4642 resultaten.
Uitzwaaien
dagcolumn
3.3 met 3 stemmen
1.066 Ik zwaaide ze uit terwijl ze de wijk uit reden. Aangezien het zeven graden vroor, had ik eerst de ruiten van de Golf schoongekrabd. Ik had de motor ook al een tijdje laten draaien en de verwarming op standje hoog gezet. Vervolgens had ik mijn moeder bij de arm genomen en haar naar het rechterportier geleid. Zoals gewoonlijk was de auto nogal schoksgewijs…
Een engeltje geboren
verhaal
3.9 met 9 stemmen
711 Het engeltje kwam in een gezin om een bepaalde reden, de moeder was heel erg verdrietig omdat kort geleden haar kleine meisje was overleden en de vader ja die wist niet zo goed hoe hij zijn vrouw moest troosten terwijl hij ook zelf zoveel verdriet had.…
Voor mijn laatste moeder......
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
498 In het dorp waar mijn eenennegentigjarige tante haar ongetwijfeld laatste levensdagen nog altijd rekt en voortzet, kennen de ouderen elkaar en zij begroeten elkaar hartelijk. Vandaag was ik welkom in het kleine huisje waar de piano nog stond, waar de oude, pontificale staande klok uit 1910 de uren nog wegslaat, waar nietige, kwetsbare vogeltjes aan…
"Vriendschap is een droom"
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
442 Ik kwam haar tegen vlak bij het oude kerkhof, zwaar vergrijsd en voortstrompelend achter een rollator en ik herkende onmiddellijk in haar de "vriendin" van tweeëntwintig lange jaren, met wie ik in vroeger tijden de zwemafspraken had gehad; de "vriendin" die welkom was geweest in mijn ouderlijk huis; met wie ik aan het sterfbed van onze betreurde…
Het was slechts een MBO-opleiding
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
441 Van een vriend die het gebracht heeft tot Inspecteur van de Belastingdienst hoorde ik dat slechts een MBO-opleiding nodig is geweest voor jouw werkzaamheden in je armzalige baantje van belastingambtenaar, mijn liefste, arme vader.
Op die foto (die ik nog altijd bewaar) zie ik je op die kale kamer, in het gezelschap van je collega's, achter je metalen…
Herinnering aan mijn jeugdvriendin Lucia en aan een Midge-pop
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
548 Met mijn jeugdvriendin Lucia fietste ik vaak door de grauwe straten van onze provinciestad en we kaatsten met de kleurige ballen tegen de bakstenen muren van de arbeidershuizen. Lucia's moeder zat hele dagen achter de naaimachine om een hippe garderobe voor haar dochter te vervaardigen en ze luisterde zeer graag naar het Duet uit "De Parelvissers…
Berichten uit een Zorgcentrum (vervolg en slot)
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
619 De neef en nicht bleven nog even voor de thee, maar alsof de duivel hen op de hielen zat, namen ze snel afscheid.…
"Een doodshemd heeft geen zakken"
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
479 Zij zou oma en moeder hebben kunnen zijn, maar zij had kinderen noch kleinkinderen.
Op een dag ging ik voor 't eerst naar haar toe via de lange Ringbaan die de stad omcirkelt zoals een ceintuur het lichaam van een corpulent persoon omspant.
Nog altijd zie ik auto's, bussen en motors passeren over de Ringbaan naast mijn huis, maar zij zullen me nooit…
In Memoriam: twee goudvissen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.275 Zijn opgezwollen, feloranje lichaampje met de bolronde, nietsziende gele oogjes met het zwarte middelpunt van de pupil dreef roerloos en levenloos op het water in de kom waarin hij tot voor kort zo fluks had rondgezwommen. Ik moest hem eruit scheppen met het gazen netje en hem aan zijn kameraad ontnemen die vooralsnog ijverig zijn rondjes draaide in…
Met mijn oude moeder op stap
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
486 We gingen weer eens naar de supermarkt.....
Van te voren viel er veel te regelen; we moesten de bon van de voorgaande keer inspecteren en de stekkers moesten uit de stopcontacten, de tussendeur moest dicht, de rolstoel moest uitgeklapt en klaargezet worden en mama moest erin plaatsnemen; de jas moest aan, het hoedje moest op, de bonte, warme doek moest…
De troost van de dood.......
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
484 Buurtbewoners zien mevrouw sinds kort niet meer wandelen door de straat. Mevrouw sluit zich niet meer aan in de rij voor de kassa. Mevrouw zal voorbijgangers en winkelpersoneel nooit meer haar brede, hagelwitte maar geveinsde glimlach tonen waarachter haar onzichtbare, verwrongen ziel schuilging die verborgen bleef in de cocon, in het harnas van haar…
Bij het "Afvalatelier" In Wijkcentrum "De Poorten"
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
486 In de portiersloge van Wijkcentrum "De Poorten" dat me met haar stalen, imposante letters welkom heeft geheten,zit een dame de hele dag gebogen over een kruiswoordpuzzel. Zijn er zo weinig bezoekers?
Als ik haar gepasseerd ben, kijk ik even later vanaf een hoge balustrade in het architectonisch verantwoorde gebouw in de diepte naar een idyllisch…
"En toch zal ik op je terugkomst wachten"...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
476 Als een wetende zal ik mijn - korte - toekomst ingaan: als een wetende omtrent liefde en vriendschap - vaak uitgesproken, vaak onuitgesproken.
Het huisje met de rozentuin zal leegstaan; nooit meer zullen twee mensen daar hun gedachten delen zoals wij eens deden.....
De lichtblauwe stoel zal onbezet blijven: zul je nog terugkomen uit het verre,…
Herinnering aan Vader (vervolg)
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
525 Ver, verscholen in de tijd, ligt de herinnering aan de man die mijn Vader was; mijn eerste leraar en mentor die goedwillend over mij waakte; met wie ik op de foto sta; een fragiele baby in de armen en handen van Hem, die ik later zo goed zou leren kennen....
Muziek begeleidde zijn leven; hij dook weg in romantische fantasieën die de pijn om de zwakzinnige…
Lonely planet
dagcolumn
3.4 met 5 stemmen
842 Een afscheid dat steeds dichterbij kwam. Er moet nog zoveel gebeuren, voordat je vertrekklaar bent. Scene: de huiskamervloer ligt bezaaid met spullen die mee moeten, maar natuurlijk niet allemaal in één rugzak passen. In wanhoop roept de dochter dat ze nooit op tijd klaar komt met pakken. Tranen. Troostende woorden. Natuurlijk gaat het lukken.…
Mijn verraad aan jou
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
441 Nu is er nog de haven met de kleurige boten die we samen bekeken tijdens de wandeling. Nu strekken de straten van de stad zich nog om me heen uit; nu scheiden ons nog maar negen luttele maanden, maar de tijd zal reuzensprongen maken.
Jij blijft altijd bij me, onverminderd, in je gedaante, in je gestalte van je laatste uren. Je laatste blikken vergezellen…
Ontmoeting aan de Noordhoekring
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
425 Ik ontmoette hem op de Noordhoekring. Zijn vergrijsde snor en baardje vormden een smalle, dunne lijn rond zijn neus en mond. Hij stapte van zijn fiets, zette één voet naast het voorste wiel en zijn vriendelijkheid overstelpte mij.
We hadden elkaar twaalf jaar niet gezien en ik herinnerde me de avonden van de eetclub en zijn opmerking dat hij mij…
Over twee armlastige meisjes, die eens naar Oisterwijk mochten.......
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
456 Het was in de familie bekend: onze vader was een klein ambtenaartje: we betrokken kleding van een nicht: mallotige kleding die ons tot uitzondering maakte te midden van de klasgenootjes en waarom we genegeerd werden.
Een tante had besloten ons, armlastige kinderen eens mee uit te nemen en te trakteren: we mochten naar het poppentheater in Oisterwijk…
Een turquoise kop en schotel: herinnering aan mevrouw Van Keulen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
417 Op mijn kastje staat een kop en schotel van breekbaar porselein met turquoise en zwarte motieven; srmzalig overblijfsel, souvenir, bewijsstuk en erfstuk van een vriendschap die drie jaar duurde en die plotseling afgebroken werd door het onvermijdelijke noodlot dat ons allen te wachten staat....
Nooit meer zal ik op weg gaan naar het bejaardentehuis…
Schooljaren
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
2.695 Daarna de vrachtauto met mijn dronken mede-scholieren in de achterbak, de lauwerkrans om de hals, die onze ouderlijke huizen aandeed; de examenfeesten, het afscheid, waarna ik geen van hen allen ooit nog zou zien....…
Haar geschenk
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.078 Er was een oudere dame in mijn leven. Ze is de weg van alle leven moeten gaan en rust voor altijd. Ze heeft me het geschenk van de Taal gegeven. Van de Taal die eens gebruikt is voor brute, onmenselijke commando's, van de Taal die ook kan vleien, liefhebben, strelen, ontroeren, van de Taal die in haar huis de hele werkelijkheid herbergt.
Toen aan…
Bij het portret van mijn moeder uit 1986
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
564 In zo'n lijstje heb ik jouw lieve portret tegen de achterwand geprikt en dit artefact siert nu mijn dressoir zodat ik kan kijken naar je door verdriet getekende gezicht, met de verbeten mond, verwoest door de rampspoed van je leven maar op de een of andere manier toch niet beroofd van de meisjesachtige charme en schoonheid die je nooit verlaten hebben…
Vader en dochter, vriend en vriendin/Een soort prozagedicht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
503 Toen je een oude, kwetsbare man was geworden met bevende handen en onze liefde een tedere vader-dochter-verhouding was geworden, droomde ik van je en in de droom, die ons nieuwe universa laat zien, vervormd en geschapen door ons onderbewustzijn (een nieuwe, magische wereld) speelde je en verfde je met me in een groot huis met watervlakte erachter aan…
Uit
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
988 Op 29 juni 2006 werd voor het laatst de stem van de verkeersleider vanuit de verkeerstoren van Vliegveld Valkenburg, met de aanleg waarvan men op 17 april 1939 was begonnen, de ether ingestuurd. De 28 seconden durende boodschap begon aldus: “All stations, all stations, all stations. This is the final transmission from Valkenburg Tower”. . . In het…
Sociale Vaardigheden
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
460 Zijn enorme, formidabele buik begon ongeveer onder zijn kin en eindigde juist boven het driehoekje dat hem mede tot man maakt. Hij moest zijn gigantische bovenbenen spreiden om de buik alle ruimte te geven, die nu eenmaal noodzakelijk was.
Hij was een van de deelnemers aan de Cursus Sociale Vaardigheden.
Een lieftallig, nog jeugdig kindvrouwtje…
autobiografie
2.0 met 1 stemmen
922 De Gemeente Tilburg is wispelturig in haar beleid: soms hardvochtig en afwijzend; soms welwillend en ze had onverwacht in haar niettemin oneindige filantropie besloten dat ik mee mocht met een reisje van de Katholieke Bond van Ouderen naar Monschau, dat ik voor het laatst aanschouwd had in 1966 met mijn oom en zijn aanstaande vrouw toen we ijs gegeten…
Een treffen op de Meimarkt
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
470 Op dramatische wijze hadden we afscheid moeten nemen van mijn moeder, Mariska's vriendin, en kennelijk was ik daarna altijd een soort ongewenst bijverschijnsel van de wijze en charismatische figuur van mijn moeder voor Mariska gebleven aan wie zij na moeders dood geen aandacht meer had willen besteden.…
Moedertje!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
434 Ze was gearriveerd op de ziekenafdeling met een acute astma-aanval en liet ondanks alles niet na me onmiddellijk zonder reserves in haar warme hart van oudere vrouw, van goedhartige, levenservaren moeder te sluiten. Haar stakerige, hulpeloze, kwetsbare benen in de steunkousen had ze uitgestrekt op het bed en ze kwamen onder de mallotige, ouderwetse…
Frivoliteit en ontluistering,
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
957 Op de foto sta je nog zo frivool, florissant en zelfbewust. Je was vierenzestig. Je colbertjas had je over een stoel gedrapeerd; over een van de gewelfde, eikenhouten stoelen die mijn ouderlijk huis rijk was. Nu was de pensionering aangebroken.
Je aftakeling was een verschrikking. Elf maanden worstelde je met je doodsangst, jij die altijd al de angst…
Im Memoriam: Louis, een vriend
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
581 En dan zegt men: "Hij had vocht achter de longen"; een standaarduitdrukking, welhaast een cliché van de goegemeente, onwetenden, ondeskundigen en weinig geïnteresseerden, die nauwelijks op de hoogte zijn van de weidse wetenschappelijke terreinen waarop de medische kennis zich in al haar uitgebreide finesses wenst te profileren.
Jij had dus vocht…