Alle inzendingen over Gouds standbeeld

Bedankt, lieve Leo, voor al die wijze schatten in dichtvorm en kom nog eens door Gouda spoken, wanneer je standbeeld door de huidige VVD-burgemeester is onthuld...…

vandaag, te weten hedenmorgen wordt in Avericht een standbeeld in brons onthuld het is ter mijner ere opgericht het was niet mijn wens maar sta daar nu verstild te wachten onder een wit laken verhuld dagen lang heb ik moeten poseren opdat het dorp tot in einde van dagen mij kan vereren na een treurige mars van de fanfare…

Het standbeeld stond gemarmerd leeg met stalen trekken genageld aan de grond voorzien van sokkel geheel gekleurd door grauwe vlekken te kijken met een blik van wazig steen niet naar mij maar door me heen…

Als gij standbeelden neerhaalt, bewaar dan het voetstuk: het kan te pas komen.…

Daar sta je in de zoom van het park Je kleur is zo intens volmaakt Spierwit in glanzend transparant Je guitige ogen laten zich dwalen Langs de mensen die bij je stilstaan Wetend dat ze je bewonderen Daar sta je in de zoom van het park Het late zonlicht gloeit over je schoonheid Je laat je koesteren in beeldend wit Je handen zouden willen…

Zou ik de burgemeester kunnen vragen of hij het wil goedkeuren, dat er een standbeeld op het plein vóór het stadhuis wordt geplaatst?'' ''Wat voor standbeeld, heb je weer wat bijzonders?…

Ik vond ineens haar rechterhand even - zo niet meer - belangrijk als die van de rechterhand in het standbeeld. Haar hand bewoog gelukkig nog. Ik taaide langzamerhand af. Ik zag nog een exemplaar van een kleine uitvoering van het standbeeld, die aan de directeur van het Goudse Museum was gegeven, die er hypernerveus naast stond.…

Roerloos staat hij daar de stil vissende Reiger Standbeeld aan't water…

Zelfs vandaag de dag kan men nog minuscule godenbeeldjes die bengelen aan fragiele gouden kettinkjes bewonderen in de vitrines van het museum.…

Ik, die de zon als een gouden horloge las en de grote ogen van Homerus geloofde en verlangde uit te stijgen boven dat dorp, de bossen van de wereld en mijn dood, sta nu tussen de dichters, de opgewonden standbeelden, nog een en al enkelvoud in onze versteende kleren, nog helemaal koud van drank ondanks de septemberochtend, te poseren in…

Ik keek in de gouden heerlijkheid Van een najaarslaan, Het was of ik de goudene deuren wijd Zag openstaan, Het werd mij, toen ik binnen ging, Of ik door gouden gewelven liep: Ik aarzelde even, ik ademde diep, Diep van verwondering.…

De EU is niets minder dan een soort van aandeelhoudersclubje dat denkt dat aan het einde van de regenboog een grote pot met goud staat.…

Er was eigenlijk niet veel meer goud te winnen dan de Nederlandse afvaardiging had gewonnen. De Nederlanders hadden vleugels gekregen, het was een en al rijdende pure Hollandse energie. Zelfs viervoudig Tour de France winnaar Froome voelde de hijgende adem van de Hollandse zegen reeks in zijn Britse nek toen het omhoog ging met de pedalen.…

tranen van nieuw geluk spreid ze uit als geurig balsem over je gekwetste huid van wonderdadige zachte klei vorm ik nieuwe lichte deuren zonder sloten en sleutels met verroeste verleden kleuren je kan weer kijken en langzaam voelen alsof het was verholen je hoeft niet meer in je labyrint te dolen zie het kostbaar goud…

Wie voor goud gaat, zal het zilver en het brons des Heeren niet versmaden.…

Als zwijgen goud is, was ik allang miljonair.…

....en zo treft men op het Lieve Vrouweplein in onze stad, vlak bij die fontein die altijd maar ongeremd en zo enthousiast en uitbundig zijn water ten hemel stuwt en vlak bij de woning die in een voorbije eeuw korte tijd het domicilie vormde van de wereldberoemde schilder, het massieve en groen-verweerde beeld aan van een moederlijke figuur. De tekst…

ik heb de paleizen gezien de trappen beklommen gebrandschilderde kunst van kathedralen en bommen ze standbeelden heersen in arm en blik, tijdloos de steen die de massa onder zich schikt de zweep heeft hun geesten verstikt tijd beitelt letters in graven van generaties die gaven cultuur en muziek, kwaliteit overleefde werd kunst exclusief…

Het beeld dat machtig staat te bronzen bleek waarachtig om de hoek te staan Zodoende liep ik in gedachten te oreren over haar bestaan zouden de stoeptegels nog smachten naar een kronkel van die grootheidswaan?…

Rosanne Hertzberger verricht met haar betoog voorwaar een heldendaad, waarvoor, zo hoop ik, geen standbeeld voor zal worden opgericht. Pim Fortuyn heeft al een standbeeld onder meer omdat hij de islam een achterlijke cultuur noemde. Dat was ook dapper, maar verdient volgens mij evenmin een standbeeld.…

Dictaturen worden gekenmerkt door standbeelden van levenden, democratieën door beelden van doden.…

Dat zij de kittel van het goud, het veile, in hun ziel verslaan en zuchten om hun eigen lot en niet om mijn verloren gaan.…

De wereld is goud en geel en alle zonnestralen komen heel de stille lucht door als engelen. Haar voetjes hangen te bengelen, meisjesmondjes blazen gouden fluitjes, gelipte mondjes lachen goudgeluidjes, lachmuntjes kletterend op dit marmer, ik zit en warm m' er.…

Inge de Bruin was niet te temmen vandaag wilde ze naar Goud toezwemmen en hoe je het wendt of hoe je het keert Inge de Bruin is het zwemmen nog niet verleerd... De felbegeerde gouden plak mocht ze weer steken in haar medaillezak ze moest en zou hem halen en onze gouden kanjer liet de geschiedenis zich herhalen...…

onaangekondigd en toch te verwachten verkleurt onze wereld eens waren we pril en bloeiend loom in de zon dartelend in zachte lenteregen onze tijd rijpt als roodgouden lanen en najaarsplafonds onder de hemelkoepel mooi en onvergetelijk zo onvergetelijk mooi ben jij met het goud van jouw herfst op je gezicht en in je hart…

Wij kenden haat noch nijd noch spijt noch wrevelheid: 't Scheen in Saturnus' eeuw; doch met dit onderscheid: Dat in de gulden tijd de Min geen minnaars plaagde Met toorts en boog en schicht: en dat, naar mijn onthoud, D'Oranje Auroor* in 't oost voor ons veel vroeger daagde Dan ze oudtijds was gewend in d'eeuw van klinkklaar goud. -----…

Ik droomde vannacht een droom zo mooi Ik was minuscuul klein En zat in een gouden kooi De zon scheen naar binnen en lachte naar mij Mijn krullen die glansden En er zat een vriend aan mijn zij De kooi werd een zaal met kroonluchters zo teer Dansende mensen ……………….…

De natuur gaat zijn gang Bladeren kleuren zachtgoud Nog even dan mogen ze sterven Ze hebben hun taak volbracht Heerlijke verkoeling gegeven In de warme zomer De natuur gaat zijn gang Zacht wiegend op de wind Nemen de bladeren afscheid Van hun geliefde plekje aan de boom Met een zekere waardigheid Zwevend nog even in de vrije val Dan de…

wil ontsnappend blauw gas dan de gutsende ader kolkend onder ons goud in vulkaan zwemmen en staan middelpuntvliedende dons blinkend goud kroontje boven op je hoofd ik had liefde en lusten verdriet in ruste door ijs verdoofd…

Wij razen glanzend gepoetst, gekleurd vol uitlaatgeuren voorbij ons werkelijke doel De weinige vlinders, vogels en al wat nog leeft snakken naar adem Worden echter de sterkste ook nog aangereden gevonden op het zwarte goud raakt natuur pas echt leeg…