Alle inzendingen over Hans van Pinxteren

. ----------------------------------------------------- Uit: 'Alsof ik stof ben', van dichter en vertaler Hans van Pinxteren (1943).…

Hans van Pinxteren is geboren in 1943, vermoedelijk ergens in het Groningse landschap. Hij ging Frans studeren en als 26-jarige student was er een dirigent, die hem vroeg om de 'Illuminations' van Arthur Rimbaud te vertalen, hij heeft deze prozagedichten werkelijk meesterlijk vertaald en ik las Rimbaud dan ook als eerste in zijn vertaling.…

Ze is redacteur poëzie van uitgeverij Voetnoot en als zodanig gaf ze werk uit van Hans van Pinxteren en Arthur Lava.…

Ik vond mijn naam terug onder andere Rimbaud-schrijffanaten als Boudewijn Büch, Guus Luijters, Hans van Pinxteren, Rene Zwaap, Enid Starkie, G. Robb en Philippe Besson. Ik overdrijf niet als ik zeg, dat mijn schrijfwerk dat zeker heeft verdiend. Ik ken de achtergrond van het werk en ik verzeker jullie dat dat niet mis is.…

Naast die slagerij had/heeft de schrijver/vertaler Hans van Pinxteren een schrijfverblijf en mijn hommage voor hem heeft hij dankbaar ontvangen, gezien zijn bedankbrief. Door Hans zijn vertaling van Arthur Rimbaud's werk leerde ik Rimbaud kennen en dat was meteen liefde op het eerste gezicht.…

Hij vertaalde het werk van Saul Friedländer en in 2004 vertaalde hij twee werken van Arthur Rimbaud, na Hans van Pinxteren en Paul Claes, het gaat om 'De dronken boot' en 'Seizoen in de hel'.…

Ik loop nog tot de slager, vraag of hij weet waar Hans van Pinxteren zijn schrijfhuisje heeft en of hij er toevallig is, want hij had mij een aardig briefje gestuurd. Hij is er niet, maar de slager laat me het huisje wel zien. 'Was Wiepkema jouw opa?', zegt hij enthousiast en dan is het ijs volkomen gebroken.…

Ik ga niet zeggen dat Hans van Pinxteren er destijds niets van gebrouwen heeft, want dat heeft hij wel, op zijn manier. Hij stuurde me eens een dankwoord voor een gedicht dat ik voor hem geschreven had, over de holle wilgen rondom de oud-Hervormde kerk in hartje Stedum, alwaar hij ergens zijn schrijfhuisje heeft.…

Hun grimmige blikken wanneer de hanen elkaar verwonden met aangebonden dolken. Koperen veren dwarrelen neer maar het duel kent geen winnaar. De tijd, een geduldige verpleegster, zalft de wonden, ziet het gehavend vel. Een lel werd verscheurd, een vlerk…gepluimd. De haan tolt van ongemak en vult de dagen, zwelgt kruimels en zaden.…

op de grenspaal van mijn erf staat een suffe haan met ogen van mat glas zijn keel is lelijk opgezet ik houd hem een handpalm voor waar vier maïskorrels glanzen maar zijn krop, het speeksel weigert zijn kop keert schichtig op een gladde toren van wervels hij zoekt het minste gerucht het koper van zijn veren het rood van kam en lellen…

Toen het van de week een dag of twee gevroren had, kwam er een haan bij ons in de straat. Nu woon ik wel aan de kant van een dorp. Maar een haan? Natuurlijk wist niemand waar hij vandaan kwam en nog minder wanneer hij weer zou vertrekken. Op een gegeven moment merkte ik dat de haan zijn nieuwe woonplaats de spar in mijn voortuin was.…

Want integendeel vóór 't ontbijt Is 't een haan zijn aangenaamste tijd. Volgens Grotius en Puffendorf is de haan Eigenlijk gezegd een Mahomedaan.…

Tenslotte doe ik niets anders dan de kippen en hanen voeren.…

De zin gaat over de situatie in het Midden Oosten en is geschreven door de Nederlandse journalist (en marxist, christen, zionist, homoseksueel en orthodoxe jood) Jacob Israël de Haan, ergens tussen 1919 en 1924. De situatie in het Midden Oosten is, zoals Monty Python in de jaren profetisch zeventig vaststelde, ook vandaag zorgelijk.…

Er is niets geringers dan een mens en iets beters is er niet.…

Het is verbazingwekkend hoe weinig de mensen elkaar begrijpen, maar nog veel verbazingwekkender hoe weinig dat uitmaakt.…

Ook jong zijn moet geleerd worden. Velen zijn oud, voor zij het kunnen.…

Veroudering kun je niet tegenhouden, vernieuwing wel.…

Je kan beter vet verliezen dan op het nippertje verliezen.…

Twee jaar geleden zegt hij: toch ook de keus te willen hebben tussen lenzen en een bril en zo, gaat hij naar de overbekende hans, jaja, de hans die anders heet dan we denken! Na een paar weken heeft hij een bril, met varifocus ook nog.…

Nog één keer Hans.. S-O-R-R-Y..! Srie.. Wat zeg je.. Sri,, Nee Hans dit is niet de houding die de oppositie van je wil zien.. Alexander maakt gehakt van je hoor..en ga réchtop zitten.. Hans luister je..? hmmppfff Kijk me aan Hans, nee niet naar de deur, naar mij kijken.. Ja allebei je ogen open.. Goed zo..…

Giger Museum, in het Kasteel Saint-Germain in Gruyères, wat vanaf 1998 van Hans was. Hans ontwierp o.a. de alien in de film 'Alien' van Ridley Scott. Jouw broer, de arts Paul Tobler, was 40 jaar de huisarts en de vriend van Hans. Paul steunde Hans na jouw overlijden. Hans overleed op 12 mei 2014 door een val in zijn huis in Zúrich.…

Gallen, waardoor je Hans alleen in de weekenden zag. Door geldproblemen ging je bij een vriend wonen, terwijl Hans ook een flat in de buurt had. Hans kreeg een erfenis van een oom, waardoor hij een huis in de wijk Oesterlich kocht en jullie gingen weer samenwonen. Je werd actrice van het Kellertheater in Baden.…

Ik heb een hele stoere haan, dat beesie noem ik Job. Er kan geen kip passeren of die haan die springt erop. Hij schud dan meest zo’n kippenmeid. heftig door elkaar. Geeft dan een harde kukel en Job is dan weer klaar. En ‘s avonds is hij uitgeblust, dan zit hij in zijn hok. En zit dan na te trillen en te suffen op zijn stok.…

De haan heeft gegaapt, zegt de dove man.…

De bekoorlijkste kip van het hok ging des nachts met vier hanen op stok. Elke ochtend verkondigde zij: 'Die vier hanen zijn alle van mij!' Ze verkoos in hun midden te staan met aan alle vier kanten een haan: eentje links, eentje rechts, eentje voor, eentje achter. (Dat had u al door.)…

Het slachten van een haantje met een shredder Is snel en pijnloos en ’t schiet lekker op Geen haan die kraait in de regeringstop Veel schoner dan zo’n roadkill-snelwegkledder Die aan de hemelpoort zo’n rommel geeft Maar die heeft dan tenminste wel geleefd…

Nijhoff schijnt op de vraag van een debutant, hoe een gedicht tot stand komt, eens geantwoord te hebben: 'Heel eenvoudig, zoals een haan een ei legt'.…

Om niet veel later terug te komen met een brief voor Hans. Ik vond het heel wat, want eigenlijk was ze smoorverliefd op Hans. Op haar bureau had ik een briefje gevonden waarop ze had geschreven: 'De aardigste jongen vind ik Hans. Maar hij vindt Manon het aardigste meisje, wat ik dus wel rot vind.…

De haan maakt meer lawaai dan de kip die het ei legt.…