Alle inzendingen over Herfst-depressie

De lucht is grijs, die is vandaag niet anders geweest dan grijs en daarom snap ik ineens heel goed wat een herfst- depressie is, want als ik naar buiten kijk, word ik weemoedig, niet zozeer omdat de zon verstek heeft laten gaan, maar domweg omdat: in de herfst van mijn eigen leven, het weer mee gaat doen en daar heb ik helemaal niet om gevraagd...…

Herfstdepressie: af en toe ga je weer door van alles heen over de bodem, wat later humus bleek voor de volgende periode.…

Van mij mag Koning Winter komen hoor, want ik heb geen last van de herfst, maar er zijn mensen die dat wel hebben en weet je, een depressie in de herfst, dat moet je niet willen hoor... Dan maar kouwe pootjes.…

De herfst van 1995 stond in het teken van de depressie van Emma Petronella. Door een lekkage in de kelder van haar riante leefzaal was de houten vloer onder water komen te staan. Ze bleef er stoïcijns onder, liet het water dagen staan zonder zich om de gevolgen te bekommeren. Jan Boter was voor een literaire bijeenkomst in de Verenigde Staten.…

'Erotomania' duidt niet alleen op een accentuering van het manische, maar vertolkt ook de verschuiving in het etiologische denken van een onbeantwoorde liefde naar ongewoon sterke seksuele driften en verlangens. Erotomania werd daarmee niet alleen de benaming voor de liefdesziekte, maar ook voor de furor uterinus of nymfomanie en de satyriasis.…

Dat het vooral, of bijna uitsluitend vrouwen waren die aan liefdesziekte leden, verklaarde Bergmann uit het feit dat vrouwen intensiever liefhebben dan mannen en minder uit het feit dat zij een 'schwächere Organisation' hadden.…

Uiteindelijk was religieuze berusting veelal de enige remedie voor de droefgeestige eenzaamheid van vrouwen zoals de gezusters Brontë en zoveel anderen die het verstikkende klimaat van het Victoriaanse vrouwenleven wilden ontvluchten.…

De herfstvakantie is voorbij vandaag En ieder heeft dus lekker uitgeblazen. Maar nu begint het najaar zelf te razen En grijpt ons zeer stormachtig in de kraag. De zomertijd is niet meer terug te draaien. Er is geen houden aan. Dus laat maar waaien.…

Mijn lente is dood; Mijn zomer vlood; Mijn sombere herfst is dààr! Mijn boezem hijgt, Mijn citer zwijgt, Met losgesprongen snaar. Maar, als het woud, Dat thans het goud Der zon ontbladerd groet; Zo, herfst ten spot, Looft U, o God, Mijn mat en dor gemoed!…

De rupsen van de vlinder gedijen zonder hinder van koud verstild verleden en leven in het heden genietend van het blad totdat ze hangen stil en zwaar als grauwe poppen naast elkaar en vragen zich verbijsterd af waar is de zon die leven gaf oneindig lang de nacht En pas na 1000 vragen en nachtzwart lange dagen herrijst het vlinderkind…

Gij die de ziekte kweekt en doet haar weer verdwijnen, aanziet een Christen-hart, belegerd door veel pijnen. O Vader alles troosts! Gij weet en ik beken, dat ik een aarden vat en broos van stoffe ben. Aanziet de zwakheid dan van uwen arme dichter, mijn rauwe wonden zalft en maakt mijn kwalen lichter. Of zo 't u dus behaagt om onzer zonden…

Met die derde depressie worstel ik nu nog steeds, al gaat het de laatste twee jaar heel redelijk met me, maar ik ben er nog lang niet en ik heb vooral te kampen met chronische vermoeidheid en een slaapbehoefte van soms 14 uur op een dag. Tijdens een acute depressie is alles geblokkeerd.…

De depressieve weet dat gevoelens bedriegen de realiteit vervormen in duizend-en-één wanen. Maar zonder weerstand is de angst steeds nabij gaat al een paraplu op bij de eerste tranen. Zwart noch wit ziet hij want alles is grauwgrijs; het geluid is besmet met een piepende muizenruis. Soms in een helder moment staat er peper naast…

Dat je depressief wordt van onderzoek doen naar depressiviteit is een hardnekkig misverstand.…

(en langzaam maar zeker werd 't april en zonk het dappere vaderland weg in een diepe depressie)…

Vorige week heeft een jonge moeder in het dorp waar ik woon zelfmoord gepleegd door haar huurhuis in brand te steken. Haar twee kinderen had ze verdoofd, maar ze konden nog net gered worden door de brandweer. Zelf redde ze het niet, wat een beetje de bedoeling was. Op mijn sympathie moeten zo’n mensen niet rekenen. Je moet geen onschuldige kinderen…

Depressie, wat houdt dat woord eigenlijk in ? het kan zich op vele manieren uiten maar waar is het begin en hoe komt het naar buiten ? Ben je moe, lusteloos of bang kun je heel slecht slapen ben je chagerijnig en duurt 't dan lang moet je jezelf bij elkaar rapen ?…

In me, verterende duisternis zwaar nevelgrijs. Neergedrukt in mijn ego-gevangenis weerklinkt mijn stille krijs. Geef me weer dromen, Laat me voelen, hoe de wind met m'n haren vrijt. hoe de zonnewarmte over me heenglijdt Laat me voelen, dat voelen simpelweg leven is. Geef me iets.. alles is beter, dan dit gewatteerde niets.…

De verte vangt de leegte van je starre stille blik ontkent het vurig leven dat eens het jouwe was Hoe diep moet je graven om te zien waarom Hoe ver moet je lopen om te vinden wat je zoekt Hoe hoog moet je vliegen om het licht weer te zien Je werkelijkheid van waan van grijze stof geweven waar leven verdween in kille klamme grotten…

Deeper and deeper as I journey to living a life that seems to be a lost reality that I can't ever find no way to reach my inner soul esteem is low how deep can I go in the ground that I lay if I don't find a way to sift to the grey that clouds my mind this time I look to see what's between the lines...…

Vanacht als ik alleen ben alleen met mijn donkere gedachten verder weg zakkend met het mes in die vervloekte oceaan van gevoelens van woede, agressie, angst en pijn zie ik een flikkering van het doodse maanlicht op het staal. Het staat stollend bordeaux rood vloeiend op het helder wit zonder gedachten zonder gevoelens Een trilling…

Ik ben wanhopig voel me radeloos en bang. Mijn gedachten maken me bang en angst overheerst. Het hoort erbij ja, da's leuk Mijn hormonen slaan op hol. Ik prijs de dag dat ik vrolijk de dag tegemoet zie.…

op aaibare dagen kan ze vrolijk zijn doch dikwijls stormt het 's morgens bij het opstaan tegen de voorspelling van de Bilt in heeft een depressie het voor 't zeggen en dan soms zomaar bij opstekende wind drijft het weer over…

Als een kind sta ik smekend op je drempel Met mijn ziekte Met mijn gebroken ledematen Met mijn huid vol gaten Met de scherven in mijn maag Ik heb je verder niets te geven Dan een zware zak met stenen Maar ik wil zo graag heel even bij je schuilen voor de regen Sla je lieve lichaam om me heen Leg mijn vermoeide hoofd te rusten op je arm…

Mijn depressie verdwijnt als ik mij plotseling afvraag in wat voor nachthemd je slaapt. uit: Terra Incognita, 1988 auteur Ton Luiting.…

wat als de rolstoel niet meer draait in een kamer vol obstakels als de koorts weer naar je graait met zijn vlammende tentakels wat als de pijn steeds twijfels zaait over het nut om zo te leven dan huil je in je bed slechts toegedekt met wensen en verlangens en worstelt iedere dag om de molenstenen om je nek als bordjes te verhangen…

Alles is anders daar. Anders maar toch hetzelfde. Ze ziet de buitenwereld nog, maar is er niet. Ze ziet haar eigen wereld, maar is er niet. Stemmen klinken ver en ze verstaat niet wat ze zeggen. Soms klinkt het als geschreeuw en soms als zacht gebrom. Soms lijkt het of ze zich zorgen maken, maar ze is er nog. Ze is niet van de wereld, ze is alleen ergens…

Het lijkt mij goed mogelijk dat velen die lijden aan een echt zware depressie zich opgewekt gedragen.…

is jachtig de herfst is mooi de herfst is machtig…

Wij zijn een reiziger en niet te laven. Een fles cognac - het helpt niet meer. De slaap nog nauwelijks een haven. Daglicht lokt. Wij zien een zon van ijs. De wind kolkt om ons heen, doet zeer. Wij zijn een eiland en op doorreis.…