Alle inzendingen over Droombeeld

Het hevig streven naar een beter leven, ook dat beleef je in een droom, een droom waar alles mooi, en rijkelijk wordt voorgesteld. Je spiegelt je eraan, en rondom springen zeepbellen stuk. Je zocht en vond, en je bent tevreden met wat je bereikte. Maar toch ontbreekt er iets, en daar werd je droom, een nachtmerrie.…

Zij loopt naar haar huis door de lege straat. Het is nog vroeg. Ik loop haar achterna, vijftig meter tussen ons. Ze zullen wel denken: wat een geile bok. Maar misschien zet ze koffie voor me.…

de kunstenaar met een voorkeur voor massief geeft nog altijd kleur en volume aan zijn kijk op de medemens droombeelden komen gestaag tot leven…

Ik heb je lief, al kan ik het niet weten, Ik bedenk het als je thuiskomt van een dag in je leven. Maar het is geen gedachte. Je streelt mijn wang en wie weet, dat gebaar. Het wordt duizend keer gemaakt voor het bestaat. Hangt je jas aan de kapstok, iets van niets, maar morgen ontbreekt het misschien. Of schudt de dag uit je haar. Wat ik dan…

Ik zie steeds hetzelfde droombeeld donker en nooit compleet twee lichamen, verstrengeld fluwelen adem streelt je warme huid een matte glans verraadt het beetje licht dat van duister schemering maakt…

Praten met hem geeft me een gevoel van het verleden: Klein en Onzeker Want ik was vijftien, toen Toen hij mij heeft gekust Ik zie hem nu nauwelijks Maar in mijn hoofd heb ik een beeld Een ideaal misschien In de loop der jaren ontstaan Een persoon die belichaamt wat volkomen is Mijn verliefdheid slechts een droombeeld…

rendez-vous met een droombeeld in levend wit ter herinnering aan een stem vol melancholie... een blikvanger in de achtiende divisie van begraafplaats Montmartre als een vorm van ontkenning staat zij daar 'herrezen' uit een zee van bloemen die tot jaren na haar dood nog dagelijks door bewonderaars worden bijgezet…

Weerspiegeling in het water de contouren van je gezicht door rimpels vervagend vereeuwigd in een gedicht Weerspiegeling in de lucht gedragen door dwarrelende winden een droombeeld belevend van haar, die ik niet kan vinden Weerspiegeling gevormd door gedachten jij tedere, heerlijke vrouw creatie van innerlijke krachten ach lief onthul,…

magische spiegel lonkt en blikt geheimzinnig verzacht hartepijnen met diamanten stralen haar wereld in ziel verzonken droombeelden verkennen vrij door betoverende landschappen zomerbruisende geuren verwekken opbloeiende hartstocht in sneller galopperend hart stroomt nieuwe energie door fonteinen omringt gelaat glanst van schitterend…

om me heen ia als een droom blijven hangen ervaar ik telkens weer bij het sluiten van mijn ogen ontwaar ik nog jouw beeld voel ik de warmte van je adem die mij zo zachtjes streelt wil je nog wel dromen als je wensen zijn vervuld het beeld je weet te raken dit hart met liefde vult al waak ik duizend nachten liefde heeft geduld droombeeld…

laat me maar ik zal je wel vergeten dat jij een levend droombeeld was verwerk ik schrijvende in hartenkreten lees me maar de woorden van mijn lippen die droomden van jouw aanraking zijn niet meer te remmen en slippen ik gleed uit op jouw gladde alter-ego waarmee jij je dagelijkse brood verdient ik was client van een soort bordspel…

Mijn handen in mijn schoot Koesteren het droombeeld Zachtjes wiegend, terwijl ik ’t ledikant En commode al ’n plek in het huis plan Namen vliegend in gedachten Tot mijn strenge stem maant tot wachten Tijden lang verwacht ik… Hoe kan ik niets loslaten ?…

In de echte wereld bestaan gedetailleerde plannen, visionaire projecten voor pacificeerbare gebieden, alle conflicten opgelost, geluk voor iedereen, voor altijd - droombeelden waarvoor mensen bereid zijn te sterven en te moorden. Het koninkrijk van Christus op aarde, het arbeidersparadijs, de islamitische heilstaat.…

Ik deel haar goddelijke droombeelden ook wel zonder daadwerkelijk contact met haar. Nieuwsgierig geworden? Google maar! want dat verdient ze sowieso, wat extra aandacht van kunstminnenden en zelfs van kunstleken! Wees gewaarschuwd, ze kan je voorstellingsvermogen naar hogere niveaus doen opstijgen, de vraag is of je dat aankunt!...…

(voor Paul Delvaux (1897 - 1994) Je bent geboren in Antheit. Je vader was een burgerlijke advocaat in Brussel en je beschuttende moeder Laure Jamotte zorgde voor properheid en stevige maaltijden. Op je zevende werd je broertje André geboren, die later net als zijn vader advocaat werd. Je ging naar de lagere school in Sint-Gilles, waar je muzieklessen…

(voor Sir Edward Burne-Jones (1833 - 1898)) Je bent geboren in Birmingham, waar je arme moeder Elizabeth Coley zes dagen daarna stierf, waardoor je bent opgevoed door je vader Edward Richard, een lijstenmaker, en de eenvoudige huishoudster Ann Sampson, die je als een puppie vertroetelde. Je zat op de King Edward's School, mooier kon niet, en op…

Niet langer bij wijze van spreken, maar in de precisie van huid en haar, een schoonheid met leeftijd en wereld: ik wil een antwoord, geen vraag. Ik wil een kamer zonder verbeelding, een vrouw die is wat ik lees. Honger die het verlangen kan breken, wrevel wordt, vlees op vlees. Ik wil je schaamte, je kleine gebreken, je schoonheid in menselijke…

Ik heb je aan de ketting van mijn slaap gelegd. De kamer stuiptrekt en het bed wordt groot. Mijn zaad bevlekt de lakens met violette tatoeages. De lege lamp voltooit ondraaglijk het lichtjaar. Wij weten weinig van de weelde, maar we weten dat weelde niet meer wederkerig is. Immers na de paartijd gaan de vrienden huiswaarts blauw geschminkt…

vanzelf zullen verschijnen de warmte brengt me in een trance in de veronderstelling dat dit alles ooit wel goed zal komen distantieer ik me van alles schakel licht en geluid uit om even te kunnen verpozen in de duistere wereld van rust verlamd en ontspannen geef ik me over aan de wereld van leegte waarin fantasie en droombeelden…

Je scheen tot rust te komen door wat ik opriep als een visioen, een visioen van onze verbondenheid, een droombeeld, een drogbeeld. Je oogleden vielen voorgoed over je porseleinblauwe ogen; je hand werd koud in die van mijn moeder. Ik was getuige als niemand anders........…

Vluchtend verdreven ik voel me schuldig terwijl ik m'ook schaam Donkere wolken begeleiden ons alleen-zijn 't is onaangenaam eenzaam Verwarde gedachten denk ik om te weten wat droombeeld bedoelt Instinctieve natuur doet wat gedaan moet als dat noodzakelijk voelt…

De violette lucht omsluit een jongen die roerloos in het heden hurkt. Af en toe gaat zijn arm omhoog alsof hij zwaait. Naar niemand. Nooit weggeweest, geen schoenen nodig. Hij hurkt bij zonsondergang in een portiek, neergelaten op aarde als een spin aan een draad. Ik zou een requiem willen inzetten. Er zijn nooit uitspraken over hem gedaan…

Na wat achteraf een sluimerende slaap blijkt, lijkt het alsof een bijna doorzichtig wezen, een bosnimf, misschien, zich losmaakt van de wortels van een oude boom. De wortels lijken zacht en elastisch, terwijl ze deze afwikkelt als de draden van een bol wol. Pas als ze opstaat, realiseert ze zich dat ze in het bos is, en ze begint te rennen. Zwierend…

een zinsbegoocheling een droombeeld in een kunstmatige voorstelling ik applaudisseer mijn koude handen warmer ik fantaseer mijzelf een illusie armer doek neer bloemen worden gegeven nog een keer deze rol is op haar lijf geschreven echter … buiten het theater een paar minuutjes later staart ze nietszeggend in haar zorgen verlangend…

Ik wijs naar buiten, waar zijn ranke, prille stam in het herfstlicht staat, onaangerand, niet te benaderen voor noodlots grillen, geen macht ter wereld kan het droombeeld drillen. Ik heb een ceder in mijn tuin geplant. - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - Uit: Panopticum, Amsterdam 1946 van Han G.…

het beeld stil in het heden In tijd waar ik in pas Schilder mij, wars van zorgen Zet mij lachend op papier Hou mijn twijfels goed verborgen Vul de toekomst met plezier Gebruik pastel en zachte lijnen Voor de kleur van mijn gezicht Negeer vermoeidheid, leed en pijnen En wat ouderdom aanricht Schilder voor de dag van morgen Zet een droombeeld…

Monter wandel ik langs de rivier met een straffe wind in mijn gezicht Scherp spieden mijn ogen in het rond naar dat zeldzame plekje op de grond waar zwijgend mijn droombeeld ligt.…

Welk droombeeld jagen ze na, wat is hun doel? Horen ze niet dat roepen van een moeder om haar kind? Een kind dat die moeder twee dagen later dood in de gymzaal vindt? Ja ik weet het: deze verschrikkingen gebeuren in elke oorlog, maar dat is geen excuus toch?…

keek je aan geraakt, gepakt, bewogen de weerspiegeling drong in mij door de duinpan vulde zich die nacht met gloed met sauzen, spijzen, geuren met vermiljoenen kleuren van twee huiden met geluiden van het zoet wij hebben de nacht tot het lichten omvat in je ogen stond het blinkend dauw gevangen in zonnestralen de ochtend kwam mijn droombeeld…

Maar het droombeeld verdampt. Jouw veren liggen nog vers in het nest. Een minnaar begrijpt niet alle tekens. De breuk is een dof bestand. Ik mis onze avonden en hun vervolg. In jouw bunker waarin we fluisteren, door de schietspleten: flarden van het slagveld. De muren zwellen en wij zweten.…