Alle inzendingen over Paul's ontwaken

Ooit las ik de nadruk van 'Paul's ontwaken', het eerbetoon-boekwerk, wat Van Eeden schreef voor zijn dierbare zoon Paul, die op 24-jarige leeftijd overleed door tuberculose. Ik was diep ontroerd door Frederik's smart en helingsmethode.…

Dit doet mij denken aan het boek 'Paul's ontwaken', wat Frederik van Eeden voor zijn zoon Paul heeft geschreven, die op 21 februari 1913 op zijn 24-ste overleed.…

's Ochtends als ik ontwaak, ontbreekt de kracht op gang te komen....…

Voor mijn venster juichen de bomen naar het nieuwe blauw. Een jonge zon schittert over takken, vindt mijn raam en lacht om mijn nog niet ontwaakt gezicht.…

Je hebt me een stuk van jezelf laten zien dat heeft me enorm geraakt het was als een rups die zich ontpopte een vlinder die ontwaakt Zo mooi als de zonsopgang een adembenemend licht toch trad de duisternis in want ik zag je gezicht die woorden waren niet aan mij gericht Je hebt in mij iets wakker gemaakt ik wou dat het nog sliep…

Zonder jou ben ik gebleven waar de leegte een droom wordt van woorden die lijken op geluk en gelukkige gedachten die elke herinnering laten terugkeren als jij weer fluistert waarom we nooit meer eenzaam ontwaken…

onwennig ik volgde je lach en de ronding van mijn verlangens jij draait je om en vraagt waarom ik hier ben of ik je ken de aarde zuigt mijn woorden zacht naar binnen verlies mijn zinnen en mijn eigenwaarde doch zonder een geluid beroer je zacht mijn huid kust mijn koude lippen terwijl de ochtend gloort komt mijn hart tot leven ontwaak…

toen de zon opkwam de laatste keer trof zij ons aan uitgeteld, geen dagen meer je was al wakker maar hield je ogen dicht alsof je afscheid nam…

Dan slaat de klok ik tel zeven of telde ik acht ik verdwaalde vannacht in mijn slaap gewekt door geluid ik droomde huid perzikzacht de rest van de nacht droomde ik elk beeld brozer terwijl duisternis eeuwig en diep ik droomde dat ik sliep helaas... het leven is hard…

De wekker krijste hem uit een woelige sluimer. Het vervloekte ding stond in een andere hoek van de kamer. Het was een berekende zet. Het dwong hem om snel op te veren, en half kreunend, zwalpend, het ding te laten zwijgen. Soms, op een betere dag, zei hij het ook. Zwijg! Hij zei het op een scherpe, zekere toon. ‘De dageraad moet nog beginnen…

je lijf vraagt vandaag niet veel het mijne evenmin slechts een ogenblik verstrengeld in elkaar tot de dag het gloren kraait de merel weer zijn deuntje zingt…

Wanneer ik ze dan open sla en als eerste de jouwe zie nog in een andere wereld vergeet ik voor even de rest Kijk alleen maar ademloos naar wat deze wereld als beste te bieden heeft de tijd leunt even achteruit Je voelt mijn ogenblik opent langzaam een oog en kijkt me lachend aan terwijl ik je beminnestreel…

Na het Dictee, dat ik braaf elk jaar maak, Dringt Philip Freriks vaak mijn dromen binnen En kwelt mij ‘s nachts met niet te spellen zinnen Totdat ik in het bange zweet ontwaak. En ’s avonds als hij nieuwsleest op teevee Schrijf ik nog wekenlang krampachtig mee.…

er was eens bakker die werkte van middernacht tot 's morgens vroeg half negen hij kwam daardoor zijn vrouw bij haar ontwaken nauw'lijks tegen in zijn geval was dat waarlijk een zegen…

Sluimerend nog 's ochtendsvroeg kom jij zachtjes mijn gedachten binnenwandelen heel teder kus je me wakker en zegt nog even niets Mijn ogen houd ik nog even gesloten in de tijd tussen slapen en ontwaken droom ik van jou naast me en zeg nog even niets Tot het ontwaken dan echt begint weet ik jou in mijn gedachten denk ik aan jou en kruip…

Langzaam ontwaak ik uit de diepte van een slaap. Ik kijk en bevat de ruimte die me omsluit. Zachte pastelkleuren dringen zich naar binnen. Ik kan ze niet weren, ze worden steeds sterker. Kleuren ordenen zich en ik ontdek de vormen waartoe ze behoren.…

Ontwaken uit toevallige omarming die verlangen deed naar steeds weer opnieuw die glimp van jou je warme zachte flanken verdronken in bloedstollend mooie ogen verloren dit ongeboren kind en jij die jeugdig onverschillig in mij dit craquele veroorzaakte…

in de schaduw ben jij voor mij geschapen zie uit naar jouw vragend licht dat ontwaakt mij uit levend slapen op herademen gericht het duurde maar even de nacht brak aan ik droomde verder op de verduisterde maan…

In 't donker van de nacht terwijl mijn lichaam slaapt vloeien de tranen van mijn hart om de wond die daar nog gaapt Als ik 's morgens dan ontwaak en kijk naar mijn gezicht neem ik een lange douche en plak de wond weer dicht.…

's Morgens op het witte laken doet er een gelaat ontwaken -- dat ligt daar als een waterlelie op een golf water, op de peluw. 's Middags loopt ze in het bos te schijnen, haar ogen tussen bladen als twee kleine vuurjuwelen, kijkend in een laan -- bladen ruisen weer dicht, ze is gegaan.…

Dat de tamelijk lelijke Paul Verlaine verliefd op hem werd, is geen wonder. Arthur was boeiend om te zien en mee te maken en hij was overduidelijk poëtisch getalenteerd.…

(voor Paul-Marie Verlaine (1844 - 1896)) Je bent geboren op 30 maart 1844 in Metz. Je vader was een oud-officier. Je studeerde aan het Lycee Imperial Bonaparte, opgericht in 1803. Andere oud-leerlingen waren o.a. Marcel Proust, Jean Cocteau en Paul Valery.…

Andy was 16 en Paul was 15, toen zij in de achterkamer van het huis van Paul's moeder op synthesizers speelden. Andy zat ook op de Calday Grange Grammar School in West Kirby. Andy en Paul speelden in diverse bands, o.a. Hitlerz Underpantz. In 1977 zaten ze in The Id, met Andy's vriendin Julia Kneale als zangeres.…

hersens besmeurd wordt de grijze massa geelgroen gekleurd bloederig fladderend breken vergane woorden een stabiele geest ooit gelukkig geweest Koppen herzoeken hun kippen Vreemde vogels helpen Met kwakkende penselen Geelgroen vergrijzen Het felle licht van de dood Wordt gesmoord in flauwte Van een flets licht in een zonnig nieuw ontwaken…

Ik laat mijn hond om half zes 's ochtends uit en zowaar: De merel zingt op het dak en fluit. De zon moet nog ontwaken... Ondanks de vrieskou verschijnt er een glimlach op mijn gezicht: "Koning Winter" blijkt toch voor de lente gezwicht!…

Het achtjarige jongetje Paul lag 's avonds warm in zijn knusse bed. Tik, tik, klonk het achter het raam. Paul tuurde scherp. Daar buiten sloeg een nachtzwaluw met zijn kopje tegen het glas. Een dof roepend "rrrorr" kwam uit het bruine lijfje. "Kom met mij mee," meende Paul te verstaan. Gauw kleedde hij zich aan, op zijn tenen de trap af.…

Voor mensen, die 's nachts uit een akelige droom ontwaken, Zijn zulke lichtjes geschikt, om hen nog akeliger te maken, Zodat zij van angst wegkruipen onder het beddelaken. Gelukkig, wie, als U, Mevrouw, 's nachts nóóit wakker schrikt, En voor wie het daarom eender is, of een hond, of een kat, of een uil naar haar blikt.…

s ochtends bij het ontwaken Fluiten vogels en fladderen vlinders Ik breng je melk en honing, zoete wijn Kus je duizend maal duizend maal Mijn liefste we zullen altijd samen zijn.…

Nu is het dinsdag en winter, alle villa's in zichzelf besloten, avondklok voor herinnering. Alleen de mijne is teder, verandert leegte altijd weer in belofte: een tuinhekje piept in wind uit het oosten, terwijl tegen een muur een beuk alweer kreunt om voorjaar. Paul Johann Gellings is geboren in 1953 te Amsterdam.…

Jouw vader ging met jou zes weken naar Périgueux om uit te rusten van Paul's gewelddadige dronkenschappen. Jouw moeder zweeg over jouw verblijfplaats, al kon Paul jou wel schrijven. Jij begreep dat Arthur een slechte invloed op Paul had, maar hij wilde Arthur niet loslaten.…