Alle inzendingen over dierbaar

Als onze dierbaren verscheiden na een lang gedragen lijden is ’t nimmer te vermijden dat zij die achterblijven zitten blijven met de vragen hoe ’t leed te moeten dragen. De pijn is onverdraaglijk het gemis onoverkomelijk de dood op zich ondoorgrondelijk……

35 zegt ze en ik tel de rimpels op haar voorhoofd, om haar oog zij vindt het aantal veel te hoog knipoogt en stelt het cijfer bij haar ogen glanzen als druppels een regenbui boven Tienen maken waardoor het suiker zacht smelt verliefden zoete dromen smaken het piepen van het wasgoed aan de witte, gekuiste lijnen stemmen van wie verloren…

voorwerpen in mijn kamer van overjarig studente en "oude vrijster"; de voorwerpen en het meubilair die mij gebleven waren als enige reminiscentie aan hen, die niet meer te midden van de levenden zijn; degenen die mij zo vroeg en en zo snel ontvallen zijn, met andere ogen, alsof een hart in hen klopte, alsof zij zenuwen en een ziel bezaten; het dierbare…

De scheiding van Kerk en Staat – het moet tegenwoordig telkens opnieuw worden gezegd – beduidt geenszins dat een christen of een moslim in het publieke debat niet evenzeer voor zijn geloofsovertuiging zou kunnen uitkomen als als een liberaal of libertijn of socialist, een agnost of atheïst. Godsdienst is niet alleen een particuliere aangelegenheid en…

En de opiniërende kringen - niet minder hoog opgeleid dan de borst hoog gedragen? Niet zozeer de islam, maar het christelijke en vooral het katholieke geloof veracht die elite. Geloven is voor de simpelen, moet de redenering zijn. Moslims zijn niet te redden, maar christenen zouden beter moeten weten. Zij zijn nog steeds niet wereldwijs, hoewel zij…

Van leer gevlochten Verbonden met de ander Blije blik toen ze het kochten Liefde voor elkander Een roze wolk zichtbaar Mooi gebonden om de hand Hunkerend naar elkaar Een lach, zeer charmant Een herinnering aan de brug De eerste zoen Heldhaftig op elkaars rug Klavertje vier, zo groen Kusjes op het bandje Nooit meer in de was Handje in…

En al klopt er geen hart in de machine, spoedig is zij mij dierbaar als een kameraad.....…

Niet de aap maar het paard lijkt het meest op de mens, als je 't in de ogen kijkt. Of sla de boeken erop na, veldslagen, ontdekkingsreizen, de melkboer in de straat. Held van 't wilde Westen, ruilobject voor koninkrijken, verlosser van de filosoof. Hier en daar staat op een plein in brons een krijgsheer op zijn paard, - dat zou andersom…

Niet aanwezig en toch voelbare kracht fysiek verdwenen Interieur herinnert plotselinge verdriet door tijd verzacht Maar besef, de tijd heelt niet het gemis van zijn raad en daad…

Wanneer we denken aan wat dierbaren achterlaten, denken we al snel aan herinneringen en spullen. Aan verhalen die steeds opnieuw worden verteld. Een ring. Een kast. Foto’s. Dingen die worden bewaard, verdeeld of doorgegeven. Maar misschien geven dierbaren ons nog veel meer mee dan dat.…

Oh het is maar een kater zouden veel mensen denken en zeggen maar deze was er eentje die zijn bazinnetje vertroetelde, omdat zij dat ook deed voor het dier, het was zo’n kater die bijna stond te lachen als ze thuis kwam, Binky stond achter de deur te wachten op haar- het bazinnetje en die twee vulden elkaar aan als de vork en de lepel, als het bordje…

Het is mij niettemin dierbaar; dierbaar als mijn bloed, als mijn adem. Het tijdstip is onbekend; het finale tijdstip van het afscheid van alles wat mij zo oneindig geliefd is zoals de decemberbomen in hun kaalheid.…

Diep bedroefd, in volledigheid ontdaan. Ik kan het maar niet bevatten, waarom moest je zo vroeg gaan? De waarheid dringt langzaam door, doet verschrikkelijk pijn. Om met de wetenschap te leven, dat je niet meer in mijn midden zult zijn. Bedankt voor alles wat je voor me was, voor alles wat je voor me deed. Je was voor mij een vriend,…

Bij iedere gedachte aan jou voel ik weer hoe rot het is niemand kan die leegte opvullen weet dat ik je iedere dag nog mis Soms vergeet ik dat je er niet meer bent ik zou je dan zo weer op willen bellen of even snel naar je toe op de fiets ik heb je nog altijd zoveel te vertellen Gewoon nog even met je praten over nieuwe mensen die ik heb…

tastend naar zijn oude geur en gloed ben ik in het tere omhulsel gekropen en zoek onder zijn zachte winterhuid beschutting tegen stil verdriet koester de rafels van milde warmte, van ruisende sporen zo raakbaar nog verweven in de leegte die hij achterliet…

Het kleine televisietoestelletje dat uit het bezit van mijn overleden moeder stamt en dat mij daarom dierbaar is, brengt tot op de dag van vandaag nog een muziekje voort; zachte, melodieuze klanken, die ik niet nader kan definiëren omdat het nooit tot mijn gaven behoorde vast te stellen welke instrumenten verantwoordelijk zijn voor de muziek.…

Altijd als zij het papier te voorschijn haalde met daarop de details van de erfenis, de opsomming van de erfstukken, geschreven in haar elegante, keurige en wellicht "flamboyant" te noemen handschrift, dat nooit veranderd was tijdens haar leven, sprongen de tranen mij in de ogen. Het was, juridisch gezien, in de juiste vorm gegoten, zo beweerde ze…

De vrienden van Peter die waren gestorven aan aids en de dierbaren die om hen rouwden. De kat van de buurvrouw die Frits erg miste nu hij dood was en in de tuin begraven lag, ook deze kater genoot van de avondzon.…

De oude, haar zo dierbare bomen aan de Bosscheweg zijn behouden voor de toekomst en voor het nageslacht. Mijn eveneens immens dierbare zus zag het als haar taak, haar opgave en haar missie zich in het kader van de Natuurvereniging fel te weer te stellen tegen hun sloop.…

Na mijn langdurige afwezigheid, waarin de vervreemding mij als een koorts of als een ziekte overvallen had, keerde ik terug tot mijn zo dierbare geboortestad Tilburg.…

Want er staat geschreven dat Hij zijn dierbaren in de slaap tot zich neemt. Dus moet Jos, gelovig of niet, wel een dierbare Gods zijn geweest.... denk ik dan. Nou ben ik bepaald geen dierbare Gods... geloof ik, ik vervloek Hem namelijk regelmatig ongelovig, doch voor Jos nu even niet.…

Dood Veel over gehoord Nu dichtbij Mijn dierbare opa Je bent niet meer van mij Dood Eens was er kleur Nu is het zwart Mijn dierbare opa Je bent niet meer van mij Dood Louis, een naam eens zo levendig Nu letters in steen Rode rozen op je graf Denkend aan alle liefde die je gaf Dood Mijn hart vol verdriet Lieve opa kon je me…

zo dierbaar gebleven herinnering aan een stal, een ezel en gelijmde os waar schapen graasden op geurend mos onder een boom vol kleur en schittering in onze ogen nog stille verwondering rond het kindeke op een takkenbos zo dierbaar gebleven herinnering aan stal en ezel, weer gelijmde os kaarsjes flakkerden in de schemering op onze wangen…

Te weinig woorden om uit te spreken hoe dierbaar, hoe trouw, respectvol en liefdevol jij bent. Mijn alles, mijn leven, afwisselend, attent en nooit afwezig alsof je mijn rechterhartkamer bent.…

Maar juist in het verwerken, zullen dierbare herinneringen u sterken. Maar steeds aan hen gedacht, Aan het weerzien waarop wordt gewacht.…

Mijn dierbare vader heeft zich dood gerookt. Zijn hardnekkige verslaving vormde de troost voor het ongeneeslijke verdriet om de krankzinnige zoon. De aderen van zijn lichaam hebben de vergiftiging niet meer kunnen dragen... Nu zijn er alleen nog het witgelakte tafeltje en het kistje met de tabak....…

De romantisch aandoende voorstellingen die hem veel pijn hadden gekost en waarvoor hij een hoge prijs had betaald vormden dierbare en zeer gekoesterde herinneringen aan zijn geboortejaar en overigens dierbare afbeeldingen die hem niet meer ontstolen konden worden en die hem onvervreemdbaar vergezelden zoals zijn eigen bloed tot het bittere einde van…

De poppen behoorden ongetwijfeld tot het dierbare bezit van kinderen, wier levens zich inmiddels met alle hardheid vandien ontvouwd hebben, van de eens in verre vroegere jaren zo onschuldige en lieve meisjes die nu sinds lange tijd rusten in hun graf. De dierbare metgezellen van de jeugd resteren en rusten in de vitrines, in het museum.…

Voordeel van een groot gezin is de gezelligheid, nadeel dat je later van veel dierbaren afscheid moet nemen.…

Dertig jaar al is het flatje mij tot thuis geworden; decor van eenzame en gevulde uren; dierbaar en uniek. Ik wil dan ook de rest van mijn levensdagen hier in de Nassaustraat slijten....…