Alle inzendingen over depressief

Nee, we halen niet de depressie binnen ernaar kijken door de ramen is meer dan genoeg, wat zeg ik; ernaar moeten kijken dan want automatisch trekt je blik naar buiten…naar de depressieve boel die de weergoden ons de afgelopen dagen geven…., ze zijn depressief… Zoveel water, zoveel wind, zoveel bomen, zoveel slachtoffers die vielen men ongekend veel…

Als jij je niet helemaal lekker voelt ga dan eens met mij mee... Want depressiviteit, dat los je niet alleen op Dat doe je met z'n twee.... Ik neem je mee naar heerlijke duinen En jij, jij vleit je daar dan neer De halmen en het ruisend riet Is even jouw geneesheer... Ik vraag je dan je ogen nu te sluiten En trek een denkbeeldige cirkel…

Depressief noemen ze dat. Een woordje dat je hele leven zo vreselijk zwart en zwaar maakt. De nachten duren lang, de wind waait door de takken van mijn boom en ik zie ondanks de zwarte schaduwen de blaadjes hun best doen vast te houden aan het leven. Houvast. Dat heb ik ook nodig. Gelukkig heb ik ook de bloesem gezien. Vrolijkheid.…

geirriteerd gevoelloos en zo treurig En als ik niet verzieken kan dan ben ik sikkeneurig Als een dombo kan ik grommen brommen brullen ben zo kwaad Wil verstieren en verpesten ben zo triest ik zit vol haat Wie kan ik beflessen welke dombo wil nu pijn Welke pruim wil kibbelen wie is down en vind dat fijn Hij is manisch, hij is manisch, hij manisch depressief…

Glinsterend glimt een laatste zonnestraal door het grauw van de wolkenlucht en verlicht nog even gauw het laatste blauw in het door de wind getormenteerde water. Enkel nog de tinten van grijs en donker de koude lucht van vallend water dat hijgend zucht, alles overspoelt met geluid en klater en klam aanvoelt. Soms urenlang ben ik…

's Ochtends als ik ontwaak, ontbreekt de kracht op gang te komen. Een vreemd iets in mijn hoofd, lijkt mijn handelen te dwarsbomen. De hele dag voel ik me krachteloos, zonder fut of energie. En al voel ik me zo eenzaam, ik moet, er niet aan denken dat ik mensen zie. 's Avonds alleen op mijn kamer, dikwijls stromen tranen over mijn wangen…

Depressieve mensen kunnen beter een boek schrijven met Emile Ratelband dan de pen aan zichzelf slaan.…

Sinds ik niet meer depressief ben, zie ik helemaal niets meer zitten.…

Wanneer ben je depressief, als de dokter het zegt of als je het zelf vindt? Mogelijk zou in mijn geval elke zielknijper vinden dat ik depressief ben. Al maanden zeg ik tegen mijzelf voor het slapen gaan "ik wil dood, ik wil dood". En bij het ontwaken hetzelfde, plus in de loop van de dag nog een paar keer.…

de beenhouwer maakt een hansworst draait je geweten door de gehaktmolen met een kruidenmix van spijkers en liters vet om in gaar te koken de bestanddelen zijn onbetrouwbaar en dragen een zoute nasmaak van teveel deprecierende zelfstrijd en te weinig opbouwende aanspraak je voelt je een nietsnut, overbodig op de wereld maakt gehakt van…

Waar ben ik verkeerd gegaan welk pad heb ik genomen dat mij zo treurig naar deze diepe afgrond leidde? kan ik nog terug of is er geen weg meer naar mijn veilige bestaan wat er van over is gebleven. ik wil niet meer heen ik word meegesleurd door wezens langs de kant ik wil terug, niet heen! deze weg leidt alleen maar naar een nog dieper…

mijn leven met haar schamel toebehoren voelt steeds meer als een klap in het gezicht en toont daarvan de afdruk in de voren als ik mij 's morgens tot de spiegel richt ik krijg al diarree bij 't ochtendlicht, want elke dag tegen mijn zin geboren, met telkens weer die nieuwe levensplicht kan mij op nucht're maag echt niet bekoren. veel…

Vergeleken met radeloze wanhoop is depressief zijn een pretje!…

Als ik de top eindelijk heb bereikt, ben ik zo depressief dat ik voel dat ik nog dieper kan vallen. Wanhopig klim ik in de lucht naar boven. Badend in het zweet word ik wakker.…

Ik ben weer depressief. Alles waar ik moeizaam in een paar zware jaren met al mijn kracht aan had gewerkt was verdwenen als sneeuw voor de zon. Dit was iets waar ik steeds niet aan had durven denken. Manisch depressief. Dus de jaren uit mijn verleden hadden wel degelijk hun sporen nagelaten in mijn verdere leven.…

De oerreden van mijn literaire werklust is hoogstwaarschijnlijk mijn chronische depressie, die ik maskeer met verdovende middelen. Doof/demp die rotgevoelens! Verhef jezelf erboven, hoe dan ook! De grootste artiesten gebruikten de heftigste middelen om maar geen prooi te worden van hun roofdiertrauma's. Zelfs oude natuurvolken gebruikten/gebruiken…

Die jongen bleek achteraf depressief te zijn geweest en niemand had iets gemerkt. Hier is weer het eeuwige misverstand, dat depressieve mensen zich altijd depressief zouden gedragen. En helaas: soms gedragen depressieve mensen zich kort voor hun zelfmoord heel opgewekt. De wrange reden is mogelijk hun vooruitzicht binnenkort van alles af te zijn.…

We slikken wat antidepressiva met elkaar, allemaal apart, gedoemd om in onze eigen wereld te verblijven, terwijl we liever samen feest vieren met het bierglas geheven, zonder schijn, maar blijkbaar zijn we nog te depressief om het roer om te gooien.…

(voor Cesare Pavese (1908 - 1950)) Je bent geboren in Santa Stefano Belbo, waar de natuur je geheime bruid was, die je op vele manieren wist te verleiden. Je vader was er al geboren. Je ging er op je leren sandalen en in je korte broek naar de basisschool, waar je bloosde als de knappe lerares je aansprak. Je was trots op de vele wijngaarden en de…

Bijna alle kranten hebben breeduit gerapporteerd over de Deense hoogleraar Peter Gotzsche, die boos op alle huisartsen is, die maar moeiteloos antidepressiva blijven uitdelen, alsof het om zoete dropjes gaat. Zijn boek 'Dodelijke psychiatrie en stelselmatige ontkenning' verscheen bij uitgeverij Lemniscaat. Deze uitgeverij geeft al jarenlang overwegend…

(voor Alice Glaser (1928 - 1970)) Jij bent geboren op 3 december 1928 in New York City. Jouw vader Lewis Glaser was een advocaat, geboren in Rusland. Jouw moeder Hilda Glaser was een huisvrouw uit Pittsburgh. Jij bent op Long Island opgegroeid. Jij ging naar de Woodmere High School, oftewel de George W. Hewlett High School op 60 Everit Avenue in…

Ben vandaag dichtbij geweest Heb het bijna werkelijk gedaan Stil en onbevreesd Met verstand of in een waan Koud metaal tegen mijn hoofd Een trillende hand Ook al had ik het beloofd Zo verlangend naar de overkant Alles al gereed Een centimeter nog te gaan Geladen met doodszweet Wel of niet doorgaan Vragen flitsen door mij heen Toch…

Ze vroeg zich af, wanneer ze weer zou komen en van het wachten werd ze depressief. 'Mevrouw, stap op uw rijwiel of ga sporten,' was, wat d'r psycholoog 'r adviseerde. Hij vond, dat dit het wachten zou bekorten. Ze dacht: 'Ik ben gebroken hartpatiënte' en zag 'r toen terug: de kansen keerden!…

Dat je depressief wordt van onderzoek doen naar depressiviteit is een hardnekkig misverstand.…

Deze uitdrukking heb ik van een vroeger buurmeisje gehoord en ik heb besloten die "er in te houden" Ik huil gauw, soms erg onverwacht en je zou kunnen denken dat ik dan depressief zou zijn of zo. Niet echt huilen, maar gewoon dat tranen om niets uit je ooghoeken rollen, vaak ook nog in stilte.…

Er is geen daglicht zichtbaar door verdriet en tranen niets is helder depressief. het -kut-voelen zo bekend voor iedereen als ik ze mag geloven nu heb ik het donker en in de war.…

Ik voel me zo depressief, Ik weet niet wat het is, De vrolijkheid, Dat mooie gevoel, Is het gevoel dat ik nu mis. En als ik in de spiegel kijk, Dan zie ik dat duffe hoofd, Dat zonder enige vrolijkheid, mijn ziel tijdelijk heeft verdoofd...…

Ze is manisch-depressief en op het moment depressief. We klampen ons aan elkaar vast als de drenkelingen op het vlot van de Medusa.…

Ze is manisch-depressief en op het moment depressief. We klampen ons aan elkaar vast als de drenkelingen op het vlot van de Medusa.…

Dat maakt een mens weemoedig, nee, niet depressief al gaan langzaam de bladen verkleuren en wordt het, net als ieder jaar, vanzelf weer herfst, bij uitstek de periode om stil te staan bij het onvermijdelijke.…