Alle inzendingen over aroma diffuser

Wat was namelijk het geval, mijn vrouw had een aroma diffuser – hoe bedenken ze het – besteld en het apparaat werd ook snel en keurig bezorgd zoals gebruikelijk. Ze was er ook blij mee. Echter er was een probleempje – hij deed het niet. Natuurlijk ik weet het, de meeste vrouwen zijn niet echt technisch onderlegd.…

hij kraakt zijn lied niet meer van versgebrand ik draai nog één keer de doorleefde knop rond, snuif het aroma in herinnering van kransen met amandelkoekjes en keer de zandloper alles wordt uiteindelijk antiek…

Warm goudgeel smaakvol en rijp een aroma dat iedereen verleidt achter deze korst vullen holten de leegte met onfrisse lucht deze rotte boel zo doorprikt onbegrijpelijk dat je toch nog toehapt…

in haar vleugje parfum neem ik wilde rozen waar het aroma van de wind haar onstuimigheid bedwelmend zacht in dat frêle bekoren duistert zij haar lach de verleiding nabij en sluit ik mijn ogen haar liefde toe raak ik die rozen elke nacht…

nog proef ik je zinnen ik slik ze langzaam door stik bijna in de punten die je overal van maakte bitter is de afdronk van verwijten die je schonk een aroma vol bevelen zonder geur van overleg nog even zit ik met je in mijn overvolle maag daarna zoet ik mijn lippen met beaujolais primeur…

Nu destilleren ze uit koeienstront Weer vanilline (basis voor vanille) Door al die normverschuiverijen zie je Normaal worden wat men ooit smerig vond Wie weet wat dat met victualia wordt Wanneer de vlaai de basis voor de vla wordt…

Wiske heeft weer pijn Wiske heeft altijd pijn maar dat vergeet ze wanneer ze kokend water giet over het zwarte goud - als een rover snuif ik het aroma op en de slager moest sluiten geen stroom zie je gelukkig heb ik gas - cafeïne is mijn redding en ik bedoel maar die eend zit daar op een lelieblad stilleven te wezen en niemand heeft het…

een vleugje van aroma dat zich liefde noemen zal drenkt zich over je lippen die ik teder kussen wil op je schouderblad verschijnt een tatoeage weet niet wat het is maar het zit er stil je huid is zijdezacht en slechts licht bezweet ik zie ons al verdergaan al is het door mijn roze bril wijn drenkelt op je navel en spat er ook rond…

nu ik zelf rook is de geur van ooit nog steeds aanwezig ik zou moeten stoppen het aroma te romantiseren.…

haren vangen stof en roet voor het de longtak bezoedelt doorbloede botplaten plooien mijn adem roeren de lucht, zenden het aroma naar het slijmvlies een tussenschot van kraakbeen, bekleed met haarvaten scheidt de gangen waarrond zich een vleugel welft in de nok van de holte, tussen oogkassen onder de bodem van mijn schedel snuif ik het…

Het is een stille buurt en deze heeft helemaal niets bijzonders; ze heeft nauwelijks een uitstraling, is eerder sfeerloos te noemen, maar in een van haar armzalige huisjes kende ik een zeldzame vriendschap die haar aroma verspreidde over de buurt waardoor een gouden licht werd verleend aan het gewone en nietige; waardoor het opgeheven werd naar een…

ik verlang zo naar de schuchtere geboorte van een nieuwe lente ja, het is nog vroeg en slechts in mijn gedachten ik weet het maar als het weer zo zal zijn dat mijn neusvleugels weer trillen van van zuivere grasgroene aroma waar de sfeer van gouden verwachtingen de huidige grijze dagen grijze mensen mistig voelen mij dit alles…

Talloze terrassen vol rode parasollen, ademen aroma´s van tapas, lichte wijnen en vertier. Orkestrivier! Wervelende armen dirigeren een denkbeeldige barbier op de Puente de San Telmo. Sevilla!…

De geur was onmiskenbaar Een nooit te vergeten reuk Van armoede vreugde en lijden De reuk van vervlogen tijden Het was de geur van haar persoonlijk Roept bij mij beelden op van weleer Dat lang gebloemde jasschort Dat bruine plaatje van onze lieve Heer En soms wanneer ik dat aroma opsnuif Hoor ik in gedachten weer mijn Oma Vragend of…

Mijn naam is Jermaine Aroma.…

Mijn naam is Jermaine Aroma.…

Soms sta ik er van te kijken hoe we ons vaak aangetrokken voelen tot de dingen die negatief zijn. We kunnen ons heel goed verliezen in andermans leed. Ik heb het dan bijvoorbeeld over die echtscheiding van dat stelletje van t.v. Of de inbraak bij de buren hiernaast. Ik noem maar wat. Mijn punt is dat je zelf beïnvloed raakt. We hebben de neiging…

Het begint goed. De 'toekomst' heeft er zin in. Net de laatste kruimeltjes brood vluchtig weg gebikkeld. Dat 30ct blikje cola light in 1 teug weg gedronken. De pas is ingezet. Op weg naar die ene plek. Tickets afgerekend en het mag beginnen. Die ene glimlach bij de garderobe maakt dat 'dat' gevoel weer terug komt. Tas is opgeborgen, jassen opgehangen…

Rust en eenvoud. Simplistisch, minimalistisch en (gezond) naïef. .."geef mij maar een hengel. En een stukje kostgrond. De rest heb ik niet nodig. Als ik maar lekker eet".. Fier en trots. Tot zich zelf gekeerd. Koppig en recht door zee, zoals het een echte boogschutter betaamt. .."ze bekijken maar wat zij doen. Als ik maar weet wat ik doe…

Kunst en cultuur staan in het geding. Heel Nederland in rep en roer. Echter maakt 'Creativiteit' zich totaal geen zorgen. Creativiteit leert namelijk dat ze nog valt, nog staat, door een 'zakcentje' meer of minder. Creativiteit voedt zich met passie en dankbaarheid. Ze werpt resultaten op, die je niet gedaan krijgt met dat 'zakcentje' alleen…

Snuif het aroma van zijn jas zijn handen smerig, vet met Vlaamse groet reik ik hem dan mijn vers patatje mèt. Zijn blik op nooit vertrouwen uitgehongerd schrokt hij snel angst dat ik iets terugverlang; eet met mijn prikkertje, dat wel…

leuk is de mens achter de poëzie meteen te herkennen voor het waarmerk van het kunstwerk in geur aroma smaak gelijk bij mariakaak de echte Verkade nog appetijtelijker kan ook men dressere het gedicht op de tong voor de smelt tot er engeltjes zeiken en u zonder te kijken vers kunt benoemen als kers marjolein of savooiekool braam…

komma's ook gaan krijsen trekken strepen stil verdriet zelfs de hoofdletters die buigen zien het uitroepteken niet alle woorden worden vragen machteloosheid verbijt de pijn zwarte lijnen kunnen niet dragen zakken door bij zoveel venijn ik ram nog eenmaal langs de zinnen raak de lussen aan met inkt wil de taal blijven beminnen maar het aroma…

Vurige lippen beroeren intiem Als vibrerende rozenblaadjes Zalig nat van de morgendauw Het gevoel van opkomende zaadjes Laat groeien het lotusknopje Op een verlangend lichaam Naar duizelingwekkend vloeien Doet smaakvol vocht rijkelijk bloeien Een vijgje stroomt volop Een hemels geurende nectar Verspreidend een opgewonden aroma Lokkend…

Hier vloeit van hoofd tot huid Een kalm aroma Een verraderlijke damp Rond haar broze schouders.…

Hij had tijdens de lange huwelijksjaren de vertrekken gevuld met het aroma en het parfum van zijn persoonlijkheid. Haar liefde was voor haar de parel in de oester van het leven, die zij veroverd had op een woestenij van leegte, eenzaamheid en wanhoop.…

De zaak van "Erica" is doordrenkt van een geur of een aroma, afkomstig van de vele cosmetica. Ik besloot tot aanschaf van vier tubes douchegel. Een cadeautje voor mijn trouwe Ilonka, die echter een allergie bezat voor de tube met de geurige lavendel die zij daarom teruggaf en die ik reserveerde voor mijn eigen gebruik.....…

simpel gebed van de mens Ik lees de welving van haar bovenlip De groef die ik te gretig openwoel Haar dubbele tong die een glimp onthult De tand die glanst als zij gedimd lacht Zij zingt wat ik zo heftig in taal verloor Zij heeft een man Het onverwekte kind verlaten Troont op een zwellende bron Vindt de droesem in de druppel Vangt het aroma…

In 'n scheefgeslagen nacht siert 'n waslijn met verroette kleding de randen van zijn misdadig uitzicht Corrupt blauw transporteert 't aroma van illegaal genot en stookt 'n dronken compromis boven de pooltafel knikken eens goedkeurend naar die telefooncel Ondertussen blijft hij paranoïa en ongerust dat nummer draaien om te kunnen…

Maar hoe langer ik op de formules staarde, hoe diffuser ze me werden – de mogelijkheid dat ik er ooit een van zou kunnen doorgronden, was al even onmogelijk als het feit dat ik ooit een kind zou baren. O, hoe anders wenste ik het, hoe heerlijk zou het zijn als ik op haar vragen méér zou kunnen uitstoten dan mijn neuzelend gemompel.…