Vergetelheid of ontrouw
De rouwkaart die ik aantrof in mijn postvakje trof me als een bliksemflits
In die verre, onbestemde contreien hadden dus neef en nichten al die lange, lange jaren hun levens voortgezet, terwijl talloze lotgevallen, beslommeringen en wederwaardigheden zich aan mij voltrokken hadden
Ze hadden wellicht in een oud, versleten adressenboekje mijn naam en adres nog opgespoord, dat nu prijkte op de envelop die ik had aangetroffen en die me plotseling herinnerde aan ons vroegere gezamenlijke kinderspel en aan de eens zo florissante familiale saamhorigheid en kameraadschap die al lange jaren teloor was gegaan, was vernietigd en in het niets was verzonken
Vanwaar deze onverwachte en wonderlijke opleving; deze opleving, dit ogenschijnlijke en onwerkelijke herstel van een eens gekoesterde maar verloren gegane vriendschap
Het arriveren van de rouwannonce leek me welhaast exemplarisch en symbolisch voor de perfide ontrouw die alomtegenwoordig schijnt te zijn en die ongeremd en ongebreideld schijnt te circuleren
9 januari 2026
Geplaatst in de categorie: afscheid

Geef je reactie op deze inzending: