4641 resultaten.
Afscheid van mijn lenzen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
298 De dunne, mintgroene schijfjes, die men ten onrechte de benaming genius verleende, zullen na vijftig lange jaren niet langer mijn halfblinde ogen bezetten.
Ik heb moeten turen in het rode schijnsel van een vernuftig geconstrueerde machine met mijn oude halfblinde ogen die overhuifd en bij wijze van spreken nog net niet overweldigd worden door de…
Bitterzoet afscheid
verhaal
4.0 met 3 stemmen
281 We dronken de bittere zoetheid van het afscheid in één teug leeg, wetend dat deze goedkope wijn ons de rest van ons leven zou bijblijven.…
Afscheid van een wasmachine
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
86 Ik had het gevoel dat met de wasmachine veel verdween, dat de machine het meesleepte in haar vaart, dat ik nu werkelijk afscheid nam: van mijn ouders, van mijn ongelukkige liefde, van mijn jeugd, van mijn studies.…
Liefde en nasi-kruiden
hartenkreet
4.7 met 33 stemmen
1.712 We hadden net twee mooie weken New York achter de rug
Wat heb ik een tranen gelaten om jou, intens diep verdriet
En nu draai je jezelf om, kijkt me recht in mijn ogen
Gelijk voel ik diep van binnen de stekende pijn van toen
Die dag dat je me ver achter je liet
Ik gek werd van verdriet
Je laat 't kind aan je hand los, wordt naar me toe gedreven…
klein excerpt uit een levensgeschiedenis/Prozagedicht
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
498 .....en op dat bankje in het park, waarover Vondels stenen, zwarte gestalte met nietsziende ogen scheen te waken; op dat bankje, naast mijn tante, kregen de woorden die ik uitsprak over mijn ziekte, ouderdom en ongeluk een zelfstandige werking, alsof woorden altijd, noodzakelijkerwijs een waarheid bevatten; mijn eigen woorden gingen een zelfstandig…
Mama's lievelingstijdschrift: De Libelle
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
540 In wachtkamers van artsen, tandartsen en mondhygiënisten tref ik nogal eens te midden van de tijdschriften, die daar slordig liggen opgestapeld en die kennelijk dienen om de wachttijd wat te bekorten met enig amusement en wat informatie, de "Libelle" aan.
Als je het tijdschrift openslaat, zie je op de glanzende bladzijden het ene fleurige tafereel…
Tranen in een Wijkcentrum
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
559 Ter gelegenheid van Kerstmis waren toentertijd her en der vele rijkelijk versierde Kerstbomen opgesteld, ook in een Wijkcentrum waar ik die morgen bivakkeerde om de collectie thrillers in de aangrenzende bibliotheek in ogenschouw nam, onder tranen overdenkend hoe mijn langjarige werkzaamheden voor een wijkkrant voorgoed ten einde waren gekomen en hoe…
Ommekeer
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
483 Hij had tijdens de lange huwelijksjaren de vertrekken gevuld met het aroma en het parfum van zijn persoonlijkheid.
Haar liefde was voor haar de parel in de oester van het leven, die zij veroverd had op een woestenij van leegte, eenzaamheid en wanhoop. Hoewel zij na zijn dood eigenhandig de grond had willen openkrabben, waaronder hij rustte, hem op…
autobiografie
4.0 met 1 stemmen
810 Stel dat je het gevoel hebt dat niemand je begrijpt. Het komt voor in allerlei soorten van gevoelens of soms werkelijkheid.
Als ik vrolijk over kom, dan ben ik vrolijk in de ogen van een ander, ja toch? Men lacht met mij mee en ik lach met hen mee.
Maar als ik mij van binnen me ontzettend rot voel, ga ik tóch mee met diegene die samen met mij lacht…
bewering
2.9 met 9 stemmen
559 Het is de kunst om op tijd afscheid te nemen.…
Thé Lau
column
4.4 met 5 stemmen
605 Didam, De Markthal, eind jaren negentig. Mijn broer, zijn maatje Martijn en ik helemaal vooraan bij een concert van The Scene. Ik zie in deze jaren ongelooflijk veel bands maar deze avond zal me voor altijd bijblijven. En dat komt niet alleen doordat ze nu eindelijk in levenden lijve voor me staan.
Iedere keer wanneer ik een nieuwe cd van The Scene…
In herinnering aan Rik Mayall
column
2.5 met 2 stemmen
542 Maandsluiting 1986: De jongste van de twee Jansens tekent met rode lippenstift vier sterren op mijn voorhoofd. Hij knipt een rood stuk plastic tot neusring. Er heeft salmiak ingezeten. Gekocht bij de melkboer waar we vaak snoep haalden. De ring zou een koe niet misstaan maar we hebben niets beters. Het hindert niet. Ik ben Vyvyan!
Zelf hoeft hij…
Ibrahim
column
3.7 met 3 stemmen
609 Ik zit op mijn meditatiebankje. Mijn hart huilt. Ik tel. Adem naar mijn buik. Twintig minuutjes zitten. Ik zal me snel als herboren voelen. Ik hoor de regen op het dakraam - Il pleure dans mon coeur comme il pleut sur la ville.
Ik denk aan hem. Ibrahim. Ineens is hij daar. De vrolijke jongen met de dreadlocks. Hij zei het vaak – Il pleure dans mon…
Kleine stapjes, hoog water.
dagcolumn
4.2 met 12 stemmen
905 Hoe kan ik nou afscheid nemen van iemand die niet naar me uitkijkt, maar wel op het puntje van zijn stoel gaat zitten als ik er weer ben? Ik had nog zoveel meer moeite willen doen en het enige wat overblijft zijn de wandelingen. Dat is iets tussen hem en mij, ik heb het beloofd. Hij wordt hier goed verzorgd, samen met elf anderen.…
"Als er niemand luistert naar niemand, vallen er doden in plaats van woorden"
verhaal
3.2 met 13 stemmen
880 Toen het in mei al zomer was heb ik de Karel Boddenweg opnieuw moeten aandoen. We hebben het lichaam van een nog jonge vrouw moeten toevertrouwen aan vuur en aan aarde.
Aula "Aurora", die mij gaandeweg vertrouwd en bekend is geworden, wordt overstroomd door licht, door buitengewoon helder licht, dat het licht van de zomer welhaast evenaart of overtreft…
Het ga u goed
dagcolumn
3.1 met 7 stemmen
1.377 Het is daarom dat ik op deze laatste zaterdag van het jaar afscheid neem van nederlands.nl. Met de beloften dat ik de verrichtingen van mijn collega-schrijvers zal blijven volgen en wellicht net als Geert K. wat vaker de kant van de stuurlui zal kiezen.…
De grote school
dagcolumn
3.2 met 4 stemmen
793 Iedereen kijkt er reikhalzend naar uit. Een nieuwe lente hangt boven het schoolplein. De laatste maanden, de grote school lonkt. Niemand kan nog wachten. Behalve ik. In mij woont diepe teleurstelling. Ik voel op mijn klompen aan dat de hechte groep die wij zijn als visvoer in een aquarium uit elkaar zal drijven.
Een eeuwigheid later sta ik met vreemde…
Terugtocht
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
540 Maar deze hou ik toch een beetje open, want ik neem afscheid van mijn eigen naam, maar hou de optie van terugkeer onder pseudoniem open
Het wordt net iets te persoonlijk om te zeggen waarom.…
Kijken naar iets dat nog niet zichtbaar is
dagcolumn
3.8 met 6 stemmen
792 Kwam het door een column van Gustaf Kreuz over de dood, die hij las? Maakten zijn kwetsbare woorden de poorten open voor deze zondag? Was het niet voor niets dat deze dag leeg bleef? Dat weinig hem werkelijk kon bekoren? Reserveerde zijn onderbewuste ruimte voor iets dat nog niet zichtbaar was?
Haar onverwachte telefoontje, hoewel hij dacht dat…
Begrafenis
dagcolumn
3.0 met 4 stemmen
1.084 Geen verdriet, wel tranen. Van dankbaarheid denk ik. Van ongerichte liefde om het wonderlijke menselijk bestaan. En omdat het definitieve ophouden van het vanzelfsprekende je schokt en je raakt op plaatsen die achter de sluier liggen van het dagelijkse.…
"Ma fille Cathérine"
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
477 Op de zwartwitfoto uit 1953 draagt hij mij als fragiele baby in zijn armen; de dochter die hem geschonken was en die hij zozeer zou vereren en op een voetstuk zou plaatsen en die hij liefkozend "ma fille Cathérine" zou noemen; zijn favoriete kind.
In zijn nadagen sprak hij, ijlend in zijn koortsdromen, nog altijd haar naam uit, de liefste die aan…
Met de dood in de schoenen......
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 Ze zei altijd maar: "Prachtig!, Prachtig!" ten overstaan van elk willekeurig natuurverschijnsel: de herfstkleuren van de bomen, de paddenstoelen, de weelderig woekerende mossen, alsof zij geen andere woorden tot haar beschikking had; alsof de Nederlandse taal haar geen andere woorden bood. De chirurg had beweerd: "Er is is u niets bespaard gebleven…
Het grootste trauma van Willem Kloos
beschouwing
2.2 met 8 stemmen
1.808 Dit immense verdriet heeft hem zelfs aangezet om als dichter volop te slagen, al was het maar om de nagedachtenis aan Jan meer dan waardig te vieren.
Natuurlijk kreeg Willem ook een relatie met de vroeg overleden Jacques Perk, die echter verliefd werd op Mathilda en opeens zijn homofiele aard ontkende door Willem af te wijzen.…
Uitgerekend daar moest het gebeuren.....
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
350 Uitgerekend daar moest het gebeuren, zich voordoen, daar waar die counter is waar ze die zouteloze snacks verkopen, in het voorportaal van het koopjes- en consumptieparadijs dat volgestouwd is met die lullige en waardeloze gadgets waarvoor men zoveel reclame maakt en waarmee men zozeer adverteert en waarover men zo hoog van de toren blaast.
Uitgerekend…
Een plek onder de zon
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
398 Hij moest wennen aan de opeenvolging en aan het afscheid van vele verschillende verplegers gedurende de jaren in het tehuis en hij kon het niet en zo hechtte hij zich noodgedwongen aan zijn schamele bezit, aan de dierbare plakboeken die hem waarschijnlijk niet zullen verlaten, zoals al die anderen.…
Vergetelheid of ontrouw
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
517 De rouwkaart die ik aantrof in mijn postvakje trof me als een bliksemflits
In die verre, onbestemde contreien hadden dus neef en nichten al die lange, lange jaren hun levens voortgezet, terwijl talloze lotgevallen, beslommeringen en wederwaardigheden zich aan mij voltrokken hadden
Ze hadden wellicht in een oud, versleten adressenboekje mijn naam…
Aan jouw zijde liep ik eens.....
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
91 Niet ver van de plaats waar nu "Berkenrode" is (de benaming bevindt zich prominent op de gevel) zijn ook de velden des doods waar jij nu bent en eens liep je aan mijn zijde en verklaarde je me dat je aldaar voorgoed wilde rusten. En nu zijn de lange jaren voorbijgegaan en passeer ik opnieuw "Berkenrode" en weet ik dat ver daarachter, op de grasgroene…
Herinneringen aan mijn mislukte carrière/Vervolg
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
76 De grijze, metalen bureaus waren aaneengeschoven, zodat onze ogen elkaar konden ontmoeten. Mijn collega voor me hanteerde de papieren als betrof het een kaartspel dat zij min of meer onwillig en lusteloos speelde
De chef, zetelend in de kamer aan de andere kant van het trappenhuis, commandeerde me van de typemachine naar de telefoon, van de drukkerij…
De dag van het gouden hart.
beschouwing
4.4 met 23 stemmen
719 Een beter begrip voor de ander kan betekenen dat wij onszelf minder als individu gaan zien en meer in relatie met de ander. De energie van liefde in verbondenheid. Ik verwacht dat er een kettingreactie volgt als wij dit experiment gaan starten en verwacht dat de rest van de wereld ons zal volgen.…
Op de rand van waanzin
beschouwing
2.0 met 4 stemmen
522 Francis had een zeer slechte relatie met zijn vader en hij leed aan psychische stoornissen, hij was op zijn vijftiende al alcoholverslaafde en hij was een drugsgebruiker. Robert had ook psychische problemen. Ook jij had een uiterst moeizame relatie met je vader, die openlijk vele minnaressen had, wat je erg boos maakte.…