Alle inzendingen over Hoe je

Lopend aan een boodschappenkar kom ik vorige buren tegen, werp een blik in hun kar en zie daar van alles in liggen. Van die cervelaatworstjes, potjes paté, een prei: dat is wat ik onthouden heb tenminste. Oude buurman zegt: weet je dat ze hier vier verdiepingen hebben? Ik zeg: wat vertel je me nou? Jazeker, zegt ie. Vier etages met echt alles wat…

Je hebt ze vast wel zien hangen die grote lappen plastic met daarop de tekst: dat de scholen weer beginnen! Of we dat met zijn allen niet allang weten en ik in elk geval want we wonen tegenover een school en begrijp me niet verkeerd er is dus niks mis met een school maar wel met het volgende: Als we van de week, met onze gemeente- cabrio naar appie…

De invoering van het puntenrijbewijs, dat voornamelijk voor jonge automobilisten is bedoeld, kon wel eens averechts werken aangezien men in sommige computerspelletjes juist punten krijgt voor het omver rijden van voetgangers.…

Zij die lief hebben zijn niet dezelfden als die gelukkig zijn.…

Ik wilde de slingers al ophangen voor de jarige überhaupt geboren was. Laatst was er prachtig nieuws in de familie. Zo’n moment waarop het leven even glanst. Mijn eerste reflex? Delen. Vieren. Meteen een bericht in de gezinsapp. Geluk is in mijn hoofd nu eenmaal een vuurwerkshow: pas als je samen omhoogkijkt, wordt het echt groot. Klik. Verzonden…

Vanmorgen nog zag ik je auto staan, daar aan je huis langs de grote baan. Gemis zonk als een nacht in mij. Verlangen gaat de hoop voorbij. Wat stelde het voor? Ach, veel bellen en praten, een lach en met veel schroom een kuise kus. Gemakkelijk te verwerken dus? Gemis zinkt als een nacht in mij. Verlangen gaat de hoop voorbij.…

In een doorsnee bos, stil, maar verre van betoverend, kwam ik wandelend na een herfststorm met regen, een elfenbank tegen. Verscholen tussen de oude eikenbomen en varens en haast struikelend over al dat dorre hout, maakte ik een foto. Tijdens dat moment lichtte het conglomeraat van paddenstoeltjes even op en straalde een goudkleurig licht uit. Deze…

Waarom de jeugd zorg te kort schiet en ik kan zomaar een groot aantal dingen opnoemen maar dat is net zo’n zinloze actie als nu te zeggen: dat er veel teveel ouderen zijn, volkomen misplaatst dus en daarom kom ik met een huidige “toestand“ en wel: Het gezin is bekend bij jeugdzorg, domweg omdat de ouders zelf niet voldoende grip hebben op de kinderen…

Na vier weken geleden te zijn geopereerd, een operatie die trouwens vlekkeloos verliep, met een meer dan uitstekende uitslag ook nog, heb ik na vier weken een nare smaak in de mond, hoe dat komt, wel: na drie weken begint er een stuk van de wond te lekken zeg maar, er komt gele troep uit en dat is niet zo tof. Goede raad is niet duur en dus bel ik het…

Subtitel: Harim; de Gleuf III (tevens slot) Zeventien, 17 jaar geleden, dus in 2009, schreef en publiceerde ik deel II. Waarschijnlijk door veel meer op linksgerichte dan op rechtsgerichte stemmers beoordeeld. Stemmers of kiesgerechtigden. Dit schrijf ik vanwege de beoordeling. Helaas ben ik al vanaf mijn adolescentie, mijn 23ste levensjaar…

Subtitel: Autocraten pur sang Zowel in Rusland als de Verenigde Staten van Amerika is, is inmiddels een autocraat aan de macht: Putin al jaren in Rusland en Trump binnenkort opnieuw in de Verenigde Staten van Amerika. Zij denken, althans zo doen zij het voorkomen, zich van niemand iets te hoeven aantrekken en gaan zo hun goddelijke gang. Putin…

Net als ik heeft de lieverd een bloedhekel aan vliegen, van die vieze nare dieren die echt overal op zitten, snap je? Dus als er zoiets in huis is, dan is het dier geen lang leven geschoren, net als bij ons! Ze hebben tenslotte niet voor niks een vliegenmepper uitgevonden! Dat is omdat die beesten dood gemept moeten worden! En zo werd er een vlieg…

De meningsuitingsvrijheidsstrijders boden Een oranje polsband aan aan de premier Die deed met deze actie heel graag mee 't Zijn tijden die nu tot bezinning noden Want maak jij het met die vrijheid erg bont Krijg je korte tijd dat bandje om je mond…

T HABAYTA U I S Alweer een uur voorbij Opnieuw een uur van gekte Het onkruid is gegroeid op Het tuinpad, in de tuin De wind smachtte naar opening Van het luik Exploderende oude muur Net alsof die roept: 'THUIS, THUIS' Het is tijd om terug te keren van Heuvels en vreemde velden De dag verdwijnt langzaam zonder teken 'THUIS, THUIS'…

Oh, de digitale wereld is zo geweldig, zo fenomenaal zo fantastisch dat je er dolgelukkig van zou worden! Zou worden zeg ik, want voorlopig zit ik tegen de grens aan van antidepressiva middelen en waarom? Wel dat is snel uit gelegd, want: ik maakte een fout, dat neem ik ruiterlijk op me en beken schuld ook nog, want dat is niet hetgeen waar ik wakker…

Het grappige in het leven is dat, als je alles weigert te accepteren behalve het beste, je dit heel vaak juist krijgt.…

Alle hoop, ook de valse, is beter dan geen hoop.…

Een afbeelding van deeg, een bak met geschilde appels en de mededeling dat: men bezig is...even ervoor, een afbeelding dat: er een heerlijk ogende boterkoek gebakken is, oei dat is wel heerlijk en terugdenkend aan een schoonmoeder die kon bakken als de beste proef ik het al....maar: verschillende mensen, dus ook verschillende smaken! Meneer T is van…

Je hebt je grootste gelukservaringen als je je bewustzijn hebt uitgeschakeld.…

De dag die al knotsgek vanaf de start is: Een zoon of dochter waar u niet van wist! Een standbeeld in een dorpskern wordt vermist! En het nummer van meneer de Beer in Artis! De dag voor schelmen, vlerken, snoodaards, vlegels En bent u dan nog niet genoeg gekist Bestaat het speedsonnet uit zeven regels…

Mededogen schept ruimte voor een altruïstisch standpunt. We zullen vreugde kunnen ervaren en niet vervallen in het eenzijdig najagen van persoonlijk geluk en persoonlijke verlossing. We zullen ernaar streven onze deugden en onze wijsheid te blijven ontwikkelen en vervolmaken. Met dergelijk mededogen zullen we ten slotte over de noodzakelijke voorwaarden…

Waar ik maar ga ligt een pad voor mij open, secuur in mijn blik zoals littekens lopen, hoe de dag ook verblauwt of opvlamt om mij, ik volg niets dan mijn hartzeer en het naambord ben jij.…

Speer van de horizon die de zee en de lucht doorboort, ochtendzoenen op mijn borsten als opkomende zonnen, door alle wateren zul jij komen, alle oerwouden, op alle wegen, in elke droom die ik me niet meer herinner, je handen die zichzelf onteigenen en je lichaam dat zich stort in de gewonde herfst.…

Bittere engel onwaarachtig met een vlam in je mond, onder je oksels zal ik twee zwaluwen planten en over je lichaam een wit kruis trekken voor de man aan wie jij me ooit hebt laten denken.…

Niets zal jou in mijn ogen ooit deren, want in mijn handen ligt je laatste groet.…

Als jij weer in je dagboek schrijft, denk er aan in mijn ogen te zien de zon die ik nu voor altijd bedek met zwarte vlinders…

Appjes in alle maten vliegen door de mobiel, de ene vraagt: heb je het warm, de ander vraagt: trek je het nog een beetje en diverse anderen vragen gewoon hoe of het gaat, nog los van de vele berichtjes die ik stuur naar de mensen die in de gaten gehouden moeten worden, zo hoort én moet dat nou eenmaal. De golf is weer bezig met een opmars en dus houden…

We hebben zo’n soundbar in huis en voor diegenen die niet weten wat het is ( ik namelijk ook niet ): het is de vervanger van de vroegere radio en dat ding is dus aangesloten op de televisie, nou zeg ik televisie maar in feite is het een flatscreen want dat ding hangt dus verankerd aan de muur en tja, dat deed je vroeger met je televisie niet toch?…

Het stelt niks voor, is amper 3 mm groot en toch: zorgt het voor een enorm probleem, nooit geweten dat: iets van zo’n omvang je zo vreselijk voor het blok kan zetten, maar toch is dat precies wat hier gebeurde! Dwergjes zijn leuk, lief ook, maar als we het hebben om een inimini klein niemendalletje, dan wordt het een heel ander verhaal, zoveel is zeker…

Wie spreekt over de ‘boodschap’ van een schrijver heeft ’t over iemand die geen schrijver is, of als hij een schrijver bedoelt, begrijpt hij niet wat literatuur is. Nooit heeft de schrijver een boodschap gehad, behalve die van ’t papier.…