start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (138)
adel (13)
afscheid (116)
algemeen (330)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (241)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (23)
eenzaamheid (179)
emoties (169)
erotiek (68)
ex-liefde (64)
familie (113)
feest (41)
film (3)
filosofie (146)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (33)
geschiedenis (30)
geweld (46)
haiku (5)
heelal (38)
hobby (32)
humor (384)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (62)
internet (29)
jaargetijden (53)
kerstmis (79)
kinderen (174)
koningshuis (22)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (257)
literatuur (352)
maatschappij (158)
mannen (34)
milieu (14)
misdaad (119)
moederdag (11)
moraal (99)
muziek (41)
natuur (96)
oorlog (108)
ouderen (18)
ouders (36)
overig (129)
overlijden (78)
partner (55)
pesten (29)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (114)
rampen (55)
reizen (132)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (63)
sinterklaas (17)
sms (6)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (43)
tijd (55)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (83)
valentijn (4)
verdriet (87)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (46)
voedsel (45)
vriendschap (84)
vrijheid (59)
vrouwen (87)
welzijn (54)
wereld (35)
werk (96)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (87)
ziekte (153)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 4875):

Hij gaf geen krimp

Wim de bijbelvorser had gisteren tegen zijn vrouw gezegd, dat er een grote knol in zijn sokken zat en of ze die effen wil stoppen. Alie zou het doen, maar was het vergeten. Tijdens het koffie drinken, zei hij:
''Als ik straks thuis kom van biljarten moeten de sokken gestopt zijn, begrepen?''
Zij:
''Er was gisteren een mooie film op de televisie hoe een man zijn vrouw de hele dag treitert en ik dacht meteen aan jou. Trouwens je stopt je sokken zelf maar, je had ze eerder aan mij moeten laten zien, zo'n groot gat is niet te stoppen, koop maar nieuwe.''

De telefoon rinkelde:

''Hallo Wim, hier met dominee Takkenbos, ik heb je assistentie nodig.''
''Natuurlijk dominee, moet ik direct komen?
''Het zit zo Wim, zou jij als kraai willen functioneren. Twee kraaien hebben zich ziek gemeld en Joop heeft zich al bereid verklaard, maar de overledene is erg zwaar, vandaar graag jouw hulp. Na afloop natuurlijk een borrel, dat weet je toch.''
''Natuurlijk help ik, hoe laat moet ik komen?''
''Over een uur Wim, dat waardeer ik zeer van je. Tot straks.''

Hij tegen Alie:
''De dominee vroeg of ik wil helpen een dooie te dragen, twee kraaien zijn ziek, dus als de sodemieterij mijn sokken stoppen, het is het enige paar dat zwart is en ik kan daar niet met rooie sokken lopen, opschieten Alie.''
Zij pakte haar naaidoos en zag dat ze geen zwart garen meer had.
''Ik heb geen zwart garen, mag ik het met blauwe doen?''
''Doe maar, dat zien ze toch niet, ik krijg daar een zwart pak met een bolhoed.''
Alie moest lachen en was blij, dat die hufter de deur uit ging, eindelijk rust.

De sokken waren gestopt en hij was tevreden.
''Hoe laat ben je weer thuis, Wim?''
''Nou dat kan wel laat worden, kook maar geen eten, ik neem wel bami mee, heb jij ook een makkie, luie tante.''
''Oké, je weet, dat vandaag de loodgieter komt om de afvoer te repareren, hé?''
''Ja, dat weet ik, je geeft die vent geen koffie hoor, die tijd rekent ie natuurlijk.''
Ze dacht, krijg het lazarus.

Alie:
''Je mag wel opschieten, het uur is bijna om. Ga je met de fiets?''
''Moet wel, de uitlaat van de auto zit los en is lek. Het wordt tijd, dat jij een baantje zoekt, Alie. Thuis voer je geen flikker uit. Vanmorgen ging ik met mijn vinger over een kast, dik stof op mijn vinger. Wat heb ik aan jou?''
Rot nou maar op, dacht ze.
Ze zag hem weg fietsen, en dacht wat een lul de behanger.

Alie is een volslanke vrouw met grote borsten. Ze kleedde zich gauw om in een korte groene rok met een doorschijnend wit bloesje. Haar BH deed ze niet om. Ze dacht, misschien is de loodgieter een knappe jonge vent, die nergens te beroerd voor is en ruikt hij mijn parfum.
Ze zat voor het raam en dronk een rode wijn. Er stopte een auto voor de deur van een loodgietersbedrijf.
Het portier ging open en een slanke jonge man met zwart krullend haar stapte uit en droeg een koffertje met gereedschap. Hij keek op een papiertje en kwam naar het huis van Alie en Wim. De bel rinkelde en Alie opende de huisdeur en keek met een vriendelijke blik naar de loodgieter.

Wat een knappe jongen, zou hij mijn borsten hebben gezien? De loodgieter begroette haar vriendelijk en wilde meteen aan het werk gaan in de badkamer. Opdracht van de baas natuurlijk. Toen de loodgieter klaar was met het karwei vroeg zij of hij ook even wil kijken naar de kraan in de slaapkamer, want hij lekte.
De loodgieter:
''Ik wil wel even kijken, maar daar moet ik eigenlijk ook weer een opdracht voor krijgen. Samen liepen ze naar de slaapkamer en zij ging op de rand van het bed zitten en deed expres haar rok wat omhoog, zodat haar roomkleurige dijen goed te zien waren.

Zij hoopte op een toenadering van hem, maar hij keek wel naar haar, maar gaf geen krimp en vroeg aan haar een handtekening op het werkbriefje.
Wat zij graag wilde ging niet door en de loodgieter nam afscheid.
Zij was teleurgesteld en moest zichzelf weer behelpen, want haar man liet het afweten. Hij vertelde iedereen, dat een huwelijk tussen een man en een vrouw een eenheid is, maar zelf hield hij er zich niet aan.

Schrijver: kees niesse, 02-06-2013


c.niesseathotmail.com



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: eenzaamheid

Deze inzending is 107 keer bekeken

4/5 sterren met 3 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)