5662 resultaten.
Op pad naar Cilacap?
verhaal
3.0 met 2 stemmen
592 "Ze is naar huis gestuurd Francis", vervolgt Tini's jongere zus.
"En ze zou graag willen dat je naar haar toe komt." Ik pak het briefje aan en stop het snel in mijn zak en loop terug onze tuin in en sluit het hek af. Het was een blauw envelopje beschreven met een rode pen.
"Pa kijk nou, ze woont in Cilicap!" "Ik zweer het je", lach ik dom…
Schoonheid en armoede
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
525 Zij zal binnenkort staan te pronken en mijn gebrek aan Liefde vergoeden, mijn falen en fouten compenseren en mijn liefkozende knuffel vervangen die hij voor de zoveelste keer heeft afgewezen, om een reden die ik nooit zal weten....…
De belofte van het maartlicht
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
467 Terwijl de psychologe in het sfeerloze vertrek haastig en ongeïnteresseerd de woorden neerkrabbelde die het levensverhaal van de cliënte vormden, keek laatstgenoemde uit het raam naar de veelbelovende maartbomen waarin al vogels nestelden en zij besefte dat het licht was zoals in haar jeugd toen zij de hoge bomen zag achter de huizen en toen oma voorlas…
bewering
3.7 met 7 stemmen
608 Vreemdgaan,
liefde in bruikleen.…
Over de kloof
dagcolumn
4.0 met 5 stemmen
719 "Ga terug naar je eigen land."
Je eigen land is het land waar je mensen kent.
Uiteindelijk gaat het niet om je vlag, je bloed, je bodem, maar om het kennen van mensen. Familie, vrienden, kennissen.
Mensen willen bij een groep horen. Wie alleen is, zoekt een groep waar hij bij hoort. Dan zoek je snel mensen die op je lijken en dan is de huidskleur…
Het meisje met de grijze plooirok
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
465 Mijn liefde is gewekt en zij zal voortduren, waar de wereld het meisje met de grijze plooirok niet zag en niet zal zien, waar de wereld en de mensen zich van haar afkeren, haar veronachtzamen, verwaarlozen, zal ik goed voor haar zijn, haar liefhebben, zij, die mij gegeven is: het meisje met de grijze plooirok.…
Kind
dagcolumn
4.1 met 10 stemmen
1.798 Onvoorwaardelijke liefde op zijn best.…
Terug in de Chopinstraat
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
458 De huizen van de Chopinstraat liggen als het ware in een vallei, in een diepte en een eindje van het zwarte, rimpelende water van het Wilhelminakanaal af.
Een straatweg die evenwijdig loopt aan het kanaal, omzoomd door hoge rietpluimen die wapperen, waaien en wuiven in een licht briesje, voert daarheen en zo mocht ik op een winterse dag het huis terugzien…
autobiografie
4.3 met 3 stemmen
1.319 Ik kon altijd bij haar terecht als ik verdrietig was door de teleurstellingen, dan probeerde ze me weer op te monteren door sarcastische grappen te maken, waar ik uiteindelijk na mijn boosheid toch weer om moest lachen.…
De laatst overgeblevenen.......
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
463 In de duister wordende kamer richtten onze blikken zich op elkaar. We waren de enig overgeblevenen uit een talrijke familie. Ze was mijn 86-jarige tante en ik vreesde erg voor het moment van het definitieve afscheid wanneer haar gestalte zou vervagen in het uitzinnige duister, in de duisternis die ons allen wacht.
Kerstmis naderde en mijn tante…
Valentijnsdag
dagcolumn
3.2 met 4 stemmen
980 De dag om de grootste liefde in het leven te aanbidden. De romantiek schuilt hem in de kern. Eigenlijk is elke dag de dag om dit te doen. Dat is natuurlijk de kern van ware liefde. Om die te allen tijde te geven. Maar de charme om het één dag van het jaar extra te doen, mag niet worden weggecijferd.…
DE JONGE ROZENKEVER (deel 2)
verhaal
4.0 met 1 stemmen
517 "Er moet een kanaal gegraven worden: een korte, maar brede vaarweg, die de twee grootste rivieren van ons land met elkaar zal verbinden. Dat zal onze vrachtschepen zeer ten goede komen."
Koning Gerboud ging steeds driftiger praten. Wat ging zijn tong druk op en neer!
"Nou, de koning komt goed los," dacht de rozenkever. "Ik maak al rondvliegend kleine…
bewering
4.7 met 3 stemmen
729 Van het zout gewonnen uit de tranen van mijn lief,
wil ik met Pasen een vleugje op mijn ei.…
Gotspe
beschouwing
3.3 met 3 stemmen
2.120 AAN NIETS
De titel van een dichtbundel van Shakila Azzizada, waaruit ik met plezier HERINNERING citeer:
Als het geheugen van de tuin
leegloopt van bloei en rijpheid
spiegelen de gewonde bloemen
de doodsdrift van de herinnering
Allesbehalve een Herinnering aan Niets is mijn TRANENDAL:
Subtitel: SORRY
JIJ, ALS KUNST VAN ONZE LIEFDE…
VLESELIJKE WENS
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
583 Dat ze al wiegend een lustige en bezitgrage wijs mogen zingen voor de man, die mijn liefde zal ontvangen en over wiens leven en wezen ik zal tronen.…
Mijn ontmoeting met Billy, een hondje....
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
512 De tranen om onherroepelijk leed en verdriet bezetten mijn ogen vóór haar komst en ook de tranen van ontroering om een klein hondje dat een echtpaar naast mij mee bleek te voeren en dat, zoals bleek, de naam "Billy" droeg.…
"Just Friends (?)"
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
482 Na zeven jaar ben je teruggekomen en gedurende die zeven jaar had ik op je gewacht. De intercontinentale telefoonlijn was haast bezweken onder mijn emoties. Een krans, een tooi van grijze haren sierde je hoofd als een aureool en ik had een amoureus programma geïnstalleerd in het computertje tussen mijn oren; ten onrechte. Ik zie nog je magere torso…
Moedertje!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
434 Ze was gearriveerd op de ziekenafdeling met een acute astma-aanval en liet ondanks alles niet na me onmiddellijk zonder reserves in haar warme hart van oudere vrouw, van goedhartige, levenservaren moeder te sluiten. Haar stakerige, hulpeloze, kwetsbare benen in de steunkousen had ze uitgestrekt op het bed en ze kwamen onder de mallotige, ouderwetse…
Het dierbare staketsel
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
509 Het karkas, het chassis is opgehangen in de borstholte door een onbekende; het fragiele chassis dat nu begint te haperen, mankementen begint te vertonen. Het is mij niettemin dierbaar; dierbaar als mijn bloed, als mijn adem. Het tijdstip is onbekend; het finale tijdstip van het afscheid van alles wat mij zo oneindig geliefd is zoals de decemberbomen…
Oma's nieuwjaarskoeken
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.534 Eens greep immens verdriet mij aan toen oma mij de fuchsia-plant met de bevallige paarse en roze klokjes had geschonken: eens zou ik haar voorgoed moeten missen als de wrede dood ons van elkaar los zou scheuren......…
Als ze me maar "Ien" noemen.......
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
431 Soms en bij sommige mensen duikt het koosnaampje "Ien" op in de conversatie met mij en dan voel ik mij gevleid; dan denk ik dat men werkelijk van mij houdt.....
De liefste die niet meer leeft koos de naam "Catharina" voor me. Zo was "oude oma" genaamd; men noemde haar ook "Cato"; ik heb haar nauwelijks gekend; op oude foto's houdt zij mij…
Liefde en lust, geest en ziel (reactie)
beschouwing
3.3 met 3 stemmen
586 Tja, zonder lust zouden de begrippen geest, ziel en liefde niet eens zijn ontstaan m.i..
Hoop, geloof en liefde maar de meeste van deze is de lust.…
Toen een nieuwe winter inzette.....
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
533 Ach, mijn kameraad, mijn vriendin, mijn enige zus, hoe liepen we samen eens in lang-vergeten tijden zij aan zij de lange weg en hoe zou ik voorgoed aan je zijde willen lopen over de lange, bochtige en kronkelend-onvoorspelbare weg van het leven.
Een nieuwe dag is aangebroken, een nieuwe winter heeft ingezet: in een laat seizoen zetten we koers naar…
Een bonte sjaal met ingeweven motieven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Eens weefde je de sjaal voor mij; voor mij, je zo dierbare zus; de sjaal met de zo kunstig ingeweven motieven in geel en grijs. Het was in de tijd dat het grote, mechanische weefgetouw nog in je kamer stond waarmee je zo goed weg wist.Nu nog streel ik de fragiele kwastjes van mijn sjaal die je samenknoopte; je hield zoveel van mij en ik hield zoveel…
Een jeugdherinnering, gedeeld aan een ziekbed
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
457 "Uw zus is er", verklaarde de verpleger, Spoedig inderdaad verscheen zij aan mijn bed in de ziekenkamer; het oude gezicht omlijst door een gordijn van grijze haren, als een helm.
Zo trots noemde ik steeds haar naam en bezigheden tegenover vreemden, tegenover onbekenden, die onze familienaam niet kennen: "Mijn zus, van Milieudefensie, mijn zus, de voorzitster…
Een been als een werk van moderne kunst.....
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 Aan mijn linkerbeen vertoonde zich een felrood plakkaat, als een sok van eczeem, reikend tot aan de kuit en ik bedacht dat een foto hiervan goed zou passen in de collectie van het nabijgelegen De Pont Museum omdat die toch al uitmunt door uitzinnige absurditeit.
In het verschiet lag een afspraak met de huidarts en het zou blijken dat ik met twee…
Kinderverhaaltje voor het slapen: de hond, het muisje en ''jeuk"
verhaal
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
713 Hij had haar wel zien lopen, zeg maar rennen, de muis, het muisje
maar hij had geen trek in hem of een haar, want wat het was, dat wist nog ie nog niet
hij was geen kat, hij was een hond en woonde op de derde verdieping in de Amsterdamse Jordaan, heel hoog met meer dan 50 betontreden of te wel 6 loodzware moeizame trappen
hij vroeg zich af hoe…
Als de eenzame noordelijke ster......
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
481 Ik noem haar "tante Greet" en hoop dat de liefkozing in mijn stem hoorbaar is.
Ze is een lady die met haar sterke geest hoog uittorent boven het leed en de rouw die haar overvallen maar nooit omver geworpen hebben en zij is mij nog als enige gebleven als de eenzame noordelijke ster die triomfantelijk schittert in de nacht terwijl de overigen zijn…
BEATRIX, AMUSES OF PANNENKOEKEN
verhaal
3.0 met 1 stemmen
1.349 Toen zag ik zoveel verdriet, dat ik ongevraagd haar hand vastpakte en zachtjes streelde.…
De dag dat de Profeet huilde.
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.434 Ibrahim snelde naar huis
waar tot zijn verdriet niemand hem binnenliet. Wat zijn
dat voor nonsens? vroeg een vrouw uit het dorp. De man
komt pas als het kind er is. Ibrahim bleef buiten staan.
Hij was niet van plan om weg te gaan. Opeens hoorde hij
een gil. Dan was het even stil. En toen Allah zij geprezen
hoorde hij de baby huilen.…