Alle inzendingen over boot tocht

''Niks mee te maken, we gaan terug en het hele zooitje schorem moet van mijn boot af. Oprotten en snel.'' Toen de boot aangemeerd lag en de genodigden aan wal waren, begon de meute weer te vechten en te schreeuwen.…

In Zeeland kreeg men steeds het heen en weer, Men klaagde over wachten in de zomer, De files en de tochten alsmaar slomer, Dus vaart het mooie veer vandaag niet meer. Maar ach wat kunnen Zeeuwen zich vergissen, Want nu pas zullen ze de boot echt missen.…

tegemoet deze tocht mag eindeloos duren O mijn god Wat ben ik van je gaan houden…

Allah houdt hem groot, wij zijn maar klein hier zonder matje, maar groter is de ruggegraat van eigen makelij, de ratio die ons behoedt maar wat ons samenhield gebroken heeft, elke deur geopend heeft en staan we rillend in de tocht, gezond en goed gekleed, bevrijd tot op het bot, niet bang meer maar nerveus: te kiezen wie je bent, te denken wat je kan…

Onze boot zou zich in beweging zetten, de kade loslaten en de stroom afvaren en de gesprekken zouden zich voortzetten. Ondanks alles waren het uitstapje naar Leerdam en de tocht over de rivier de Linge mooi geweest....…

Mooi weer! was de kreet, en de blozende morgen Beloofde ons een pralende, stralende dag; Het tochtje ving aan met een dankbare lach; De vogelen zongen: verbant uwe zorgen! De bloemen verkondden: geniet uwe jeugd! Gods vriendlijke hemel: ik gun u de vreugd! En ’t opene hart hield geen smartje verborgen: Een jonkheid van weelde, van liefde…

Ochtendnevel, halve huizen halve schapen Rode zon kleurt het water Ganzen ondernemen een vroege tocht Een verre bestemming doch vermaak kleurenfoto siert de krant Eerste halte, boerendorp frisse gezichten geur van de ochtend 7 fietsen in de vouw Laatste halte in zicht mensen ontwaken boeken slaan dicht mystiek neemt plaats voor…

Stille tocht Lange rijen mensen Wachten op elkaar Stilzwijgen Zachte stemmen Klinken door de stilte In de stille tocht Stille tocht Het moet gedaan worden Gewoon omdat het moet Het kan niet anders Er is een medemens overleden Die optrad tegen zinloos geweld In deze wereld met zero tolerantie Stille tocht Lopend samen hand in hand…

Toen er dan ook laatst bij het met name bij de Noordelijke lezer bekende Paterswoldsemeer een Volksboot werd aangeboden, was ik er als de waterhoentjes bij om mij deze boot aan te schaffen. Ik spoedde mij dan ook in mijn Volkswagen, een oude kever, naar het reeds genoemde meer, waar deze Volksboot te bezichtigen lag.…

Vroeger was ik blij en vrolijk op de boot gelukkig met mijn familie pappa, mamma, zusje maar nu is alles anders nu woont mijn pappa alleen op de boot gelukkig met zichzelf en zijn nieuwe vriendin ja, nu is alles anders mijn pappa, de boot de leegte in huis de leegte op zee waar hij naar verlangde die leegte maakt alles anders…

Ik dacht het eeuwige leven te hebben, helaas gaat mijn streefgewicht richting Magere Hein, een zak met botten.…

Dat die mensen botje voor botje, splinter voor splintertje weten te be- kwasten en zo een compleet botten-lijf oftewel een skelet in elkaar weten te zetten, dat vervolgens ergens wordt tentoongesteld, ik kan er met mijn pet niet bij.…

En weer is daar een stille tocht De afschuw golft door het land Wat is er hier toch aan de hand Worden er wel oplossingen gezocht ? Zijn er geen stille tochten genoeg geweest Wordt het niet eens tijd om de handen ineen te slaan Of blijven we stilzwijgend leven met deze waan Treden we nu eens op tegen zo een beest ?…

Hoeveel tochten, zijn er nodig? Vraag het mij en ik zeg, geenéén! Ze zijn totáál overbodig, behalve voor de lopers alleen! Zij putten moed, zélfs uit de steeds kórter wordende stoet!…

Prachtig toch, dat we dat middels een stille tocht kunnen delen met elkaar? Maar dat het sowieso nodig is, dat is toch te bizar voor woorden? Nog even, en we kunnen vanwege de hoge mate van krankzinnigheid die er tegenwoordig huist onder de wapengestuurde idioten, elke dag een stille tocht houden!…

Abe op zijn noppen spijkerharde tegendraadse koppen klunen, skûtsje, wad en kievitseieren met zwijgzaamheid als deugd en niet als kwelling doch toen zij sprak veranderde gestaag de droomvrouw op de veerboot naar Terschelling die klanken konden maar uit één plaats komen daar stond mijn oude buurvrouw uit Den Haag door dromen was ik in de boot…

morgenstond ....ochtendzon een bootje dwalend op de golven en de wind... steeds zoekend.. naar jou.. naar jou mijn kind.…

dit keer zwemmen we over verboden rivieren stromen niet sterker de opgerolde woorden in sigarenkokers blijven wel hangen boven onze hoofden wij zullen samen zingen hoog boven de namen op zijn graf tegen de bergwand op de grillige geliefde getuige de enige waarvan we weten dat ze ons lied op dagen zoals deze uitentreuren zal herhalen…

Trekt nu zónder grensformulieren, Over daken en door Laakkwartieren, Vraagt in muisstille tocht, Wát u dit jaar ook kocht, Om Zijn dag vooral vredig te vieren.…

"Nog nooit meegemaakt dat een zelf bij de eerste helft van de tocht al tot helderheid komt." Een zelf? Helderheid? Wat voor een tocht? "Waar ben ik? Wat doe ik hier?" "Niet het waar je bent, maar het wanneer je bent maakt je vraag helder." Het antwoord van de oude man kabbelt door mijn hoofd, maar vindt geen aansluiting.…

“Óma”, roept ze mijn vrouw enthousiast tegemoet, “Lotte boot”. “Ja, wij gaan naar de boot”, antwoordt oma bevestigend. Op de tafel in de woonkamer liggen een gevuld geel rugzakje en een gloednieuw zwemvestje.…

O Geest, toen Gij ternederkwaamt En voor hun oog gestalte naamt, Doorzonk de hemel ademloos Een stille witte vlammenhoos. Boven hun lichaams donkre zuil Verscheen een zacht bewogen tuil Van licht, en glinsterende gleed Het neder langs hun schamel kleed. Hun mengelmoes van woorden vaal Klonk ieder als zijn moedertaal. In mensenwoord, op…

Kritiek is per definitie positief.…

Als een speler het recht wil hebben altijd opgesteld te worden, moet hij dat in zijn contract laten vastleggen. En anders niet zeuren. Simpeler en eerlijker kan het.…

Ze dacht dat hij de prins was van haar dromen, Maar zij werd door hem in de boot genomen.…

scherp de uitdagende blik de halve schaduw haar krullen het hoofd schuin trots krachtig hypnotiserend zacht de huid het gevoel van overgave begeerte verstild het moment dat onze ogen bevroren…

soms zie je in het halfduister beter het is zoiets als met het dempen van geluid bij schemerlicht zien de dingen er lichtjes anders uit of bots je op iets wat je bij daglicht soms niet ziet…

Alles gaat tot op het bot, blijkbaar heeft ze te weinig "vet" op haar lichaam. Het heeft zo z'n voor- en z'n nadelen. Het leven is nooit saai, het begrip sleur is haar niet vertrouwd. Daar tegenover staat dat ze nogal eens in ademnood komt, en er dus maar voor gekozen heeft om ruimte te creëren.…

De euro en de bruiloft van het jaar Vereisen hulp van duizenden agenten En daarom lopen volksevenementen Zoals ook de elfstedentocht gevaar. Ze hebben Juliana zelfs verboden Om dood te gaan in deze periode.…

Langs de Visspaanstraat loopt ze verloren met reismand en poes. Langs heiligenprenten de rozenkransen de tuinkabouters de waterpomp. Langs de vuilniszakken de waterplassen het vermoeden van ratten. De paadjes zijn effen het hekken knarst niet de gewassen zijn jong. Hier kleven geen bladeren aan de stoep geen salpeter in oude kelderkasten…