Alle inzendingen over Gezamenlijk

Eind vorige, begin deze eeuw. 'k Heb echt mijn uiterste best gedaan om het zo te zien, te kunnen ervaren en te beleven. In het begin leefde ik met de idee dat de aanslag op mijn leven goed was bedoeld. Dat de uitvoering van die misdadige poging helaas/gelukkig schromelijk is mislukt, stelde mij voor een dilemma: als ik iets onderneem, doe ik het…

Daarbij zijn gezamenlijke raakpunten mooi meegenomen, maar is de acceptatie van de mate waarin men met elkaar verschilt een boeiende en wellicht de meest constante factor.…

Heil de president Heil Balkenende Het land onbestuurd Een politieke bende Verpletterd door Bos Toen hij zich afwende Maar gezamenlijk sterk Voorkomt meer ellende…

De universiteiten, wellicht in samenwerking met het Cito, zouden een gezamenlijke inspanning moeten plegen om het vak van psychometrie, of zo men wil de onderwijsmeetkunde, voor studenten aantrekkelijk te maken.…

voor hen die sterven laten er paradijzen zijn waar geliefden spelenderwijs opnieuw verrijzen en gezamenlijk zachtjes zweven als witte zwanen met late avond droommuziek…

Gezamenlijk voert men hun anti-strijd. Opmerkelijk: Ze doen het wereldwijd.…

..maar zonder het beloofde woord is de lust ook over en ben ik toch standvastig worden mijn oren steeds dover bevorderd door jouw irritatie in jouw gekozen ondergang zal ik je niet bezoeken want ’n ongeneigde drang is geen verbinding meer in ons voorheen gezamenlijk verweer..…

In Noord-Korea vatten ze de taak op Om door massaal gezamenlijk te zingen Vijandelijke legers te bedwingen Al mijden ze angstvallig "Vader Jacob" Als wij dat zingen, zegt men, zijn we dom Want ja: na Bim en Bam volgt steeds een Bom…

De schaduw van de wind Achtervolgt mij door de straten Waar de adem van de kust Niet meer in staat is om te praten De noordelijke stromen Zijn allang niet meer verbonden Om gezamenlijk te schrijnen Zwakke mensen te verwonden De schaduw van de wind Is het restje van de zee Slechts een afdruk van de tijd Maar ik neem haar met…

's morgens in alle vroegte om tien voor vijf zingen alle vogels de longen uit hun lijf 'n prachtig concert zonder begin of end in alle toonhoogtes zelfs zonder dirigent hebben ze gezamenlijk het hoogste woord totdat de stad ontwaakt en niemand ze meer hoort…

We dreven uiteen als schijnbare vrienden bezigend oppervlakkig gebeuzel die als wurgende tijddoder met onuitgesproken woorden wederzijdse gevoelens opriep dat onze gezamenlijke reis was beeindigd want mijn zeilschip lag al te wachten op het lichten van zijn anker om te koersen op de ultieme waarheid in ieder moment.…

Zie de soldaten graven met slechts hun handen in de stapels die eens gezamenlijk een stad was Met straten waar doden verbrand en verkoold lagen en de doffe zwakke stemmen van hen die levend waren begraven Wie deze gigantische storm overleefde leste slechts de eerste dorst met zwarte radioactieve regen…

Met open vizier kruis ik degens schuw niet woorden te verwoorden in volzinnen Spreek van jongs af reeds in woord en gebaar nooit een bezwaar tegengas Een ieder kan voor alléén zichzelf spreken geschillen bespreken mag gezamenlijk Een mening dient nooit met geweld beslecht maar te worden ontvlecht vrij het hart…

Het zou van empathie en wijsheid getuigen als we 4 mei niet alleen de doden in de Tweede Wereldoorlog herdenken - tegenover wier leed we volstrekt machteloos staan - maar ook denken aan de slachtoffers van haat die nu vallen en dreigen te vallen omdat ze als ratten in de val zitten en waaraan we (gezamenlijk) wel iets zouden kunnen doen.…

Volharden en de ander vragen gezamenlijk op weg te gaan vertaal de onbegrepen woorden wedden dat we meer verstaan! - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 'De onverharde weg' is een thema van dichterbijdepolitiek. Zie ook de oproep in het gastenboek.…

Als elkaars gevonden zielen in meerdere opzichten eens Soms oprecht kibbelend oneens in gezamenlijk dromen vielen Een ogenschijnlijke vriendschap zowel door Jip als Janneke geweten Door onwerkelijke liefde gespleten als een doorkliefde boodschap De bezinning is als gekomen Gekloofde jaren als rekenschap Reeds in lengten der dagen gevat…

ik hoorde vanmorgen het vogelconcert heb even mijn bril afgezet zag ineens hun geluiden uit bolletjes zwart veerden tonen die wipten uit bomen in een gezamenlijk bad ze dronken hun lied spetterden rond met muziek in het licht van de zon die dit alles begon zij regisseert ook de koren die uit de nacht zijn geboren nog is de mens…

je schrift verdwijnt in beelden die ik niet begrijp je wijkt als ik je nader en spreekt in een verkeerde taal de woorden dansen niet maar breken allemaal je ogen lachten als ik bij je was nu tasten ze me af ik weet niet wat je ziet maar voel intens verdriet je hand beweegt maar streelt niet meer de mijne eens waren we gezamenlijk…

De gevoelens van 'zaligheid', 'gelukkig zijn', 'heil en zegen', 'vredigheid', 'saamhorigheid', 'overvloed', 'vrijgevigheid' en dergelijke, die mensen in deze tijd van het jaar ervaren en elkaar toewensen, (en die veelal worden omgezet in -gezamenlijk- uitbundig eten en drinken), worden veroorzaakt door energieën die de planeet Aarde op dit punt van…

En zo voedde hij me op met die muziek, waarnaar wij gezamenlijk luisterden op die zaterdagmiddagen. En zo bezegelden die wondermooie klanken ons bondgenootschap, onze kameraadschap van een trotse vader en zijn dochter. En nog, nu mijn ouderdom nadert, herken ik de klanken, herken ik wat Hij me leerde, mijn mentor, mijn goede, onvergetelijke Vader.…

Daarom lijkt het me beter dat Frankrijk en Groot-Brittanië desnoods gezamenlijk een vliegverbod instellen boven Libië. We kunnen niet lijdzaam toezien hoe de bevolking door de keurslager uit Sirte wordt uitgemoord.…

In zijn nadagen sprak hij, ijlend in zijn koortsdromen, nog altijd haar naam uit, de liefste die aan zijn ziekbed hem herinnerde aan die gezamenlijke wandeling, eens, als vader en dochter, over de paden die zich slingerden over de heide. ZIJ was bij hem toen zijn oogleden voorgoed vielen over zijn porseleinblauwe ogen......…

Twee individuen die gezamenlijk de anonimiteit hebben gedeeld, zijn zonder het te merken aan elkaar voorbij gegaan. Een twee-eenheid van een niet bestaand contact.…

Binnenkort schrijven wij de waarheid naar een gezamenlijk hoogtepunt. Wees bevreesd, wij gaan tekeer als een beest, zo geil als boter.…

De vale ochtendschemer De warmte van je lijf Jouw armen om me heen In ons knusse slaapverblijf Het bonzen van jouw hart Mijn vingers door je haar De kleding die je draagt Als ik stiekum naar je staar De geur van verse koffie Het ritselen van de krant Gezamenlijk ontbijt De poesjes in de mand Het ochtendritueel Onze lichaamstaal De schone…

Politieke partijen waarvan het belangrijkste bindmiddel bestaat uit de gezamenlijke afkeer van bepaalde bevolkingsgroepen beginnen uiteen te vallen vanaf het moment waarop hun leden en sympathisanten hun onderdrukte haat op elkaar gaan richten. Voorbeelden daarvan zijn o.a. de Boerenpartij, de Centrumpartij en de LPF.…

Een beetje zonneschijn wil ik aan jou geven een zonnestraal voor je zijn in ons gezamenlijk leven. Ik wil de wolken zijn waar jij op mag drijven en het velletje papier waar jij op mag schrijven. Ik wil de zee voor je zijn waarin jij mag zwemmen een fiets zonder zijwielen maar met krachtige remmen.…

keek je vurig spanden bogen zich langdurig einden afleggend, verdwalend door heemtuinen duinen rosaria leek een belofte van niets dan geluk een zwevende donzen veranda gedragen door blauwe paddestoelen doorspekt met jouw lichtpuntjes de stilte te betrekken in ons gezamenlijk uitzicht de velden voltrokken zich de natuur werd overal…

tenminste dat beweerde iedereen het afval dat hij onderzocht bleek van een bekende hij zag haar jong en niet verwend alsof iets haar, voor hem bestemde ze leerden van elkaar de zon de wind en ook verdriet waarderen in het houden van vandaag verlangden ze ook morgen te proberen ze vereeuwigden gevoel weefden uit een zoekend leven een gezamenlijk…

geweest, terugkijken op je sporen is een feest de eerste zijn in niemandsland het ijs waar water strandt het vlaagt vandaag weer troosteloosheid ik had me zo verheugd op kou in winters landschap herinneringen uit mijn jeugd jouw vorst hangt in de koelkast de dorst van blikken bier er is geen lente tussen ons ontdooi eens in gezamenlijk…