Alle inzendingen over De tol van de roem

Ben jij niet meer publiekelijk gemeengoed, sinds je geheel uit de kleren gaat, is het lot van een succesvolle actrice zoals jij niet altijd eenzaam en tragisch, de tol van de roem?…

(voor Paul Cézanne (1839 - 1906)) Je bent geboren in het zonnige, weelderige Aix-en-Provence, waar je vader Louis-Auguste een gedreven hoedenhandelaar was en je moeder Anne-Elisabeth-Honorine een levenslustige, dromerige huisvrouw, die snel uit het lood geslagen was. Twee jaar na jou werd je zusje Marie geboren en nog later je zusje Rose. Alle drie…

Ik heb niets meer te vertellen, dan keer op keer hetzelfde in een andere variatie, mijn gekleurde tol is uitgedraaid, mijn schrijvershand heeft een burn-out en moet nodig verwend worden door handmassage van een schone jonkvrouwe en wat daar zoal op volgt natuurlijk, mijn ranke vingers zijn lamgeslagen, mijn hoofd is net zo hol als de kop van een rubberen…

Mijn lijf schreeuwt, sufferd was er afgebleven, had het laten liggen, deed het nou gewoon niet! Dat dus, maar mijn hoofd zei: kom op An, je kunt het, ‘t irriteerde me grenze- en mateloos en daar moet je iets aan doen, dacht ik tenminste. Had ik het nou maar bij denken gelaten, had ik nou maar gewacht tot de hulp kwam, had ik....tja berouw komt na de…

Denkend aan Duitsland zie je machtige rivieren langs bruisende industriegebieden stromen. Nog een paar clichés: de geur van braadworst walmt je tegemoet, rondborstige vrouwen in dirndl’s lachen verleidelijk gevaarlijk en auto’s zoeven over de autobahn. Over een paar jaar genieten de Duitsers zelf het meest van hun eigen ding. Ze rijden vrolijk rond…

Het was niet onaangenaam, beroemd zijn. Men hield de deur voor je open, men schudde je de beide handen tot vervellens toe, prees de boezem van je vrouw, je had altijd plaats op trein, tram en bus en hoefde die nooit te nemen, de citroenen in de buurtwinkel waren eensklaps gratis, net als het expresso-apparaat twee deuren verder en de…

Bij eb schreef ik een regel op het strand. Met daarin heel mijn hart, heel mijn verstand. na het tij keerde ik weer en hurkte neer. Niets dan onwetenheid in het rulle zand.…

kunst en eeuwige roem johan cruijff en eeuwige roem muziek en eeuwige roem alle mooie vrouwen en eeuwige roem onszelf en eeuwige roem onszelf en eeuwige roem…

Meestal is het alleen het succes, dat de roem van de schande onderscheidt.…

De wereld gaat en gaat, als lang na deze mijn roem verging, mijn kennis hooggeprezen. Wij werden vóór ons komen niet gemist, na ons vertrek zal het niet anders wezen.…

Hiep hiep hoera voor onze eigen Jos! Voor slechts een paar miljoentjes krijgt Verstappen De kans weer op het gaspedaal te trappen En gaan bij hem weer alle remmen los. Dan wordt hij weer de raceheld voor ons allen, Want geen coureur die zo goed uit kan vallen.…

Wat geeft de Dichter roem? Wat leven aan zijn schriften? Wat voert zijn naam, zijn werk, naar 't late Nageslacht? Is 't schildren der Natuur? Is 't prikklen van de driften? Is 't trots gezwollen toon, waar hij die roem van wacht?…

Dikwijls wind nog stadig waait; Maar dat gij gedurig draait, Of gij neen waarachtig zweert*, G' hebt het van een tol geleerd! Al wie volgen hare draf*, Delven zelve zich een graf. Ach wat boort gij als de tol, Tot uw eigen val, een hol?…

Zal ik jullie eens een literair geheimpje verklappen? Het gaat niet om de gedrukte boekenroem, maar iedere welgemikte schrijver kan doorbreken, als er maar voldoende, idolate lezers zijn, dat is het ware criterium, niet de gekunstelde ophef en overdreven santenkraam. Kun je eindelijk je anonieme, schrijvende buurvrouw/buurman eens volop beminnen!...…

Nederlands - moedertaal - 149 tool > gereedschap, handvat, hulpmiddel, instrument, werktuig…

Ná de Kerst is álles weer als vanouds, wordt dan de tol betaald?!…

De betrekkelijkheid van het leven heeft mij achterhaald gevangen in verlangen heb ik mijn tol betaald In de schaduw meegevoerd van teveel en materieel van er zijn of er komen het zicht op de essentie door mezelf ontnomen.…

If the only tool you have is a hammer, you tend to see every problem as a nail.…

het hoofd boordevol 'k vind de juiste woorden niet verdriet eist zijn tol pijn blijft binnenshuis gevoel zit opgeborgen veilig in de kluis…

Al wordt de stad uit volle borst bezongen Toch is die borst, zo blijkt nu, niet zo vol: Maastricht eist van zijn inwoners z'n tol, Want men heeft daar veel minder goede longen. Maar ook de ogen zijn veel minder daar, Want men heeft last van de Maastrichter staar.…

het volle hoofd is hol het lege bed eist tol lange lege horizon korte koude middagzon ijle mijmering volle hunkering vol van liefde toch liefdeloos geliefde spoorloos...…

Men sprak dit jaar van normen en van waarden Van tot hier en verder niet, de maat is vol Van de prijs, de pil, de rekening, de tol De haat, de hel, de wanhoop en de haarden Maar dat het einde komen gaat van Studio Sport Zegt dat een tijdperk afgesloten wordt…

Zijn woorden die ik nog zeggen wou de tol die ik moet betalen.…

Beroemde mannen en mooie vrouwen zijn tot elkaar veroordeeld.…

Diefstal en moord (bewerking van ‘License to kill’ van Bob Dylan) De man denkt: ik beheers deez’ aard, ik ben almachtig en vrij En hij bepaalt wat gebeuren gaat, niet Hij Ja, de man zet zich op de troon Op z’n hoofd plaatst hij de kroon. Maar in mijn straat daar woont een vrouw Ze ziet dat hij steeds meer ontspoort Ze zegt: wie stopt…

geef me vleugels om te zweven even maar, om weg te zijn om de vrijheid te beleven even te ontvluchten; werkelijkheid en pijn ik wil even leeg zijn en ervaren wat de rust van vrede is, daar dromen beleven die er nooit waren laat het me proeven, even maar ik wil de zonnestralen raken, de regen voelen op mijn huid tot de regenboog zich als een…

De kranten staan hier alle dagen vol Met nieuws over cyclonen en orkanen Die zich een weg over de wereld banen - En steeds eist de natuur een zware tol. Maar in ons land krijgt men het al te kwaad Wanneer de buurman weer een windje laat.…

de tijden glijden als korrels op geblazen stranden door mijn hand eeuwig verzanden dromen in het niemandsland waar alle tranen zonder merkbaar teken van verre een bel of rinkel het is verlaten schoonheid van eenzaamheid adembenemend de tol in het hersenhoofd…

Parkinson eiste uiteindelijk zijn tol, De weg naar de dood kent geen protocol.…

ik ben een dichter, geen mens van vlees en bloed de goede moordenaar de tand des tijds een zigeunerkoning Geronimo in ’t diepst van mijn gedachten, als een eerstejaarshopliet spring ik over woorden smoor de regels van de spraakkunst hoogmoed eist haar tol in het holst van de nacht (4…