Alle inzendingen over Trein

Laatst zat ik en met het oranje-gevoel in de trein naar een comic over onverwachte schetsen onder ogen; een zwarte mij opnieuw in de mystieke nacht deed zijn, onvervulde dromen haar even over mijn oranje bank gebogen.…

We treinen door nederland in een geel blauwe rups zoeven we over het spoor vliegensvlug Het maakt niet uit waar ik ben ik kom altijd weer thuis Die geel blauwe rups door heel nederland…

zwarte wolk lekt inkt snelle trein rekt druppels uit ramen gearceerd…

De bladeren vallen, de herfst komt eraan We zien de NS reclame weer over de buis heen gaan Een manier voor de NS om begrip kweken Als de trein op ‘t station weer eens zal ontbreken Treinen ondervinden veel hinder van de gladde baan!…

Gezeten in een treincoupe stroomde het landschap voorbij het voelde als een afscheid was dit de laatste reis voor mij Stemmen die mijn oor niet bereikten omhulden mij met stilte schimmen trachtten mij aan te raken doch ik voelde alleen hun kilte Onmerkbaar voor de anderen met het wegsterven van de cadans komen lichaam en geest weer samen…

In de verte nog dendert de trein, en de klok tikt maar door. wetend dat ze eenzaam zal zijn, verlaat ze als laatste het spoor.…

En wel vier voor frisdrank, snacks en sigaretten, voor als je de trein mist, ja een mens maakt wat mee als je iedere dag op een trein staat te wachten, die maar zelden vertrekt om vijf over vier.…

lege stappen op het perron een schaduw aan de horizon wazig treingeel ergens ver een hemelsblauwe ster het doffe bonken van de trein verstoord zijn mijn gedachten alles is niet meer dan schijn verweven in stille nachten ver weg en toch dichtbij ben jij en de trein rijdt langzaam voorbij denk je nog aan mij mis je mij…

Maar zelfs dan zouden veel mensen waarschijnlijk met geen stok in de trein te krijgen zijn, want reizen met de trein was daarbij ook nog bespottelijk duur.…

Afscheid nemen heb je me niet toegestaan En jouw kindje moet zonder jou verder gaan Ook ik, je moeder moet verder met mijn leven Na die trein van twintig over zeven.…

een man staat in het open land onder een blauwe hemel waant zich daar verlaten en alleen als de trein waarin zij reist aan hem voorbijsnelt een man staat in het open land gebroken…

De trein mag vertrekken.…

Ze was helaas te snel afgeleid, door bijvoorbeeld een aardige medepassagier of door de omroepinstallatie in de trein, dat haar trein klaar stond op perron zoveel. Altijd gebeurde er wel iets onverwachts. Toch had ze deze keer er heel erg opgelet dat ze alles goed deed.…

Dan, slapen in de trein naar huis. ‘Geen overstap.’ verzekert ons de controleur. Heerlijk denk ik en ben weg.…

Haar doel en dat van de andere kapers, was het stichten van hun eigen staat op de Molukken. Daarom vond in de jaren '70 van de vorige eeuw, om preciezer te zijn, tegen het einde van de eerste helft van dit decennium de Treinkaping bij Wijster plaats, tussen de stations van Hoogeveen en Beilen. De eerste actie in hun streven naar een vrije Republiek…

We keken onze ogen uit, jawel, ook de kinderen, want tja, we gebruikten voornamelijk de fiets en soms de auto, maar de trein, dat was andere koek.…

ze zitten samen maar zijn alleen onderweg staren roerloos door de raampjes naar de persoon tegenover hen achter wie het leven aan hen voorbijglijdt met enkel de herinnering aan waar ze zijn ontspoord…

Licht schokkend glijdt de intercity over zijn vastgelegde lijn Door vale ruiten vol met smoezeligheid grauwt grijze mist over de donkere stad Geroezemoes van geluid klinkt op Ik zit weer in de trein Gesprekken ongeremd door de passagiers verspreid worden plots afgebroken als hij daar binnenglijdt waar nooit een trein zou moeten stoppen…

Als ik kijk naar de voorbijschietende donkerheid in de leegte van de avondlucht krijg ik kriebels om de zoveel tijd en slaak ik hier en daar een zucht met een lieflijk vooruitzicht in het verschiet denk ik aan het hartwarmend samenzijn met jou of...niet?…

Ik kan kiezen voor een richting en of ik de trein mis mijn toekomst bepaal ik zelf, door wat ik nu beslis. Zoveel mensen ongelukkig, ik hoor stil hun beklag ik moet nog dit, ik moet nog dat, hoe kom ik door de dag. Ontevreden met hun levenslot en mensen om hun heen het leven zo onrechtvaardig, gevoelsmatig heel alleen.…

Geen naam. Geen woord. Ik weet slechts, dat hij lachte, Hij lachte, toen hij haastig langs mij ging. Nu door de dagen en de nachten Martelt herinnering.…

Zomaar vanuit het niets Begon ze tegen me te praten. Ik dacht nog: Wat een gezellig mens Terwijl we daar zo zaten. Al redelijk op leeftijd Vertellend over haar zoon. Die een jaar terug overleed het was zo'n lief persoon. Ook ik vertelde van alles Over de dood van mijn beste vriend Tja het is treurig zei ze, Niemand die dat verdiend.…

En ik ken je niet, nooit gezien, je zit alleen maar naast me in de trein, ik weet alleen je gezicht, en bovendien, voel ik ondertussen pijn. Vraag me niet waarom, of hoe zoiets nou gebeurt, ik geef mijn nummer, ik ben zo dom, toch ben ik van binnen even gekleurd.…

Ze gingen met de trein. Daar ligt het kamp. Daar zit hij in. Daar woont die ramp. Dan zuchtten ze en gingen maar weer terug. Ziet ge de boer de vredesakker ploegen? Mijn moeder heeft Jans foto op de kast gezet. Mijn vader geeft in 't graf 'n antwoord aan die vroegen: 'En de oude man, hoe draagt hij het?…

De trein snijdt de meloen der wereld Met 't lemmet van zijn vaart uiteen; En blinkend vallen, één voor één, Arcadië, uw schijven open.…

18u22, de trein wordt opgeslokt door drummende mensen als piranha’s op hun prooi na duizenden jaren ontwikkeling, wordt de mens herleid tot een jager, die met zijn speer luidkeels jaagt op een plek aan het raam waar hij rustig zijn krant kan lezen…

Ik nader de grens Waarna de sleur zich zal hervatten en zij weer denken dat ik ben zoals ik was Gepast zal lopen in het dagelijkse en vergeten dat ik, vergeten was Maar alles is anders en niets zoals hiervoor Ik heb de dagen gezien zoals zij ook kunnen zijn Doch wat ik ook voel, denk en nimmer vergeet… Ik zit nu in de trein…

Het is nu of nooit Mijn leven raast voorbij in 1 seconde ik twijfel de trein raast door Ik volg mijn spoor met MS toch heel waardevol…

In de verte een trein beweegt zich voort Geruisloos Door niets gestoord. Er nadert een trein gaat aan de stilte voorbij slokt me op In allesoverheersende razernij. Er trekt aan me voorbij een trein ik loop door geruisloos Alsof ik niets dan stilte hoor.…

'Zonder dwarsliggers rijden er geen treinen' -Wat rijdt de trein rustig. -Ja,dat zijn de betonnen bielsen, ze hebben die houten onlangs allemaal vervangen. -Geen enkele houten biels meer? -Nee, alles weggewerkt in het kader van de vooruitgang. -O,maar het had ook wel wat die houten biels.…