Alle inzendingen over Lasten

Gekke is,het lucht me op en als ik na het legen stop is mijn rugzak weer te dragen, oud zeer kon ik verjagen Vrij kijk ik de wereld in met mijn lichte last Krijg er weer zin in met die rugzak die nu beter past…

Een schurftige kameel draagt altijd nog wel de lasten van verscheidende ezels.…

ons vier Je bent een gevaar Voor jezelf en voor mij Je ontneemt mij mijn plezier Wees toch eens klaar Wordt toch eens vrij In plaats van schoppen naar iedereen Kijk toch je been Vol blauwe plekken Je vloer vol vlekken Je kranen die lekken Je naasten die verrekken Jouw kar nog te trekken Als je wegloopt van jezelf Neem dan die last…

Als je de problemen uit het verleden niet oplost, sleep je ze later als een loden last mee.…

Wij zien dan ook dat bijna alle mensen die voor echte nood en zorgen veilig zijn, nu, nadat ze eindelijk alle andere lasten van zich hebben afgewenteld, ineens zichzelf tot last zijn.…

Mensen hebben altijd honger gehad naar kennis, echter, soms kan teveel weten een grote last zijn.…

De gratis krant met de crisiskop ligt op de tegelvloer. Ondanks mijn ondersteunende handen zakt mijn hoofd tussen mijn knieën. Mijn ellebogen priemen in mijn dijbenen maar ik voel er niks van. Mijn gedachten zijn bij mijn portemonnee. Gezeten op de wc-bril reken ik uit wat mijn huishouden me kost. Of liever wat ik per maand overhoud: onder nul.…

Ja als men in het nieuws kan vertellen met rode konen, dat er meer dan 2000 100-jarigen zijn dan is dat een leuke wetenschap, maar ook schijnt het een last te zijn. Ouderen zijn een last voor de maatschappij.…

Heeft u last van metrumdwang?…

De man die ieder hitje orkestreerde De Kruidvatkoning van de popmuziek Die met zijn potpourripureetechniek Elk origineel tot pulp egaliseerde Hij zegt ons nu na lange tijd adieu Hij gaat en wat ons rest dat is Rieu…

Hij had een zware last van takken op zijn rug. Hij was verdwaald en miste zijn oude vrouwtje dat voor hem zorgde. Bij haar stond hij altijd onder een afdakje tegen de regen, waar hij niet tegen kon. Maar tijdens de lange rit in de storm was hij haar kwijtgeraakt.…

Je ziet een voorland in je hoofd, een filmzilveren denkblad in lichtringen, sierstof in stormzicht, vlamflarden, fluwelen denkwee wat je handen niet kunnen vatten, dundoek over je ogen om je nog blinder te stemmen, woorden, die, uitgesproken, bruisend als natrium opgaan in het verlangen naar de heimwee die je nog nooit gevoeld hebt, naar de chromatiek…

Van Barry Opdam tot aan Wilfred Bouma Lijden de voetbalcracks van Nederland Die in het zicht der haven zijn gestrand Sinds deze week aan het lastminute-trauma. Ach, waarom duurt, zo denk ik als supporter, Zo'n wedstrijd ook niet één minuutje korter?…

Het Telegraaf-alarm bleek weer eens loos: Het vastgezette criminele gajes Zit niet vol drank te feesten in de bajes, Doch voelt zich slechts ontheemd en lusteloos. Wees dus gerust: de pleger van een lustmoord Zit echt niet opgesloten in een lustoord. -------------------------------------------------------- ...volgens Balkenende kloppen de…

Last round for the Lone Ranger.…

Mijn buurvrouw heeft er ook last van en durft niet meer te slapen. Vorige week belde ze midden in de nacht bij ons aan. Ik weer wakker en ging de trap af en deed de buitendeur open. Laat mijn lieve buurvrouw nou huilend in mijn armen vallen en mij zoentjes geven. Ze was vreselijk bang geworden van een muis, die op haar kussen zat.…

Onaanvaardbaar en onmenselijk en ondraaglijk is de eenzaamheid voor de senioren die zijn bijeengekomen op een zondagmiddag in het langwerpige, sfeerloze kantoorgebouw dat ik van eerdere gelegenheden ken. De eenzaamheid vormt een toch wel merkwaardige nieuwe "trend". Op een placemat staan provisorische handreikingen vermeld om de conversatie aan te…

Zo blauw de lucht en toch zoveel mensen met vragen; wat hebben sommigen een zware last te dragen...…

/ I held your last breath in my chest/ Birds in the window/ Join the silence that followed/ From across the room came an invisible wave/ And I've shrunk and rued that day/ I held your last breath in my chest.…

De lasten van burgers verzachten. In mijn slapeloze nachten, stond ook ik bij het voedselpakketten-legioen. Wij krijgen nu echt een sigaar uit eigen doos..... Ik rook wel graag, maar dit maakt me boos!…

Wie van zichzelf een kameel maakt, moet niet protesteren tegen de last.…

Zo heeft ieder wat te torsen Grote lasten, kleine lasten je hebt het maar te dragen, waar? Maar je eigen lasten zijn, soms best wel eens te zwaar…

Sporadisch vallen tranen Als herkenning Op mijn pad Veel draag ik mee Op mijn schouders Naar de zee Zonder tussenpozen Zonder rust Hoop ik daar verdriet te lozen En dat de zee mijn leven sust Zij zal een meter stijgen Door het huilen dat ik doe En ik zal mijn schouders strelen En ik zal voelen: ik ben moe Dan voel ik zeewind…

Mijn voeten zakken door onder de last. Hun samenhang is niet toereikend. Wil ik te veel en te ver? De tijd zal het leren. De knoop laat zich niet doorhakken, wil ontward worden en eist geduld. Open ogen en open oren. Alle zintuigen alert, klaar voor het onverwachte. De werkelijkheid dient zich aan en vraagt erkenning.…

Vandaag een wandeling gemaakt om mijn stijve spieren soepel te maken. Aan het einde van de straat waar ik woon begint het platteland. Heerlijk weer is het, maar nog niet zo warm als vorige zomer toen de lucht trilde van de hitte toen ik ook daar liep. Een nare herinnering kwam weer boven. Ik liep door hoog gras langs een heuvel vol klaprozen, een…

Nederlands - moedertaal - 99 last-minute- > valreep- last-minuteboeking > valreepboeking last-minutereis > valreepreis…

elke keer Krijg ik last van bevroren gedachten Ik hoopte steeds maar nu niets meer Als ik denk aan mijn geduld en liefde Hoe ik mijn grenzen heb overschreden Krijg ik last van bevroren gedachten Miljoenen tranen zijn weggegleden…

Ik heb mijn hele leven last gehad van gemengde gevoelens.…

The Last Dinner Party is een Engelse indierockband uit Londen, opgericht in 2021. De leadzangeres is Abigail Maria Eliza Kemp Morris, geboren op 19 oktober 1999 in Londen. Zij ging naar de kostschool Bedales School aan Church Road in Hampshire, in het dorp Steep, opgericht door Mary Amy Garrett Badley en John Haden Badley in 1893.…

Misschien ligt daarin ook de werkelijke kunst van het leven: niet streven naar een bestaan zonder gewicht, maar leren dragen wat betekenis heeft - en onderweg ontdekken dat juist daar, tussen last en lichtheid, het leven zijn diepste zin vindt.…