3560 resultaten.
Toegift van het leven/Laatste bloei
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
507 Deze september wordt me nog geschonken....
Haar gesluierde, gedempte, gouden licht koestert mijn ziel en zintuigen en overspoelt mijn wereld....
Een vriend beroert de snaren van de viool van zijn hart nog altijd voor mij. Van ver bereiken zijn alwetende, ijsblauwe, stokoude ogen, die zijn als die van een milde, vergevende vader, mij nog. ZIJ wacht…
Hier en daar zon en af en toe een moord....
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
527 Mevrouw K. van "Brabant Nieuws" blikt zoals gewoonlijk onbekommerd en opgewekt in de camera. De charme van de jeugd omgeeft haar nog steeds en ze draagt een beschaafde maar toch uitbundige creatie die speciaal voor haar is uitgezocht in een exclusieve modezaak en die past bij haar functie
Wat staat er vandaag op haar repertoire? Het Tonproaten,…
Steffie en Zara; Herinneringen aan mijn oma
verhaal
3.5 met 4 stemmen
626 Tijdens een wandeling door het Brabants Natuurmuseum zagen ik en mijn vriendin, naast al die andere, schitterende en ontroerende, zij het opgezette, dieren, zoals katten, vossen, kraaien, sperwers ook die lieflijke Zwitserse honden met hun zo koninklijke en elegante natuurlijke bontjassen en met het vaatje cognac om de hals: de St. Bernardshonden.…
Een scène bij de kapper......
verhaal
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.644 Het jonge kapstertje, dat zelf getooid was met aandoenlijke, kinderlijke staartjes, die boven oo haar hoofd parmantig waren samengebonden door kleurige frutsels, deed haar best om mijn onwilllige haardos te fatsoeneren en te disciplineren en een fantastisch, nieuw kapsel te creëren.....
Mijn armzalige haar, dat heel zijn vroegere glorie verloren…
Zelfportret als pinguïn (?)
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.466 De gang is waggelend, schommelend, alsof de bodem van goede Moeder Aarde mij niet wil dragen, alsof het dunne ijs van de werkelijkheid wakken kan vertonen, alsof de aarde voor mijn voeten open kan scheuren, waarna ik in een peilloze kloof tuimel....
Maar de kop is opgeheven, alsof ik in hogere regionen, in een ijle atmosfeer iets op wil snuiven van…
Een gang naar Canossa?/Terugkeer in mijn slakkenhuis......
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
3.171 Meer dan vijfentwintig jaar geleden heb ik voor het laatst de wandeling gemaakt; de afstand afgelegd die mijn appartement scheidt van het gebouw (of de kazerne, of het gekkenhuis, of de gevangenis) waar ik gedurende negen lange jaren mijn werkplek en collega's had gevonden en waar ik op die (fatale of bevrijdende?) dag ben weggestuurd met gesnauw en…
Een mislukte sollicitatie (vervolg)
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.424 Deze keer had ik er wel zin aan gehad......
Het lijkt mij haast vanzelfsprekend dat ik zeer graag de tegen de wanden van de "Vriendenkraal", een in Afrikaanse stijl gebouwd optrekje op het terrein van het Safaripark in Hilvarenbeek, geposteerde en in potten met helder, sterk water ondergebrachte foetussen en embryo's, voor mij de zo kwetsbare getuigenissen…
Herinneringen aan mijn wandeltochten door Midden-Brabant/De troost van bosanemoontjes......
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
480 We waren op die lentedag, die kennelijk het immense, alomtegenwoordige leed van de wereld getrotseerd had en stralend en schitterend met majestueus licht en bloemen van velerlei makelij een nieuw seizoen representeerde, de witte bosanemoontjes gaan bewonderen die zomaar uitbundig krioelden op de rulle bosgrond tussen de kale boomstammen en die ZIJ zo…
Als een schip zonder tuigage.......
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
468 ....en de dag is gekomen, die onvermijdelijk eens aan moest breken, waarop we al de lieflijke, kunstige, elegante en curieuze spulletjes waarmee we opgegroeid waren, de zo vertrouwde snuisterijen van onze jeugd, die mama nog lange jaren vergezeld hadden in de bejaardenflat rücksichtslos één voor één in een vuilniszak moesten deponeren om ze mee te geven…
Een tribuut aan de "Lentemaan" boven Moerenburg
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
606 Café "Zomerlust", met in haar veranda de ouderwetse glas-in-lood-ruitjes, bevindt zich als vanouds even buiten de stad, juist voorbij de brug die het Wilhelminakanaal bekroont, in Tilburg Zuid, aan het eind van de lange, bochtige straat die de naam "Oisterwijksebaan" op haar kobaltblauwe naamolaatje draagt en die tot haar huizenrij het ouderlijk…
Met mijn oude moeder op stap
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
486 We gingen weer eens naar de supermarkt.....
Van te voren viel er veel te regelen; we moesten de bon van de voorgaande keer inspecteren en de stekkers moesten uit de stopcontacten, de tussendeur moest dicht, de rolstoel moest uitgeklapt en klaargezet worden en mama moest erin plaatsnemen; de jas moest aan, het hoedje moest op, de bonte, warme doek moest…
De troost van de dood.......
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
484 Buurtbewoners zien mevrouw sinds kort niet meer wandelen door de straat. Mevrouw sluit zich niet meer aan in de rij voor de kassa. Mevrouw zal voorbijgangers en winkelpersoneel nooit meer haar brede, hagelwitte maar geveinsde glimlach tonen waarachter haar onzichtbare, verwrongen ziel schuilging die verborgen bleef in de cocon, in het harnas van haar…
Een souvenir uit Oisterwijk
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
461 Hotel en conferentie-oord "Boschoord" rijst hoog en monumentaal op en haar oranje-beige muren schemeren door een wirwar van boomstammen die met haar wedijveren in hoogte, waardoor we niet onmiddellijk tegen haar op hoeven te zien als lilliputters tegen een reusachtige, eerbiedwaardige gestalte.
We wandelen over langgerekte paden die zich om ijsblauwe…
Een kapsel als een kunstwerk......
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
486 Mijn hoofd vormt een gigantische uitdaging voor haar maar haar conversatie blijft uiterst beperkt tot variaties op een thema als "mooi haar" en "stevig haar".
Ik vraag me af hoe lang ze in Nederland is. Het haar moet in laagjes geknipt worden tot het zich als de schubben van een vis neervlijt in glanzende lagen; een eindeloos karwei. Telkens weer…
Houden van de regen......
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
494 Je houdt van de regen en je weet niet waarom. Is het omdat je lang-overleden vader je af en toe het gedicht voorlas over de regen die regent op daken en dakpannen, weilanden en velden?
Is het omdat je in je zolderkamer altijd de druppels hoorde, als een gestaag tikkende klok? Of is het wegens het liedje van Rob de Nijs over zijn ongelukkige liefde…
Tevergeefs naar Oisterwijk en wat er verder gebeurde.....
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
473 Ik was voor niets naar Oisterwijk geweest; mijn nieuwe wandelvriendin, die ik had leren kennen via een advertentie, had ik er niet getroffen.
Op de heenweg striemden regel en hagel de voorruit van de auto van de Deeltaxi; geen weer voor een wandeling; de ruitenwissers waren druk in de weer; de regen had ons verrast, zoals zomerregen kan doen.
De felrode…
Met de BoodSchappenPlusBus op stap (vervolg)
verhaal
4.3 met 3 stemmen
558 Het is een stille, grijze novemberdag als de BoodSchappenPlusBus van start gaat bij "De Reyshoeve", een bejaardencentrum in de Tilburgse wijk "De Reeshof" en als zij koers zet naar het Winkelcentrum Wagnerplein met "aan boord" drie oudere, grijsharige dames, een vrijwilliger als chauffeur, een eveneens vrijwillige begeleidster en ikzelf, verslaggeefster…
Het crematorium revisited........
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
449 Het was september. De zon was nog warm en zette nog kracht bij. Een moeder moest voorgoed afscheid nemen. Mijn vriendin had gezegd dat ik na de dienst in de kapel moest uitzien naar een mevrouw met een forse huidkwaal in het gezicht.
Een dergelijke kwaal heeft wellicht als enig voordeel een onontkoombaar herkenningsteken te vormen, als een baken in…
Bij het "Afvalatelier" In Wijkcentrum "De Poorten"
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
486 In de portiersloge van Wijkcentrum "De Poorten" dat me met haar stalen, imposante letters welkom heeft geheten,zit een dame de hele dag gebogen over een kruiswoordpuzzel. Zijn er zo weinig bezoekers?
Als ik haar gepasseerd ben, kijk ik even later vanaf een hoge balustrade in het architectonisch verantwoorde gebouw in de diepte naar een idyllisch…
Een vogel troostte mij met zijn lied......
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
465 In die tijd hield ik in mijn kamer, in een kooi, een kleine citroengele kanarie die op zijn kopje een mosgroen vlekje droeg.....
Vaak, als de tranen opwelden achter mijn ogen om mijn eenzaamheid en armoede vroeg ik het beestje: "Zing eens een liedje voor het vrouwtje". De vogel scheen mijn wens te begrijpen met de minieme hersenen die ook hem als…
Armoede en idealisme......
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
548 De bakkerswinkel is goed geoutilleerd. De trotse letters: "Bart van Iersel, meesterbakker" sieren de gevel. Vier florissante jongedames staan er achter de toonbank die hun gekunstelde, geveinsde en aangepaste glimlach wegschenken aan wie daarvoor ook maar in aanmerking schijnt te komen en met de feestdagen zijn er wat extra "toeters en bellen" die…
Als staaldraad of als spinrag?
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
503 Ik had me jarenlang uitgeput in - weliswaar gedeeltelijk geveinsde - maar toch mijns inziens extreme belangstelling voor al haar familie- en andere aangelegenheden - voor de scheiding van de veertigjarige dochter die - na heftige ruzies met haar eerste man - een arrogante en uiterst hitsige autoverkoper die oneindig veel meer wist van Lancia's en BMW…
Met de BoodSchappenPlusBus op stap (vervolg)/Naar de Abdij van Postel
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
448 Op zondag zevenentwintig februari regent het de hele dag.
Na herhaalde en hardnekkige ruzies met "vrienden" die, wegens hun verbintenis, waarschijnlijk geen weet hebben van de eenzaamheid - die is als een bittere, stroperige drank die men ten einde moet drinken, maar die men niet door de keel kan krijgen, of als een woestijn waarvan men van seconde…
De babypop
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
598 Haar ouders hebben haar "Victoire" genoemd, lang geleden. Ze moeten triomfantelijk en intens-gelukkig en trots geweest zijn om de geboorte van het dochtertje.
De babypop van Victoire, een overblijfsel uit haar verre, voorbije jeugd is nu slordig weggeworpen in mijn berging, naast de hele inboedel van haar voormalige huis en haar overige bezittingen…
Alleen Henri is nog gekomen.....
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
470 In die dagen, zijn laatste dagen, die hij, geluierd en extreem vermagerd, doorbracht op St. Jozefzorg, in het bed op de ziekenzaal te midden van de anderen of in het kleine ziekenkamertje (zijn hand reikte soms nog nutteloos en nodeloos naar het orgaan tussen zijn benen), in die dagen kwam van de collega's alleen Henri hem nog bezoeken, de goede, trouwe…
De man met de hoedjes
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.137 Al jaren kom ik hem regelmatig tegen in mijn wijk, bij de bushalte of op straat en ik ben hem in mijn gedachten "de man met de hoedjes" gaan noemen. Hij schijnt een hele collectie hiervan te bezitten; exemplaren van tweed en wollen stof, maar ook zomerse, rieten hoofddeksels met frivole versieringen.
Het is me vaak ronduit een troost en een "…
..........en eens per jaar een Omelet
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
494 In het naburige dorp is er deze lente voor de roze, witte en gele bloesems in de tuinen van de villa's kennelijk een "Beauty Contest" georganiseerd, want het lijkt of ze zich uitsloven om elkaar met hun pracht en schoonheid te overtreffen.
In een restaurant met de weinig opzienbarende naam "Janssen en Janssen" mag ik met twee andere dames, als…
Twee journalisten bij "De Burgerij"
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
934 In de zomer van mijn tweeënzestigste levensjaar heb ik afgesproken met mijn collega-journalist Gustave bij "De Burgerij", een etablissement halverwege de Noordstraat in Tilburg, de verkeersader die als een zenuwbaan onze "metropool" doorsnijdt en centrale gedeelten van de stad bereikbaar en toegankelijk houdt.
Er zijn in deze straat ook verschillende…
De Wijklunch
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.961 In het zaaltje dat deel uitmaakt van het complex en de woonstede van een communiteit van fraters in Tilburg-West dat ik ken van eerdere gelegenheden en waar een zwart-glanzende piano, die met haar klanken op weldadige wijze veel zou kunnen verzachten, staat te verstoffen tegen een wand, zijn vandaag vele wijkbewoners samengekomen voor een wijklunch,…
Een jeugdherinnering komt tot leven........
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
492 Twee echtparen hadden plaatsgenomen in de leren fauteuils voor het raam van het restaurant dat uitzicht bood op de drukke winkelpromenade en zetten zich aan het menu; de varkenshaas, de frites en het overige.
Ik wachtte bij twee koppen thee op mijn vriendin.
Verderop in de zaak sprongen aan de wand twee zilveren, kunstzinnig vervaardigde hertenkoppen…