Alle inzendingen over Postbode

Brieven en kaartjes - contacten tussen mensen - dat verzorgt onze zo belangrijke Postbode door weer en wind dagelijks op zijn fiets. Het kaartje dat vreugde brengt, helaas ook de brief waar men niet zo blij mee is. Maar elke dag is hij daar weer de postbode.…

Ok, postbode lijkt me zo gek nog niet! Vastberaden pak ik de telefoon en tik het nummer in dat bij de vacature staat……

maïsvelden zijn maïsvelden stof is slechts stof een krekel een krekel hitte slechts hitte een brievenman ben ik geen bries helpt mij op weg op weg naar madame lacroix met de brief maar madame staat op het erf met vuurrood gezicht ook ik kijk omhoog en zie de raaf niet eerder was het zo stil stilte, met slechts het snikken van madame…

Zonet de postbode neergeslagen. Hij was 3 minuten te laat, en dát pik ik niet!…

'Voor alle postbodes van Nederland', zo luidt de adressering op de kaart van een 9-jarig meisje uit het Friese Molkwerum. Een dorpje aan de boorden van het IJsselmeer. Met deze kaart bedankt deze jonge Friezin alle postbodes voor de bezorging van alle kerst- en nieuwjaarskaarten en wenst zij ons allen, zelf ben ik één van die postbodes, prettige feestdagen…

pakt de postbode uit vandaag een zin Een pen waar zijn verhaal uit stroomt: 'Een meisje gooit steentjes het water in'…

Ging de slaapkamer in en pakte de broek van de postbode. Jochem moest toch al poepen, deed zijn broek naar beneden en deponeerde een enorme boerendrol in de broek van de postbode. Dat stel op bed was zo druk bezig, dat ze niks in de gaten hadden.…

En de postbode-auteur? Hij ploegt voort. Met 2 tassen huis aan huis ( lees: reclame), 1 tas 24 uurs (moet snel bezorgd) en 3 tassen niet 24 uurs post (laag tarief) op zijn te vol beladen, krakkemikkige fietsje. Als je mij ziet vraag me niet binnen voor een kopje koffie. Je laminaat kan niet tegen vocht en die postbode moet nog een column schrijven.…

De postbode liep door terwijl ik wachtte waarbij de kerel zelfs geniepig lachtte.…

Kijk uit als je een tunnel wilt passeren En raak als postbode geen pakje aan; Niet als soldaat naar de vierdaagse gaan, Nooit op de roze kermis paraderen. Dit weekend klonk een welgemende zucht: De dreiging hangt gewoon weer in de lucht.…

Vriendschap per mail, zélfs van de póstbode kreeg ik niet zóveel. Dank je wel vrienden en vriendinnen, voor ál die warme vriendschap in mijn mail en néé het wordt me niet TEVEEL!…

Toen hij in 1976 een Olympische medaille won en een journalist hem vroeg wat er voor hem nog te dromen viel, verklapte Piet dat zijn toekomstdroom was als postbode te werken. Deze droom is destijds waarheid geworden. Kleine zijn carrière werd als postbode voortgezet.…

Subtitel: Stortte een postbode zijn vliegtuig neer Een postbode die zijn eed serieus nam...…

even vereenzelvig ik mij met de vrolijk fluitende postbode genietend van de verse koffie volgend het gehele ochtendtafereel. nu echter de verplichtingen zich aan mij opdringen als een hels kronkelend monster spat de ballon uiteen.…

"Komt U maar even binnen, dan teken ik wel" zei ik tegen de postbode. Dus wij samen naar binnen, tja... Toen had ik een verhouding met de postbode - volgens de overburen - want eenmaal binnen bood ik hem een kop koffie aan, wat hij graag aanvaardde. Na een half uur vertrok hij.…

Maar o, o, o wat heb ik de postbode in die tijd vervloekt. Mijn geduld is nog nooit zo op de proef gesteld. De boodschapper van het nieuws had het gedaan; als ik later ooit zelf postbode zou worden, zou ik het heel anders aanpakken.…

En ineens schiet me te binnen dat ik helemaal geen briefje in m’n bus heb gehad: dat de postbode voor niks aan de deur is geweest! Jemig dan is het vast niet koosjer. Maar dat mailtje was zo echt van Post NL dat ik werkelijk een week heb getwijfeld.…

Hoe te spreken, waar angst de bommen gooit en haat met liefde wordt vergeleken, straten afgezet omdat de postbode was verstrooid Waar hoofddoek en tulband naar het oosten al knielend wijst, is het onze lach, die naar hen grijnst Wie wijst nu stil naar de juiste terrorist, ik noem een Blair een Bush , maar ook die Arabist; en zelfs als nu…

Uiteindelijk is een postbode, lees: postbezorger of brievenbesteller de persoon die de laatste handelingen uitvoert van de postbezorging.…

Ik herinner mij dat ieder welkom was Van postbode, tot melkboer, De kolenman en groenteboer, niemand kon echt om hem heen, want hij verwende iedereen En daarom was het af en toe, gewoon het huis van de bekende Jan Steen...…

De postbode passeerde dag aan dag en deed mijn deur nooit aan. Vergeeft u mij dat ik huilde...…

tweeling in mijn eigen lichaam aan voeten en handen gebonden samen spelen we mens erger je niet thee en mariakaakjes staan op onze ribben onze zusjes spelen met barbiepoppen in de linkerkamer de rechterkamer is gesloten wegens restauratie ik gooi nog wat blokken in het hartvuur onze ingewanden rillen van de kou de postbode…

“Ha, postbode, wat hoor ik heb je migraine?” Na een half uur, een afsprakenkaartje rijker, en een hartelijk dank, stond ik weer buiten en schudde mijn hoofd. Ik voelde me een beetje anders, de migraine was nog niet helemaal weg, maar het was een stuk verdraagzamer.…

Ik had een postbode om te haten. Over bergen ging ik op eigen benen. Geen netwerk, echt ijs onder de voet. Mevrouw van der Geest sterft aan de achterkant van de wereld, alleen. ---------------------------------------- uit: 'De tussentijd', 2004.…

Ik verstopte de postbode in een kast. Het was mijn vent, hij had papieren vergeten. Zo zie je maar mijnheer, je kunt niet eens fatsoenlijk vreemd gaan.'' Wat genoot ik van haar verhaal. Ik was vrijer geworden om haar wat te vragen, en zei: ''Is de postbode weer uit die kast gekomen?…

kleed van wolken de vensters van mijn lichaam zijn blind en bij het haardvuur van mijn dromen zie ik de dagen als vlammen boompje verwisselen en weggaan in een oude stam van het huis hoe laat zou het al zijn de rivieren staan te heupwiegen als een raam tegen het landschap mijn lichaam mijn teder lichaam zachtjes heengaand of een lege postbode…

Hij was gepensioneerd en altijd postbode geweest en kwam nog steeds graag onder de mensen. In Nederland wel te verstaan "want daar waren de mensen veel liever" Trouwens de pensioenen waren daar ook hoger..... De opgeblazen buik van meneer die als een ballon vooruitsprong, vormde een kussen waarop ik ongaarne zou landen....…

Want zo’n postbode leert zijn ingesleten gewoontes natuurlijk niet snel af. In gedachten zie ik op het station van Tilburg de eerste reizigers al met een verbijsterd gezicht de trein verlaten. Allemaal met een stempelafdruk op hun voorhoofd. Ach ja, dat was de conducteur zo gewend.…

Mijn "gedeeltelijke blindheid" was dus van korte duur; spoedig bracht de postbode de gewraakte lens in een elegant doosje met mijn naam erop en de respectabele aanduiding "mevrouw", eveneens niet van toepassing.…

Gedwongen door niet te plannen omstandigheden en daaruit voortvloeiende situaties ben ik sinds de tweede helft van het eerste decennium van dit nieuw millennium postbode met veel plezier. Officieel postbezorger, maar 'in de volksmond' ofwel op straat, postbode.…