Alle inzendingen over Wei

Het knarsen der bomen wortelt in afgunst jegens de dichter. Die kan na zijn vijftigste dagelijks zijn zwijgende boswandeling maken na het plakken van zakjes in een open gesticht, wat men ook over hem op de radio bericht. De bomen daarentegen moeten na elke winter groenen, bloeien, geuren, zich vertakken, willen ze de volgende winter halen en niet vermolmen…

Mocht Ai Wei Wei iets ontgaan dan wordt hij hierop wel gewezen door Ai Wei Wei-fans, grote liefhebbers van zijn 'geen verband houdend met de zichtbare werkelijkheid-kunst' Naast de hiervoor genoemde disciplines is Ai Wei Wei eveneens actief in de kunstvormen architectuur, fotografie en film.…

Op het geitenweitje Staat het kleine geitje Bij de grote geit. Geiteke, wat moet je Met je fijne snoetje, Dat zo klaaglijk schreit? Met je bleke bekje? Geiteke wat rek je, Trek je aan het touw? Snuffelende aan mijn mouwen... Met je lief vertrouwen In zo'n vreemde vrouw! In mijn handen stop je Nu je jonge kopje: Zeg, wat moet ik…

Hebben ze je weien voor altijd versperd? Herteken! Herteken! Docht je maar hongrig om groenigste loten, tot je in de breeklijke poten geschoten vangeling werd? Is je nu 't meien voor altijd versmert? Herteken! Herteken! Blijven de groene revieren versloten? -- Donker-oog staart, óverwijd van grote jammer gesperd.…

Wat ik nu tegenkom in de wei zijn melkkoeien, vleesrunderen en koteletkalveren. Er is niks romantisch aan, aan koeien in de wei. Ze moeten vreten, herkauwen en dik worden. Vleesch is geld, en geld is goed. Er is iets ironisch in de blik van die koeien. Bijna alsof ze al weten wat hun lot is.…

Huilende vlinders in een witte wei Geknakte sneeuwklokjes op een Onzichtbare rij Een kille bries die het zwakke gras doet huiveren Een vermoeide witte duif die de treur niet kan zuiveren Het vredig leven in de witte wei Zwaar als lood Want gisteren ging de perenboom dood…

Eendrachtig loop ik naar de wei De schimmel op de paal kruipt Een dikke regendruppel Rolt met daverend geweld Leeg schijnt de wei Voor het geoefend oog Draaft er iets tussen de sprieten Spoed een oorworm zich huiswaarts Dan te laat Een oorverdovende repliek Een insectueus drama Domestiek nalatenschap Waar eens enkel schimmel was…

ik heb je bloem gekust de kleur gezien jouw geur genoten jij bent mijn eenling in de wei zag je zeldzaam vrij met jou ontdekte ik het leven jij geeft me wat ik bijna was vergeten het kind in mij is weer ontwaakt speelt graag met jou en blaakt van levenslust ik heb je echt gekust daar in die groene wei bloeit ook een bloem…

Ik lig en luier in de wei- En ginder zit een vogel, En vogeltje van pie-pie-piet! Ik hoor het, maar ik zie het niet- En boven mij de hemel, En in het blauwe lentelicht Dat klein onnozel lentelied Van pie-pie-piet-- Beduidt het iet-? Ik weet het niet. En 'k lig en luier in de wei- En naast me op eens een krekel! Kri-kri! - kri-kri!…

ongezegd liggen koeien in de wei herkauwen is wet mijn maag speelt weer eens op belangrijk ?…

stoeiend en bloeiend in de wei aan de hemel de kroon op je werk erbij je passie: te tooien rijmt met al wat je staat te ontplooien…

Meizoentjes roziggetipt in de wei, Kijken met vragende hartjes mij aan. Bloeiende zoentjes van zonnige Mei, Kon ik hun lentegeheim maar verstaan!…

Voor minder zou je zuchten in deze hitte, maar ook dàt gaat voorbij; straks komt een malse regenbui en dans ik in de wei!…

Het hek is van de dam, de specht seint op een berkenstam, koeien zijn er als de pinken bij en hommels brommen frank en vrij: de wei! de wei! de wei! Paarden rennen in een draf en vliegen gaan op vlaaien af, de leeuwerik zingt honderduit, de wulp speelt op zijn fluit: wu-liep! wu-liep wu-liep!…

De baas van een paard uit Cappele Heeft met dat dier heel wat te stellen Dat wil alleen maar slapen In de wei bij de schapen Die het dan steeds loopt te tellen.…

je droeg kniehoge puntlaarzen van leer de veters gekruist van haakje naar haakje je wankelt op rubberzolen door slijk een scheur in zwart nylon dat rond jouw knieën rekt katoen fladdert om dijen een pittig model met een ruitmotief in vlakken en plooien verknipt met een zigzaglijn van knopen het witte shirt was met vet besmeurd ik heb…

ha bloemetje in de wei jij maakt mij vrolijk jij maakt me blij jouw snoetje kijkt olijk jouw handje dat aait jouw mondje dat brabbelt een vingertje dat graait een tongetje dat sabbelt een meisje als jij doet de wereld verbleken kom je naar mij? ik raak niet uitgekeken.…

Er stonden weliswaar geen koeien in de wei; maar wel veel Hermannen in niet ál te bonte outfits. Onbevangen besloot ik om ook een slagje te wagen. Ik moet toegeven: de sport zelf is prima te doen. Echter, de mensen die ik op mijn tour langs de holes ontmoette vond ik weinig verheffend.…

Wu wei, wu wei, wat hebben we nou weer aan onze fiets hangen zult U wel of niet denken. Wat bedoelt hij daar nou weer mee? Het zal wel over een of ander familielid van de tegenwoordig wereldberoemde en alom terecht geprezen conceptuele kunstenaar Ai Weiwei gaan. Die kunstenaar wiens kunst tenminste nog te begrijpen is.…

paarse en witte klavertjes in de wei ik ging zitten erbij ik plukte een paar 'k zag een rupsje erbij het werd voorjaar in mij…

Een helgroene wei en toch regen ook diep in mij de schapen verbergen zich de iris kleurt geel aan de vijver wat is de zomer kil als jij er niet meer bent.…

In een donkere wei nabij Meegen Stond een eenzame hengst in de regen Hij verlangde zo zeer Naar die ene keer Toen had ie opeens een nachtmerrie gekregen…

de koeien zijn weer los dartelend als veulens grasduinen ze in de wei en loeien luidkeels in rijm... een lust voor oog en oor je zou er bijna een versje aan wijden…

Die eitjes zijn in Friesland erg in trek, dus iedereen loopt daar nu in de wei. Het volgend ei wordt door een vos gevonden, want die is niet aan regeltjes gebonden.…

Ik zag, toen ik een ommetje ging maken Hoe een natuurbeschermer in de wei Een vogelnestje met een kievitsei Gewapend met een buks stond te bewaken. Maar moeder kievit was natuurlijk weg. Die was door alle aandacht van de leg.…

Een schrale zonnestraal werpt nieuw licht op de wereld ik word wakker in een droom de winter maakt plaats de eerste lammetjes dartelen in de wei de natuur ontwaakt uit zijn winterslaap…

Minder dan vroeger, maar toch soms nog vlammend, trekt Weills "Dreigroschenoper" nog langs mij heen. Ik weet eigenlijk niet goed wat daar de voedingsbron van is; natuurlijk, denk ik dan, het is een stuk van een bepaalde muzikale waarde en de lef daarin. Ik denk dat ik altijd weer onder de indruk ben van het onverbiddelijke erin, van het uitgesproken…

De elftallen stelden zich op. De rechtsbuiten stond net als zijn ploegmaats wat zenuwachtig te trappelen. Hij bibberde van de kou. Allen keken naar de scheidsrechter die de fluit al in de mond had. Het handjevol toeschouwers stond samengeklonterd achter de dug-out. Deze wedstrijd was heel belangrijk. De winter had lang geduurd, tot ver in maart.…

Gekleurde bermen waterkant wijde verten niemandsland Zwanennest haas in de wei fluitende vogels de ochtend is van mij Neveldruppels kwakende kikkers opgaande zon Op zo een moment wou ik dat ik schilderen kon...…

Langs die meteoren, op een zoethouteren kruk zit ze in een wei van sterren de koeienweg te melken ergens in het eindeloze loopt de planeet een blauwtje…