Alle inzendingen over Hermine de Graaf

De schrijfster Hermine de Graaf liep ik eens voorbij in een winkelstraat in Harderwijk en ik was alleen al door haar verschijning diep van haar onder de indruk. Ze had al naam gemaakt met 'Stella Klein'. Nu kan zo'n ontmoeting nooit meer plaatsvinden, want zij is op haar tweeënzestigste in Buinen overleden.…

Het gemoedelijke stadje, waar Hermine de Graaf ook woonde en wellicht nog woont. De laatste ben ik er wel eens tegen gekomen, Hester natuurlijk niet. De oude binnenstad is schilderachtig ouderwets en heel gemoedelijk, al is het nachtleven er het tegenovergestelde, zoals in de meeste steden.…

Zoals Joost Zwagerman, Rutger Kopland, Jan Wolkers, Hermine de Graaf, Thomas Graftdijk, Hugo Claus, Gerard Reve, Ida Gerhardt, J. Bernlef, Anil Ramdas, Nanne Tepper, August Willemsen, Jean-Paul Franssens, Drs. P, Frans Pointl, Adriaan Venema, Vasalis, Boudewijn Buch, Hella Haasse, W.F.…

Op 3 oktober 1914 ging jij naar Amerika en op 31 oktober 1914 zeilde Hermine naar Amerika. Jij was leraar aan de Telfair Academy in Savannah. Je ging met Hermine naar New York City, waar zij een expositie had, net als in Miami, New Orleans en op Cuba. Hermine en jij trouwden in de City Hall van New York.…

Jij had samen met Hermine een atelier op 15, Rue Hegesippe-Moreau. Jij reisde naar Algerije en Tunesië en in 1922 kreeg je het atelier op 73, Rue Caulaincourt, wat van Jean Marchand was geweest. Daar zijn Hermine en jij gescheiden.…

Lucy zorgde voor Hermine, tot Hermine op 1 december 1970 in Bry-sur-Marne overleed. Zij werd 84 jaar. Lucy overleed op 17 augustus 1977 in Parijs en zij werd 86 jaar.…

Je ziet in de geschiedenis allerlei experimenten om het kwaad uit te bannen en dat lukt gewoon niet. Het kwaad zit dus in de mens zelf. Ook de communisten bleken uiteindelijk corrupt en mensonterend bezig te zijn.…

Zij zal u amper missen in uw graf. Uw dood zo zeer omslachtig in uw ogen - De wereld doet hem in een omzien af.…

Maar als we komen met z'n twee in het mooie herfstig weer dan nemen we bloemen voor jullie mee en leggen ze op jullie graf dan neer.…

Ik zal jullie bloemen brengen en neerleggen op het graf. Het onkruid gaan wieden dat moet er hoognodig af. Ik kan het soms niet laten om gewoon even stil te staan, even tegen jullie praten om daarna mijn weg verder te gaan. Ik zou nog zoveel willen zeggen we waren nog lang niet uitgepraat.…

je bent voor dit graf veel te schier. Je moet spelen en leren op school. Je bent voor dit graf veel te zonde. Dit graf moet nog leeg zijn, of gevuld met ‘n oud voltooid leven. Maar nooit door jou, lief kind.…

(Lourmarin 23-05-2005) een sober graf voor een schrijver die wist dat de dood slechts een punt is achter het leven tussen de stenen een briefje in het duits van een bewonderaar die verslag doet van een ontdekking naar aanleiding van des schrijvers werk...…

Hij bedacht zich dat hij het graf weer eens moest bezoeken, maar de gedachte stond hem tegen. Hij werd altijd angstig op kerkhoven, alsof de dood hem iets nieuws te zeggen had. Dat was een beetje naïef van hem, maar hij had er mee leren omgaan.…

Ik draai mij om, desnoods in het graf.…

In 1907 ontmoette je de bevallige schilderes Hermine Lionette Cartan David, die jouw geliefde werd. Jullie leefden samen in een aantal ateliers van de Boheemse gemeenschappen in Montmartre en Montparnasse. In 1913 werden 12 werken van jou in de Armory Show in New York getoond.…

Ze sluit met kracht mij buiten maar, ze zwaait en lacht, ik kijk ernaar Ze start maar wacht met weggaan naar een bed vannacht, ik weet niet waar Dan, onverwacht, een handgebaar; het raam spoelt zacht uit lang, blond haar Zo mooi gedacht, zo zit ze daar, dan vraag ik: Mag 't? ...en kus ik haar…

er was een overvloed aan tekenen geweest waaruit al bleek dat het in het geheel niet goed ging meerdere poezen waren weggelopen mijn gezondheid liet veel te wensen over langzamerhand kwam ik tot het verontrustende besef dat ik mij stukken beter voelde als er dagenlang niemand thuis kwam want juist als jij mij heel zacht vast houdt (en…

Die man, die kon 't vertellen, dienaar van het heilig woord, met wetenschap had hij niets te stellen, schoof 't luchtig overboord "Wie kan immers de sterren tellen?", stamelde hij, door eerbied gesmoord, en blies nog wat van die zeepbellen die de schaapkens al eerder hadden gehoord 't Was genoeg om hem te overtuigen van het bestaan…

Achter de ramen van dat witte gebouw, dicht tegen de snelweg, de A20 aan, liggen een man, een kind, een moeder of vrouw, zachtjes te helen of anders dood te gaan Rondom de ramen van dat witte gebouw, spant de ketting van zelfzucht zich strakker aan, gaat voorbij aan tranen van vreugde en rouw, die in de ramen helder weerspiegeld staan Onder…

Leer mij drie maal daags mijn handen te vouwen, leer mij te luisteren naar uw heilig Woord, leer mij op uw eeuwige Naam te bouwen, leer mij te leven zoals leven behoort Leer mij over mijn zonden te berouwen, leer mij te danken voor wat zuiver bekoort, leer mij te vissen in een vast vertrouwen, naar uw wijze Raad: De netten overboord Leer…

Het dorp verlaten, de vuurtoren voorbij, onder het fietsen kruipt het water langszij, wind heb ik tegen, strijdvaardig bij vlagen, nog rode daken in regen vervagen Tegen de schemer sla ik zomaar rechtsaf, voor het bereiken van 't Drenkelingengraf, het Pad van Twintig, van duizenden schelpen, die, licht gebroken, mijn peinzingen stelpen…

de hond moet zwart zijn en meedogenloos en alleen oren hebben naar woorden uit een godvergeten taal die niemand verstaan laat staan uitspreken kan behalve ik draag een hoed en een riem en mijn vioolsnijdersmes en als ik lach kijk niet naar het geblikker van het scherpgepunte staal in mijn mond pas op voor de tanden die ik onverbiddelijk…

in bed deed ik mijn best niet aan je te denken vermenigvuldigde ik getallen van vijf cijfers met elkaar tot ik er opgewonden van werd ook poolzeeën, het mesozoïcum, de watersnood van 1953, het centraal station van amsterdam om vier uur 's morgens, de dagzaal van vrouwen-2 te duin-en-bosch, harry mulisch geheel ontkleed met alleen zijn sokken…

Ging met mijn vriendin mee naar haar vaders graf Na vijftien jaar nog steeds een enorm gemis Wat heeft ze allemaal niet moeten missen Het graf was niet zijn doel Zo had hij het voor haar niet bedoeld Zag het verdriet dat haar ogen vulden met tranen Keek in het rond hoeveel vaders hier niet lagen Alles zo koud als marmer De rillingen glijden…

In 1924 kwam je dochter Hermine jouw portret-business versterken. In 1929 stopte je voorgoed met de fotografiekunst. Je inspireerde o.a. Clare Sipprell, Consuelo Kanaga en Laura Gilpin. Op 12 oktober 1934 overleed je in New York in het huis van jouw dochter Hermine Turner. Je werd 82 jaar.…

iets te drinken gaf ik sloeg op rotsen met mijn herdersstaf en leste mijn dorst met gulzige slokken maar onbevredigd ben ik weer vertrokken ik gaf de sporen, bracht mijn paard in draf onwetend waar de weg mij heen zou lokken voorbij de velden doemde reeds mijn straf het onheil, begeleid door torenklokken de zandhoop van een vers gedolven graf…

Ik wist dat mijn galopperende hart nooit jouw hinnikende wolken kan inhalen zoals ik weet dat deze vers het graf is van een doodgeboren en verzwegen liefde, het graf in het graf...…

ik lees het marmer vandaag eerst zonder tranen zie het onkruid - nu…

Leg geen bloemen aan mijn graf laat niet je tranen op het marmer neer Ik ben gekomen en weer heengegaan maar dáár, nee daar ben ik niet meer…

Dit is haar graf, onder de jonge linden vergaan haar handen en haar zachte ogen. moet men geloven dat wie haar beminden haar eens hervinden en herkennen mogen?…