Alle inzendingen over afscheid woning liefde

In je huisje van oude vrijgezel, van "oude bok" zoals men oneerbiedig beweert, had je je huishouden ingericht (mallotige kussens op de eikenhouten stoelen) September is weer aangebroken; het is de tweede herfst na je vertrek en na ons afscheid.…

Hier werd eens hartstochtelijk en wanhopig de zozeer gewenste en vereiste en ondanks alles onmisbare en onvervangbare liefde beoefend en gepraktiseerd die helaas slechts tot wanhoop en vertwijfeling zou leiden. Dit alles is voorgoed voorbij en een gepasseerd station.…

Het was duidelijk dat Bjarne de woning voor een onbepaalde tijd moest verlaten en in een wisselwoning moest totdat de woning was opgeknapt. Het gaf een heleboel dubbele gevoelens aan Bjarne. Aan de ene kant was het mooi dat de woning werd opgeknapt, aan de andere kant zag hij tegen het verhuizen op.…

Geen groet geen afscheid mocht er zijn. Nu staan wij bij zijn planken woning, Zien voor het laatst zijn lief gezicht, Waarop een glans van vreugde ligt, Omdat hij zomaar 'thuis' mocht komen.…

Hoe ongelukkig kan men zijn in een Maycrete-woning?…

Zijn engelen zijn stil gekomen, geen groet geen afscheid mocht er zijn. Nu staan we bij zijn planken woning zien voor 't laatst zijn lief gezicht, waarop een glans van vreugde ligt omdat hij "zomaar" Thuis mocht komen.…

Binnenkort zal ik afscheid moeten nemen; afscheid van een kamer, van een slaapkamer, van een badkamer, van een w.c. en van een keuken. In het vreemde oord waar ik beland zal zijn zal het beeld mij voor ogen blijven zweven van wat ik achtergelaten heb en van wat mij dierbaar is geworden; mijn Tilburgse woning.…

Het afscheid was voor even Althans, zo moest het zijn Door haat en hoop omgeven Door liefde en door pijn Het afscheid was voor even Althans, dat was het doel Tot liefde ging herleven Terugkeer van gevoel Het afscheid was voor even Althans, dat was mijn hoop Die hoop bleef jij me geven Tot ik erin verzoop Het afscheid is gekomen…

Nu herfst en winter aanbreken en nu zij ons begroeten is de tijd gekomen van het afscheid van wat mij enige tijd tot onderdak en woning diende; de summier en provisorisch ingerichte maar van chique meubilair voorziene kamer op de vierde verdieping die mij vertrouwd werd maar waarin de eenzaamheid regeerde en deze mij omringde....…

Ze had niet lang meer te leven en ze had aan Berend gevraagd of hij aan Bjarne wilde vragen of hij afscheid kwam nemen. Nog eenmaal zou Bjarne in het leven van Emma verschijnen, deze keer niet voor de liefde of voor een ruzie, nee deze keer zou het zijn om afscheid te nemen. Drieënzestig jaar, het was natuurlijk veel te jong.…

soms is de hemel met kometen en eeuwige sterren mijn woning dan weer de gouden zonsondergang of verre vage verten omkranst door stille grijze wolken het stille ochtendbos met gouden pilaren zonneschijn verre bergen felwit in donkere omlijsting van zwartgroene hellingen het liefst woon ik in mijn gedichten omdat de poort daar…

Onze liefde geeft ons de prilheid Van de eerste zalige kus aan elkaar Het afscheid mag niet voorbij zijn Bij elkaar schuilen als de schaduw komt Onze liefde mag niet dood bloeden We kunnen samen deze zware storm aan...…

De werklieden hebben de laatste hand gelegd aan mijn eigen woning, niet ver uit de buurt en ik mag mijn koninkrijk, mijn privé-terrein en mijn toekomst begroeten en verwelkomen en opnieuw in bezit nemen.…

Zwevend achter de ruit zijn wij in onze slaapkamer vissen in lamplichtwater, kleden ons schichtig uit. Betasten angstig het lichaam, buiken, ruggen en benen: nog niets gebeurd. Behoedzaam durven wij ons weer te kleden. Op een avond, vroeger of later, als we ons lichaam zien is het zover: vinnen, water- vingers. De eerste kieuw. ---…

Toen werd er héél zacht ingezet en plechtig klonk het zanggebed “ In Uw woning ben ik thuis” en ook nog iets over een kruis. Maar de tweede bariton die het niet langer harden kon zong als een bulderend kanon “Ik wil nog láng niet naar dat huis.”…

In een achterkamertje, in een uithoek van mijn woning, bewaar ik nog altijd de platenkoffers die de LP's bevatten. De LP's met de kleurrijke hoezen met romantische afbeeldingen uit de nalatenschap, eens het meest kostbare en dierbare bezit van mijn zozeer geliefde vader.…

Afscheid ‘We zijn weer thuis pa’, klonk het opeens in de auto. Ze stopten voor een huis dat schijnbaar nog steeds van hem was. De man keek naar buiten, maar zijn gezicht gaf geen enkel spoor van herkenning. Ook in de woning, tussen zijn oude spullen, scheen er weinig tot hem door te dringen.…

Via haar mobiele telefoon deed ze de mededeling aan een mij uiteraard onbekend persoon dat hij (of zij) maar spoedig afscheid zou moeten gaan nemen. Er was al morfine toegediend en de dood zou niet meer lang op zich doen wachten.…

Als een hernieuwd fraai welkom of een aanstaand afscheid?…

Al de hele dag was het geluid van hamers en van boormachines te horen dat door het dunne plafond drong dat onze woningen scheidt. Geen ongezellig geluid, hoewel velen het hiermee oneens zouden zijn, en nu eens bij hoge uitzondering een teken van leven, van welk leven dan ook.…

Nu het afscheid alles heeft vernietigd, ligt nog ten eeuwigen dage aan de Ringbaan Oost het kleine parkje waar de roodbruine beuk en de den hun takken ten hemel heffen.…

Het kale en armoedige interieur van de woning van de voorzitter stemt niet tot vrolijkheid en de brede ramen van de flat openen het uitzicht op een nachtelijke hemel die op sommigen een ronduit demonische of angstaanjagende indruk zou kunnen maken en op een bebouwing van sfeerloze en fantasieloze flatgebouwen.…

Om je heel dicht tegen mij te houden die warmte vast te houden Van jou aanwezigheid Ik wil jou gezicht hebben bekeken voordat het gaat verbleken En uit mijn gezicht verdwijnt Jij mag niet zomaar zonder afscheid bij me weggaan Niet zonder dat je van me hebt gevoeld De liefde die ik van je heb gekregen En die dus ook voor dit afscheid is bedoeld…

mijn schooljaren en na het afscheid van de allerliefste kwam er de secretaire te staan die zij zozeer lief had gehad, geschoven tegen de schoorsteenmantel.…

Het afscheid valt zwaar voor hen die achter bleven, maar kijken terug op een wondermooi leven. Een leven dat ze samen in liefde hebben gedeeld, het zal een poos duren voordat de wonden zijn geheeld. De laatste reis is begonnen het eeuwig afscheid is daar. Bloemen worden neergelegd als laatste liefdevolle gebaar.…

zacht geen afscheid verwacht…

We nemen afscheid en ik leg weer de weg af die naar mijn stille stadse woning, niet veruit de buurt, leidt.…

hart en zo klam Die nare dag dat jij afscheid nam…

Vaarwel lief kleintje het is hard afscheid nemen op de drempel van het licht Hoe kunnen woorden ooit vertalen hoe groot de pijn is die in onze tranen ligt Je was bij ons zo welkom liefde heeft door jou een gezicht gekregen Teder hielden wij je vast zo mooi , zo lief, zo zacht oh, was je maar gebleven Vaarwel lief kleintje…

Met de Metro ga ik niet, ik ben geen mol, en er komt een tijd dat ik nog lang genoeg onder de grond kan zitten.…