5626 resultaten.
De kade van het afscheid
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
814 En ook in later jaren vond het heimwee vermoedelijk geen woorden in de opgetogen en enthousiaste brieven over het prachtige huis en de nieuwe auto.…
Houden van een vluchteling 7
beschouwing
3.0 met 1 stemmen
805 afscheid nemen kon hij niet en ook
Hij moest leren
niet over hun plan praten …zijn familie liep
groot gevaar. dus kon hij zijn Moeder niets
zeggen. want als ze niets wist konden ze haar
niets doen..ze zouden hun huis een tijdlang in
Hij moest leren
de gaten houden en iedereen van zijn familie
zou ondervraagd worden. de Amerikanen,…
Tafereeltjes uit een fotoalbum
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
678 Vervuld van heimwee sla ik het oude album open....…
Een warme avond
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Een warme avond en weer wordt alles stil:
de stemmen en de drukte,
het wachten en het heimwee,
de jacht en heel veel dwaas vertoon.…
vaarwel
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Jij was toen Groot
En ik werd steeds kleiner toen ik groter werd
Boven was ik bang
En onveilig
Niet alleen in de deuren zaten gaten
Toen
Zo ook
In mijn hoofd
En mijn lichaam
Liever was
Ik er toen niet
Geweten heb ik
Verder ga ik
Anders door het leven
Afstand is verleden tijd in mijn leven
Rouwen mag jij doen
Wanneer je aan…
Heimwee naar wat was, nimmer omkeert
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
422 Dat zijn vragen die me op de been houden, terwijl ik mijn stinkende best doe, de mensen die ik missen moet een plekje te geven, heimwee naar toen, alhoewel ik het nu niet kwijt wil, behalve die ene gemene deler dan!
Alleen de missers worden er steeds meer en daar is toch verdomd lastig mee te dealen.…
Omhels me
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 warmte wieg ik mee
licht over mijn schouders
om gevoel in te kleden
als de huid pijn zal doen
omhels me tot afscheid
geen kussen geen naam
je beeld leid ik mee
in de loop van mijn leven
om ooit terug te keren
naar het pad van ons saam…
wisgedicht
2.6 met 154 stemmen
0 Wie sterft neemt niet alleen afscheid van zijn familie en geliefden,
maar vooral van zichzelf…
afscheid
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 zwaaien deed ik nog
toen zij de bocht
al waren gepasseerd
de straat ondanks menig autoblik
werd stiller keer op keer
en ik alleen de rode lampen
naar mijn herinnering serveer
of ook de idee
dat hen een lange weg wachte
zouden zij enkel de tom tom
aanhoren
en in eigen stilte
het afscheid van ons
willen verzachten
ik ging maar weer…
"Tempus fugit"
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
472 De familie, de overgebleven familie, ook van overzee, zou bijeenkomen en een van hen zou mij troosten, zou me aanhoren, zou mijn tranen drogen...…
wisgedicht
3.0 met 15 stemmen
0 Als de verkiezingen samen zouden vallen met het wereldkampioenschap voetballen, dan zou er van die hele verkiezingen geen bal terechtkomen.…
Een bedrieglijke zomer? of Een laatste thuis in de wereld?
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
467 Ik heb tante ten afscheid gekust op de beide wangen. Toen ik aangekomen was in mijn geboortestad, "begroetten" mij naast mijn woning de bomen, al in zomertooi.…
Afscheid nemen
dagcolumn
4.0 met 3 stemmen
881 Zo redenerend heb ik nooit afscheid genomen van mijn lagere school (mijn geest waart er nog wel eens rond), heb ik nooit afscheid genomen van mijn vader (de familie keek al zo vreemd) en heb ik nooit afscheid genomen van dat ene vriendinnetje (‘Laat mijn geest je penetreren!’).
En toch.
Ik neem afscheid.
Al bestaat het niet.…
afscheid nemen
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Je stopte met vechten
Je was het leven moe
Je kon niet meer
Je vond het zinloos
Waarom nog vechten
Als het sterker is dan jij
Je gaf de strijd op
En liet je gaan
Je wou het niet langer rekken
Stilletjes naderde het einde
En je nam afscheid
Van je familie
Van je vrienden
En van mij…
heimwee
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 heimwee naar vroeger
even weer kind zijn
zorgeloos
genieten
heimwee naar vroeger
lange zomers
strenge winters
bergen sneeuw
genieten
heimwee naar vroeger
lange vakanties
dagen zwemmen
uren lopen
in de bossen
genieten
heimwee naar vroeger
mooie herinnering
ik wil geen kind zijn
ik ben blij
met het heden
soms met zorgen
maar…
Elke tel
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1 Familie staat te huilen aan het bed,
Leven en dood zijn nooit alleen aan zet
Vaarwel, zojuist ging een mens verloren!
Welke waarde heeft actualiteit?
Elke tel verwelkomt en neemt afscheid!…
wisgedicht
2.2 met 9 stemmen
0 Tafeltennis is boven de materie staan.…
Buurvrouw
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Afscheid genomen van een oude buur
hoe mager en dood vijfentachtig jaar
de familie gecondoleerd, aangehoord
hoe zeer ik op mijn vader lijk
van uiterlijk
Afijn vanmiddag dus
wordt ze begraven, weer wat draden
doorgeknipt, ik verlang naar zweven
naar bevrijding van de vaste grond
als ochtendmist opgaan in de lucht…
Heimwee
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Het lijkt het meest op heimwee
en heimwee doet zo'n pijn.…
met de kleur van mijn bloemen
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 de kleur van mijn bloemen
kon ik je in afscheid nog zoenen…
De vakanties in mijn geboortestad
verhaal
4.3 met 3 stemmen
599 Kerstmis en Oud en Nieuw vieren met de hele familie.
Mijn familie, die ik alleen in die vakanties zag. En door wie ik flink verwend werd. De neefjes en nichtjes, die, net als ik, elk jaar gegroeid waren.
En weer veel later, toen ik al werkte, de weekends naar de stad, die mij zo lief is.…
Familie
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Jij bent familie
dezelfde rang, dezelfde stam.
Jij bent familie
zelfde inwoner van dezelfde tijd.
Jij bent familie,
laat ons leven zich
van tijd tot tijd kruisen.
-----------------------------------------------------
Vertaling van Franstalig lied : 'famille' van Jean Jacques Goldman…
Familie....
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Want hoeveel familie's
zijn er nú voorhanden,
die alléén maar praten
over dóórgesneden banden?!…
Van je familie moet je het hebben
verhaal
2.0 met 3 stemmen
1.423 Nee, van je familie moet je het hebben.…
Ze had geen familie meer
verhaal
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 Ze had geen familie meer
Mien:
''Je was net de deur uit toen de telefoon ging, het was Alie en ze vroeg of jij zin had met Wim mee te gaan naar het ziekenhuis.''
Wouter( haar man):
''Is er wat gebeurd dan?…
Familie.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
610 Wij willen terugkijken op een goede jeugd. Wij zijn het kwaad ontgroeid en gezond volwassen geworden door te vergeven en te vergeten. Langs een hele zware weg, dat wel, ja, we hebben het moeilijk gehad, wij kennen het leven en wij kijken nergens meer van op, alles dragend, nooit klagend. Wij hebben iets van ons leven gemaakt, want ieder mens heeft de…
Heimwee naar toen
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1 Wat een heimwee;
Naar toen;
Hoe jong ik was;
Lekker keten in de klas.
Nu is alles zo gewoon;
Niets is nieuw
Alles is zo duur;
De maatschappij guur;
Het is ook zo snel gegaan;
De jaren vlogen voorbij;
Hoe jong jij was;
Het mooiste meisje van de klas;
Wat een heimwee;
Naar vroeger…
Afscheid van een verloren tijd
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Het einde van het leven
De strijd zowaar verloren
De lijdensweg geboren
Voor zij die achterbleven
Voorbij die mooie tijd
De stukgeslagen dromen
Wat had nog moeten komen
Het meest dierbare kwijt
Maar weggaan zal de pijn
De herinnering doch nooit
En vergeet niet, ooit
Zal men weer samenzijn
Dit zijnde in gedachten
Is dit nog geen afscheid…
In het oude huis aan de Oisterwijksebaan
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
499 Daar, aan die langgerekte straat die uitmondt bij het zwarte, ondoorgrondelijke water van het Wilhelminakanaal waar het kleine huisje is van de brugwachter, in de nabijheid van "De Zwaaikom" waar ik in jeugdjaren de ranke en elegante zeilboten aanschouwde en waar we kano's huurden en roeiboten om de stroom te bevaren; daar, in die straat, is nog…
De banden van het bloed
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
514 Bij het station neemt mijn zus afscheid met een vluchtige kus en ze verdwijnt in de duisternis, de duisternis die haar liefste gestalte eens voorgoed zal verzwelgen en opslokken.....…