Inloggen

Alle inzendingen over individu

530 resultaten.

Sorteren op:

"Malgré-moi l'infini me tourmente"

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 40
Mijn goede vader, die me in alles heeft bijgestaan, was een Verlichtingsdenker en hij hield van de "Clarté Francaise" en het "sapere aude", maar met grote verontrusting en ontzetting staarde hij in de lege, oneindige en angstaanjagende kosmos; zijn onherroepelijke en onvermijdelijke toekomst...
I.Broeckx9 februari 2021Lees meer…
autobiografie
4.5 met 11 stemmen 143
“Hé volgens mij ben jij ……. !” Geschrokken bleef ik staan. Achter me hoorde ik iemand mijn oude naam zeggen. Niemand noemt me meer zo. Het is de naam die mijn ouders mij hebben gegeven. Van die naam heb ik lang geleden al afscheid genomen. Ik draaide me om en zag een man staan met heldere...
Lone Wills30 januari 2021Lees meer…

Opnieuw bij mijn broer......

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen 54
Bij een bekende drogist had ik dit keer een boekje op de kop getikt met veelbelovende kaft voor mijn broer. De kaft vermeldde: "Efteling, wereld vol wonderen". Mijn broer houdt immers zo van "De Efteling". Bij nadere inspectie en inzage bleek het boekje blanco bladzijden te bevatten in...
I.Broeckx25 januari 2021Lees meer…

Ontmoetingen bij de bushalte (vervolg)

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen 64
Het is nog koud in januari. Mevrouw heeft haar rollator geparkeerd bij de halte van lijn zeven. Ze gluurt als verdwaasd boven haar mondkap uit. De chauffeur van lijn zeven spreekt haar aan: "Hoort u mij, mevrouw?" De dame zou zijn moeder kunnen zijn. Mevrouw stapt in en neemt naast mij...
I.Broeckx22 januari 2021Lees meer…
autobiografie
4.3 met 7 stemmen 238
“Ik weet zeker dat je het kan!” Ik hoor het mijn trainer zeggen. Voor me op de grond ligt een stang met grote zwarte schijven. Ik tel: stang 20 kg, twee keer twee grote zwarte schijven van elk 10 kg, 40 kilo, plus aan elke kant nog een van 5… 70 kilo! Ruim een jaar eerder was ik met een...
Lone Wills18 januari 2021Lees meer…

Mama's bureautje

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen 44
Het siert nog altijd mijn kamer: ik heb het tegen mijn "schoorsteen" geschoven die overigens geen haard doet branden. Het is Haar lievelingsbureau, van binnen bekleed met de gouden stof waarmee ook ons bankstel bekleed was. Zij, mijn allerliefste die niet meer leeft, beschreef het bureautje eens...
I.Broeckx29 december 2020Lees meer…

Ontmoetingen bij de bushalte (vervolg)

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen 65
Terugkerend van Kapsalon S. aan de Korvelseweg (ook een adres voor armoedzaaiers) trof ik meneer op de zitplaats bij de halte van lijn zeven. "Als u me niet verkracht, mag u naast me komen zitten" verklaarde hij. "Dan moet u mij ook niet verkrachten" antwoordde ik.... Meneer woonde in een...
I.Broeckx26 november 2020Lees meer…

Ontmoetingen bij de bushalte (vervolg)

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 73
Bij de bushalte aan de Dillenburglaan waar de "gekandelaberde" bomen nog slechts getooid zijn met een armzalig gewas dat zich als wanhopig om de stam slingert, ontmoette ik mijn benedenbuurman die zich meestal schuilhoudt en al vijfentwintig jaar kennelijk in stille berusting zijn dagen rekt in...
I.Broeckx11 november 2020Lees meer…

Mijn trouwe voorvechtster/The benefactor of mankind?

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen 63
Aan het pand aan het Westerpark, de verbouwde eengezinswoning, is een koperen plaat bevestigd die haar ingewikkelde Chinese naam vermeldt: "Atillaoglu Tjon a Tham". Zij is de voorvechtster die ik al vele malen aangetroffen heb achter haar kolossale bureau waarop een naamplaatje haar naam...
I.Broeckx4 november 2020Lees meer…

Op het podium van haar persoonlijkheid.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 99
Weer heb ik de weg afgelegd, de route gevolgd naar het naburige dorp langs de lanen die vernoemd zijn naar eerbiedwaardige politici uit een ver verleden zoals daar waren Minister Goseling en Ruys de Beerenbrouck, langs de panden van de industriëlen met hun stoere, trotse naam op de gevel, alsof...
I.Broeckx27 oktober 2020Lees meer…

Groot ego

dagcolumn
3.9 met 15 stemmen 576
----------------------------------------------------------------------------------------- De maandag-dagcolumn is een herhaling van de dagcolumn van 10 jaar geleden. Interessant om te zien in hoeverre omstandigheden, denkbeelden en zienswijzen van toen nu nog geldingskracht...

In de "huiskamer" op Zorgcentrum "De Reijshoeve"

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen 48
Het kleine lokaal waarin we waren samengekomen en dat men met enige moeite ook wel een "huiskamer" zou kunnen noemen bood uitzicht op een feeërieke tuin met "Engelse" hagen en in de verte een schattig huisje dat bij nader inzien een volière bleek te zijn waarin vogels zich amuseerden die ik...
I.Broeckx6 oktober 2020Lees meer…

Ontmoeting op een "Social Sofa" (vervolg)

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen 49
September is begonnen en er zit kou in de lucht maar een stralend blauwe hemel overkoepelt ons. Op de "Social Sofa" kun je altijd iemand ontmoeten (daar schijnen ze ook voor bedoeld te zijn). Mevrouw is drieënzeventig en ziet er nog goed uit. Dat heeft men haar ook gezegd. Maar de...
I.Broeckx24 september 2020Lees meer…

Aboutaleb op de voorgrond

bewering
5.0 met 1 stemmen 874
Een groot probleem is dat heel veel mensen hun zegje over de bestrijding van het corona-virus willen doen. In plaats van te luisteren en te handelen naar de suggesties van onze regering wil menigeen zijn eigen geurvlag uitzetten. Ik doel niet op wezenlijke inhoudelijke kritiek van b.v. De Hond...
O.U. Deis24 september 2020Lees meer…

Een toevalstreffer?

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 93
Ik zie mijn benedenbuurman niet zo vaak maar soms daal ik af naar zijn appartement, bijvoorbeeld wegens een telefoonstoring en eens bracht ik hem enkele pakken koffie die ik over had en "in de aanbieding" en bij die gelegenheid wierp ik een blik op de voluptueuze dames die hij afgebeeld had op...
I.Broeckx14 september 2020Lees meer…

Herinnering aan het "Verbrande Huis"

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen 90
In die jaren van mijn vroegste jeugd bezocht ik de kleuterschool aan de Betuwestraat in de wijk "Jeruzalem" en moest daartoe met mijn vriendinnetje Gabie over de Koningshoeve en over de lage draaibrug over het Wilhelminakanaal. En zo wilde het geval dat we op een onheilspellende dag het...
I.Broeckx28 augustus 2020Lees meer…

Een onrustbarend panorama.....

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen 64
Altijd had mevrouw me, kennelijk omhuld door stilzwijgende melancholische sentimenten, aan zitten staren tijdens de vergaderingen, maar nooit en te nimmer had ik de diepte van de beerput waarin zij gezonken was, het onmenselijke panorama van haar geestes- en gevoelsleven kunnen beseffen of peilen...
I.Broeckx15 augustus 2020Lees meer…

Als een ondoordringbaar scherm?

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen 52
Zo bewegen zij zich voor mijn ogen: als onherkenbare dansers, als figuranten in een spookvoorstelling: mijn beschermelingen. Wat er omgaat in de diepe, geheimzinnige krochten van hun innerlijk blijft mij voorgoed onbekend. In de onpeilbare diepten van het geestes- en gemoedsleven van mijn...
I.Broeckx14 augustus 2020Lees meer…

"Onzen Rich"

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen 73
Hij was haar zoon, haar zozeer geliefde zoon, die ze de naam "Richard" had meegegeven en gedurende lange jaren waren moeder en zoon onze buren in de arbeiderswijk maar het moet gezegd worden dat "onzen Rich" wel rijkelijk excentriek was. Altijd zal ik me de poppenkastvoorstellingen blijven...
I.Broeckx13 augustus 2020Lees meer…

Een gezicht te midden van de menigte

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen 43
Te midden van de menigte zag ik Hem eens; de schizofrene man die mij ooit genodigd had in zijn flat. Hij haastte zich kennelijk voort tussen de anonieme massa..... De afstand tussen de diepste eenzaamheid en vertwijfeling en de toppen van het geluk is een afstand die in lichtjaren niet te meten...
I.Broeckx2 augustus 2020Lees meer…

Ontmoetingen bij de bushalte (vervolg)

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 41
Ik had lijn zeven net gemist. Ze zong. Zacht en melancholiek zong ze en ik vroeg de zwarte vrouw of het een Afrikaans lied was. "Het is Spaans" verklaarde ze. "No hablo Espagnol" liet ik haar weten. Ze lachte twee rijen parelwitte tanden bloot en haastte zich naar haar bus.....
I.Broeckx1 augustus 2020Lees meer…

Camaraderie aan de leugendetector

beschouwing
4.0 met 1 stemmen 955
Eind vorige, begin deze eeuw. 'k Heb echt mijn uiterste best gedaan om het zo te zien, te kunnen ervaren en te beleven. In het begin leefde ik met de idee dat de aanslag op mijn leven goed was bedoeld. Dat de uitvoering van die misdadige poging helaas/gelukkig schromelijk is mislukt, stelde mij...

Welcome to the Hotel St.Elisabeth (vervolg)

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen 52
De zomerhemel was lichtblauw, als was zij ingekleurd met een kleurpotlood en op de Spoorlaan wapperden vlaggen met de toch wel merkwaardige tekst: "Tilburg Vakantiestad" (Wie zoekt nog zijn heil in Tilburg?). Toen de bus voortgehobbeld was langs het mij zo bekende panorama waartegen mijn...

Een kleine spagaat in een groter geheel

verhaal
4.0 met 1 stemmen 734
Natuurlijk heeft de helpende zon voor een deel een aandeel in de wederopbouw van het zelfvertrouwen. De zon laat zich niet buiten sluiten. Hij vindt altijd zijn weg al is deze door een heel kleine opening van hoop. Daar houden mensen zich aan vast, die dunne rode draad. Een herfstkind tekent...

"Unnen babbel in oewen bebbel"

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen 53
In de grote supermarkt vlakbij mijn Tilburgse flat viel mijn oog op de blikjes "Hollandse Hopjes" die in de aanbieding waren; kleine, cilindrische blikjes, toepasselijk gesierd door de kleuren rood, wit en blauw en de tekst "sinds 1892" en ik besloot er twee van aan te schaffen. De hopjes...

Op het kerkhof

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 34
Op het kerkhof aan de Hoflaan staan donkergroene statige sparren zij aan zij in een lange, plechtige rij, als om de grafstenen te beschermen en te bewaken..... Het is een mooie julidag en een licht briesje schijnt ons te willen strelen, maar voor mijn zwaar ziekelijke vriendin die naast mij...

Het Twee Steden Ziekenhuis revisited

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen 90
Op mijn dwaaltocht door de labyrintische gangen van het Twee Steden Ziekenhuis aanschouwde ik een merkwaardig aandoende wandschildering, mogelijk bedoeld om het sombere gemoed van slachtoffers en gedupeerden op te vrolijken met de afbeelding van een onschuldig, dartel haasje met opstaande flaporen...

ULTIEME VRIJHEID

verhaal
4.7 met 3 stemmen 130
Als ik met mijn hondjes in de auto, richting het bos tussen Veenhuizen en Een, rij om mezelf en hun een heerlijke wandeling te gunnen, zie ik ze over het fietspad rijden – de eenzame fietsers. En dan komen er, ja hoe moet ik dat noemen, noem het maar nostalgische gevoelens, bij mij, naar boven....

Een wandeling te midden van bloesembomen in het voorjaar.....

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen 61
In Tilburg West strekt zich te midden van de vooroorlogse huizen en de bloesembomen een water uit dat ik op Bevrijdingsdag dit jaar voor het eerst aanschouwde. Met onze voetstappen omcirkelden we deze plas op de genoemde feestdag en de sterfgevallen die mijn vriendin getroffen hebben, waren...

Armoede

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen 37
In de achterbuurt waar mijn vriendin nu een armzalig verdiepinkje gehuurd heeft duiden desolate en vervallen voordeuren van gezinnen die nu eenmaal moeten doormaken wat hun leed met zich meebrengt.... Ik doorkruis de Berkdijksestraat die de somberheid demonstreert die veel mensen in deze tijd...
Meer laden...