Alle inzendingen over Juffrouw Ribben

De tekenles kregen we speciaal van juffrouw Ribben en die had echt megagrote watermeloenen, dat wil je niet weten. Ik maakte eens een karakatuur van haar op het schoolbord, wat ze achteloos wegveegde. Wanneer ik een vraag stelde, kwam ze altijd achter mij staan en boog ze diep voorover, zodat haar Cup Z op en over mijn schouders hingen.…

van gestolen geld, het gappen van bestofte wijnflessen en het neuzen in vergeelde naaktblaadjes, van zand taarten bakken en op de kop staan, veel op de kop staan, zwemmen op verboden plekken en me blauw laten trappen op het schoolplein door een stoute tongzoenvriendin, sigaretten halen voor de gefrustreerde meester, die mij trapte voor mijn kont, juffrouw…

Dan was er nog juffrouw Ribben (vreemde naam voor iemand met zoveel borstenvlees daarvoor!), die ons tekenles gaf. Zij had de grootste tieten van de wereld en die drukte ze tegen mijn nek en schouders, wanneer ik mijn tekenwerk showde.…

De tekenles kregen we van juffrouw Ribben, een heel dikke vrouw met enorme borsten, die ze, als ik wat wilde weten, volop in mijn nek legde, waardoor ik begon te zweten en te blozen. Het was bijna seksuele intimidatie.…

Ik heb nooit een juffrouw uit Nunspeet gekend en ik heb haar zeker niet gezoend.…

Gekneusde ribben, daar staan drie tot zes weken voor. Tot die tijd manage je je inname van paracetamolletjes, je bewegingen bij het zitten, staan, tillen. Als je niest, ga je door de grond. Je grijpt naar je ribben en zegt: 'au au au', je hebt jezelf domweg niet in de hand.…

Nu zou de juffrouw het aan Nick moeten vertellen. Zijn verjaardag was niet zo belangrijk meer. Belangrijker was dat Nick te weten zou komen dat er walibi’s bestonden. De juffrouw bedacht hij nogmaals, vlak voordat hij in slaap viel.…

'Wanneer kunt u beginnen, Juffrouw Hollewaai?' 'Wanneer u maar wilt'. 'Welnu, zullen we zeggen aanstaande maandag?' Thugt stak zijn hand uit en begon de kromme, gerimpelde hand met de lange zwarte nagels hartelijk te schudden. Juffrouw Hollewaai trok haar hand terug en stak hem uit in de richting van de prullenmand.…

Voor u altijd juffrouw Annie.. Waar zal ik ze nou stoppen? Wat? Die papieren.. Welke papieren? Nou die papieren waarvan u zei dat u ze wou vergeten..de pensioe.. Ik wil dat woord nóóit meer horen juffrouw..Het zijn vanaf nu de papieren waarvan ik niet weet dat u ze ergens gaat verstoppen, snapt u? Oh ja..…

Daarop schreef ik: 't is me onmogelijk een roman te lezen, ik eet liever ham, net als de juffrouw.…

Ongewillige ribben vouwen, krullen zich onder herfstelijk gesnotter. Ik lig, nee huiver mezelf uit de kom.…

ik hou van je magere armen ik hou van je kleine borsten ik hou van je ribben die ik tellen kan ik hou nu eenmaal van mager ook als ik boodschappen doe bij de slager…

Messteken tussen ribben van het leven waarin ervaringen lek geprikt worden om leeg te bloeden in bloembedden waar rode rozen worden geplukt om in huizen te prijken…

Alleen -in de schaduw van je ziel- weerspiegelen de vrijende bittere tranen die geluidloos mijn hersens spoelen tot op heden de tranen zijn klaargekomen mijn ribben verbrijzeld mijn hersens leeg…

de ribben zijn van het geraamte het mooiste onderdeel, ze doen aan vleugels denken of een soort accordeon waar leven in- en uitgaat je ziet ze beter na de hongersnood of in het massagraf het zijn de rimpels in het zand als de zee zich heeft teruggetrokken het zijn de breekbaarste takken van de bomen die in open vrachtwagens worden weggevoerd…

In de klas vroeg de juffrouw me op een keer: 'Wat doet je vader?' 'Hij schreeuwt als mijn moeder zingt en is vaak weg', antwoordde ik.…

vijf jaar na dato zegt de olijkste collega nog steeds goeiesmorgens gelukkig werkt er op mijn kantoor geen juffrouw Jannie…

Voor de oliebollenkraam dromden de kleine kinderen, de boefjes met verlangende snoetjes, waar de dikke juffrouw met argusogen de schat bewaakte.…

Ik voel de blues op avondoude sigarettenrook het golft in vlagen door mijn poriën samen met de bas die de slagen van mijn hart bestookt terwijl de warmte van het koper ondertussen bij me binnen swingt zingt een donkere stem over liefde het kleeft aan mijn ribben als oud verdriet.…

Hij neemt me In zijn armen Niet liefdevol Maar stevig Kraakt me Verbijsterd In de lengte Beneemt me Kortstondig de adem Stokt mijn ribben Bonkt mijn hart Zodat ik Als ik buiten Ga Niet gebroken ben Maar rechtop Loop Met mijn hoofd In de wolken De afspraak Voor volgende week In ons beider agenda.…

Een Hollandse man op vakantie Ontmoette ene juffrouw Schimansky Ze had prachtige billen Dus hij vroeg: zou je 't willen Dat ik even achter je an ski?…

Storm in mijn benen Door jouw aanwezigheid Ze schudden en trillen Stil staat de tijd Orkaan in mijn aderen Bloed blaast door mijn hart Vuur aan mijn vingers dat jou met warmte wast Vrij vlammen met me Regen op mijn ribben Hagel op mijn borst Vrij vlammen met me In de tornado Houdt mij vast…

Want zijn hart, het Parijs van het lichaam, waar licht en liefde weifelen tussen dromen en bedrog: gekooid in zijn kijkkast van ribben staart het door zijn strenge navel en ziet, verschrikt: dit is de aarde, hier gebeurt het, om de eigen as. En zwijgt, bloeddoorlopen.…

Het valt te vrezen dat de nederlandse gewoonte kunstenaars na een concert of toneeluitvoering een staande ovatie te geven meer een uiting is van de neiging als eerste de koffie- of garderobe-juffrouw te bereiken dan van bewondering voor het gebodene.…

“En juffrouw Maxima, verklaar u nader: Zijt gij wel voor de oudste zoon van mij Een goede en draagkrachtige partij? Dus wat ik vragen wil, wat doet uw vader?” Het antwoord kon de majesteit behagen. “Wat dééd uw vader?” had ze moeten vragen.…

Hij antwoordt mij zonder omwegen dat naar de vaste overtuiging van de Parijse Scandinaviërs mijn vrouw een neiging tot perverse erotiek zou hebben en dat de beide Deense juffrouwen in ieder geval bekende lesbischen in Parijs zijn, waar ze zich met andere tribaden in cafés vertonen.…

Juffrouw Schoone was echter mild en vergevingsgezind.....…

Angst vreet aan mijn ribben tot de nacht slechts een skelet wordt en de gieren zich te goed doen in mijn scheurende buik.…

In mijn hart bevindt zich een doosje dat rinkelt als het dondert iets in jouw ogen een snelle gelatenheid waarmee je ribben ritsen jarretellen wij kleden ons uit tot bot we herinneren ons de oerdag waarop jij opstak in verholen riet ik hemelhoog ontving woonst nu trailerpark met vreemde namen, de stilte dicht bij ons trailerpark aan afrit…

Ribben allemaal te tellen, Jouw gedachtes wil ik me voorstellen. Welke woorden zou je nemen, Welke zinnen zou je claimen. Wat gaat er achter je ogen om, wat is jouw, daarom.…