start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (106)
adel (1)
afscheid (4)
algemeen (19)
bedankt (4)
dieren (9)
discriminatie (9)
drank (7)
economie (11)
eenzaamheid (13)
emoties (18)
erotiek (3)
ex-liefde (2)
familie (18)
feest (6)
film (20)
filosofie (118)
fotografie (7)
geld (6)
geschiedenis (15)
geweld (4)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (1351)
individu (6)
internet (5)
jaargetijden (7)
kerstmis (9)
kinderen (20)
koningshuis (9)
kunst (42)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (34)
literatuur (501)
maatschappij (73)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (24)
moraal (20)
muziek (416)
natuur (20)
oorlog (18)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (21)
partner (2)
pesten (5)
politiek (48)
psychologie (64)
rampen (7)
reizen (16)
religie (123)
schilderkunst (79)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (19)
taal (22)
tijd (28)
toneel (3)
vakantie (5)
valentijn (1)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (7)
voedsel (4)
vriendschap (1)
vrijheid (20)
vrouwen (12)
welzijn (14)
wereld (27)
werk (14)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (34)

tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 3645):

(Toekomst)dromen

Op de keeper beschouwd, viel voor een belangrijk deel mijn toekomstdroom in duigen toen bijna drie decennia geleden voor 45 uren bij mij persoonlijk het licht uitging. Hierover heb ik eerder geschreven. Nu vormt deze trieste, maar bovenal donkere gebeurtenis slecht áánleiding tot (Toekomst)dromen, een beschouwing die ik schrijf naar aanleiding van mijn bezoek aan het St Antoniusziekenhuis te Nieuwegein, afgelopen woensdag. Er moeten opnieuw elastiekjes worden 'geschoten' om zogenaamde spataderen in mijn slokdarm af te sluiten. Dit om te voorkomen dat deze kapot klappen. Deze beschouwing gaat hier verder geenszins over, daar dit u en jou als lezer beslist niet interesseert en dit lijkt mij terecht. Waar het om gaat, is dat ik in de wachtruimte, alwaar ik samen met mijn lieve partner iets at, dronk en de tijd verdreef, De Oud-Utrechter - Dé gratis krant voor de echte Utrechter, onder ogen kreeg en heb doorgenomen. Tijdens het lezen stuitte ik op een column van Henk Westbroek, een HWtje met de titel Vogels, Egeltjes en Postbodes. Deze titel trok mijn bijzondere aandacht, daar ik, weliswaar parttime, als postbode, tegenwoordig postbezorger een deel van mijn maandelijks inkomen vergaar.


'Dat verdient toch niks', is wat ik veel hoor en dit kan ik helaas slechts bevestigen. Als postbezorger maak jij het vrijwel iedereen naar de zin, zowel de verstuurder als de ontvangers van post, maar helaas laat de financiële waardering van voormalig Post Telefoon Telegraaf zwaar te wensen over, ook, nee zelfs als het weer geen weer, maar geenweer is. 'Tegenwoordig wordt de post bezorgd door gedwongen ZZP'ers die geen aanspraak kunnen maken op ziektegeld, pensioen of een fatsoenlijk inkomen'. HW heeft het hier over onze con-collegae. Wat het laatste punt betreft, heeft columnist HW voor 100% gelijk; de verhouding geleverde werkprestatie t.o.v. verdienste zou meer, dus beter in verhouding mogen zijn. 's-Zomers is er veel minder post en eigenlijk altijd mooi weer, de vakantieperiode inderdaad, terwijl er in de overige negen van de twaalf maanden veel meer post is met weer dat natuurlijk vrijwel nooit zomers is. Vandaar mijn pleidooi.

Citaat uit de hiervoor genoemde column van Henk Westbroek:


Iemand krijgt heel soms een baan, omdat het publiek dat wil. Het mooiste voorbeeld is schaatser Piet Kleine. Toen hij in 1976 een Olympische medaille won en een journalist hem vroeg wat er voor hem nog te dromen viel, verklapte Piet dat zijn toekomstdroom was als postbode te werken.


Deze droom is destijds waarheid geworden. Kleine zijn carrière werd als postbode voortgezet. Een eerzaam beroep dat ik zelf na een gedwongen carrière-switch inmiddels sinds 2007 met veel plezier uitoefen.


Henk Westbroek is zeer getalenteerd, zowel als zanger, kroegbaas als columnist, naast alles waar hij zich verder mee bezighoudt. Laat VRIENDSCHAP voor de wereld ooit geen illusie meer zijn, zodat VREDE mondiaal ooit FEIT wordt...! Hier zal naar mijn bescheiden mening iedereen het mee eens zijn, inclusief weerman Peter Kuipers Munneke. Tijdens het weerbericht van het ochtendjournaal van maandag 29 juli zei deze uitstekende meteoroloog:


(terwijl hij vanzelfsprekend voor 100% gelijk heeft)


'Trondheim, richting De Noordkaap, zo'n beetje 30 graden'.


Aantal kilometers van Trondheim naar De Noordkaap: 1645...!



Noordkaap, juni 2000

Schrijver: Annejan Kuperus, 09-08-2019


ajkuperusathotmail.com


Geplaatst in de categorie: vrijheid

Deze inzending is 45 keer bekeken

Er is nog niet op deze inzending gestemd.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)