Alle inzendingen over Cabrio d

Ik wacht mijn ziel in lijdzaamheid, nee ik ben niet bekeerd of zo, niks hoor, maar ik wacht dus, tot de dealer van de gemeente-cabrio zich eindelijk tot een telefoontje kan brengen! De zon staat hoog aan de hemel, ik zit thuis, net als het (bijna) weekend! Ben eelt aan het kweken op mijn achterwerk want ik kan niks!…

De leverancier werd gebeld, de zaak werd gebeld en onverrichterzake vertrok men, ons / hem achterlatend met een cabrio, zonder voetbediening. Dan gaat opnieuw de telefoon en men komt de cabrio ophalen, om hem te brengen naar het magazijn, want daar weten ze blijkbaar wel hoe het moet?…

Moet ik toch even wat kwijt, samen met mijn maatje maken we de gemeente onveilig met de gemeente cabrio. Moesten verschillende dingen doen en tja het is heerlijk weer toch? Dus van profiteren. Híj wil eventjes naar de gamma, en ík dacht, ik tuf achter hem aan...rats, klap BOEM, stíl stond ik. Ik denk, mijn cabrio gaat dood, zul je net zien.…

Ik ben dus best slim geweest, oké, niet zo slim om het weekend gewoon te rijden op de cabrio, maar ik was niet alleen, dus dat scheelde al!…

Je hebt nu duidelijk een cabrio voor kleine mensen! Hij komt overeind en we laten het ding staan zoals ie staat, - ik zeg, niks meer aan doen en morgen bellen. Laat dochter weten dat we thuis zijn en dat de cabrio in twee stukken is waarop meteen de telefoon gaat en ze vraagt wat er is, dat werkt mondeling beter natuurlijk.…

En zo is er een eind gekomen aan de ellende van de gemeente cabrio, is er een eind gekomen aan de talloze mails, de telefoontjes waar je nimmer antwoordt op kreeg en kunnen we weer over tot de orde van de dag! Hoe mooi is dat na twee en een halve maand, geweldig toch?…

Tja, de toeter was dus blijkbaar niet geschikt voor zijn cabrio, de hele boel lag stil….de monteur had geen z.g.zekeringen in zijn wagen en zou dus vandaag weer terugkomen.…

de thermometer breekt verzet de zinnen voorbarig rijden mensen in een cabrio in de verte hoor ik op de radio: alles gaat opnieuw beginnen! ik voel de lentelucht in mijn te warme jas en wou dat ik niet zo weemoedig was…

Afspraken werden ineens nagekomen, de scootmbiel oftewel de "gemeente-cabrio" zoals ze hem noemt werd afgeleverd door een koerier. Een alleraardigste man die totaal geen kaas gegeten had van het apparaat, maar dat vond ze niet zo belangrijk.…

Vanmorgen ga ik met de cabrio naar de oedeemfysio en echt, toen ik wegreed regende het iets, niet noemenswaardig, dus ga ik met goede moed op weg.…

Dat kon dus niet want het bleek m’n cabrio te zijn? De politie is er snel en de ambulance ook en wat ik ook zeg, ik moet mee! Naar het ziekenhuis om alles na te laten kijken, scans en foto’s te laten maken en in de gaten te worden gehouden.…

Bij de winkel aangekomen blijft mijn cabrio buiten staan; hij rijdt in die van hem door de winkel, gelukkig ruimte zat! Het mandje staat tussen zijn voeten en daar gaan de spullen in, mooi opgelost. Ook pak ik twee zakken chips, ja ik weet het is slecht maar ach, wat zou het...die zakken gaan voor in het mandje van de cabrio. Prima geregeld!…

Rijden in 'n zilvergrijze cabrio showend door het dorp om later op de avond gast te zijn bij Barend en van Dorp, zo gaat dat op de gooise matras.…

Ik waai bijna uit de cabrio! Eega buldert van de lach als ie antwoordt: dat zal hard zitten hoor, waarop ik zeg, maar dan weet ik wel dat ik MET cabrio aankom, nu verloor ik hem haast! Ach we denken maar: een dag niet gelachen is.....…

Hier ligt de droge romp Van d’oudste lieve Tromp, Die alle man beschreide, Behalve zij, die scheidde. ’t Lijf was te nauwe kas Voor zulke ziel als ’t was. Wie z’ aanneemt te beschrijven Zal in de arbeid blijven, Het zij de kloekste pen Die m’ in de lande kenn’. Best zal men met beschreien Die zoete naam verbreien. Schreit, Jofferen, uw leed…

Ze moet wennen aan haar gemeente-cabrio oftewel aan vooral het achteruit parkeren in de kelder, voor de rest maakt ze de gemeente onveilig door er simpelweg te rijden. Het is ook een tikje onduidelijk waar je nu wel en waar je nou juist niet mag rijden met dat ding.…

Het is iets drukker dan gewoonlijk ondanks dat we best vroeg zijn en inmiddels, door scha en schande wijs geworden, rijden we met de cabrio de winkel in, niet alleen kan dat daar makkelijk maar ook scheelt het een berg ergernis, een lading pijn en niet te vergeten, de meeste mensen zien wel een cabrio, maar niet een extra kar terwijl die toch een wijdverbreid…

Handen losjes op het stuur van zijn nieuwe cabrio, beukende muziek, hoog tempo. “Geweldig hè?”, roept-ie. “Deze is nog beter dan de vorige. Hij trekt veel sneller op. Voel maar.” De wagen schiet vooruit. Ik zwijg. Was ik maar niet mee gegaan, maar mijn vriend bleef hardnekkig aandringen. Hij liever dan ik met z’n snelle cabrio.…

Dus je ziet, er komen goeie en minder goeie dingen voor, het cabrio verhaal valt hier niet eens onder. Die valt onder het kopje: depressief drama!…

Maar niet met uw hoofd in de wolken achter het stuur van uw cabrio. En niet te lang. Laten we zeggen tot... ehm... 12 september?…

Ze was zeer op d'r linker gesteld en d'r rechterhaan vond ze een held. Op d'r voorste haan was ze het smoorste en die was dan ook haantje de voorste. Ja, d'r voorste was 't mooiste van alle. Op d'r achterste was ze gevallen, maar d'r achterste haan hielp meteen de gevallene weer op de been.…

L'amour, d'amour, d'amour, je t'aime d'amour…

Hhd d d Hdd D d d d da D dda d dda da D da d da d da d da d da da da Da da demband Demband demband dembrand dembrandt Dembrandt Dembrandt Dembrandt Doe d doe d doe dda doe Da do do do da do do do Do do da do deu d Do do do deu deu doe deu deu Deu deu deu da dd deu Deu deu deu deu…

D’ oudste zijn de beste panden, Niet en gaat voor d’ eerste trouw; D’ eerste trouw, die leert het minnen, D’ eerste trouw is enkel vreugd, D’ eerste trouw die bindt de zinnen*, Zij is ’t bloempje van de jeugd. Maar mijn oordeel: twee-maal trouwen Dat is veel niet zonder pijn; Drie maal kan niet als berouwen, Want hoe kan er liefde zijn?…

Bij V&D werken ruim 10.000 mensen en als ik eens in de V&D moet wezen dan zijn altijd de meeste kassa’s gesloten. Gelukkig moet ik nooit in de V&D zijn behalve als ik naar de Dixons wil, en die lui zitten in Utrecht bovenin. Zo kom ik incidenteel in de V&D. De afgelopen vijf jaar al twee keer.…

D'r charme was bijzonder groot. De aanblik was een feest. Ze straalde met d'r krullenbol. Zo bracht ze menig hoofd op hol; d'r eigen hoofd het meest. Een grote kopzorg had de griet: een hoofdwasmiddel baatte niet. Ze barstte van de roos. D'r knapheid kwam 'r goed van pas. Ze was beslist niet dom; ze was een krullenbolleboos.…

Gerieflijk zit ze in d'r huis en kijkt er naar d'r platte buis. Ze moet d'r keus bepalen. Ze neemt een resoluut besluit. Ze zet de televisie uit en tevens illegalen. Er worden uit de naam der wet weer Turken uit het land gezet. Wat ís ze assertief!…

Later op die warme en donkere avond waren we met de snelle en luxueuze Cabrio van Denise nog naar het overschaduwde terras van een café geweest waar grote parasols de tafels overhuifden en sprak ze me honderduit over haar toekomstige (?) carrière van account-manager......…

Als ik aan kom rijden in mijn geweldige gemeente cabrio, ook nog droog overgekomen ben ook, rij ik de hal in waar iedereen tegenwoordig wordt opgewacht door mensen die daar nu blijkbaar een beroep van gemaakt hebben, ook dit terzijde.…

Later op die warme en donkere avond waren we met de snelle en luxueuze Cabrio van Denise nog naar het overschaduwde terras van een café geweest waar grote parasols de tafels overhuifden en sprak ze me honderduit over haar toekomstige carrière van accountmanager.…