Alle inzendingen over eenzaamheid

Wim de bijbelvorser had gisteren tegen zijn vrouw gezegd, dat er een grote knol in zijn sokken zat en of ze die effen wil stoppen. Alie zou het doen, maar was het vergeten. Tijdens het koffie drinken, zei hij: ''Als ik straks thuis kom van biljarten moeten de sokken gestopt zijn, begrepen?'' Zij: ''Er was gisteren een mooie film op de televisie…

De tijd van de befaamde, maar grenzeloos overschatte Meimarkt in het centrum van Tilburg was weer aangebroken. De opeenstapeling en uitstalling van goederen had weer plaatsgevonden in de straten, die in plaats van dierbaarder, afschuwelijker voor mij waren geworden en ik had er rondgedoold, tussen de volgelingen, slaven en adepten van het consumentisme…

Gestoorde mensen projecteren hun stoornis, hun gedrag, hun doen en laten in de ander, van wie zij weten dat die van hun houdt en verankeren zo hun traumatische beleving van hun eigen werkelijkheid.…

Plankenkoorts weerhoudt mij van een groter podium...…

Een maand geleden keek ik nog uit naar de lente. Nu is het lente en ik kan er niet van genieten. Ik heb een tuin en alles komt 'netjes' op, zoals de bollen die ik in het afgelopen najaar hebt gezaaid. Het is mij wel best. Laat de natuur zijn gang maar gaan. Laatst zei iemand nog tegen mij 'wat kijk je somber', waar ik niets op kon zeggen. Normaal…

In deze lente, die ons uitbundig, overdadig, overrompelend aandoet, tevens de lente van het zevenentachtigste levensjaar van mevrouw M., heb ik haar een kortdurende vlucht geboden, een geringe uitweg uit de smerige vergaarbak van ellende, uit de wachtkamer van de dood, die het verpleeghuis vormt en heb ik haar meegenomen in de rolstoel naar het Wilhelminapark…

De titel zegt het al: 'Is een trauma te overwinnen (?)'. Dat is natuurlijk afhankelijk van het soort trauma. Ik vertel mijn eigen verhaal. Op een gegeven moment kreeg ik last van nachtmerries, vaak dezelfde - vervelende - nachtmerries. Het had vaak te maken met het verleden. In het dagelijks leven kreeg ik vaak te maken met associaties, in de…

Er zijn mensen die eenzaam zijn en dat verschrikkelijk vinden, ze wonen dichtbij me en het zijn vrouwen, die alleen zijn achtergebleven omdat hun echtgenoot is overleden en ik maak op straat als ik ze tegen kom vaak een praatje met ze en dat vinden ze fijn. Die ik ken hebben wel kinderen, maar die zien ze maar een enkele keer, want ze werken en in het…

Viveka Babajee is geboren in 1973 op Mauritius. Ze was de jongste van vier zussen. Haar moeder is een Maharashtrian (komende uit West-India), geboren in Hyderabad. Viveka werd bekend vanwege haar promotie voor de Kama Sutra Condooms. Ze speelde in de muziekvideo's van de popzanger Daler Mehndi en van de zanger/acteur/filmregisseur Harbhajan Mann.…

Zielenpijn is een pijn, die niet is te beschrijven. Ik doe een poging, omdat ik het ervaar. Het is snijdend, gaat nooit over. Ik laat nog liever een kies trekken zonder verdoving, dan de ervaring van zielenpijn. Elke dag is meegenomen, het is niet anders.... Door de jaren heen - weet ik - dat ik niet de enige ben met zielenpijn. Aanvaarden kan…

Het blad Ratio (1964/65) en Henk J. Meier waren dramatisch één. Zo merkte ik bij lezing na opvraag uit OBA-archieven. Henk schreef het merendeel en zeker spraakmakende deel. Ratio begon waar het vrijdenkersblad ‘Bevrijdend denken‘ ophield, in 1964/1965. In nummer 1 stelde de redactie: ‘Onze beginselverklaring biedt weinig houvast: panta rhei’(alles…

Zonder jou ben ik een schim van mezelf...…

(voor Joan Vollmer Adams (1923 - 1951)) Je bent geboren op 2 april 1923 in Loudonville, in de staat New York. Het was een welvarende buitenwijk van Albany. Je vader had een grote plantenhandel en je groeide op in rijkdom, maar je wilde een gevoel van eigenwaarde, dat niet met geld te koop was. Je ging op je achttiende naar New York City, waar je…

De geachte heer schulz heeft op nederlands.nl een mooi stukje geschreven over eenzaamheid. Met deze donkere dagen voelen veel mensen zich alleen. En dat is een vervelend en moeilijk gevoel. Ik heb zelf ook nare ervaringen met eenzaamheid maar daar is nu een einde aan gekomen gelukkig nu ik in een begeleide woonvorm woon en mijn moeder ieder weekend…

Het woordje klinkt zo simpel. Was de betekenis ervan in werkelijkheid ook maar zo! Eenzaamheid is net een kameleon, of zo u wilt, een toverbal. Ze kent, afhankelijk van de persoon die ermee te maken krijgt, vele gezichten en vele kleuren. Het gevoel, dat eenzaamheid bij mensen op kan roepen is sterk afhankelijk van het karakter van een ieder afzonderlijk…

Er zijn mensen die eenzaam zijn en dat verschrikkelijk vinden, ze wonen dichtbij me en het zijn vrouwen, die alleen zijn achtergebleven omdat hun echtgenoot is overleden en ik maak op straat als ik ze tegen kom vaak een praatje met ze en dat vinden ze fijn. Die ik ken hebben wel kinderen, maar die zien ze maar een enkele keer, want ze werken en in het…

Een volle asbak en een leeg glas sieren de eenzaamheid.…

Hoosregen tegen de ramen. 10 over 9. Daar komen ze. Elke week stormen ze mijn kantoortje binnen. Om 10 uur begint hun vergadering. Dus koffie erbij en ouwehoeren maar. Over alles behalve werk. Wat ga jij doen vanavond? Lekker chillen. Dacht het niet, fucken joh met m’n vriendje. Hé ouwe rukker, ga je lekker? Ik probeer me af te sluiten voor mijn…

Dans met mij de tango met genoeg ruimte om een hond tussendoor te laten, dans met mij de queka warrelend met doekjes, dans met mij de horlepiep en de polonaise. Dans met mij op klompen polderend door lintbebouwing, deze dans is een laatste kans voor een stevig houvast. Dans met mij, zacht en enerverend, een hand op je schouder.…

Dit is een verhaal van een man zonder woorden, maar óók zonder gehoor. Hij was doofstom. Pas geleden had hij zijn vrouw verloren en dat was héél moeilijk voor hem. Hij miste haar. Maar óók het feit dat ze samen geen kinderen konden krijgen. Hij rouwde een lange tijd en voelde zich eenzaam. Op een gegeven moment werd hij overgeplaatst naar een…

Soms is muziek meer dan een gedicht, het plaatje groter dan een schilderij en gaat het menige filosoof voorbij. Ik bereid u voor op elf minuten en dertien seconden, onbevangen tot op de laatste snik, verdriet in optima forma. Neem er de tijd voor. White Noise - The visitations.…

De Veolia-bus had over De Heuvel gehobbeld en de halte op het Piusplein bijna bereikt, toen we in gesprek raakten. Ze zat al geruime tijd naast me en ik had vanuit mijn ooghoeken de leerachtige huid van haar wangen, haar grijze haar en haar bril geobserveerd. Ik heb wel eens overwogen hoe het zou zijn om in uiterste nood en eenzaamheid mijn zielenroerselen…

Wouter en Mien zaten koffie te drinken achter de geraniums, toen zij opeens de Turkse buurvrouw Zara haar woning zag verlaten en de weg overstak naar hun huis. ''Ze ziet er opgewonden uit, zal er wat aan de hand zijn, ouwe?'' Hij keek ook, en zei: ''Misschien is er wat aan de hand, we horen het zo wel.'' Mien is zowat de enige die een goed…

Een zenuwachtig gevoel dwingt mij elke dag te gaan wandelen, de natuur maakt mij rustiger. Het was een hete dag en de weidse hemel was hier en daar bedekt met stapelwolken. Gelukkig hoef ik niet ver te lopen om mijn dorp achter me te laten, alleen moet ik oppassen voor de roodharige dame bij het laatste huis. Deze dame heeft een ernstige afwijking en…

Ik plant voor jou een boompje, op het gras, midden in de tuin. Ik plant het wat uit de wind, op een plek waar vooral de zon heel veel schijnt. Ik verzorg hem iedere dag zodat hij groeit tot hoog in de kruin. Ik plant het zo in de omgeving dat het zelfs daarmee ook nog mooi lijnt. En als ik dan naar buiten kijk dan glijden mijn gedachten terug in…

ER was eens een man, een kleine intelligente man maar hij was erg alleen en zag niemand behalve soms zijn moeder en zijn eigen kat. Hij luisterde altijd naar de radioberichten om het hele en later ook om het halve uur. Als de oorlog uitbrak wist hij tenminste als eerste dat het zover was en hij had voor een jaar diepvriesmaaltijden in huis en als het…

Donkere wolken dreven snel op tweede Paasdag uit het zuidwesten, het was koud en regenachtig. Mien had koffie gezet en zette een bakkie neer bij Wouter, die het Sufferdje zat te lezen. ''Ik heb nog een tompoes, moet je die, ouwe?'' ''Liever niet darling, ik zit nog vol van het paasbrood en de eieren, ik hoop, dat ik straks uit de broek moet,…

Voor mij is het lijden aan zielenpijn gelijk aan het dwalen in een dorre woestijn, terwijl ik snak naar een oase.…

Als Valentijnsdag wordt afgeschaft zal het aantal zelfmoorden onder jongeren met tien procent dalen.…

Daar stond-ie voor mijn deur. Een dikke trui aan, de grijze haren door elkaar gewaaid van het kleine stukkie tussen zijn huis op nummer 46 en dat van mij op nummer 40. ‘Ik zou graag weer een hondje willen, de mijne is doodgegaan. Begrijp je, het is zo alleen zonder.’ Ik begreep het. Maar hoe kwam ik zo snel aan een hondje voor mijn buurman van 93?…