Alle inzendingen over VAR

Ik wil varen Varen met een boot Door golven, door zonnestralen En door zwaar weer Kijken naar die stad in de zon En voelen Waar mijn start Nooit mee begon Ik wil varen Varen als een kapitein Met een ego, met een trotse blik En met zijn tranen Omdat die kapitein Zijn hart liet zien Maar never nooit Zichzelf kon zijn Ik wil varen…

Mist ontneemt mij het zicht op de haven achter mij, zodat het moeilijk is deze te zien en terug te varen. Ik realiseer mij ook dat dit niet de weg is die ik zal moeten gaan, dat ik vooruit moet kijken. Mijn zeil zorgt voor een zelfstandige voortbeweging, al wilde ik soms dat ik een motor had.…

het licht speelt met je grijze haren verwonderd schudde je ze alsof dan pas dan het stenenlied van langs elkaar schrapende kinderkopjes zou ophouden kijk, de maan zei je ik vaar in een papieren bootje…

Oceanen die zo moeilijk te bevaren zijn omdat de nevel de wereld verbergt. Tijd die stil schijnt blijven te staan. Zeemannen die legendes waarheid zien worden terwijl de angst met de golven meegroeit. De oceaan die in razernij het schip met zijn bemanning laat weten wie de baas is. Machteloos drijvende op een oceaan gevuld met angst terwijl gebeden…

Hij riep dat hij net als mama, naar het eilandje in de verte wilde varen. Ik sputterde tegen, maar dit heeft niet geholpen. Zowel zijn vader als moeder, ging ervan uit dat het gepruttel voldoende was om zoon binnen de aangegeven ruimte te laten kanoën. We hadden beter kunnen weten. Ik tuur nog steeds, hij houdt de peddel stil.…

Laat u licht, ô Christen, rijzen, Laat het schijnen over al, Gij moet aan de wereld wijzen, Hoe en waar men varen zal.…

Het is niet meer uit te houden Een woeste rit richting huis Maar het kan nog uren duren Dus ik ben nog lang niet thuis Met lieve, zachte woordjes Probeer ik de rust te bewaren Maar met hevige krampen in de darmen Laat ik nu alle hoop varen…

Niets had hij te vieren Hij liet alles los Dichten deed hij als Aan touwen zwieren Met woorden op een klos Eenmaal weer aan land Stak hij graag van wal Dan had hij zich weer vastgezet In een spraakwaterval Eenmaal na het hijsen Met niets in de hand of haak Stelde hij verkeerde eisen Of alles aan de kaak En weg was zijn gezag Hij vergat…

Ik heb de liefde liefgehad; daarom wellicht heeft zij me niet bemind. Zo doet de mooie minnaar met een zeer verliefde kind. Ik heb de zon te lief gehad en beu van beedlen aan de deuren van de dagen ben ik geworden als een varenblad dat liever in de lommer leeft dan zon te dragen. En daarom bouwt mijn kommer aan een huis waar lamp- en…

De kabels los, de zeilen op, dat gaat er op een varen; Al waren wij sinjeurs aan wal, ons hart lei in de baren. Een Hollands kind, dat is bekend, die vindt in zee zijn element, Jo ho, jo ho, jo ho, jo ho ! Die vindt in zee zijn element.…

In de moderne tijd moet het voor de volleybalbond een fluitje van een cent zijn om bij topwedstijden een VAR in te voeren. Dit kan echt niet meer.…

Uitleg in proza: Wat is het een genot om in augustus met een rondvaartboot in Noorwegen te varen. De onderkant van de steile fjordenrotsen tonen de vloedlijn, want dit water staat steeds in verbinding met de zee. Vanaf deze vloedlijn tot aan de bergtop is de hoge wand van onder tot boven paars.…

De VAR zou zich moeten beperken tot gevallen waarbij reële = niet-discutabele fouten door de scheidsrechter worden gemaakt. Week in week uit zien we nu spelsituaties ter discussie worden gebracht door de VAR die de toets van dit criterium niet kunnen doorstaan.…

wanneer tranen de laatste dag begroeten jij nooit meer jij zult zijn dan zullen woorden gevangen door de wind golvend zacht fluisteren als stil lispelende klanken vaar wel…

Blijf varen, Jong Paar, blijf varen; Gewiegd op de hupplende baren, In 't Zonlicht van Voorspoed en Vree!…

Wolken varen donker, Wolken varen licht, Wolken varen niet, Want de zon is jouw gezicht.…

Eens in mijn studententijd Moest ik door mos* gedwongen Een rede aan mijn collega’s kwijt Dat was door mijn dispuut bedongen Ik heb mij toen altijd bereid Hartgrondig voorbereid En Berend Botje uitgebeend Dat recht werd mij verleend Berend Botje ging uitvaren Waar ging die tocht naar toe En waarom moest hij varen Waarde dispuutsgenoten…

Ik was door een dierbare vriendin opgegeven om een weekje kosteloos met de Prins Willem Alexanderboot mee te gaan varen op de Nederlandse wateren. Vorige week zondag was het inschepen, maar de voorbereidingen begonnen natuurlijk thuis al.…

Als ik ‘s avonds in mijn hut kom, ligt daar een cadeautje op bed, een globe en een allerliefst engeltje, gestopt in een hutkoffertje, helemaal geweldig en ik ben er dan ook heel blij mee, eveneens lag er een magazine, schitterend in al haar glorie, wat we die week konden verwachten. Dat was veel, heel veel. Om 1 uur gingen we aan tafel, 45 dames…

de verwenweek van Samen Varen.…

rond drijven racen door de bochten golven spatterend tegen de zeilen van de wind roei wind roei de wateren voorbij de golven o wind voorbij mijn moeder…

ze waaien in de wind de korenaren ik zie als een kind aaibaarheid varen…

Wij zijn schepen die elkaar voorbij varen en alleen eens met de misthoorn kunnen toeteren.…

Op je zachte donkerblauwe golfjes vaar ik blindelings met je mee tot dat de dag ons vergoudt.…

Onder uw handen de droom herwinnen glimlachen en goed zijn herboren naar binnen nat schreien uw polsen van gesmolten trots en wonen en gaan slapen in die schone ogieve Gods. --------------------------- * ogieve (= ogief) - kruisboog van een gewelf, boog * varen - bewegen, gaan…

Een harige dame in Laren Ging met haar vriendinnen laatst varen Men sloeg overboord Niets is meer gehoord Van deze mevrouw en de haren…

Je kunt er wel bij varen en als je dat kunt is het hartstikke mooi, want je vaart er wel bij dus! Als je er wel bij kunt varen, dan zegt dat heel iets anders namelijk dat je er wel bij kunt varen - en dat is weer heel iets anders… net als : gevaren en ‘gevaren‘ hetzelfde woord is maar een wereld van verschil is..…

en schepen varen heen en zullen varen... en ogen staren na en zullen staren... 't slaat wild, mijn harte, en wilder zal het slaan!... Geen woud, doorkruist van wegel, baan en laan, - een oerwoud!... Ach!…

een tafel timmeren - wat een getimmer een huis bouwen - wat een gebouw de klok luiden - wat een geluid zich goed weren - met een geweer niet blind varen - gevaar!…

We varen blind op intuïtie, lopen puur op ons gevoel steken angels uit als men te dicht bij komt en toch, laten we ons steeds weer beetnemen.…