Alle inzendingen over TANKA BLOEI BOUWEN STERKTE

Tanka Bloempjes en sprietjes ontluiken tussen stenen, naast de hoge muur. Hier spreekt Gods Schepping: klein, teer, maar onoverwinnelijk. Prozatekst: Grote, nieuwe gebouwen met mooie hoge stoepen...…

Wat wordt die doodsheid opgeluisterd door de gebroken boom, die toch blijft voortleven en bloeien, onoverwinnelijk!…

Zo zie je weelderige bloei tussen kunstzinnige afgang. Een landschapsschilder zal hier graag aan het werk gaan om de bevallige overblijfselen van de vergane boomgaard op zijn doek te brengen.…

Tanka Huizen vol scheuren storten in, zijn verbrokkeld, verdwijnen geheel: op het gehavende zand bloeit een prachtige wildtuin.…

Ik had nog een kaart liggen met daarop een foto van een mandje met bloemen en daarboven geschreven Sterkte. Aan de binnenkant stond geschreven: We denken aan je. Dit leek mij wel een geschikte kaart.…

Met het oog op uw heldere inzicht, maar stellig ook als apotheose: nogmaals aan het slot van het poëem de genoemde tanka..…

hoe vergankelijk het leven zich openbaart in dwarrelend blad hoe gedreven mijn bestaan zich nestelt in zon en wind (tanka)…

Ik wens je sterkte in je strijd dat is al wat ik kan zeggen Het klinkt cliché Maar 'k weet niet hoe ik het anders zou moeten zeggen Je hebt het zwaar ik weet het wel Ik zou je willen helpen maar ik weet niet waar ik beginnen moet Je begrijpt het immers wel Je krijgt kracht na kruis Vertrouw daar op we sjouwen allen onze last En ook…

De bergen zijn niet hoger dan jij denkt er is altijd een weg om ze te beklimmen als het je niet alleen lukt doen we het samen je kunt de maan niet aanraken maar laat in gedachten de maan jou verlichten hij schijnt niet voor niks hij schijnt ook voor jou De storm in jou hoofd gaat niet liggen maar maak gebruik van de wind geef je zorgen…

natuurlijk groende je het blauw in ruimte en het zicht de aarde in een flits jou deerde nooit de kou jij kon bloeien altijd groeien in de liefde die je wist en nee jij hebt je nooit vergist het was vertrouwen waar jij huizen mee hebt kunnen bouwen zon en maan zijn mijn getuigen zij kennen ons in dag en nacht ook…

ik trok sokken van flanel aan mijmerde met maagdelijke wangen sering en de asters bloeien vogels bouwen er geurt liefhebben voelbaar verzadiging er hangen vetbollen voor vogels met snode plannen en haar jurk is een schilderij met veertig rozen in een witte mand ze was mijn moeder de houterigste de middelste op het prentje…

de bloei van de vergeet mij niet Ik heb getracht te schrijven te schrijven over de zee om de herinnering te laten beklijven de herinnering aan ons twee om de warmte te voelen de warmte van jouw hand om kastelen te bouwen kastelen vol met zand Ik heb getracht te schrijven te schrijven over muziek om de herinnering te laten beklijven…

als wolken verschijnen voor een ondergaande zon je lijkt te verdrinken in een plas wat ooit als een druppel begon donkere wolken zich bijeen pakken zwarter dan je ooit vermoeden kon bedenk dan... dat de zon weer voor de wolken zal branden en de lucht wordt weer hemelsblauw de inmense regenplas zal verdampen en veranderen in morgendauw…

de dagen toon je wat je niet verwoordt hebben je vleugels veel te dragen de kunst te vliegen is verstoord Vlinderlief je zult bewijzen deze storm zal jij doorstaan niet langer kleuren die vergrijzen nu je weet dat je zult gaan Vlinder spreid opnieuw je vleugels in een machtig kleurenpracht de teerheid van jouw lichaam verbergt de sterkte…

komt me de keel nog eens uit heftig kloppend smeekt het love me please love me…

ik dacht ik ga lopen daarna ik pak de fiets toen weer nee toch maar lopen het werd een dag van niets…

even stil in eigen huis even weg van al ‘t gedruis even rust de ogen toe even niets meer veel te moe even diep laat ik mij gaan dan heel zacht roep ik hem aan breng mij de zee Heer en de wind stuif met zand en schuur dit kind…

Geëlektrokuteerd worden is een schokkende ervaring.…

Sterkte Iemand die 7 maal zondigt is zelfs mijn maatje niet... sterkte ermee.…

Het lijkt me vreselijk moeilijk om een man te zijn, zoiezo, die van knuffelen houdt en een vrouw heeft die hiervan niet houdt. Dit is onvoorstelbaar. Het lijkt me nog moeilijker om als vrouw alleen, die van knuffelen houdt, geen man te hebben die hiervan ook houdt. Je bent dan niet alleen een vrouw die niet kan knuffelen omdat er geen man is die hiervan…

mijn bloemen bloeien reiken naar licht bieden geur aan ieder die voor nectar zwicht ik maak toekomst met mijn beelden bouw uren van de dag totdat hun vormen mij vervelen en ik naar morgen mag droom scherven in mijn wereldje van glas ik breek het glazen heden kou komt dan niet onverwacht je daagt me uit met jou de vleugels te gaan…

Bij de start van de bouw kregen we nog een keurige brief van de aannemer die ons verzocht geen aanstoot te nemen aan eventuele bouwgeluiden, die natuurlijk tot het uiterste beperkt zouden worden. Dat sprak vanzelf.…

viagragezeur hij geeft hem een flinke mep onbezonnen werk zelfs ijsklontjes bevriezen houden het vaandel hoog ------------------------------------------------- (Kyoka is een humoristisch gek Japans gedicht en heeft dezelfde formule als Tanka: 5-7-5-7-7 lettergrepen)…

Zouden we niet samen een huis, een wijnkelder en een leven bouwen? Ik wil niet huilen maar ik zie onze bladeren bruiner worden en ik kan niet meer. Ik wil niet meer. Niet meer alleen. Want we zouden alles samen doen, maar vandaag kan ik slechts huilen om een bloem die leek te bloeien maar uiteindelijk ten onder ging.…

Waarom kan ik niemand meer vertrouwen, waarom kan ik niet meer op de liefde op bouwen Telkens weer die verdomde pijn steeds maar weer zo eenzaam zijn De fout om jezelf totaal aan iemand geven De fout om compleet voor iemand anders te leven Na een flinke val probeer ik met open wonden weer op te staan, en doe ik mijn best weer vol vertrouwen…

Ik hoorde iets over Bouw- en Woningtoezicht, en zonder mijn reactie af te wachten stampte hij mijn huis binnen. 'Eens kijken wat hier allemaal gaande is,' bromde hij. En nog iets over buren die hem hadden gebeld. Ik schrok me wild. 'Wilt u misschien een kopje koffie?…

Als jij me vasthoudt Koele, zachte omhelzing Baadt deze wereld Plotseling in hemels licht Dat zon en maan zacht rusten…

vroeg uit de veren zingen dageraadvogels hun morgenliedje terwijl het bos in stilte naar het festival luistert…

vuurrode nevels rimpelen over water nog vage oevers vogels begroeten de dag met pure levensvreugde…

De zee ongrijpbaar in beweging eb en vloed in kleur blauw en groen maar in een cyclisch ritme beroert maanlicht de golven…