Alle inzendingen over Texel per fiets

Eenmaal op Texel huurde ik een Gazelle-fiets voor een tientje per dag. Het was tropisch warm en via de snelweg fietste ik richting Den Burg. De voorbij razende auto's met mobiele huisjes is knap irritant en doet het eilandgevoel behoorlijk aantasten. Ze scheuren er bovendien zo hard als ze willen, alsof het alleen hun eiland is.…

Ik ben teleurgesteld, maar weet niet beter. ’s Avonds fiets ik naar de locatie waar de diploma-uitreiking is. Het is een behoorlijk eind fietsen. School heeft voor de gelegenheid een zaal afgehuurd helemaal aan de andere kant van de stad. Als ik mijn fiets tegen de gevel zet, valt het me op dat niemand alleen is.…

De narcistische Trump schijnt de aanschaf ook als een vingeroefening te ervaren voor zijn overname van Groenland, dat weliswaar veel groter is dan Texel (Texel telt slechts 170 vierkante km) maar dat ook wel valt onder een klein koninkrijk (Denemarken) dat te vergelijken is met Nederland. In het kabinet is er helaas geen eensgezindheid.…

Een mooie dag om samen met zoon Tom en dochter Olivia mijn ouders weer eens te bezoeken op Texel. Een paar dagen eerder had ik ze gebeld en gevraagd of het goed was als ik met de kinderen langs zou komen. Ondanks het prachtige weer en de hoge temperatuur wilde de dag niet warm worden.…

Ik ben op zoek naar een nieuwe tweedehands rijwiel zonder hulpmotor, ook wel fiets genoemd. Het vehikel, waar ik mij nu op voort beweeg, is dermate onderhavig aan slijtage dat de rechtertrapper er af dreigt te kukelen en de ketting veroorzaakt minimaal twee keer per etmaal smoezelige vingers.…

Het heet Broadway op Texel en u hoeft niet meer te komen; het is al weken lang uitverkocht. Ik ga er heen en zal met De Aimabele Schoften een huiskamer of schuur vol publiek gaan vermaken. Het zal er naar zweet ruiken, het publiek zal lachen en klappen en wij drinken een Skuumkoppe of twee. Of drie. Texel, ik kom eraan.…

Twee maanden geleden at ik een peer, die absoluut niet meer te pruimen is. Dus -feitelijk gezien- is het een peer van weleer...…

Vechtsport, twee keer per week. Hardlopen, wanneer het kan. Ik heb me ingeschreven voor de 10 km Ladies Run in Rotterdam, op 22 juni. En ik durf na 2 jaar weer te fietsen. Fietsen zit tussen de oren. Ik ben een mooiweerfietser en ik fiets nog niet lang genoeg om de fietspoeet te mogen uithangen, maar dit weet ik wel.…

Maar, zo zei Thierry, zijn wetenschap werd inderdaad verguisd en de peers controleerden de wetenschappelijk bijdragen van klimaatwetenschappers. In die zin was hij net Galileo Galilei (ik heb het even opgezocht, maar hij zei het uit zijn hoofd), die ook door zijn peers werd veroordeeld. De interviewer kon hier niets mee.…

Man ga toch fietsen!!!…

Er ontstaat een kleine file, richting De Cocksdorp, het uiterste plaatsje noord op Texel. Twee hooiwagens voor ons. Lekker langzaam, in een optocht van auto’s, het onthaasten is begonnen. Man krijgt de kriebels, slaat rechtsaf, om toch maar weer terug te keren. De hooiwagens zijn inmiddels verdwenen.…

Fietsen, fietsen, allemaal fietsen, fietsen fietsen HO.…

De luide knal van het startschot was nog maar nauwelijks verstomd of het peloton spurtte er al als een Gazelle vandoor en eer ik het goed en wel in de smiezen had zat ik al op een ronde achterstand; genoeg reden voor de jury om mij per omgaande uit koers te nemen.…

Marie wilde op een zonnige dag op de fiets naar Amsterdam, om Piet en Lies weer eens een bezoekje te brengen. Jan had gemopperd, want aan fietsen had hij een broertje dood. 'Weet je wat die rit ons anders gaat kosten?' had Marie venijnig gevraagd.…

Maar bij mooi weer is dat geen keus, dan wordt het fietsen. Natuurlijk. Eindelijk weer. Vroeger gingen we zowat elke week. Daar is een beetje de klad ingekomen. Ze is meer gaan werken, doet twee keer per maand zowat een hele week nachtdienst. Dat valt al af dan. Dan is er de vakantie.…

Ze sluit de poort van hun tuin en fietst de hoek om, de stemmen van T. en M. verstommen. Het is rond half acht en ze slaat linksaf het fietspad op. Haar oog valt op de glinsterend groene bomen aan de overkant van de Waterbies. Het geeft haar een geruststellend gevoel, ze weet niet waarom. Het is heel stil en de temperatuur voelt subliem, ze…

Ze sluit de poort van hun tuin, de stemmen van man en zoon verstommen. Het is rond half acht in de ochtend. Ze fietst de hoek om, slaat linksaf het fietspad op. Haar blik valt op de glinsterende groene bomen aan de overkant van de waterbies. Het geeft haar een geruststellend gevoel, al weet ze niet waarom. Het is stil. De temperatuur voelt subliem…

Fiets heen en weer. Het wordt later en later. De telefoon geeft aan dat ik te laat ga komen. Volgens de autoroute tenminste. Met mijn fiets steek ik vast nog ergens tussendoor. Verder en verder raak ik verwijderd. Ik fiets een boerderij voorbij. Er komt geen enkele afslag. Ik keer weer om. Haal het inmiddels niet meer.…

De gespikkelde peren smaken zowel hard als minder hard vooral fantastisch door hun sap, terwijl de appels een smaak-explosie genereren die zijn weerga, laat staan gelijke, niet kent. Tussen het loof hangen zowel de peren als appels van onder naar boven. Onder en halverwege vaak iets groter en groener.…

Daar hebben ze handlangers voor, de vrije pers.…

Zeker met Timo, die een dag later ineens ook kon fietsen. “Voor nep.” Of hij haar fiets mocht lenen, vroeg ze aan mij. Wie was ik om te weigeren. Dus daar ging hij, nadat zijn oom toestemming had gegeven. De debutant deed het niet onverdienstelijk.…

Herkent u dit, altijd eerst tegen de wind in fietsen, daarna is het zo gemakkelijk om terug te komen.…

Afsluitend verneem ik dat de besneden mens zeer in z'n nopjes is met de fiets met verlaagde instap. Zelf zwaai ik mijn rechterbeen over bagagedrager en zadel in een soepele beweging, eigenlijk overbodig, ik heb een damesfiets.…

De ideale postbode is 16 jaar of ouder, beheerst de Nederlandse taal, kan zelfstandig werken, weet van aanpakken en gaat fysiek zwaar werk niet uit de weg én is in het bezit van een stevige fiets. Geschud met hoofd. Waarom moet je zelf een fiets hebben, en dan ook nog een stevige? Dat is toch de omgekeerde wereld?…

Hij stuurde mij nog een ansichtkaart waarop hij op de fiets zat met ook zijn tegelbordje om zijn hals. Daar stond opgeschreven:,wIE EEN GROTE DEUGD DOET MAG EEN KLEINE ZONDE BEGAAN. vERGEEF DAAROM MIJN SNUISTERIJTJES EN EPO. Ja daar had hij een punt. Dus ik vergeef het hem, het is toch wel een sympathieke man.…

Ze schreven er zelfs boeken over: fietsen met kinderen. Dat zagen wij echt niet zitten. Ja, misschien op termijn, ooit, als de kinderen groot zijn. Het is er dus nooit van gekomen om met deze fiets op fietsvakantie te gaan. In deze fiets leefde alleen de droom om de wereld rond te fietsen voort.…

Voor algemene hygiene wordt de nederlandse familie geacht met de fiets te fietsen gedurende de spaarzame zomervakantiedagen. De nederlandse driekleur rood en wit en blauw mag dan wapperen om deze sportieve families van gezonde bloede in straffe wind haar plichten proberend te betrachten voor lands algemeen nut.…

Men kan beter over mijn fiets praten, dan over mijn praat fietsen.…

Achteraf gezien was het al fietsende een bijzondere gewaarwording deze ochtend toen aan de Grintenbosweg ter hoogte van de Geukerdijk een buizerd opdook die evenwijdig met me meevloog en een prooi in zijn klauwen meedroeg. Een klein vogeltje met een groene staart, naar bleek toen het plots op zo’n vijf meter hoogte loskwam en, als een zelfsturend projectiel…

Dit keer was het een fiets, een echte Jan Janssen (dacht ik). De verkoper had mijn bezoek slim gepland. Hij kon me vanaf half zeven 's avonds ontvangen om de fiets te tonen. De reden van dit tijdstip werd me pas later duidelijk.…