Alle inzendingen over Wilde vinex

Wilde vinex Ik ga mijn eigen dood uitkiezen, ik ben een vinexvrouw, geen buitenmeisje. Ik loop in mijn vlinderbroekje op het terras, ogen ploppen overal uit, uit mijn benen, mijn buik en mijn broekje is zo klein, zacht en zo champagne, hier in deze wijk met houten kades zonder water, waar meisjesbenen tegen de gevel groeien.…

Dan is VINEX-land definitief onbereikbaar geworden.…

Al branden Stad en Ommelanden af De dorpen in hun ingeslagen schedels De kunststofkoeien door de vinex-gevels De rode armen aan het Slochtergas De Stem des Volks heeft hij niet meer van node: Hij heeft vandaag zichzelf opnieuw herkozen!…

gegraffitteerd huis dat leeg en obstinaat de woningnood tart zoekenden vals perspectief biedt kom maar kijk maar uitdraagt wetend dat de slopersattributen klaar staan om dagdromen finaal kapot te maken ruimte vergroot voor schaalverkleining mensen selectief per punt uitgenodigd hypotheek omarmt knellend broos geluk hokjesgeest te koop als vinex-locatie…

de dreiging is passé, de vrede won het westen heeft geen oostenwind te duchten lawaaierige vogels staakten vluchten hun landingsbaan werd los- en laadperron de nieuwe tijd kent andere geruchten het monotone heien is bon ton de voertaal is een zwierig bouwjargon er groeit een prille wijk met laaglandluchten een hof van Eden zonder wrange…

boventoon gezag kon steevast rekenen op hoon wanneer zo’n ouwe lul mij wou beletten dan maakte ik met hem de kortste metten en kreeg die eikel z’n verdiende loon ik voelde mij een echte Rolling Stone die menig kraakpand obstinaat bezette en heel het koningshuis de straat op zette oranje franje beu, doe maar gewoon maar nu ik in een Vinex-villa…

In 2010 verscheen jouw bestseller 'Vinex-vrouwen', over jouw pogingen om aan het kleinburgerlijke leven in een Vinex-wijk te wennen, waar veel buurtbewoners ook ongelukkig zijn. Je schreef: 'Er is geen groen, je ziet alleen maar huizen met chagrijnige mensen erin die zich ook allemaal afvragen wat ze hier doen.…

die mij in wilde verwarring hebben gebracht.…

Nooit laat de ranke hinde haar waakzaamheid verslappen want je zit zo in de hoek waar de vallen klappen…

Kijk, er waren eens twee beren, van wie niemand vermoedde dat ze hem wel eens smeren konden. Dat rijmt niet, hoewel het aloude kinderversje zulks deed vermoeden, waar hebben we het dan over. We staan erbij, kijken ernaar, hebben niet in de gaten dat deze dieren over meer gaven beschikken dan we hen toestaan. Zijn wij soms bang dat ze hem werkelijk zullen…

Mensen zonder geld moeten immers auto’s laten staan (minder files), kunnen niet vliegen (milieu, geluidsoverlast), krijgen geen hypotheek voor een nieuwe vinex-woning (meer natuur) en zullen zich niet wezenloos kopen (wat nou koopzondag?). Fijntjes herinnert Huisgenoot zijn vriendin aan de zaterdagcolumn van haar hand op Nederlands.nl.…

groeit uitbundig en steekt overal de kop op, wild en ongeremd…

Ik loop op wilde voeten die vol krampen slapen gaan.…

Dromen die ik nooit vertellen kon, liefde die niet van mij leek te zijn draaien rond in een wilde dans. En het doet pijn, het doet zo’n pijn! Mijn lichaam lijkt open te barsten van gevoelens van haat, genegenheid en wanhoop.…

Ik heb niets aan te geven, behalve mijn genie.…

Een rechtgeaarde Parisienne steekt nooit over op het zebrapad als het voetgangerslicht op groen staat. Een echte Parisienne beziet de stroom auto's en werpt zich ertussen in het volle besef van het risico dat ze neemt. Sterven voor de etalage van Paule Ka. Hemelse verrukking.…

Ik wilde dat ergens iemand op mij wachtte... dat is toch niet te veel gevraagd.…

een kudde wilde overhemden ze staan daar te rillen op de savanne en denken aan hoe het was de afgelopen zomer aan de zomerplas…

één voor één breng ik de rozen, ik kus ze wakker uit hun droom alsof ik nooit heb liefgehad één voor één draag ik de blaadjes, ik strooi ze stamelend over jouw naam alsof ik nooit gefluisterd heb één voor één bewaar ik hun geur, ik droog ze ademloos in de wind alsof ik nooit gestreeld heb één voor één kleur ik mijn tranen rood…

hoor ze gaggelen de eerste wilde zwanen wieken naar de zon…

De paarden met de vrijgevochten tempeliers draven naar buiten als tot op het bot gekwelde furieën. De gespannen waterkoning is moe van deze haastige, harteloze wereld. Deze ver uit de koers geraakte reddingsboei, ver verwijderd van oude aardgebonden culturen. Zwijg! Neem een frisse duik in de onwetendheid en dwaal mee in draadloze liefde, tot de Egyptenaren…

Diep in de blauwe ogen van de stuurhut brandt de onhoudbare gedrevenheid van de wilde vaart, daar seint de wilde vaart met niet te negeren morsetekens en lichtsignalen.…

Stropers dragen er zorg voor dat de veeleisende consument zich helemaal wild kan eten. Schorriemorrie uit een Vinex-locatie haalt de nieuwe aanplant uit de overvloedige natuur. Een geroofd sparretje dan wel dennetje maakt de komende al jaren de krizizzz-kerst betaalbaar. Het afval om hun nieuwe woonstek in te richten blijft in een moeite achter.…

Ik wilde dat ik slapen kon en deed daarom mijn ogen dicht en voelde in gedachten toen jouw handen op mijn koud gezicht. Je sprak daarin zes lieve woorden: mijn schat ik heb je lief. maar toen ik weer mijn ogen opende lag er alleen die kille brief.…

Ik wilde dat ik de haat begreep de schaduw van het licht dat ik de harde stem verstond de leegte in het gezicht. Dat ik kon zeggen waar het om was dat de ene mens mag leven de ander in een eenzaamheid niets van zichzelf kan geven.....…

Ik liet hem vrij en wilde hem niet verplichten. Hij weigerde; wilde geen emmer laten zakken in de put van zijn kapitaal, betoonde zich geen medemens en dacht ongetwijfeld dat het onmogelijk zou zijn dat hijzelf ooit armlastig zou kunnen worden, leunend en steunend op zijn onaangetaste kapitaal.....…

wilde marjolein komt tot rust in de armen van de najaarszon…

WILD ROMANCE is dus een entertainende kennismaking met een wereld van drugspuiten, wilde motelfeestjes, uit de hand lopende optredens en emotioneel onvolwassen liefdesperikelen. Jammer genoeg blijft het daar ook bij in deze film van Jean van de Velde (All stars, Lek).…

Er zijn twee manieren om niet van Kunst te houden: Eerste: niet van de kunst houden. Tweede: op een verstandelijke manier van de kunst houden.…

Aha, daar ben je weer, oude geest van Oscar Wilde, wat is het lang geleden zeg, waar zat je toch al die tijd van dralen en geluk bezingen, ik heb je gemist, ben reeds enkele wijnkelders verder, ai, die hypnotische magie van je aantrekkingskracht en de aandoenlijkheid van een plomp lichaam in een pak voor droogstoppels en elitaire kakkerlakken.…