Alle inzendingen over Sandra Ann Lauer

Hun muziek is mysterieus, vol mystieke teksten, Christus-symboliek, boeddhisme, met gregoriaanse gezangen, een zware bastoon, een lekkere beat en fluisterende zang van met name Sandra Ann Lauer, in 1962 geboren in Saarbrücken. Sandra was van 1979 tot 1985 de zangeres van de groep Arabesque, waarmee ze vooral in Japan succes oogstte.…

Sandra en ik zijn ex-collega's en ze is me komen bezoeken. Haar haar is overduidelijk al vele malen geverfd en ze draagt een fleurige, bonte zomerrok.…

Tegen de zin van Sandra loop ik snel bij het paard weg, naar achteren, veilig bij de ingang van de stal. Sandra pakt een borstel en strijkt met lange halen over de vacht van Björn. Ze kijkt erbij alsof ze dit al jaren doet. Aarzelend pak ik ook een borstel.…

Ik aarzel wat maar Sandra loopt vastberaden naar een groot, bruin paard. Dat zal Björn zijn. Ze wenkt me en zegt met commanderende stem: Kom, hij doet niets. Ik kom dichterbij en vind het eng maar hier heeft Sandra geen boodschap aan. Ze pakt me bij mijn arm en trekt me mee. Ik houd mijn adem in en kijk hoe zij hem begroet.…

Marieke, Sandra en ik. Marieke, Sandra en ik zijn tien jaar. Sandra en ik worden in mei elf jaar. Marieke in juni. Wij zijn vriendinnen. Dat wil zeggen soms zijn Marieke en ik vriendinnen en mag Sandra niet mee doen. Soms zijn Marieke en Sandra vriendinnen en lig ik eruit. Marieke mag van geluk spreken.…

en natuurlijk Sandra, die aan de Gerrit Rietveld Academie studeerde en met Rob Scholte bevriend was!'. Bij de Tweede Boomdwarsstraat 4 gaat hij naar binnen en kijkt hij meteen recht in de zwoele, spleetachtige filmsterogen van Sandra, die hem met een vette glimlach de hand toesteekt.…

Zijn vader was de kinderpsycholoog/antropoloog/schrijver Wayne Dennis, hoogleraar psychologie aan het Brooklyn College, en zijn moeder was Marsena Anne Galbreath. Zijn zussen waren Mary Ravenhall en Anne Jankovik. In de zomers acteerde jij bij The Kenley Players.…

zie een gele bron omringd door rode dromen een stralend middelpunt vol werelds groene tintenpracht het lieveheersbeestje in een zingend geheel ze lacht laat je gaan verlicht door kleuren stromen de zon voorbij en zweef voel je vrij en leef -------------------------------------------------------- Bij een schilderij van Sandra…

Sandra Burgers is geboren in 1969 te Vlissingen, een wat spookachtige kustplaats met weidse vergezichten, minus de oude binnenstad, die wel heel hartverwarmend is en natuurlijk het stoere standbeeld van Michiel de Ruyter, de geëerde zeeheld.…

Als een ander de beslissing heeft genomen voor altijd bij jou weg te gaan Rest jou niets anders dan de pijn te verwerken van wat hij je heeft aangedaan. En natuurlijk heeft ook hij verdriet Voorzichtig kwam hij met de uitspraak Ik kan je niet gelukkig maken, zo kan het langer niet... De tijd heelt alle wonden dat hoor je overal Maar je…

Gravin Willeke Wolkers is helemaal in haar nopjes met haar jurken van Ann barones Demeulemeester, wonend in Kasteel Kesselhof op de Bogaertsheide 2 in Kessel. Willeke is zelf bij barones Ann Stephanie Maria Verhelst op bezoek geweest om de jurken te passen en te kopen. Het kostte een lieve duit, maar dan heb je ook iets.…

jouw leed en pijn zijn geld geworden jouw dromen worden uitgebuit diegenen die jou exploiteren verrijken zich door jouw verdriet een commercieel circus ben jij geworden en anne dat verdien jij niet…

ik ken teveel talen en dus herinner ik me je niet mijn plebeïsch bereik mist woorden voor oogvocht en okselgeuren in de deuropening nemen haarverlies en dwangneurose toe vreemd sta ik in het gordijn van deze ontzielde morgen als een blinde heb ik leren spreken van dier tot dier ik leid net bestaan van een open autovenster op de…

Anne vond het goed en aan het eind van de RT zei Anne, duidelijk hoorbaar en voor de camera: Dag juf!…

Zo'n lief en tragisch lied als 'Sandra' doet mij nieuwsgierig worden naar wie de echte Sandra Vech was en waarom zij uit haar leven is gestapt. Ik vind het daarom jammer dat Mike niet meer over haar vertelt, ook omdat hij haar zo graag wil eren.…

Anne had haar Kitty en ik heb mijn Anne en vandaag schrijf ik haar: Hoi Anne, kom maar tevoorschijn met je mooie haar want de oorlog is afgelopen, al veertig jaar...…

Ik stond aan het strand, en schreef mijn naam in het natte zand. Toen kwamen de wind en de regen, om mijn letters uit te vegen Maar hier blijft mijn naam voor altijd staan!…

hoor het verlangen in je het gemis erbij ik pak het stil voor je in…

mijn gevoel verward ik ontknoop mijn gedachten heb jou gevonden…

Het was zwoel 'k lig tevreden in mijn ledikant een rustig, heerlijk gevoel. Denkend aan hoe 't was vandaag terugkerende beelden als in een film, heel traag. Bezoekje aan Jens en Lien oma dit... oma dat... waren die blij mij te zien !…

Anne hoefde vaak alleen maar ja te knikken of nee te schudden. Tijdens een huisbezoek vroeg de kleuterjuf, of Anne overal zo zwijgzaam was, maar nee, dat bleek niet het geval. Integendeel zelfs, Anne sprak overal en tegen iedereen, maar niet op school.…

Terwijl de stem van Marja zacht verderging probeerde Anne zich te richten op het meisje. Toen het kind naderbij kwam herkende Anne het kleine meisje als het kind dat heel diep van binnen verstopt zat in de Anne van nu. Met een gevoel van weemoed en erbarmen keek Anne naar het kind. Er kwam een gewaarwording van een groot verdriet over haar.…

En als ik naar Sandra kijk inspireert ze mij zo af en toe tot het maken van een gerecht van haar hand. ‘Vandaag ga ik dat gerecht maken, dat Sandra gisteren heeft gemaakt’, verzekerde ik mijn vrouw, ‘Het is binnen een half uur klaar.’ ‘Ga je gang, ik hou je niet tegen.’…

Zo liet ze Zino en Sandra even achter tot óók zij ooit de volledige toegang tot die veilige, tranendrogende wereld zouden verwerven.…

.... mijn masker afgelegd. .... geen puf meer om te praten. .... alles al te vaak uitgelegd. .... te veel toegelaten. .... mijn hart voorgoed op slot gedaan. .... mijn gevoelens genegeerd. .... te lang voor ons samen ingestaan. .... mijzelf opzettelijk bezeerd.…

Ik dacht in jou te vinden, wat ik miste in mezelf. Je gaf me geborgenheid. Ik durfde me te binden. Onze liefde leek voor altijd, kon echt niets tussen komen. Onze levens waren versmolten. Maar ineens had jij spijt. Op die bewuste morgen kuste jij me wakker. Maar toen ik in je ogen keek. Zag ik alleen je zorgen. Je besloot het gewoon te…

Mijn verstand zegt loslaten, heb vertrouwen. Mijn gevoel zegt iets anders, innerlijk rouwen. Verlangen naar weleer, naar wat is geweest. Een veilig bestaan, kalm en bedeesd. Vol liefde en respect. Doelend op wederzijds verlangen. Geen enkele emotie kan deze gedachte vervangen.…

Ik krijg van jou een hand, als ik die nodig heb. Dat schept een band. Ik krijg van jou een woord, dat me sterkt en troost. Een teken dat je me hoort. Je helpt me huilen, als ik vol zit met verdriet En mijn tranen zich verschuilen. Je trekt me door de dagen heen. Laat me zelfs lachen. Ik ben niet alleen. Voor de donkere dagen Geef jij me…

Een krans van licht, met heldere stralen. Ik ontwaar jouw gezicht. Het stelt me gerust. Het is goed, daar waar je bent. En heel bewust, kan ik je laten gaan. Hoef ik niet meer te treuren. Weet ik, dat onze liefde blijft bestaan.…

Vijf hele jaren heb ik voor je gezorgd. Van je gehouden zonder enige bezwaren. Je hoorde bij mijn gezin. Was bijna een eigen kind. Nu ben je me ontnomen. Het wil er bij mij niet in. Thuis mis je zoveel aandacht. Je wordt constant versleept. Wie is er nu na schooltijd. Bij wie slaap je vannacht. Weet dat ik je ontzettend mis. Maar…