Haar vluchtte ik eens tijdens dolzinnige escapades van mijn jonge jaren.
Nu speelt zij piano en wiedt zij het onkruid in haar tuintje. De cursus kunstgeschiedenis ligt in het verschiet…