Alle inzendingen over Raf

‘Morgen is er weer een dag, beste vos,’ zei de raaf. ‘Trouwens beste raaf, weet je waar onze huidige scène mij aan doet denken?’ meende de vos. ‘Nee, zou het zo niet weten.’ De raaf kon er niet zo gauw op komen. ‘Nou, ken je de fabel van de vos en de raaf van die Franse schrijver Jean de la Fontaine?’…

Weer liep hij naar de oude eikenboom en keek of de raaf er weer zat. “Wat vind je het leukst om te doen Thomas?”, vroeg de raaf. Hoewel Thomas al lang met deze vraag tobde en eigenlijk het liefste niets deed, zei hij instinctief “van de natuur genieten”.…

Weer liep hij naar de oude eikenboom en keek of de raaf er weer zat. “Wat vind je het leukst om te doen Thomas?”, vroeg de raaf. Hoewel Thomas al lang met deze vraag tobde en eigenlijk het liefste niets deed, zei hij instinctief “van de natuur genieten”.…

Enige tijd terug kreeg ik een e-mail over een Dierenmagazine van een zekere Raf van Brussel. Raf van Brussel kiest voor jou, stond erop. Ik heb hem een e-mail terug gestuurd. Dank u voor de voedselcataloog.…

Proefde wat van Appel, schilderde de weide en wist ook de grens van de raaf te verbreiden…

Ik vluchtte de verlaten hei, - de vorst Der eenzaamheid, de vale raaf, gevlogen Op mijn schouders, zat over mij gebogen, Dat ik de bange lucht nauw aadmen dorst. Bij 't witte dorp groette een levend wezen, Een gulle boer van achter 'n volle kan, En voor zijn groet smolt alle leed en vrezen. 0!…

door het open keukenraam tippelt de makke raaf op elegante wijze binnen. ik deel het ontbijt en opnieuw heeft de ochtend mijn droombelevenis opgeëist.…

ze dicht ontroerend gaaf over scheiden en lijden of het sterven in diepe meren waar men uit drinken kan nooit schreef ze over de witte raaf in haar tuin bezijden het musschenkwartier waar toch ook kwartels kwetteren in het lover over kwattarepen of een lekkere zure bom nog niet gesproken van radijsjestaart met slagroom of gevulde…

Vergeefse zoektocht naar een witte raaf. Elke krant lijkt op De Telegraaf…

Raf is geen partij voor geschoold treiteraar Hartman die er een schepje bovenop doet en stelt dat Raf in therapie moet als hij niet van gezond voedsel houdt. 'Als sportman mag je never nooit snacken, nooit!' Rafael valt stil en wendt zich in arren moede tot gespreksleider Schut die de slachtpartij met stijgend ongemak heeft aangezien.…

maïsvelden zijn maïsvelden stof is slechts stof een krekel een krekel hitte slechts hitte een brievenman ben ik geen bries helpt mij op weg op weg naar madame lacroix met de brief maar madame staat op het erf met vuurrood gezicht ook ik kijk omhoog en zie de raaf niet eerder was het zo stil stilte, met slechts het snikken van madame…

De witte raaf, de grijze krater, de ijle damp trok exploderend over de resten van het kamp waarin geen hart meer klopte het laatste leven stopte zonder getuigen van de ramp. De schepping nu weer woest en ledig geen spoortje mens, volkomen vredig.…

In de lucht staat raaf, ze wiekt haar vleugels van rafelig blauw zeildoek. De omringende bergen echoën het dierlijk piepen van metalen scharnieren. Ik wuif de horizon en word zonneblind. ------------------------------------------------------------- *) gemaakt in opdracht, naar een schilderij van Sattar Kawoosh…

Dat is dan het stomste wat je kan doen, sprak de raaf. Hahaha, om je te bescheuren. En ik altijd maar denken dat uilen zulke wijze vogels zijn. Blijkbaar ook een bakerpraatje. Die Scopus, man, is een begenadigd, zeg maar geweldig geïnspireerd schrijver. Als die iets op papier zet heeft dat de kracht en waarde van een goddelijke openbaring.…

Maar aan de andere kant alweer: als merels aan hun vaders konden denken, wellicht dat ze dan krasten als een raaf.…

de illustere raaf spreidt zijn vleugels over de dampende mist die de afgrond verbergt en ik graaf, ik graaf op zoek naar de teugels onder mijn doodskist die mijn leven tergt tot ik met de eenhoorn de nachtmerrie verleid zal ik elders verdwalen in het nergens van ooit bloeit de enige doorn in het oog van mijn tijd als het de droom…

, zing ik als een raaf in de olmen en ben ik braaf die lieve Nathalie. Het is zo simpel, je hoeft niet te geloven om een kerk binnen te gaan. "Mijn gebed", D.C. Lewis.…

Het graf was al maanden stil, maar de raaf bleef vliegen. Zijn gitzwarte veren vingen het weinige licht dat door het grijze wolkendek brak. Onder hem lag het landschap er verlaten bij, gehuld in een ijzige nevel. Voor de buitenwereld was hij slechts een vogel. Maar vanbinnen droeg hij een onbegrepen ik.…

Pas als ze huiswaarts keert, het schrift met goud Doordrenkt, klinkt achter in het park de raaf: Mijn naam is Job, ik ben een kosmonaut.…

Onderwerpen genoeg, ik noem u er enkele van: - Beatrix met voeten van Beamix - Opsporing verzocht met een witte raaf - Verantwoord graaien in de zieligheidsindustrie - Pluche en Velpon - Reclame en angst - Regentenmeldpunt - Een broodje onderweg. Kiest u maar, wellicht ga ik dan weer open.…

Vlagen van wind zag ik door flarden van mist als een raaf die door blauwe hemel snijdt in jouw ogen, twee ogen, gemaakt van tijd en geduld en een zucht en een snode list van bedoeling, van duiding en steeds bereid te broeien, te branden, en dan weer sist door tranen, te stomen, tot onbetwist gefladder steeds helderder schemer verspreidt…

In plaats daarvan voelde de raaf een plotselinge, opgewekte onschuld over zich heen dalen. Het was de zuiverheid van een dier dat weet dat zijn taak erop zit. Met een krachtige afzet verliet hij de tak. Zijn zware, zwarte vleugels sneden door de warme lucht.…

Van roek en raaf en gaai. M`n liedje, ach komt uit m`n hart. `t Is `n buiging voor de kraai.…

Ik schat dat ik zo 200 bezoekertjes krijg op een dag en dan heb je nog meer van die gevleugelde soorten tortelduiven die komen met 4 en de merel is een ieder er op zijn eigen manier en soms hoor ik een hoop gekwetter en alle hiphoppers duiken weg en zie daar: een raaf plant zich neer.…

Even later vloog de witte raaf rakelings langs mijn hoofd. De raaf streek neer op de rugleuning van de stoel waar Ralf in zat. Bran wees met zijn uitgestrekte arm in de richting van de raaf.…

de oren uitgeschakeld geen rilling in de huid het oog naar binnen toe en wimpers neergeslagen de lippen dichtgeknepen geen tandenknarsen meer alleen nog streling van het zand zo ver van de wereld…

ik heb je woorden uitgeblazen en zacht je ogen dichtgeplooid nu kleed ik uit jouw tere huid terwijl mijn oog er licht op gooit mijn oor heeft zoet geruis gevoeld de vleugels van mijn neus zijn stil ik zie jouw handen geurig woelen en wat jij denkt is wat ik wil…

een avond na een dag gezoden door de zon de ribbetjes gekloven en gespoeld met kommen vol van ooft en sap en suiker ongegist het gras vertrapt de lach die verder draagt tot bij het spiegelfeest van buren achter groen en rooksignalen zonder doel in bundels boven bomen gemeenschap van de neus de vingers gretig vet rond glazen schuivend…

Een spin had uitgebreid haar web gebouwd. Op mijn terrein nog wel en ongevraagd! U zal mij zeggen: hebt U niet geklaagd? Och waarom zou ik, alles welbeschouwd. Het is gewone kost, dat www! Dus eentje meer, daar zit ik niet meer mee.…

ik schaduwde vandaag het was te warm mijn geest bleef koel en liep twee meter voor mij op ik liep nog goed gekleed teveel bedekt zie ik ze denken passanten die tesamen met wat kleren ook hun gêne hebben afgelegd je bent verplicht naar lelijkheid te kijken die beter was bedekt gebleven maar kom er is ook troost: het wisselt wel…