Alle inzendingen over bagger

Ik bagger hier rond met kaplaarzen op de rug wil niet meer terug van deze heilige grond ik bagger jouw kleur en levenspracht elke dag en nacht het stelt me nooit teleur ik bagger met mensen Jurrie, Wiecher en Knelis in het laatste winkeltje dat hier is heb niks meer te wensen ik bagger mij te gronde wil hier niet meer weg alles wat…

En als mijn jeuk een graadmeter is zal het binnenkort “Bagger” heten. Ik werd uit stand geconfronteerd met iets dat als “just the two of us” werd aangekondigd. Engelse titel uiteraard want wie spreekt er in dit land van SMS en MSN ge-etter nog Nederlands.…

Hare koninlijke klysma heeft de linkse keutel niet genoeg kunnen kneden en nu schijt men bagger. Links is uit en rechts af.…

. ---------------------- uit: 'Bagger', 1984.…

Ik zag vandaag House (dokter voor vrienden) in de herhaling, prachtig citaat: "Je kunt niet waardig sterven, wel leven". Neemt niet weg dat leven vaak worstelen is, ik zie dat graag, twee dames in bikini over elkaar heen dartelend in een modderbad. Je ziet ze lachen, nemen mannen in de maling omdat dat kan, gooien er een glibberige heupzwaai tegenaan…

in het amsterdamse bos van alle mensen los daar is een slootje en ik weet waar de brasem paait in een modderpoel met rotte bladeren bellen uit de bagger uiteen spattend we zullen stil zijn wachten je ziet het wentelen reuze grijze vissenlijven heel enge waterschuddingen tot overstromen toe nee zal ik zeggen ze eten geen mensen…

de ivoren toren wankelt gepeupel slaat zijn slag verwarring sloopt brandschattend heilige huizen de havikscherpe blik fixeert genadeloos de wrijving in de orde talenten voor de bijl bagger rotzooi waardeloos zijn ivorentorenhoog cliché voor alles dat niet past in arrogante beelden van het aantal en de macht angst doet grote bekken…

woorden vissen uit de letterzee met de kleinste mazen visten snelle bazen vlug het water leeg woorden in de uitverkoop de aanvoer was te groot een zak clichés voor nog geen piek maar het publiek dat hapte niet heer criticus de slimste baas weet raad kiest een mand met woorden uit voorziet die van repliek de rest als bagger in de schuit…

Een hele struise struis kwam toen voorbij, Bekeek die konten op een rij, Zij wilde hier geen tijd verliezen, Miste zuiver zand tussen hare kiezen, Riep ‘Al die bagger is maar larie’ En ging terug naar de Kalahari.…

doop geen eer noch het genoegen van euforie in een portaal waar 's nachts de regen door gebroken ramen valt sigaretten gaten hebben gebrand in dromen zo dronken en waardeloos verdomme wiskey droog en liefde loos krijst uit getande monden halleluja kogels genadeloos de door God verlaten mensen doorboren en bedelven onder bagger…

ik dook mijn slotgracht in zwom tussen bagger naar riolen wilde leven nog had schijt aan mijn idolen zocht naar een kelder met het water aan de lippen wist die te vinden net voor ik zou stikken zag de beenderen in uitval aan de kluisters rook weer de geur van dodelijk halfduister schedels dreven langs met oogkassen vol…

Diep gezakt in borrelend bagger Verzwolgen in droesig drijfzand Drassige grond die anders wordt gekoesterd Als basis voor een hongerend liefdesleven Nu zijgt het vooruitzicht tot peilloze diepten Waar genegenheid is verbannen Naar onbereikbare vale vlakten En waar Cupido wordt verafgod als Satan Word ik eniger tijd uit deez' zompige grond…

Sonnetvorm, sonnetvorm, alweer een sonnetvorm kwam ik daar maar vaker een goeie van tegen helaas is dat een genoegen zeer zelden aangelegen ‘t zijn zandtaartjes, windhaantjes, glazen zonder storm Sonnetvorm, oh net vorm, ik kan er niet meer tegen te vaak blijk je bagger, da`s modder zonder kluit het slijk van de aarde pust hormonen in je uit…

bij het bloed doorlopen zand, zodanig als bagger geworden, overzie ik, Julius, Ridder van de Vergulde Vingerhoed, het slagveld met lede ogen en ervaar in mijn gemoed zwaar mededogen met de verminkte krijgers, alom zwaar gehavend , door sabels en kogels beboet een geschrei van verre snijdt mij door het hart ik spoed mij naar de plek…

'k zie mezelf zo graag nog eens lekker baggeren in die troep even nog een kind gaan wanen spelend op de natte stoep. 'k Zie soms kind'ren tegenwoordig met een mobieltje al op zak dan denk ik;kind ga lekker spelen bezorg jezelf maar een vies pak.…

Maar hij was poolshoogte komen nemen en had zich ook een weg moeten banen door de bagger, dus dat scheelt een stuk!…

Door de misvatting dat we door het constante bombardement van Volendamse bagger als volk zo hersendood zijn geworden dat we dit misbaksel wel mee zouden balken. Columnisten, taalpuristen en cabaretiers buitelen over elkaar heen om de meest verwoestende formulering waarmee het lied nog verder af te branden valt.…

Dom dus, hij besluit op het gras te gaan lopen, ook al geen strakke actie want hij zakt met zijn heel nette leren schoenen tot aan zijn net geperste broek weg in de bagger….ik kijk hem aan en zeg: een tikje moerassig geloof ik?…

Het schaamteloze jezelf moeten zijn, de verbale bagger die in een hysterische stroom de mond mag verlaten, de korte lontjes, het ontbreken van iedere barrière tussen voelen en doen, tussen denken en zeggen. Elke associatie is het waard om uitgebraakt te worden en alles heet ‘authentiek’ te zijn.…

Bagger valt er genoeg te zien bij de commerciëlen.…

Dan komt er een partij bagger de mond uit, dat ik even niets weet te zeggen, beter ook want opnieuw zegt de omroeper: 1.5 meter afstand houden graag! Ik kijk het mens aan en trek m’n schouders op? Welk deel snap je niet?…

Door steeds meer bagger te schrijven, wordt bagger immers niet beter. Het probleem was dat er iets of iemand in mijn teksten herkenbaar was. Een woke vrouwmens draafde op met de aanklacht smaad en laster. Als belezen typetje had zij direct door dat het sleutelverhalen betrof en niet alleen slappe vertellingen. Complimenten!…

Met z’n vieren doen ze Baggers of iets dergelijks in de Ziggo Dome.” W: “Je bedoelt Gabbers met Jandino Asporaat. Ja hij en ook die Roué Verveer hebben de juiste kleur. En een beetje humor kan beslist geen kwaad.” T: “Toch heb ik nog mijn twijfels.…

Eén en al bagger, waar de zon niet leek te kunnen komen met haar troostende, lichtende stralen. Wanhopig vechtend tegen de stroom probeerde de druppel haar hoofd boven water te houden en niet ten onder te gaan. Ondanks alle weerstand die ze op kon brengen, werd ze meegevoerd. Via een put en een donker riool belandde ze in een sloot.…

Het slootje stelde niets voor, en zeker niet als je 7 jaar bent en bedreven in het springen na het zoveelste natte pak en de geur van echte bagger. Piet was een jaar ouder. Piet ging zelf nooit, Piet niet, Piet bedacht, en Piet stuurde mensen erop af. Natuurlijk moet je mensen hebben die gestuurd worden maar daar kom je later pas achter.…

De één wast het keurig iedere dag, maar bij anderen is het zo vet als bagger, om nog maar van roos te zwijgen. Weet u wat roos is? Juist, afgestorven huidcellen. Daar wil je beslist niet iedere dag in staan wroeten. Tenslotte is daar nog de gedwongen conversatie met je klanten.…

Slenterend op straat -zeg, zomaar tussen de bedrijven door groet de maan mijn schaduw in een land van echt nooit verloren wapent zich tot tanden- baggeren en buffelen tot het eind Zintuiglijke prikkels zoals horen, zien en lekker ruiken geven een gevoel van geil verlangen Doorgaande tijd hapt jaren uit ons snelle leven pauzeren beslist niet…

Het zou een hoop bagger schelen.…

Het zal wel aan mij liggen maar na het aanschouwen van deze grensoverschrijdende bagger, moet ik tot de conclusie komen dat miss Yolanthe nog moeite zou hebben een roedel goudvissen in een kom te managen. Maar oké, dat is mijn mening maar. Dan hebben wij ook nog het nieuwe Holland's got talent. Ook weer een Engelse titel uiteraard.…

Het plan was: een grasveld met uitsparingen van bloemperken, nou die uitsparingen zijn er, de planten ook, maar voor de rest is het de tuinman nog steeds niet gelukt om orde op zaken te stellen, logisch want om de kosten tot het minimum te houden heeft men als ondergrond bagger als tuingrond gebruikt.…