Alle inzendingen over Nijdig

Nou is mijn humeur al aardig beneden peil, want niet alleen ben ik hopeloos verkouden geworden, hoest me een ongeluk, loopt mijn neus een eigen leven te leiden maar zit ik al vanaf vrijdag te wachten op een telefoontje dat maar niet komt! Ze zeiden ook wel: ik ben strontverkouden, maar goed begrepen heb ik die uitdrukking nooit, want het enige wat lastig…

De mensen zijn als nijdige honden die men geen goed kan doen zonder gevaar te lopen te worden gebeten.…

onze geplande dromen werden nijdig wakker, hebben nijdig het nu vermeden. wat onze toekomst was, is overleden, betreuren we slechts in onze smeekbeden. onze morgenmijmeringen zijn vlijtig gedood, zijn vlijtig door het nu bestreden. wat is onze toekomst in apart heden? komt er ons op een keer een nieuw verleden toe?…

Ik was echt nijdig toen Aart vertelde dat hij een sprinkhaanrietzanger had gezien. Om te onderscheiden is dat vogeltje een ramp. Hij kan zich heel snel iets eigen maken.…

Ze lijkt geschokt, maar ik begrijp niet goed waarom ze daar nou zo van schrikken moet en nu zo nijdig op haar kamerstoel zit. Want zij wees zelf steeds, duidelijk en luid, op wat ze zag als hoogste doel: “D’r uit !”…

Nijdig werpt de zee haar golven op 't strand met de vele verloren dromen die al duizende jaren meezwalpen op zoek naar hun thuisland.…

Als de nijdige noordwester in juni blaast Het prille blad ritselt en ruist De kragen te hoog Het water koud spat Dan lijkt de zomer mijlenver uit ’t oog Verder dan de dode winter Nog niet ter aarde besteld Maar z’n ak'lige ademtocht Nog één laatste maal uitstort.…

Ben ik nu verdrietig Of ben ik erg boos Dat je zomaar onverwachts Een ander boven mij verkoos Ik weet eigenlijk zeker Dat ik niet verdrietig ben Het is een ontembare woede Alsof ik mezelf niet ken Ik ben nijdig en kan wel gillen Machteloos van top tot teen Ik wil er niet meer over praten Ik kom er echt wel overheen Liegen kan ik…

aan bladeren opengevouwen haar stem klinkt bij het ritselen van plant en struik In bed ligt zij, de wangen rood en opgezwollen in haar ogen een waterige blik Uit de keuken fluit de ketel een waarschuwend lied Bij het naar binnen gaan begraaf ik neus in haar die nog aan de kapstok hangt snuffel haar geuren op tot haar nijdig…

over het krakende ei dwaalt een hemelse bode op zoek naar zijn antipode en dat zijt gij mogelijk dat men op zulk een kleine schaal niet denken kan het maakt nijdig of men is verveeld dus veel te veilig dan is men verloren voor de poëzie u rest slechts een troost ligt gij op sterven gij verveelt u dan ook niet…

Zijne Hoogheid had gedwaald en maakte ministers nijdig : “De prins is Vlaams noch Waal maar simpelweg onzijdig !" .…

schuine zonnestralen vallen door septembertakken weerschijnen in nerven van een blad een schimmenspel eindigt in eilandjes van licht op vochtig mos fel tegenlicht schildert schijnt in contouren opnieuw op benauwde nijdige diertjes achter webben wiegen gestaag op de wind zacht van toon pittige herfstlucht in en uit…

Ik stapte nijdig op en zette mijn mallotige wintermuts op in de hoop hem nooit meer tegen te komen.......…

Voor hem was het mooi genoeg geweest Het feest was nauwelijks begonnen En ik stond net op de dansvloer Met een alleraardigste jongen Bijna grienend lag ik dan later in mijn bed Nijdig, pissig en gefrustreerd mee moeten gaan, zonder verzet De tijden zijn niet meer zoals ze toen waren Mijn zonen gaan naar feesten midden in de nacht en komen…

Je verhalen waren tegenstrijdig, en dat maakte mij nijdig. Als ik je dat vertelde, begon je tegen me te schelden. De maat was vol, het werd me nu echt te dol. Ik besloot ermee te stoppen, alle verdriet en pijn weg te proppen. Jij gaf mij de schuld, terwijl jij in leugens was gehuld.…

De nijdige wind ‘smikkesmakt’ de pijpenstelen tegen 't venster aan. Speels worden de waterpijpjes stuk gedaan. Buiten rennen regenvlagen over ’t wegbeton en stoten kapot gesprongen blaasjes woedend voor zich uit. Een charleston van dansende drupjes die als fijne parachuutjes glijden over ‘t troebel waterglas.…

nijdige rimpeltjes met daaronder een paar boosdonkere ogen kijken haar hevig verontwaardigd aan licht huiverend draait zij zich half om en fluistert haast even zacht ik wil even weten of de boom alleen maar prikt of dat ie ook pijn kan doen en terwijl de donkere ogen veranderen in stralend kleine sterretjes weet ze het nee toch maar…

Nijdige Tijd, waarom is 't dat gij u versnelt Meer dan gij zijt gewoon? Laat gij het u verdrieten Dat ik de Hemel van Liefs bijzijn mag genieten? Wat schaadt u mijn geluk dat gij u daar in kwelt? Een grijsaard zijt gij, Tijd, en proefde nooit 't geweld, Van 'tgene, dat ze Liefde en zoete Weerliefd' hieten.…

o Wat raakt het en wat schilt het mij, die priester ben, dat ongedierte, redenloos, het voetspoor te bekruipen koos, en nijdig te bezeveren, die ‘t voorbijgaan van mijn stap hun liet! Vooruit, en niet eens omgezien, wat dat men durve of niet, of wien ik mij zie mede- of tegenstaan, van hun die ‘k al heb welgedaan! Vooruit!…

Haar lichtend grijze ogen, kohlzwart omrande bogen, kijken me nijdig even aan, zien me niet werkelijk staan. Dan lacht het mondje breed, schatert opzettelijk wreed: "Laat ook maar, deze meneer, hier, daarin zie ik nu meer". Haar knipoog is wat vettig. Dat mondje, wel weer prettig, richt zich nu tot mij en zegt: "Isterzo.…

Verward en nijdig keek ik op. Een klein, niet eens zwart maar waarschijnlijk Marokkaans of Turks meisje met een hoofddoek op, liep met gebogen hoofd en een vuurrode kleur naar de uitgang. De verkoper, een man van middelbare leeftijd, keek haar hooghartig na.…

DIENST DER INSECTEN Die kleine vliegende diertjes komen ons in het warme jaargetijde tergen met hun druk gezoem, maken ons nijdig of jagen vrees aan. Die muggen met hun slurfjes zuigen begerig bloed, geven als dank daarvoor jeukende bultjes. De angels van wespen en bijen zijn meestal vreedzaam ingetrokken.…

Beter een blije Laurine dan een nijdige Trien!”, zullen ze hierboven wel gedacht hebben. Volgens mijn Flatron pc is het nu 12.21 uur. Mooi verdeeld hé? In Huize Vandepitte schijnt heerlijk de zon naar binnen. Hij verwarmt zelfs mijn rug, wauw! Dat ik dat nog mee mag maken! Lekker hoor! Dat kunnen ze in Aardenburg vast niet zeggen. Hm.…

Weer Jan Smit en nijdig knal ik de radio uit. Ik moet toch nodig iets doen aan die smitvrees. Zou dààr geen reinigingsmiddel voor bestaan?…

Nijdig wiste hij een zweetdruppel van zijn neus. Ik wou iets zeggen, maar hij was me voor: ‘Er is me gezegd dat ik moest meegaan met de stroom. Als ik om de haverklap opsta en ga verzitten, ga ik tegen de stroom in. De zon komt op in het oosten en gaat onder in het westen. Vanzelf. Ik krijg mijn schaduw wel.…

Met een nijdige blik, een opgetrokken lip, een zelfgenoegzaam lachje. Alsof het een competitie is. Vrouwen met mooiere en langere benen dan de hunne worden binnensmonds vervloekt en gestenigd. Moesten ze kunnen, ze gebruiken de gouden medaille die ze zichzelf hebben toegekend als een lasso om elkaar omver te trekken.…

‘Dan had die Schopenhauer jou zeker voor ogen,’ antwoord ik nijdig. ‘Behalve dan dat ik geen kennis van je ben, dus waar blijf je dan met je vergelijking,’ merkt hij op. ‘Bovendien is het een abjecte opmerking en ik had je intelligenter ingeschat.’ ‘Intelligenter?’ ‘Ja, je draagt je overhemd in je broek in plaats van erover.…

Nijdig greep ze een dochtertje bij de arm en gaf haar een standje. ‘Letten jullie dan nooit op?’, mopperde ze. ‘Jullie spelen toch altijd zo graag vader en moedertje? Daar hoort de huishouding doen toch ook bij?’ De jongste begon te wenen. Zij had zich dit alles zo heel anders voorgesteld.…

Nijdig, zeer nijdig kefferke. Gust maande, omdat hij wou verder gaan lezen, Mirza voortijdig aan binnen te komen. Hij veegde zijn pootjes aan de dweil aan de achterdeur af en repte zich naar de gezellige woonkamer. Zover kwam hij weliswaar niet meer.…

Vervolgens kijkt hij dan naar de hoorn alsof er geen water meer uitkomt, om dan het bakelieten geval nijdig op z'n armatuur terug te smijten.…