Alle inzendingen over Roze amazone

(voor Adrienne Cecile Rich (1929 - 2012)) Je bent geboren op 16 mei 1929 in Baltimore en je jongere zus heet Cynthia Rich (1933). Je vader Arnold Rice Rich (1893 - 1968) was een joodse patholoog en je moeder Helen Elizabeth Jones was een protestantse concertpianiste/componiste. Je vader stimuleerde je om veel te lezen en om zelf gedichten te schrijven…

Je mag de producten wel via een ander kanaal verkopen, maar nergens goedkoper dan op het Amazon platform. Als het product goed verkoopt, kan het zomaar zo zijn dat Amazon het gaat namaken. Eén fabrikant merkte dat Amazon in dezelfde fabriek in China waar het zijn product liet maken, een productielijn liet opzetten.…

de oude koningin-moeder Victoria reuze in kussenblad lucht gevuld drijvend in stromen en getijden van de Amazone heeft in de Hollandse hitte haar kans genomen de oude Lady Lelie vijftig jaren oud zit te Utrecht voor het eerst in de knop met ananasgeur bloeit zij twee nachten toverend in kleuren van helder wit via licht roze naar diep paars…

Het steile jukbeen driest geslagen in 't duister van uw harenwal, uw schouders recht en fier als schragen, torpedostreng der heupen val, die heel uw warmte, ingesloten als in een schoorsteen, langs mij draagt. Wie is 't, die naar uw sterke schoot en bescheiden borst te dingen waagt? Uw warme blik zal niet verstalen, wanneer…

Ik droomde van de zon hij was een gladde bol van bloedkoraal en werd toen op mijn smeken een gespierde jongeling in strak zwart trainingspak met glanzend rode haren. Het was onder een pereboom dat hij mij toen besprong: een zalige ervaring.…

Jij bent mijn amazone, voor eeuwig in mijn soul.…

Levend onder palmen op een verlaten eiland Zoute zeewind prikt de smaakpapillen op de tong De voeten in het aanspoelende oceaanwater Languit liggend in het zonnewarme, gele zand Jagend en vissend om de voedselvoorraad aan te sterken Af en toe een Amazone voor de vleselijke lusten Het leven hier is primitief, maar toch een paradijs Waarom zit…

. ----------------------- Uit: 'Amazonen', 1996.…

Met twee bevredigde lichamen gaan zij de nacht in op dat bed van rozen.…

Voor wie geen Valentijn kan vieren door rouw, verdriet of eenzaamheid, een woord, een roos om je te sieren en dat er iets je vreugd bereidt! Voor wie 't geen mooie dag zal heten door misverstand, door ruzie, pijn, dat jij toch ook heel diep mag weten dat iemand er voor jou wil zijn! Voor wie vandaag heel erg moet treuren omdat de liefste…

Voor het schoonzwemmen reisde ze naar d' Amazone, de Lena of Saar of een zijrivier, want ze had danig het land aan het vuilzwemmen. Smerig! Vandaar. Aan de oever verklaarde ze later: 'Ik krijg van de mannen een kater. Ze staan me niet aan. Ja, ik kan ze wel sláán! Daarom zwem ik in vrouwelijk water.'…

Vandaag zijn de rozen voor een bijzondere vrouw, om haar daarmee te zeggen hetgeen niet uit valt te leggen. Vandaag, lieve moeder, zijn de rozen voor jou!…

Rozen verwelken, schepen vergaan, maar onze liefde blijft áltijd bestaan. FLAUWEKUL. Als rozen niét verwelken, dan zou dat úniek zijn. Als schépen niet vergaan, zou er geen "verloop" zijn. Dat liefde niet "voor altijd" is, hoeft niet te worden uitgelegd. Daarmee is álles in dit rijmpje toch écht wel weerlegd?!…

Als bloedkoraal zo rood Druppels Als tranen op de blaadjes Glijden langzaam omlaag Zacht op moeder aarde Zonnestralen Op moeder aarde Zullen deze druppels van tranen Verzachten en verdampen Dan bloeien deze rozen Als bloedkoraal zo rood En wijken de blaadjes En leggen hun hartjes bloot…

Ooit Droomde ik Van een bloem Verlegen in mijn handen geduwd Nu Nog snel voor het vertrek een kus van mijn lief mijn lief En een heel boeket Rode rozen, rode rozen Met een fluister in mijn oor Ik houd van je. Ik houd van je.…

Mijn rozenboog, bijna twee meter hoog, met het dode hout op zijn lijf, snakt naar de nieuwe bloemen, want hij weet met het ongemak geen blijf. Hij tuurt naar de zon, tussen de wolken, zoekt naar warmte, maar het zijn regendruppels, die de lucht bevolken.…

schik rozen en tijd bind stengels om te weken tast volhardend langs nerven naar bladgoud maar slechts de doornen kleuren mij rood liever bloed ik met open handen dan dat ik rozen krenk…

In een documentaire, die ik laatst op de televisie zag, ging het over de beroerde arbeidsomstandigheden van de werknemers in Amazon-fabrieken. Hier werd gesproken over moderne slavernij en daar lijkt het inderdaad op. Een werknemer bij Amazon krijgt een contract voor twee weken en dat wordt meerdere keren herhaald.…

de pracht van mijne haren doven in de gloed van matelozer pracht, geen kan mijn bloed vermoeien tot de dood, uit elk omarmen schittert het schild van mijne schoot wit-stralender. de zuilen mijner schenkels spannen zich rijziger, uit de verstrengeling der leden puren de mijne kracht en glans, de hare welken week. zij bloeden als gestorven rozen…

Je eigen parfum 'Black Star' kwam op de markt, met roze hibiscus, zwarte pruim en pure chocolade. Daarna kwam 'Forbidden Rose', met rode appel, wijnperzik, zwarte peper, lotusbloem, heliotroop, sandelhout en vanille. En 'Wild Rose', met mandarijn, grapefruit, pruim, oranje bloesem, orchidee, musk, frangipani, sandelhout en crème brûlee.…

de boer heft een witte vuist tegen de woekerwinst het nevelwoud kreunt geschonden door de klauw van het westen de mengelmoes van de Amazone verdunt in de soep van idiote belangen onder de loep van gifkikkers hij vraagt een schouder voor zijn verzet twee weken voor de kiezers zuigen aan de punt van een rood potlood ritselend door lijsten…

tere bloempjes toch wonderschoon 't symboliseert: liefde Met hun wortels ver uiteen lopend staan ze stevig in de aarde een groep van knoppen op iedere tak sommigen nog niet geheel geopend ze hebben zorg en voedsel nodig om te groeien ze hebben tijd en zon nodig om te bloeien sommigen hebben doorns, waar je je aan kunt prikken Zo is…

armlengten liefde in een tekort van jaren ringen cirkelen relatie tot sleur leven in de kring van verveling je roost in rood van je wonden ze bloeien in helen van jou trouw in de uren langs muren van oud ik wacht alle dagen op morgen met jou is vandaag ons heden nabij…

Rozen waken in de nacht en vouwen hun handen stil en zacht om ’t daglicht te bedanken. Rozen flirten in de nacht met maanlicht en sterrenblauw. Ze snakken met vuurrode vacht naar zon en morgendauw. Rozen geuren in de nacht. Ze tuiten hun fluwelen lippen en houden eeuwig de wacht met één wens: zonnelicht nippen.…

zweeft zonder zich los te kunnen weken Ik heb in mijn hand een rode roos met blaadjes van fluwelen dromen waarlangs trillende tranen blinken die langzaam in het hart bezinken om daar opnieuw volop te stromen Ik heb in mijn hand een rode roos waarmee ik zwijgende wil zeggen dat mijn liefde voort blijft vloeien en voor jou er altijd rozen…

Ter weerzij van de brede weg, In lage hof, op hoge heg, Langs gevels nieuwe en oude, Zo dichtebij als in 't verschiet, Hoe ge er een rozenbeemd geniet; Een wieglen, geuren, blozen, Van rode en witte rozen!…

als onkruid sta ik tussen de rozen overal word ik weggerukt en vervloekt verdergroeien word mij hier niet gegunt wachten zal ik op diegene die de ware schoonheid van mijn smetteloze gele kelk inziet…

Het innig rood van volmaakte zuiverheid Onopvallend als in een coupe die ene haar Voor het gevoel altijd binnen handbereik Voor bollen net als ik een zeldzaam exemplaar Uitgegroeid tussen meerdere scheuten op de aarde Meegevoerd door een eigen stem Wanneer de ochtenglorie opnieuw begon met staren Werd het pad gekruist door hem Inmiddels…

Nooit beschonken Met blozen Uit liefde geschonken Alle rozen Hetgeen ik je wil geven Gevoel van veiligheid Een liefdevol leven Tederheid en geborgenheid…

Er zijn rozenkwekers die zich meer met bladluizen bezig houden dan met rozen.…