Alle inzendingen over bruine kroeg

Voor je het weet is er weer een bruine kroeg minder en wordt De Schouw zo'n loungy tent: de nieuwe tijd, net wat u zegt. Het zal toch niet? Ik sluit me graag aan bij degene die op internet de volgende steunbetuiging plaatste: “Zo verschrikkelijk Rotterdams, ken nie weg.”…

Bjarne Gosse knikte met zijn hoofd bij wijze van goedkeuring en hij liep met Gianluigi mee naar de winkel-wandelstraat die Bjarne wel kende omdat er ook een bekende bruine kroeg was, waar hij wel eens kwam met Peter Halm om samen een speciaal bier te drinken. Het duurde niet lang.…

Aan sommige tafels buiten voor de bruine kroeg klinkt keihard gepraat van mannen die vanachter een hier en daar ontwikkelde bierbuik elkaars grappen aanhoren. Bij zebrapaden en rotondes rijden kluwen fietsers en auto’s elkaar zo haastig mogelijk voorbij om honderd meter ruimte te winnen.…

Daarom ga ik het noch over André, noch over Het Rookverbod, ongepast in bruine kroegen naar mijn mening als niet-roker én niet over aanverwante zaken hebben.…

Ik ken Duitsers die een hekel aan kleurlingen hebben, maar dagen in de zon liggen om nog bruiner te worden dan ze al zijn.…

Bruin is ze, Een mooie donkere dame woonde eerst in Lisse. Was geboren in Suriname is nu verhuisd naar Bruinisse. Ze houdt van zee-land en de zon hoopt dat ze bruiner worden zal Ik zag ze liggen op 't balkon en geloof me maar bruinisse al…

Een leven van zwoegen in bakkerij en eigen tuin als mensen hem iets vroegen bakte hij ze aardig bruin. Verhalen over brandweer oorlog, Naarden en meer dan was pa in z'n sas. Ging, om 'n kaartje te leggen eens per week naar de kroeg mocht zich dit niet ontzeggen hij had het druk genoeg.…

Daar waar het bier schuimt en verdriet versmoort op de barkruk aan de toog Daar waar een thuis huist en sappige vertelsels smeulen in de ziel van de waard en zijn warme stem Daar waar de dronkeman zijn hart lucht En na diepe zucht de mop van z'n leven hoort…

Ik zie ze al weer zitten de koppen naar omlaag vervreemd van lief en aanverwanten met roos rondom hun kraag Ze drinken snel hun bieren alsof de tijd hen dat gebiedt en lachen met hun tandeloze monden en niemand die het ziet En als ze dan de kroeg uitlopen de koude nacht weer tegemoet zou ik ze graag mijn jas meegeven maar niemand die…

Al in de Plantage daar is er een kroeg Wel onder de groene bomen, Daar drinken ze laat en daar drinken ze vroeg, Daar drinken ze nooit haast jenever genoeg; - Mijn Lief zeit: ik mag er niet komen.…

maar jou zelf bedenk, een zacht soort bedrog ’t Is mooier, een ideaalbeeld te maken dan van jou in ’t echt, maar vooral van mezelf, zo hard op de grond, zo onzeker te raken Dus ik naar de kroeg, je zou mij moeten horen hoe ik je verheerlijk, ons altaartje bouw.…

De Nederlander werd boos en zei dat de kroeg bekend stond als een bordeel. Dat gaf ik grif toe, maar ik wees hem er op dat het bordeel pas na 7 uur ’s avonds opent.…

"Ik ga wel moeilijk doen,...in de kroeg..."…

Wat is je favoriete kleur...? vraag ik de mooie dame,(niet gek!) ...Ze heet, geloof ik, Loes... Vaag bemerk ik, dat het overkomt als gezeur... Ik hoop op een, in sex eindigend, gesprek, beginnend met een smoes. Ze kijkt me strak aan... "In ieder geval NIET blauw!..." en draait zich direkt weer om... Ik ga dichter bij haar staan...…

Het is al een ervaren ideaal, dat een naam diepzinnige sporen laat Ook lijkt het dieper dan normaal, dat ik de wenken prees van het gelaat In eenzame uren zonder aanduiding van tijd vanuit de stilte gluren en door iedere klank bevrijd Nu galmt het laatste lied en dooft de laatste vlam wetend dat jij hierheen ziet verlaat ik de drukte…

Veel Duitsers hebben vroeger het boek gegeten maar zijn zwart blijven denken. De zon leest weer op de vrije markt. Aanbidders schrijven hun ogen in een ander blauw boek. Ook daarin zullen kritische brillen moeten. Er is op dit moment te veel bruingoed.…

De huidige gewoonte van media om te schrijven over wit en zwart in plaats van blank en bruin verscherpt onnodig het dichotome denken over mensen met een verschillende huidskleur.…

Zijn ze blank, bruin, zwart, geel? Ze zijn. Kroegen, ontelbare kroegen met altijd een podium. Huizen met waranda’s. “Wil je wat eten?” Eten, ik? Er is muziek en het is nog geen vijf uur in de middag. Ik ben niet meer Ik.…

Elke dag gaat hij iets drinken In de kroeg op de hoek En meestal blijft hij zitten Op andermans verzoek Bij elke laatste slok Geeft hij een signaal Dan doet hij nog 'n rondje Het gaat haast machinaal Zwijgend kijkt hij om zich heen En ziet een wazig landschap Waarin de lege blikken Van zijn maten aan de tap Zijn ogen blijven steken…

een slijter klaagde steen en been m`n dochterlief is daaglijks buiten zeemt in minirok de ruiten mijn handel was er ver mee heen elke zuipschuit voor haar plat vergat dan dronken al mijn schappen liet het zuipen voor het lappen Ik was die stomme ladder zat de wijnen ben ik maar gaan schenken Geen lust tot rekken in de zaak ze stonden…

Ze dronk haar wijntje in de kroeg, praatte wat met vriendinnen en ging naar huis. Ze wist niets van dat vuur dat in hem brandde. Ze herkende zijn liefde in niets. Als ze hem zou zien, zou ze niet eens weten dat hij haar iedere dag observeerde, iedere dag liefhad. Haar voetstap was de zijne. Waar zij kwam, kwam hij.…

Jij gezellig in de kroeg En eens stond ik daar bij Maar nu zal het een ander zijn Liefdevol aan je zij Oké, het is niet anders Ik zal het er mee doen Hoop dat je het leuk hebt Nu is niet meer toen!…

Ja, een spanningshaard bleek het te zijn en de man nam de wijk naar de kroeg. Hij kwam thuis na onzeker gewaggel; hij hoefde nog nét niet te kruipen, maar thuis sloeg-ie wéér aan het zuipen. Bij de straalkachel werd-ie straalkachel.…

Nu stonden ze samen in een hoekje van de kroeg gedrukt – het had ze een hoop duw- en trekwerk gekost om het plekje te veroveren – en Nick vroeg Claire wat ze wilde drinken. ‘Geen wijn hoor, doe maar een glaasje water ofzo.’…

Tijd om de behaaglijke warmte van een goede kroeg over me heen te laten rollen.…

‘De volgende keer als je weer stiekem de kroeg in gaat, moet je die fijne vrienden van je vragen of ze geen foto’s van jou, dansend op de bar, op facebook willen zetten. Welterusten!’ De dichtslaande slaapkamerdeur vat de gemoedstoestand van mijn vrouw nog even samen. Ik blijf enigszins geshockeerd achter.…

Hij zag dat de Amsterdammer Joop van Teil de Utrechtse kroeg binnenkwam. Hij zag er nors uit met zijn grote gestalte. Gelukkig zag hij Bjarne niet en liep hij direct door naar Jan Boter die whiskey dronk en een sigaret opstak. Ze gingen een tafeltje verder in de kroeg zitten.…

in de taveerne, waar wij zaten te verveeld om het glas te heffen of te luisteren naar elkander slechts de tronie van de barman al beneveld in sluimer in licht geronk verdween de dag we hadden in bad kunnen gaan visjes eten in de haven vrijen en zo maar niets van al wij zaten verveeld met vuile glazen…

kleintje, met je blauwe ogen nooit voel je jezelf bedrogen hou je liefdes gescheiden probeer het mixen te mijden uit is uit, thuis is thuis werk is werk en kroeg is kroeg mijn vraagteken vroeg zwijgend naast hem naar huis Praat niet met vreemden…

Dus naar een kroeg, een willekeurige, ik, Lydia. Ik, Lydia, de succesvolle zakenvrouw, liep daar zomaar naar binnen. Boodschappen zou ik gaan doen, maar het werd de kroeg. Deze. Waarvan de lady-bartender dik is, oud. Zestig is ze, vertelt ze me. Haar man heeft kanker, kan zijn bed niet meer uit.…