Alle inzendingen over VERKWIKKING

Spoedig zal nu de vloeibare mantel van verkwikkend water mij omgeven en zal ik met mijn halfblinde ogen vagelijk het pastelkleurige buizenstelsel, ver boven mijn hoofd, kunnen waarnemen. Ik ben weer in mijn privé-Kurort, mijn oord van rust, verkwikking en verfrissing en na afloop van het zwemuurtje ga ik naar huis als een nieuw mens......…

Doorzichtig, schuimend, verkwikkend, volg ik hun pad Zon, zand, zingende zee ik mis je... Nu is er regen en veel TV...!…

Wanneer aarzelende druppels verkwikken laat dan warme stralen bevroren wanen ontdooien als bloemen huiverig over de rand van de vaas het eerste licht durven begroeten pas dan zal gisteren vandaag zijn en verlegen verlangen naar morgen ga je mee douchen ?…

In een niet te stuiten lente als het leven zich ontvouwt als een lotusbloem. Het welriekende bos na een regenbui een lafenis is voor groei en bloei ervaar dan een diepe adem als het bergen van de Zilvervloot.…

haar straling zo prikkelend verkwikkend en fel... ik mis haar echt. Ik heb afkickverschijnselen; "Cold Turkey", weet je wel...…

naar waarheid nu wat-ie ervoer op het zeven heuvelen parcours hij had daar lood in de benen z’n kin zonk tot op de tenen afgeleid door muziek en schone zang bleven heuvels te hoog wegen te lang tot ‘n groesbeekse hem verschoonde zich tevens terloops innig betoonde verend schreed hij langs berg en dal men riep hiep hiep hoi voor hannibal…

Strakblauw, zeegroen of grijs verwoestend of rakend aan het paradijs verkwikkend, helend of beukend op de kust een grillig monster of fenomeen van rust Een spiegel die een vlak slechts toont de blik daaronder die de snorkelaar beloont Uitbundigheid van kleur en leven verwondering dat ons dit is gegeven een zee van rust, een zee van tijd…

Zou zo verkwikkend kunnen zijn, een bericht dat zich richt op een onbekommerde beleving. We kennen teleurstelling en ja, we gaan allemaal dood. En daarom propageer ik de vrolijke nood, weg met dat behang van verlaten kamers waar eens gewoond werd. Pak de witkwast en geef leven weer een vrolijk sausje. Vrolijke noot, ik ga voor sol.…

Ga weg, o nacht en duisternis het voelt als een verschrikking de morgen die er nu weer is brengt blijdschap en verkwikking. Uitgebreid de zonnestalen met schitterende glans ver over bergen, dalen de mensheid weer in trance. De gaven en de krachten, die op deze koestering wachten.…

Een zwoele avondschemering geurend als gewassen kersen verkwikkend als een bad De rust van de avondschemering tranen lopen over mijn lippen als ik denk aan mijn dromen Eenzaam in de avondschemering rustend op de bank vissen die in de vijver zwemmen Leven in de avondschemering stemmen komen me tegemoet een kind roepend om zijn moeder…

en opnieuw wat zin, wat verkwikking voor heel even.…

De slaap, de zoete, verkwikkende slaap, die de ledematen lamlegt en de geest verdooft, wil niet komen en de begerige, hebzuchtige tentakels van de wanhoop strekken zich naar me uit. Het regent en de tranen die ik huil zijn onzichtbaar voor hen die ik overdag in de ogen kijk, voor hen die ik dagelijks toelach......…

als woorden behoorden tot verafgelegen oorden en stilte de ruimte zou zijn van het hier zouden dan mijn gedachten nog langer wachten om als melodie te klinken als prelude van vertier de tonen zouden dansen op een verkwikkend ritme van scheppende kansen klanken speels stuwend in de open speeltuin van mijn innerlijk heelal met onzegbare…

Ze komen langs als goede vrienden onverwacht, soms dagenlang achtereen mild van toon en met een genegenheid en vol toewijding zoals je ze kent van gepasseerde jaren Ingetogen en met een verkwikkende rust.…

Spreeuwen vinden ons, krijgen verkwikkend voedsel, blijven meevliegen. Bij de Dode zee, die ongeveer 420 meter beneden de zeespiegel ligt, zitten we heerlijk onder grote parasols. Het uiterst zoute water, waarin je altijd liggend blijft drijven, geeft een heel bijzondere ervaring.…

Gulden Sporenslag tronen Meer en meer krimp ik in een huls Dolend van deemoed Vind ik de vijver in het park Buig over de spiegel Die rimpelt rond de dobberende eend En herken daarin iets om van te gruwen Een galsteen die naar de bodem zinkt Een schurftluis met krieuwelpoten Een man die in zelfbeklag verdrinkt Hij verdient een verkwikkende…

In het zachte schijnsel van de ochtendzon Laten de stralen zich glijden over de aarde Heerlijk warm zacht verkwikkend De vogels laten zich wiegen op de wind In het zachte schijnsel van de ochtendzon Prikkelen de stralen de ogen wakker Een nieuwe dag is weer begonnen In het zachte schijnsel van de ochtendzon Verdwijnen de zwarte sluiers van…

Al deze bloempjes van de ontluikende lente geven hun reine, verkwikkende ademstromen door aan oude beuken en eiken, hernieuwen de bloeikracht en levensmoed van deze woudreuzen.…

Regen is een verkwikkend geschenk De aardkorst wordt een klad van lijkafdrukken. Waar ligt elders? Zij verkiezen rood en schroot. Grijs is geen kleur maar een verzinsel Wanneer vrede een vage belofte blijft.…

ik beroer nog maar een keer die vertrouwde, verkwikkende harde rand; met mijn dorstige lippen zuig ik verlangend naar meer... Op jou kan ik altijd rekenen... elke ochtend weer... Mijn Lovemug met koffie!…

Schoonheid vergaat; Vanbinnen groeit de liefde Voor het geschreven woord Aaneengeregen tot vloeiende zinnen Die schoonheid, jouw pracht Verkwikkend, vertederend Jouw woorden bemin ik. Streel Zinnen steeds weer. Geef mij Permissie, zodat 'k kan beginnen.…

maan, halve bol De tijd heeft dit krocht verlaten En zij die daar tierend het raam stuksloeg Met stille tranen van onmacht Ik zat doof van geluk in de hoek Vrijwillig geketend Haar snik trof me niet Het lege huis bleef dicht Tot de zon smolt in het westen In paarse, oranje, roze tinten Ik schrok wakker toen zij ophield In die plotse verkwikkende…

Die rotzooi was ook aanwezig in koffie en thee, voor volwassenen verkwikkend, maar kinderen mochten er ook niet teveel gebruik van maken. Ondanks alle commotie rond deze drank, maakte hij spoedig furore. Iedereen dronk het en gedijde er bij. Onschuldiger kon het niet.…

Verkwikkend Is 't scheemrig avonduur; De vloer is rood, en 't koper Blinkt in de gloed van 't vuur. 't Zal morgen Zondag wezen: De dag der rust is zacht Voor hem, die heel de weke In 't werk heeft doorgebracht. 't Is rustig in de velden, En vrede is in 't gemoed, Dat, sterk door 't rein geweten, De rust niet vrezen moet.…

Misschien mochten ze lustig werken in de milde zon of in verkwikkende regen. Zij werden echter verwezen naar de werkplaats van eeuwige, naargeestige duisternis. Vele uren moesten die paarden zware wagens voorttrekken door een lange, zwarte gang om daarna op hun schreden terug te keren voor een nieuwe lading steenkolen.…

De stilte voor het schot Jaagt verkwikkend stof langs hartkleppen Zegepraal is voor later Na de schaterlach van de kampioen. Ik kijk naar de kalklijn, witte gespreide vingers. Baan 1 in de dunne novemberzon. Kleuren vloeken in de kuip. Gejoel zwelt in gulpen, van gedempt tot loeiend. Het bereikt ons niet.…

." verkwikkend douchen, kleren aan de wereld ligt aan blauwe voeten…

Wij, wij zullen menigmalen Spreken van de verre vrind, Van zijn droomen en verhalen, Van zijn lach, die harten wint, En in droevige ogenblikken Zal een trouwe groet misschien Uw geliefden wel verkwikken Met een droom van wederzien.…

trawanten en al het divers gespuis open ik mij voor passanten, goed geaard in ziel en lijf, heet hen welkom in mijn onsterfelijk tehuis een plek van stil vertoeven en zeldzaam genoegen waar in het stille ven van de geest vreugdevolle vlinders zoeven in zonnige zomerse rust kom op mijn feest waar een wit gesluierde fee ons in verkwikkend…

(voor Maria Luz Casal Paz (11 november 1958)) Je bent geboren in Boimorto en opgegroeid in Asturias. Je vader was Jose Casal en je moeder is Matilde Paz. In Aviles ging je naar de Paula Frassinetti School en in de betoverende kuststad Gijón leerde je piano spelen, je kreeg zangles en je deed aan ballet. Je was zangeres in de rockgroep 'Los Fannys…