Alle inzendingen over Levens vragen

In zowel intelligente, spannende en zeker ook geestige gedichten wist zij complexe (levens)vragen te reduceren, en wel in positieve zin, tot menselijke proporties. WAT IK MIJZELF GRAAG VOORHOUD, zou zijn dat Lieke op een dag haar ogen opent en 65 blijkt te zijn geworden.…

Deze vraag werd mij jaren geleden gesteld door een meneer die ik wekte voor de wasbeurt. Zelf vraag ik me ook wel eens af waarom sommige mensen niet opgehaald worden als het leven lijden is geworden. Deze vraag zal, denk ik, nooit worden beantwoord. Het was zeven uur en de dagploeg stond op om aan het werk te gaan.…

Zo noemde de onlangs overleden oud-voetballer Fernando Ricksen het naar hem gecreëerde standbeeld dat sinds januari 2018 bij het stadion van Fortuna Sittard is opgesteld. De 18de van september 2019 overleed Ricksen aan de spierziekte ALS; één van de meest ernstige en invaliderende aandoeningen van het zenuwstelsel. Amyotrofische Laterale Sclerose…

Mijn vader had twee levens. Een kort en vlammend, zonder mij. En een daarna. Mijn vrijheid was een plicht. Ik speelde in een pasgeboren luwte; wat ik voor vol aanzag was innerlijk ontwricht. Verhalen gingen onvoorspelbaar dicht en vragen ketsten terug. Ik zweeg. Als ik aan tafel zat stond er een horde hol van honger in mijn rug.…

in je ogen je mond het zwarte gat dat woordloos open ging en groter werd, de wanhoop die toen aan me vrat je nam je wereld mee van zwijgend handenreiken de korte liefdeblijken in het weten van elkaar we golfden en pasten wisten van tweeduizend jaar geschapen als een paar in wissels van de tijd ontspoord en anderen bekoord in levens…

oliebol met appel en kaneel oud en nieuw op het bordje, sterretjes in een taart naast koffielikeur, roomwit damast, een prent ik kijk uit het raam, zie de Bernisse molen leven op een snelweg naar de Botlek en denk, niemand rijdt zonder handen met zijn hoofd in wolken vrieskou een engelse bus rijdt voorbij naar de pont wil je koffie toe vraag…

in momentopnames betreur ik mijn menselijkheid mogelijkerwijs een ervaring om te koesteren wanneer ik niet langer meer deel uit maak van het leven dat zo vanzelfsprekend lijkt.…

Zonder een verlangen vraag ik mijzelf waarom ik alleen mijn eenzaamheid niet wil verlaten en wacht op dagen die zwijgen en woorden die volgen wanneer ik mijzelf weer zichtbaar maak.…

Meestal hebben deze “verworvenheden”, deze quasi zekerheden, betrekking op [levens]vragen die te overzien zijn. Als je met mensen praat blijkt inderdaad dat ze vol zitten met zekerheden, die meestal gebaseerd zijn op eigen ervaringen. Bijgevolg houden mensen er eigen zekerheden op na en zullen elkaar moeilijk begrijpen.…

Zet al die levens op een rij en je komt vanzelf weer terug bij MIJ.…

Nu ik geen emoties meer ken, nu ik uit ben gespeeld op het spel des levens. Nu vraag ik mij af: Wat was het nut? Was ik het verschil? Heb ik de wereld veranderd? Word ik gemist? En is er wel een reden om mij te missen? Dit vraag ik mij af nu ik alleen nog een verleden heb om achter te laten. En nu mijn toekomst mij ook al ontnomen is.…

De bel gaat en tja, als je de persoon wilt binnen laten moet je open doen? Dus ik druk op de opener en ga de voordeur open maken. Omdat de tussendeur openstaat, knalt de voordeur met een misselijkmakende dreun weer in het slot! Man zegt: tocht het? Ik antwoord: welnee, er staat aan de andere kant iemand aan de deur te trekken………

Soms tref ik hem aan in de bibliotheek die hem slechts schijnt te dienen als een schuilplaats en als een tweede thuis die de harde, vijandige wereld hem bieden; hij laat alles ongelezen hoewel vele levens en lotgevallen in velerlei romans eveneens getuigen van eens geleefde levens, wellicht ook zonder enige vervulling, zoals het zijne.…

Uit didactisch oogpunt wordt studenten weleens gezegd dat domme vragen nietbestaan. De vraag "Mag ik een domme vraag stellen?" vormt hierop een uitzondering.…

Vroeger begreep ik niet waarom ik op mijn vragen geen antwoord kreeg. Thans begrijp ik niet waarom ik de vragen stelde. Want er zijn immers geen antwoorden.…

Samen door het licht Waar ik bang voor ben Totdat Alleen naar het licht Waar ik weg van ga Omdat Jij naar het licht Waar ik over droom Zodat Zij naar het licht Waar ik over weet Dat…

Rijp voor het gesticht Al die vragen Wie geeft de antwoorden?…

Wat ik wil Is een verschil, een oorzaak van verandering zijn Ten goede moet worden gekeerd door mij heen iets geleerd Ik moet iets van ons worden weg van het niets door jullie Pas uitgemaakt kan ik sterven vermoorden…

klanken van binnen stromen ongeduldig door het bloed de geest luistert geeft vertrouwen en moed vragen zweven vrij naar buiten door de wind gevangen het hart vol van besluiten in het antwoord stil verlangen…

Even geen zin in woorden té lang op vragen gewacht die niet kwamen enkel zin in niets zittend in mijn nood naar woorden kijkend naar de zee omdat zij me misschien kan helpen zij laat elke keer moeiteloos alle korrels los krassend wrijf ik het zand uit m'n ogen…

Leeg te midden van drukte Niets raakt me Zoektocht naar vervulling Onrust vragen Heen weer waar Weg wanneer Geen leidraad, signaal Teken aan de wand Mijn eigen pad Mijn eigen hart Betrouwbaar als Los zand Ik licht mijn hoofd op Strek me uit naar iets daar ergens dat moet toch wel Hart is ‘t spoor bijster Dwalende vragen…

Vertel me eens, doe jij nog iets nuttigs of leuks vandaag of wil je liever geen antwoord geven op mijn belangstellende vraag ?…

Dieren zijn zulke prettige mensen: zij stellen geen vragen, zij maken geen aanmerkingen.…

Je vraagt je af hoe machines werken Seizoenen samenvloeien en je zonder moeite een ander straft. Hoe er werkers staken en de dieren doen. Hoe iets zondermeer niets betekent. Hoe mensen eten en slapen kinderen van huis gaan. Hoe rozen verwelken. Je vraagt je af hoe machines werken. ---------------------------------- Uit:…

dat vastberaden uit haar tent op het trottoir kruipt, langs flats in nieuwbouwwijken loopt, en langzaam doorweekt wordt van de regen die al uren blijft stromen, verdwijnt om de bocht, achter de kraam waar op donderdag een moddervette man probeert zijn vis te verkopen voor hij ze zelf allen verslonden heeft, voordat je haar je prangende vraag…

De ziel wordt geraakt Hij kan echter niet tasten Na de geboorte ontwaakt Het lichaam reinigt door de lasten Het lichaam met stress belasten Vervliegen tot je adem staakt Vrij van geest is wat de mens maakt Te veel mensen blijven in het duister tasten Waar vind je na het stoffelijke je plaats? Wanneer is de wachtkamer gevuld? Is het de…

Is het kunst Is het kunst Is het kunst Dat zal ik vragen Dat wil ik vragen Dat ga ik vragen Dat moet ik vragen Is het kunst Is het kunst Is het kunst Als ik schilder buiten de randen. Als ik musiceer zonder publiek. Als ik doneer maar geen resultaten zie.…

Vraag me niet waarom in deze stilte vind ook ik geen woorden meer ze zijn verslagen door de leegte van het bodemloos verdriet vraag me niet waarom in deze kilte voel ook ik geen warmte meer ze werd gedoofd op het moment dat het zonlicht ons verliet vraag me niet waarom ik kan je echt geen antwoord geven het blijft ’t mysterie…

des levens, der doden doden mogen en denken wat ze willen, ze verschillen schillen schillen willen schilt de tijd zonder angst voor altijd tijd tijd rijpt...…

ik ben bang dat ik noch in de duur noch daarna in de schaduwen van het Dal de weg naar het hart des levens meer vinden zal - ach, de vrezen zijn zonder tal…