Alle inzendingen over Anna (Nina) Schiaffi

(voor Anna (Nina) Schiaffino Giustiniani (1807 - 1841)) Je bent geboren op 9 augustus 1807 in Parijs. Je vader was baron Joseph Schiaffino van Recco en je moeder was Magdalena Corvetto, de dochter van Louis Emmanuel Corvetto, de Franse minister van Financiën.…

Ik ben over de vijftig en Nina is denk ik rond de twintig. Nina werkt bij de kaas- en vleesafdeling in de Albert Heijn en tijdens mijn eerste kennismaking met haar attendeerde ik haar op 'Nina, pretty ballerina', een hitsong van ABBA.…

Het genot bestaat niet in de ontdekking van de waarheid maar in het zoeken ernaar.…

Nina ging zich wassen in het water van de beek, daarna haalde Bravito zijn katoenen deken van het strand en ze maakten een vuur om zich te warmen. Omdat Bravito zo stil was, vroeg Nina: 'Waar denk je aan?' Bravito dacht aan wat hij zojuist had ontdekt, dat Nina geen maagd meer was.…

Hij bezoekt Nina bij haar ouders, een neger en een indiaanse. Hij geeft de vader een hert in ruil voor een doos kogels. Hij ging bij Elvira wonen, ook al hield hij niet echt van haar, maar van Nina. Tijdens een drinkgelag in Yaviza ontmoette hij de smokkelaars, maar door een overdosis whisky werd hij buitengesmeten.…

Hoewel zij bij haar beursgang heeft gebaad in flitslicht, tot haar eigen eer en glorie, verwijt ze nu diezelfde pers potdorie dat die haar carrière heeft geschaad. Zo houd ik van de zon hier op het strand totdat ik door diezelfde zon verbrand.…

Nina, vier jaar, eerste schooldag. Pappa is weg.…

Anna haalt haar schouders op. Verlaat het café. Haar koffie staat nog onaangeroerd op de bar. ´Wat is er met jou aan de hand?´ Petra is naast haar moeder op de bank gaan zitten. Anna reageert niet. Ze slaapt. Om haar mond verschijnt een vage glimlach.…

Al snel werd bekend dat Nina Brink al enige weken voor de beursgang haar eigen aandelen had verkocht voor zes euro, nog geen zevende deel van de introductiekoers. Veel van de kritiek richtte zich op Nina Brink persoonlijk.…

Leer mijn vlindervleugels dansen op de melodie van jouw gedachten die mij leiden zonder woorden als een paso-doble van de geest. Dans om mij heen met gesloten ogen en bespeel het verlangen van mijn lerende vleugels, onze ziel zo verbonden zoals zij nimmer verbonden is geweest.…

Wat ik niet verwachtte Niet wilde Niet kon En niet voelde Gebeurde toch Elke keer als ik voor me kijk Spoelt die golf mijn gedachten weer weg En kan ik voor de duizendste keer maar niet geloven Dat jij hier zo voor me staat…

De traan op jouw wang Mijn bange blik Het moment van herkenning Een seconde Even voelt het goed Zoals het zou moeten zijn Dan loop jij door En weet ik weer mijn plaats…

* Muziek: Nina Hagen,'Seemann'…

Zij deed een schreeuw in mij groeien: De nooit gehoorde vissersschreeuw van het eenzame dier, dat door haar eigen zee wordt overweldigd. zij wast als de vloed en ruist met donkere vlerken dreigend als de branding. En sist verderfelijk als schuim.…

op benen van brons sta je tot je enkels in het water met gestrekte armen vang je lucht en water in een schaal la nina beeld in een fontein geeft de lichtheid aan het leven…

(voor Nina von Stauffenberg (1913 - 2006)) Je bent geboren als Elisabeth Magdalena (Nina) Gräfin Schenk von Stauffenberg op 27 augustus 1913 in Kaunas, wat destijds tot Rusland behoorde en nu tot Litouwen.…

(voor Nina von Stauffenberg (1913 - 2006)) Je bent geboren als Elisabeth Magdalena (Nina) Schenk op 27 augustus 1913 in Kaunas, wat destijds tot Rusland behoorde en nu tot Litouwen.…

Ik zou ook mijn computer vanaf het balkon naar beneden kunnen flikkeren en met Oost-Indische inkt en kaarslicht een roman over Nina kunnen gaan schrijven, waarmee ik dan de Libris-literatuur Prijs win, waarmee ik Nina natuurlijk meer kan imponeren, dan met mijn freelance-internetschrijverij, die maar matig gelezen wordt, maar nu misschien ook door Nina…

(voor Nina Hamnett (1890 - 1956)) Jij bent geboren op 14 februari 1890 in het Shirley House aan de Picton Road in de badplaats Tenby in Pembrokeshire, Wales. In Tenby staan de 13-de eeuwse stadsmuren en de 16-de eeuwse Vijf Bogenpoort en de resten van Tenby Castle, door de Noormannen gebouwd.…

Jij bent geboren als Yasmina (Nina) Bouraoui op 31 juli 1967 in Rennes, Ille-et-Vilaine. Jouw vader is Rachid Bouraoui, een hoge, Algerijnse, internationale ambtenaar. Hij komt uit de badplaats Jijel. Jouw moeder is de iconografe Maryvonne Henry uit Bretagne. Jouw ouders ontmoetten elkaar in 1960 in Rennes, toen ze studeerden.…

Nina werkte als personeelsadviseur voor de overheid. Sinds 1986 woont Nina in de stad Groningen. Ze publiceerde in: Liter, Lyra, Noachs Kat, de Poëziekrant, Krödde (met Gronings werk), het Dagblad van het Noorden en de straatkrant De Riepe.…

Als laatste zei Nina: 'Als ik sterf, wil ik kunstbloemen, jitterbugmuziek en een fles wodka bij mijn graf!'. De verdrietige schrijver Alan Rankin heeft die wens daadwerkelijk vervuld. Nina was een schrijfster en schilderes. Zij leefde in armoede, ondanks de 35% van de inkomsten uit het miljoenenlandgoed van haar opa. Jij had Nina onterfd.…

Weg wil ik, weg van jou, weg van de persoon waar ik zoveel van hou. Weg van de pijn, weg van het verdiet, voordat jij het ziet. Als dat alles weg is kan ik weer normaal leven, en jou opnieuw mijn glimlach en vriendschap geven.…

bijna een jaar, sinds het sprookje begon, verblind door liefde, levend op een rose wolk, dag na dag, week na week, de liefde leek eindeloos, maar uiteindelijk liet je me toch in de steek. zonder reden, kapot was ik ervan, tranen vloeiden dag en nacht, nu zie ik je was het niet waard, ik heb te lang op je gewacht. je hebt nooit geweten hoe…

Mijn huid fluistert dezelfde woorden die jouw lippen spreken als het verlangen uit haar schaduw treedt en teder de liefde aan zich bindt.…

Het licht van de nacht beschijnt alles wat ik zoek maar reeds lang bezit.…

Zomers fietst zij blij met rare capriolen... Daar is hij, de zon!…

Wachten doe ik terwijl de tijd haar schaduwen achterlaat en jij nergens meer bent waar schaduw en licht elkaar raken. Wachten doe ik, tot ook de schaduw in de avond is verdwenen en het donker mij lachend in haar greep houdt. Wachten doe ik, tot de kilte de lachende avond verjaagt en ik niet anders meer kan dan niet meer…

hartverscheurende pijn, het zit diep in mijn bloed, duizend vragen in mijn hoofd, ik weet niet wat ik er mee moet. een gevecht tussen hart en geweten, ik kan geen antwoord krijgen, op de vragen aan mezelf, over alles blijf ik maar zwijgen, ik wil de waarheid niet weten, het kan niet waar zijn, ik moet het vergeten. waarom doe ik de dingen…

Wachten doe ik terwijl de tijd haar schaduwen achterlaat en jij nergens meer bent waar schaduw en licht elkaar raken. Wachten doe ik, tot ook de schaduw in de avond is verdwenen en het donker mij lachend in haar greep houdt. Wachten doe ik, tot de kilte de lachende avond verjaagt en ik niet anders meer kan dan niet meer…