Alle inzendingen over De gevel

spiegelen langs de boten ik woon al lang in deze buurt de gevels heb ik met mijn geest ommuurd het plaatje heb ik in mijn hart gesloten…

het huis waarin ik woon wordt afgebroken de gevel is niet meer om aan te zien het wemelt er op zolder van de spoken het huis waarin ik woon wordt afgebroken ik vraag me af waaraan ik dit verdien zie op tegen het ongemak van dien het huis waarin ik woon wordt afgebroken de gevel is niet meer om aan te zien ze gunnen me nog even tijd misschien…

vier klavertje-vier verzamelaars op een rij 'pluk je geluk' staat op de gevel van hun club.…

De gevels heb ik met mijn geest ommuurd. Dit plaatje heb ik in mijn hart gesloten.…

Broederlijk staan de gevels zij aan zij als twee persoonlijkheden met geheel eigen aard die stilzwijgend en harmonieus de jaren trotseren. Rechthoekige delen van de gevel springen naar voren, andere wijken terug en in de daklijst zijn elementen van vermoedelijk Jugendstilornamentiek zichtbaar.…

Broederlijk staan de gevels zij aan zij als twee persoonlijkheden met geheel eigen aard die stilzwijgend en harmonieus de jaren trotseren. Rechthoekige delen van de gevel springen naar voren; andere wijken terug en in de daklijst zijn elementen van vermoedelijk Jugendstilornamentiek zichtbaar.…

De kikkerprins in zijn keel Zit klaar voor de sprong Door een ruime borstholte Blind en blozend Gehinderd door gisteren Bijt hij in het zand Kust de gevels Voelt zich met al wat kruipt verwant.…

In de Umberstraat in Tilburg West, genoemd naar een mij onbekende grootheid, is de nieuwe medische praktijk met de mysterieuze maar toch wellicht toepasselijke naam "Comed" die ook op het glas van de gevel staat weergegeven, gevestigd.…

er zijn weer zangers zangers op het plein liedjes cirkelen langs gevels de melodie verdwijnt als tonen in de straat vervliegen de groep is licht wanordelijk een dikke enthousiast de rest is mee- en leegloper gelokt door het refrein snel rijk te zijn bussen met pecunia gaan rammelend langs de menigte de armslagen van de dirigent…

Een traag moment van licht verzonken lusteloosheid dient zich aan Een vaag idee van doel vandaag heeft zich zojuist van mij ontdaan De gevel van de dag laat zich in flets geworden licht gelaten gadeslaan jaloezieën blijven dicht…

Zomerrozen in diverse tinten sieren nu de gevels en de binnenstad opent zich voor onze blikken. Daar was eens de kerk van de Noordhoek, daar de kerk van Sint Anna en die woningen in de Dionysiusstraat en de Missionarisstraat waren de studentenhuizen waarin ik mijn kompanen bezocht.…

Terwijl de rood- bruine gevel zich ondanks zichzelf nog steeds gespiegeld weet in de avond waarop mensen luidruchtig naar elkaar op zoek gaan.…

mijn straat de oude gevels opgelapt waarachter onbekende ogen het ouderlijke huis vol generatiekloven nu te koop een mengeling van klank en geur blijft hangen als versteend elke belegering van leegte wordt erfgoed van hernieuwde hoop…

Ze loopt door het dal van de verlaten wereld langs gevels van puur porselein Door de sombere straten verlangt ze naar de wereld De wereld die nooit meer zal zijn Verborgen in verlangen in dromen en verhalen en diepe stille wensen Geborgen in de duisternis en de eenzaamheid van ons, verlaten mensen…

welnu achter deze gevel komen woorden tot leven zoals destijds bij de bouw de metselaar dit huis liet groeien steen voor steen zo maakt de dichter met zorg de juiste keuze woord voor woord…

een holle stengel van vezels onderbroken door knopen waar het blad hecht van de toendra tot de tropen woekeren zijn wortels tot een halm elders opduikt hij bloeit één keer in een eeuw en verdort dan tot glimmend hout staven waarmee ik een steiger bouw om op te klimmen tegen jouw gevel…

Zware woorden klinken tegen de gevels die scherp omlijnd zijn in de eerste dagen. De bruggen overbruggen diepe sombere waters Geen lach weerspiegelt. Hoe schoon en mooi het klonk en was Het verbond is verbroken. De stad breekt zichzelf af Ze geeft niet meer Ze gaf…

Ergens te midden van de steenmassa, te midden van het labyrint van de straten, onvindbaar achter een gevel, houd jij je schuil. Eens, in lang vervlogen jaren, stond je aan mijn zijde. Je bent slechts één van de duizenden, van de tallozen, van de miljoenen, maar je bent eenvoudig en zachtmoedig en voor jou heb ik een voorkeur boven alle anderen....…

Ik sleepte mij door 't stadsgewoel, zag doodszweet op de gevels staan. Alles zweemde naar ontmanteling of balanceerde op een grens van levensmoed en levensmoe.…

Men moet kunnen houden van de hoge, oprijzende, roestbruine gevels in de omgeving van de oude toren die echter allerminst tot ieders verbeelding spreken....…

Al branden Stad en Ommelanden af De dorpen in hun ingeslagen schedels De kunststofkoeien door de vinex-gevels De rode armen aan het Slochtergas De Stem des Volks heeft hij niet meer van node: Hij heeft vandaag zichzelf opnieuw herkozen!…

Het nieuwe licht speelt over de gevels in de Heuvelstraat zoals een minnaar zijn geliefde streelt. De hoge ramen op de verdiepingen houden de mij onbekende bewoners verborgen en anoniem. Op het Stadhuisplein valt de cascade van het heldere, krachtige water vanaf de grijze stenen betonblokken neer. We mogen een nieuwe zomer verwelkomen…

je stille glimlach in de straten tussen gevels steeds kleiner loopt de nacht mee in lijnen grijs of zwart de huizen ademen de ochtend in minnaars de zijden kousen nog glanzend tussen hoofd en buik de wil tot meer of ik van je houd vraag je en ik glimlach wanneer de lichten uitgaan in een stad die groter wordt je gooit…

Divers van lijn kleuren gevels oud naast minder oud scheef naast schever gescheiden door stegen waarin het ruikt geen vee te zien prijkt veemarkt de heilige koe spiegelt een parkeerautomaat handel die stilligt een kille dag maandagmorgen waar het licht brandt wordt koffie ‘geschonken’ éénvijftig de kop…

In de Tuinstraat in Tilburg bevindt zich onvermoed achter een gevel een mooie, ruime, studentenkamer, eens bewoond door mijn jeugdvriend, student economie. Zijn naam was Martien, Martien van V., en eens had hij van een zakenreis een klein, groen metalen kikkertje voor me meegebracht dat ik nog lang bewaard heb.…

De reisbureaus, die alle volop bereid en in staat waren om avontuurlijke en toekomstige reizigers hun diensten te verlenen, toonden geruime tijd hun diverse namen op de gevels aan de Spoorlaan.…

binnen tot Eemnes buiten liggen nog steeds in zondagse rust langs de dijk vierkante eilanden monotone schoonheid tot de einder herhaald polderwegen vallen samen op een punt en ik die niet wist dat je er verder kunt boerderijen wachten in slagorde erven geharkt, rustdagklaar pront hun voorste gevel…

De betrekkelijk nieuwe flats aan de Wandelboslaan dragen mannennamen: "Vincent, Robert" Hun gevels verbergen chique appartementen. Ik was eens, in vroeger tijd, niet onbekend met hun (toekomstige?) bewoners toen ik nog journaliste was.…

Stalen trappen staan tegen de gevel die voeren naar de hogere verdiepingen. De nieuwbouw is in volle gang. Eens was ik als vaste maar vrijwillige journaliste welkom in de zalen, kamers en gangen van "De Kivitshorst". Kennelijk werden mijn artikelen voor de Wijkkrant gewaardeerd.…

Het gebouw dat zich verheft aan de Zuiderkruisweg en dat trots de kapitale letters RIBW op de gevel draagt, profileert zich als een gigantisch uitvergroot kantoorpand aan de rand van onze stad. Men kan het echter bezwaarlijk een kantoor noemen.…