Alle inzendingen over Het gladde pad

Ik zie hem twijfelen of hij in haar bijzijn het gladde pad van de vrouwonvriendelijke tweespraak zal betreden. Blijkbaar concludeert hij dat de kust veilig is. 'Ik hou het allemaal niet meer bij Lucas.…

Lieve A De prins op het witte paard die je gelukkig maakt bestaat niet. Mentaal gezond wordt je door jezelf te zijn, in je ziel te wonen, dan is de eigen-kracht maximaal en elke ‘wedstrijd’ een 'thuiswedstrijd’, basis voor levensgeluk en dat straal je dan ook uit en je trekt de juiste mannen naar je toe. Verliefdheid waarin je de partner idealiseert…

Langgerekte schaduwen als van september vlijen zich over het pad en ik raap een gladde steen op die mijn hand juist kan omvatten.…

Ga je die padden allemaal een eigen kasteel met zwembad aanbieden of zo?’ ‘Doe je het of niet, Paco?’ Mij best Jansen. Mijn honorarium bedraagt vijfduizend euro. En je mag het storten naar de rekening ‘Help de Paco’s overleven”. To be kontinjoed…

Glad ijs, ik waag mij daar niet meer op.…

Niet gewoon glad ijs, maar ijs in bobbels. Ik was op de heenweg bijna gevallen doordat ik in mijn koppigheid erover probeerde te fietsen. Het was echt onmogelijk om over te fietsen en daardoor een uitdaging. Ik ben wel vijftig, maar blijf een kind, nietwaar. Ik wilde het nog een keer proberen. Je gaat toch wel rechtsom? Ja mam.…

Door al die inhalige gladde jongens is het klimaat veranderd en is er geen natuurijs meer. Op een ijsbaan gaan schaatsen is niet zo leuk en veel te duur. Je werkt dus maar om de hoge lasten te kunnen betalen, die de goede schaatsers je opleggen.…

Wat vroeger dan wanneer ze op de vertrouwde fiets zou gaan, stond ze bij de bushalte, voorzichtig haar pad kiezend en meer op de grond kijkend dan omhoog, maar de reis verliep voorspoedig: kijk daar staat het pand waar ze moet zijn, opgelucht dat ze het zonder kleerscheuren heeft gehaald, steekt ze over en “neemt” de laatste stuk stoep.....ehhh, dat…

Ik had het smalle, kronkelende pad, omzoomd met bomen, bewandeld dat al belegd was met bladeren en ik was de flat gepasseerd, mijn geliefde woning sinds dertig jaar. Een lichtschijnsel ontsnapte aan de ramen op de tweede verdieping en het afschrikwekkende, sonore geluid van de boren weerklonk.…

Vraag van mevrouw: hoe heet het pad, beantwoord ik met een lach: ik zeg, het is het verlengde van dat pad wat onder water staat en dus ook geen naam heeft! Met handen en voetenwerk zijn we eruit gekomen welk pad er bedoeld wordt en nu is het een kwestie van wachten tot men tijd heeft om terug te bellen....maar het pad?…

Omgekeerd is niet hetzelfde en ook niet tegengesteld: elke eikel heeft een gladde kop, maar elke gladde kop is nog geen eikel, alleen sommige gladde koppen zijn eikels.…

Glorieus betreed je het pad, net zo makkelijk heb je de een na de ander gehad, een lijf zo glad als dat van jou zet mannen in vuur en vlam. Maken en breken, jouw ogen bekeken een lekker kontje met wellust. Je bent een godin en jouw lijf komt niets tekort, maar dan slaat leeftijd toe en reclames duiden waar het jou aan schort.…

De nieuwe vele voeten brede paden zijn glad, toegankelijk en ontdekt. Een brommer snort voorbij, de skaters trekken een snel sprintje en de fietsers zoeken in grote getalen op hun verouderde fietskaarten naar dit nieuwe, onbekende land.…

Als ik beweer dat Geert een punt heeft, valt u dan en masse over mij heen? Als ik zeg dat Kadijah Arib Bambi-ogen heeft, zindert u dan ook van onderhuids genot? Als politiek correct is, dan is Kadijah dat dus niet, zij werkt op het gevoel, Geert kaart aan en weet dat hij een heikel punt heeft. Bevroren vaart der volkeren.......…

"Ik zal jullie eens een poepie laten ruiken," zeg ik met een bravoure die ik niet echt meen. Mijn zoon schatert het uit. We zitten in de auto op weg naar de ijsbaan. Ik heb sinds kort nieuwe schaatsen. Bij het huren van schaatsen hield ik nog een slag om de arm. De toon is gezet, nu moet ik wel. Als we even later het gebouw binnenlopen, zien we levensgrote…

Toen ze twee was, openbaarde het zich. Een transformatie in haar gedrag zodra er visite was. De aparte gloed die over haar gezicht verscheen, de glinstering in haar ogen, de komische gebaren die volgden, alleen maar bedoeld om aandacht te vangen. In de tijd dat ze naar school ging, zakte het weg. Ze werd wat stiller, teruggetrokkener, juist als men…

En zo zit ik nog steeds van de schrik te proberen te ontkomen, want ik had dit dus zomaar niet meer na kunnen vertellen….omdat: we waren op pad, lekker wat boodschappen gedaan en waren op de terugweg.…

Dus een brede rug- ja Een gladde rug - ja Maar wanneer er nare dingen gebeuren dan werken die twee dus echt niet mee en daar zit het probleem, er zit geen knopje wat je uit kunt zetten, je hoofd is bij datgene wat je bezighoudt en als dat knopje buiten werking is, helpt er geen brede- en ook geen gladde rug, dan helpt alleen maar…,wachten tot je…

Geen zwerver meer in de illusoire werkelijkheid, maar een bewuste reiziger op een pad van zelfontdekking en vervulling. Je bent niet langer gebonden aan de vage herinneringen en valse schaduwen van het verleden of de onzekerheden van een troebele toekomst.…

De één beweegt zich stroef als een rasp door de samenleving, de ander glad als een aal, beide zijn onaangenaam gezelschap.…

Marktonderzoek, een weg vinden naar wat het leeuwendeel van de bevolking behaagt, dat pad heb ik 30 jaren bewandeld, data gerangschikt, soms naar willekeur omdat dat van mij verwacht werd. Chi-kwadraat en nomogram overboord, want de klant was koning.…

We gaan op pad, hebben diverse dingen nodig en willen ook wat info bij de thuiszorg winkel, alles naar tevredenheid ook nog enne het is koud, heel koud maar wel droog en dus maken we er een langere route van…op de scoot bedoel ik dan… De snelheid van ons vervoermiddel zorgt natuurlijk voor wat extra wind en daardoor is het gevoelsmatig kouder dan…

Aan onze Rueckertbaan, die zich uitstrekt langs de tuinen en grasvlakten die zijn gesitueerd rond de massieve, witte, stenen gestalte van ons grote Twee Steden Ziekenhuis, bevinden zich momenteel als een soort verkapte kunstwerken in een onwerkelijke tentoonstelling of als een soort mergpijpen in de etalage van een merkwaardige bakker de grijswitte…

Hij was niet gelukkig maar ook niet ongelukkig en was eenvoudig pad in de put. Op een dag sprong kikker in de put. Nou wat is het hier donker dacht hij en zag pad en sprak hem aan. Ben je wel gelukkig en wat eet je nou en voel je ook alleen pad vroeg kikker. Daar denk ik niet over na een mug en ik ben lekker alleen bromde pad.…

Uitdagend spot jij mij iriserend, de draak steekt er vervolgens ferm in, jij gaat buiten bewandelde paden. Broos en breekbaar, bloos en weerbaar, jij bent een meiske niet te weerstaan, klein maar o zo er mogen zijn. Jij gunde mij de diepte van jouw borsten en een glimp van een glimlachend buikje, ik strooi kussen. Ik ben verliefd.…

Als ik dat wel had gedaan dan had ik gezien dat je al een langere tijd aan het eind van het pad was blijven staan. Jij alleen... aan het eind van het pad zonder mij.…

"Ze is naar huis gestuurd Francis", vervolgt Tini's jongere zus. "En ze zou graag willen dat je naar haar toe komt." Ik pak het briefje aan en stop het snel in mijn zak en loop terug onze tuin in en sluit het hek af. Het was een blauw envelopje beschreven met een rode pen. "Pa kijk nou, ze woont in Cilicap!" "Ik zweer het je", lach ik dom…

Bij nadere inspectie bleek het een bruine pad te zijn. Een PAD, als in het woord paddenstoel! Voor het eerst had ik een tastbaar verband tussen de zwam en het amfibische diertje gevonden. Het sprookjesfiguurtje zat weliswaar niet echt óp het ronde tafeltje (geen stoel) bovenop de steel van de zwam, maar was wel verdacht dicht in de buurt..…

De titel is wel degelijk goed gespeld want ik ben iemand die het pad weleens bijster is en moeilijk weer terug vind. Nee wees gerust, ik ben wel op leeftijd maar toch betreft het hier niet die beruchte kwaal die sommigen treft (hoop ik ten minste). Nee, dit is een kwaaltje dat ik van jongs af aan al heb gehad.…

Over zijn paden duwde ik de rolstoel voort, dag aan dag, jaar aan jaar terwijl het relaas van jouw lippen rolde, mama!; het eindeloze relaas van jouw zozeer getormenteerde, onheilspellende leven.....…